από Σφυροδρέπανο

 

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα

Σήμερα θα κάνουμε μια ανάπαυλα από την προεκλογική επικαιρότητα για να προβάλλουμε ένα νέο εγχείρημα στο οποίο συμμετέχει η κε του μπλοκ και πιστεύω ότι αξίζει την προσοχή σας. Εδώ και μερικές ώρες κυκλοφορεί στο διαδικτυακό αέρα το ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως, τη δραστηριότητα του οποίου μπορείτε να (παρ)ακολουθείτε μέσα και από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Βλέποντας εκ των έσω κι από πρώτο χέρι τη δημιουργία της σελίδας και τα διάφορα στάδια υλοποίησης της αρχικής ιδέας, η εκτίμησή μου είναι ότι έχει φτιαχτεί μια δυνατή ομάδα, με πολύ αξιόλογους συνεργάτες και μερικούς απ’ τους καλύτερους ερασιτέχνες γραφιάδες του διαδικτύου κι ειδικότερα της κόκκινης μπλογκόσφαιρας. Μπορεί να μη συνιστά μια μεγάλη πολιτιστική επανάσταση αλά κίνα, αλλά –όπως θα έλεγαν κι οι παλιοί μαοϊκοί- πατάει γερά σε δυο πόδια (και αν έχανε ποτέ το ένα, θα χώλαινε και θα έπεφτε). Την πολιτική με την ευρεία έννοια (επικαιρότητα, σχόλια, απόψεις, αρθρογραφία) και τον πολιτισμό –ή με άλλα λόγια: τις τέχνες και τα γράμματα.

Όπως αναφέρει κι η ταυτότητα της σελίδας («είσαι ο… και λέγεσαι»), το περιοδικό αφορά θέματα…

…για τη ζωή, τις τέχνες και τα γράμματα.

Και για τους «αγράμματους» τεχνίτες, που θεωρούν εαυτούς άτεχνους, αλλά είναι οι καλλιτέχνες της καθημερινής ζωής που αξίζουν το χειροκρότημα.

Για την τέχνη της πολιτικής και της επανάστασης. Και τους αγώνες που είναι η τέχνη του λαού.

Για ό,τι κάνει τον άνθρωπο «απαλό κι ανθρώπινο». Αλλά και για όσα τεχνηέντως (και όχι έντεχνα) τον κρατούν «τραχύ κι απάνθρωπο», στην κατάσταση του πρωτόγονου, που θέλει μόνο τα απολύτως απαραίτητα για να επιβιώσει και όχι το περιττό, που (του) είναι αναγκαίο, για να ζήσει.

Χωρίς «κουλτούρα να φύγουμε», που απομακρύνει τον άπειρο πρωτάρη, αλλά με κείμενα από ερασιτέχνες γραφιάδες, που είναι τέτοιοι με την κυριολεκτική έννοια του όρου, ως εραστές της τέχνης· και γράφουν για ό,τι μας απασχολεί, μας συγκινεί, μας αποπλανά και μας ορίζει.

Γραφιάδες που έχουν (το) στίγμα, αλλά δεν είναι αναιμικοί κι άχρωμοι. Και δεν τους λείπουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια

Οι υπόλοιποι τακτικοί (ή και πιο… άτακτοι) συνεργάτες της σελίδας είναι.

Ο Οικοδόμος, που είναι… πολυθεσίτης blogger, αλλά τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε απ’ την προσεγμένη δουλειά του στο ομώνυμο ιστολόγιο.

Ο Ηρακλής Κακαβάνης, η συγγραφική δουλειά του οποίου (για το Βάρναλη και όχι μόνο) έχει παρουσιαστεί κι από την κε του μπλοκ στο πρόσφατο παρελθόν. Και με πολλά.. ένσημα στο Ριζοσπάστη παλιότερα.

Ο Θοδωρής από το Cogito Ergo Sum. Εκλαΐκευση και καυστική σάτιρα, που τσακίζουν κόκαλα και… ξύλινα αυτιά.

Ο γνωστός σκιτσογράφος Πάνος Ζάχαρης. Αντικειμενικά (κι ανεξάρτητα από τη θέλησή του) ο καλύτερος.. «γελοίος γράφων» των περιχώρων και πάσης Ελλάδος.

Η Άννεκε Ιωαννάτου, που έχει πλούσια δραστηριότητα σε μια σειρά αντικείμενα και δε νομίζω ότι χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.

Ο Θανάσης Ν. Καραγιάννης, που πιθανότατα τον γνωρίζετε από τη δουλειά του και τα κείμενά του στο Ριζοσπάστη.

Η Μαρία του 19ου, την οποία θα θυμούνται οι πιο τακτικοί αναγνώστες από τα αιχμηρά και εύστοχα σχόλια που αφήνει κατά καιρούς στο μπλοκ κι από ένα πρόσφατο κείμενό της, που δημοσιεύτηκε εδώ.

Ο Mauroflight, (κατά κόσμο Παναγιώτης Μανιάτης), που καταπιάνεται με ενδιαφέροντα θέματα σοσιαλιστικής κουλτούρας και τέχνης και εξέδωσε πρόσφατα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο για την ποίηση στην Οκτωβριανή Επανάσταση.

Η ofisofi που κάνει πολύ αξιόλογη δουλειά στο ιστολόγιό της στα λογοτεχνικά (και όχι μόνο) θέματα.

Η Redflecteur, που δίνει πάντα ιδιαίτερη γεύση στις αναρτήσεις της με βάση την εικόνα και τις εντυπωσιακές φωτογραφίες.

Ο Λουκάς Σπήλιος, που θα παρουσιάζει νέους δημιουργούς, λογοτέχνες, ποιητές και άλλα αντίστοιχα θέματα.

Και ο 2310net, που μας είχε λείψει πολύ, όσο είχε αραιώσει τις αναρτήσεις στο blog του, γι’ αυτό και.. του δώσαμε κίνητρο να γράφει τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, σε σταθερή βάση.

http://sfyrodrepano.blogspot.gr/

Advertisements