Είν σκλάβοι, από τη Ζανζιβάρη μαύροι

Τα δυνατά, ατσαλένια τους κορμιά

Ως το κατράνι είν μαύρα, λιγερά ως η καλαμιά.

Φωτιά τα μάτια, η αναπνιά τους-λαύρη

 

Μα όποιος γεννήθη κάτω απ το άστρο του Αφερνάρη

Σκλάβος τούγραψε η μαύρη μοίρα να χαθή

Της θάλασσας άπειρους θησαυρούς κλειούν οι βυθοί

Βούταε, λοιπό, για να χορτάσεις το παζάρι

 

Βούταε, ως που ποτάμι το αίμα ν αναβρύση

Γιατί ο αφέντης βουρδουλιές θα σου μετρήση,

Αν τίποτε απ το βυθό δεν τουχεις πάρη

 

Ώ βασιληάδες, ώ γυναίκες, ώ εσείς Κροίσοι

Όλο σας το χρυσάφι, το μαργαριτάρι,

Δάκρυα είναι κ’ αίμα σκλάβων απ τη Ζανζιβάρη

 

πηγή Σύγχρονοι Ρώσσοι ποιηταί της προεπαναστατικής και μεταεπαναστατικής περιόδου / μεταφράσεις Α. Τιγανά/ Αθήνα : Τυπ. Π. Γ. Μακρή 1924