5300027-cultural-revolution-01-800x537-2_zpse97b73e1

32. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

Στον κόσμο σήμερα όλος ο πολιτισμός, όλη η λογοτεχνία και η τέχνη ανήκουν σε ορισμένες τάξεις και κινούνται σε ορισμένες πολιτικές γραμμές. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η τέχνη για την τέχνη, τέχνη που είναι υπεράνω τάξεων, τέχνη που είναι ανεξάρτητη από την πολιτική. Η προλεταριακή λογοτεχνία και τέχνη αποτελούν μέρος του συνολικού προλεταριακού επαναστατικού σκοπού˙ είναι, όπως έλεγε ο Λένιν, γρανάζια και τροχοί στην όλη επαναστατική μηχανή.

«Ομιλίες στην αγορά του Γιενάν για τη Λογοτεχνία και την Τέχνη»

(Μάιος 1942), Επιλεγμένα Έργα, Τόμος III, σελ. 86

 

Ο επαναστατικός πολιτισμός είναι ένα πανίσχυρο επαναστατικό όπλο για τις πλατιές μάζες του λαού. Προετοιμάζει ιδεολογικά το έδαφος προτού έρθει η επανάσταση και είναι ένα σημαντικό, στην πραγματικότητα απαραίτητο, μέτωπο πάλης στα πλαίσια του γενικού επαναστατικού μετώπου κατά τη διάρκεια της επανάστασης.

«Για τη Νέα Δημοκρατία» (Ιανουάριος 1940),

Επιλεγμένα Έργα, Τόμος II, σελ. 382

 

Όλη η λογοτεχνία και η τέχνη μας είναι για τις μάζες του λαού, και πρώτα απ’ όλα για τους εργάτες, τους αγρότες και τους στρατιώτες˙ δημιουργούνται για τους εργάτες, τους αγρότες και τους στρατιώτες και προορίζονται για δική τους χρήση.

«Ομιλίες σην αγορά του Γιενάν για τη Λογοτεχνία και την Τέχνη»

(Μάιος 1942), Επιλεγμένα Έργα, Τόμος III, σελ. 84

 

Οι εργάτες μας της λογοτεχνίας και της τέχνης πρέπει να φέρουν εις πέρας αυτό το καθήκον και να αλλάξουν τη στάση τους˙ πρέπει να μετακινηθούν σταδιακά στην πλευρά των εργατών, των αγροτών και των στρατιωτών, στην πλευρά του προλεταριάτου, μέσα από τη διαδικασία να μπουν ανάμεσά τους και στο βάθος των πρακτικών αγώνων και μέσα από τη διαδικασία της μελέτης του Μαρξισμού και του σοβιετισμού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να έχουμε λογοτεχνία και τέχνη που προορίζεται πραγματικά για τους εργάτες, τους αγρότες και τους στρατιώτες, μία πραγματική προλεταριακή λογοτεχνία και τέχνη.

Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση, σελ. 78

 

[Ο σκοπός μας είναι] να εξασφαλίσουμε ότι η λογοτεχνία και η τέχνη εντάσσονται στη συνολική επαναστατική μηχανή ως συστατικά στοιχεία, ότι λειτουργούν ως πανίσχυρα όπλα για την ενότητα και την εκπαίδευση του λαού καθώς και για την επίθεση και την καταστροφή του εχθρού, και ότι βοηθούν το λαό να πολεμήσει τον εχθρό με μια καρδιά και ένα μυαλό.

Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση, σελ. 70

 

Στην κριτική της λογοτεχνίας και της τέχνης  υπάρχουν δύο κριτήρια, το πολιτικό και το καλλιτεχνικό…

Υπάρχει το πολιτικό κριτήριο και υπάρχει και το καλλιτεχνικό κριτήριο˙ ποια είναι η σχέση ανάμεσα στα δύο; Η πολιτική δε μπορεί να εξισωθεί με την τέχνη, ούτε μια γενική θεώρηση του κόσμου μπορεί να εξισωθεί με μία μέθοδο καλλιτεχνικής δημιουργίας και κριτικής. Αρνούμαστε όχι μόνο ότι υπάρχει ένα αφηρημένο και απολύτως αμετάβλητο πολιτικό κριτήριο, αλλά και ότι υπάρχει ένα αφηρημένο και απολύτως αμετάβλητο καλλιτεχνικό κριτήριο˙ κάθε τάξη σε κάθε ταξική κοινωνία έχει τα δικά της πολιτικά και καλλιτεχνικά κριτήρια. Όμως, όλες οι τάξεις σε όλες τις ταξικές κοινωνίες πάντα βάζουν πρώτο το πολιτικό κριτήριο και δεύτερο το καλλιτεχνικό κριτήριο….. Το ζητούμενο για μας είναι η ενότητα πολιτικής και τέχνης, η ενότητα περιεχομένου και μορφής, η ενότητα του επαναστατικού πολιτικού περιεχομένου και της υψηλότερης δυνατής τελειότητας καλλιτεχνικής μορφής. Έργα τέχνης που στερούνται καλλιτεχνικής ποιότητας είναι ανίσχυρα, όσο προοδευτικά κι αν είναι σε πολιτικό επίπεδο. Επομένως, αντιτιθέμεθα τόσο σε έργα τέχνης με λανθασμένη πολιτική σκοπιά όσο και στην τάση για «στυλ της αφίσας και του συνθήματος», η οποία είναι μεν ορθή από πολιτική σκοπιά, υστερεί, όμως, σε καλλιτεχνική δύναμη. Σε ζητήματα λογοτεχνίας και τέχνης πρέπει να συνεχίσουμε έναν αγώνα σε δύο μέτωπα.

Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση, σ.σ. 88-90

 

Το να αφήνεις εκατό λουλούδια να ανθίσουν και εκατό σχολές σκέψης να συναγωνιστούν είναι η πολιτική για να προωθηθεί η πρόοδος των τεχνών και των επιστημών και να ανθίσει ο σοσιαλιστικός πολιτισμός στη χώρα μας. Οι διαφορετικές καλλιτεχνικές μορφές και στυλ θα πρέπει να αναπτύσσονται ελεύθερα και οι διαφορετικές επιστημονικές σχολές θα πρέπει να συναγωνίζονται ελεύθερα. Πιστεύουμε ότι είναι επιζήμια για την καλλιτεχνική και επιστημονική ανάπτυξη η υιοθέτηση διοικητικών μέτρων επιβολής ενός συγκεκριμένου καλλιτεχνικού στυλ ή σχολής σκέψης και η απαγόρευσης μιας άλλης. Ζητήματα σωστού και λάθους στις τέχνες και τις επιστήμες θα πρέπει να επιλύονται μέσω ελεύθερης συζήτησης σε καλλιτεχνικούς και επιστημονικούς κύκλους και μέσω πρακτικής δουλειάς σε αυτά τα πεδία. Δε θα πρέπει να διευθετούνται με συνοπτικές διαδικασίες.

Για το σωστό Χειρισμό των Αντιφάσεων Μεταξύ των Ανθρώπων (27 Φεβρουαρίου 1957),

1η έκδοση τσέπης, σ.σ. 49-50

 

Στρατός χωρίς πολιτισμό είναι στρατός αποβλακωμένος και ο αποβλακωμένος στρατός δε μπορεί να νικήσει τον εχθρό.

«Το Ενωμένο Μέτωπο στην Πολιτιστική Δουλειά»

(30 Οκτωβρίου 1944), Επιλεγμένα Έργα, Τόμος ΙΙΙ, σ. 235

 

Quotations_from_Chairman_Mao_Tse-Tung_bilingual

μτφρ από τα αγγλικά: Βίκυ Βαλάρη

επιμέλεια-ταξίδι στην Κίνα: Παναγιώτης Μανιάτης

 

 

Advertisements