»Είχα γνωρίσει τον Εσά τρία χρόνια πριν την ταινία όταν τον είχα βοηθήσει σε μαθήματα Ελληνικών και έκτοτε έχουμε φιλική σχέση. Η περηφάνια η αμεσότητα και η δυναμικότητα είναι στοιχεία του χαρακτήρα του που παρατηρεί κανείς άμεσα στην επαφή μαζί του. Όταν κληθήκαμε να επιλέξουμε θέμα για την ταινία ο Εσα ήταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό. Του κάναμε πρόταση και δέχθηκε.

Μέσα σε 10 λεπτά προσπαθούμε να συστήσουμε στο κοινό τον Εσά έναν νέο άνθρωπο μετανάστη από το Αφγανιστάν που βρίσκεται ήδη πέντε χρόνια στην Ελλάδα και αναμένει να τον καλέσουν από τις αρχές ώστε να ζητήσει πολιτικό άσυλο. Η βασική ιδέα ήταν να παρουσιάσουμε την ζωή και την καθημερινότητα του θέλοντας, σε μια δύσκολη περίοδο όσον αφορά το μεταναστευτικό ζήτημα την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, να αναδείξουμε τους προβληματισμούς του που δεν διαφέρουν από αυτούς οποιουδήποτε νέου ανθρώπου μακριά από το σπίτι και την οικογένεια του. Αυτό λοιπόν που φαίνεται και στην ταινία είναι η καθημερινότητα  ενός νέου ανθρώπου σε μια ξένη γι αυτόν χώρα, επιφορτισμένη με όλα τα επιπλέον βάρη και την ανασφάλεια της προσωρινότητας και της αβεβαιότητας με ένα μέλλον που χάνεται αναμένοντας ένα νέο καλύτερο. Τον ακολουθούμε στα ψώνια του στην κεντρική αγορά, στο σπίτι του, όταν μαγειρεύει, όταν καθαρίζει, όταν ξεκουράζεται, στο αλλοδαπών, στο δρόμο, στην βόλτα,  γνωρίζουμε τις παρέες του. Προσπαθούμε να είμαστε παντού μαζί του ώστε να καταφέρουμε το να μας συνηθίσει και να ξεχάσει την ύπαρξη την δικιά μας αλλά και της κάμερας. Αν και το παραπάνω υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν μια διαδικασία χρονοβόρα και επίπονη, δεν συνέβη αυτό στην περίπτωση μας. Η σχέση φιλίας  και αμοιβαίας εμπιστοσύνης βοήθησε στην γρήγορη  εξοικείωση του Εσα με την κάμερα και την παρουσία μας γεγονός που βοήθησε να ολοκληρωθεί η ταινία με ελάχιστες επαναλήψεις γυρισμάτων και πλάνων.

Επιλέγουμε να πάρουμε μια συνέντευξη από τον Εσά διάρκειας 3ων ωρών την οποία το κοινό δεν θα δει ποτέ αλλά θα ακούσει ως αφήγηση του ίδιο του Εσά, που συμπληρώνει το οπτικό περιεχόμενο. Επιλέγουμε να μην δώσουμε πληροφορίες για το παρελθόν του ήρωα μας αφού αυτό που καίει τον ίδιο είναι το σήμερα και το αύριο. Προσπαθούμε μέσα από την ματιά του Εσά να δούμε την ζωή κάθε ανθρώπου που έχει ξεριζωθεί από τον τόπο του και γι αυτό επιλέγουμε να παρουσιάσουμε της απαντήσεις του Εσά που αφορούν γενικούς προβληματισμούς που θα μπορούσε να έχει ο καθένας.

Επιχειρούμε  να σκιαγραφήσουμε τον ήρωα μας μέσω πλάνων, κυρίως κοντινών στο πρόσωπο αφού εκεί υπάρχει πλούσια πληροφορία σχετικά με τον χαρακτήρα του αλλά και μέσω κοντινών σε λεπτομέρειες που καθρεφτίζουν στοιχεία της προσωπικότητας του.»

Η ταινία »Εσά» πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του μαθήματος Πολιτισμικές σπουδές: εφαρμογές στο πεδίο των ταινιών τεκμηρίωσης και του πολιτιστικού ντοκιμαντέρ με καθηγητές την κ.Κομνηνού και τον κ.Ρήγα. το 2011. Η ομάδα αποτελούνταν από τον Αλέξανδρο Αναστασόπουλο, τoν Κωνσταντίνο Ντεκώ, την Βασιλική Αλεφαντινού και την Ραχήλ Γερμενή.  Διαγωνίστηκε στο διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας στην κατηγορία digi το 2011, και απέσπασε το δεύτερο βραβείο στο φεστιβάλ ‘’πάμε απέναντι’’ με θέμα την μετανάστευση που διοργάνωσε ο δήμος Θεσσαλονίκης τον Μάη του 2012.