Guttuso
Οι Γερμανοί φάνηκαν ακόμα πιο αποφασιστικοί. Βρήκανε πως στη Γερμανία είνε υπερβολικά πολυάριθμοι οι άνθρωποι των γραμμάτων. Περιορίσανε τον αριθμό των εισαγομένων μαθητών στα όρια του 1908. Γιατί τάχατες διαλέξανε τα όρια του 1908 – αυτό κανείς δεν το ξέρει. Μπορεί όμως κανείς να ελπίζει πως αυτό δεν είνε παρά ο πρώτος σταθμός για την ολοκληρωτική κατάργηση των γραμμάτων. Ύστερα θα ακολουθήσουνε τα όρια της ωραίας εποχής του Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσα, και ύστερα, να δώσει ο Θεός, τα όρια των αρχαίων τευτόνων της βάρβαρης εποχής.
Στην Ιταλία σ’ όλα τα σχολειά της μέσης εκπαίδευσης και στο Δημοτικό οι παπάδες διδάσκουνε στα παιδιά την κατήχηση και στο γυμνάσιο αναπτύσσουνε την ιστορία της εκκλησίας. Αν θυμηθεί κανείς πως στα 1923 το Ιταλικό σχολειό ήτανε ακόμα Λαϊκό, μπορεί κανείς εύκολα να εκτιμήσει όλη την τόλμη μιας τέτοιας «εκπολιτιστικής επανάστασης».
Οι Γερμανοί παιδαγωγοί δεν ικανοποιήθηκαν με τα μαθήματα των θρησκευτικών. Σπεύσανε να μπάσουν μια νέα κατάχτηση, βασισμένοι πάνω στις τελευταίες επιστημονικές μελέτες περί παιδικής ψυχολογίας· δηλ. εφαρμόζουνε το ξύλο. Οι φασίστες παιδαγωγοί εφαρμόζουνε τώρα την πνευματική επενέργεια του χάρακα, άλλοτε του κνούτου και άλλοτε πάλιν της ηρωικής τους παλάμης.
Ανάμεσα σε δυό τέτοιες σωματικές εκτελέσεις, και οι δύο παρόμοιες επιδείξεις, οι φασίστες παιδαγωγοί βρίσκουν τον απαιτούμενο χρόνο διά να διδάξουνε π.χ. το μάθημα της ιστορίας… Δεν έχουνε βέβαια τη δύναμη ν’ ανανεώσουνε και να ρίξουνε καινούργιο φως ιστορικό –αντίς την επιστημονική έφοδο διαθέτουνε μόνο την επιθετική ορμή. Επί τέλους είναι ανάγκη να μεταβάλλουνε τα ιστορικά γεγονότα. Ο υπουργός κ. Φρίκ αποδεικνύει πως η Γερμανία ήτανε το εκπολιτιστικό κέντρο του κόσμου, όχι μόνο στην αρχαία εποχή αλλά και στην Ελληνο-Ρωμαϊκή εποχή. Πρώτα απ’ όλα γιατί οι Έλληνες ήτανε λαοί καθαρόαιμοι Γερμανοί. Δεύτερον γιατί οι Γερμανοί νικηφόροι πάνω στη Ρώμη δεν την εξολόθρευσαν αλλά σώσανε τον παγκόσμιο πολιτισμό. Ύστερα από την ιστορική αυτή ανακάλυψη πρότειναν να μη γίνεται η χρήση της λέξης «βανδαλισμός» με την παλαιά του σημασία. Οι Βάνδαλοι δεν είναι πια Βάνδαλοι παρά άνθρωποι εξαιρετικού πολιτισμού.
Σαν τι φτιάξανε οι Βάνδαλοι στην εποχή τους δεν είναι ανάγκη να μας το πει ο Φρι –υπάρχουνε και άλλοι ιστορικοί. Ας δούμε καλλίτερα τι φτιάνουν οι νεο-Βάνδαλοι στην «ταπεινή» εποχή μας. Αποφασίσανε να εξολοθρέψουνε τα επιστημονικά κέντρα της Γερμανίας – τα Πανεπιστήμιά της. Σύμφωνα με το νόμο περί φυλετικής καθαρότητος απομάκρυναν από τις επιστημονικές εργασίες τους εκλεκτότερους σοφούς της Γερμανίας: τον δημιουργό της θεωρίας της σχετικότητας, τον συγγραφέα της «Εργοδυναμικής» Πλανκ, το χημικό Χέλερ, το φαινομενολόγο Χούσσερλ και δεκάδες άλλων πρωτεργατών που η φήμη τους είχε γίνει παγκόσμια.
Στο φιλοσοφικό συνέδριο του Μάγδεμπουγ οι σεβαστοί σοφοί επαναλάμβαναν τα αγράμματα και ασυνάρτητα άρθρα των φασιστικών εφημερίδων, δηλαδή πως οι Γερμανοί έχουνε… «τα χείλη σφιγμένα και καθαρά τα μάτια» και πως για το λόγο αυτό είναι… «οι ανώτεροι αντιπρόσωποι της ανθρώπινης σκέψης».
Τα επιστημονικά σωματεία, το ένα κατόπιν του άλλου, διακόπτουνε τη δράση τους. Ο ντόκτωρ Μποντέ μπορεί να χαίρεται: η σκέψη καταντά όχι μόνο περιττή, αλλά και βαρετή.
Ξέρουμε ποιους συγγραφείς έδιωξεν η φασιστική Γερμανία –τα ονόματά τους είναι γνωστά σε όλον τον κόσμον. Ας δούμε τώρα με ποιους τους αντικατέστησε.
Πρώτ’ απ’ όλα βλέπου τη γνωστή φυσιογνωμία του πορνογραφικού μυθιστοριογράφου Γκάνσ-Γκαϊντς Έβερς. Είναι παληός λογοτέχνης κι έχει αρκετή επαγγελματική πείρα. Διάλεξε θέμα που του ταίριαζε: περιέγραψε με την απαιτούμενη έκταση τη ζωή του σωματέμπορα Χόρστ Βέσσελ…
Όμως στην προεδρική θέση του συνδέσμου των Γερμανών σκαρφάλωσεν ο Ιόστ. Η καριέρα του Ιόστ δεν είναι τόσο σπουδαία όπως του Έβερς, αλλά και αυτός τα κατάφερε στη ζωή του.
Maccari
Έως το ανέβασμα των φασιστών έγραφε δράματα που η δράση τους περνούσε μέσα στα πορνεία. Όταν ήρθανε στα πράγματα οι φασίστες, ο Ιόστ έγραψε μια τραγωδία αφιερωμένη στον φασίστα πράκτορα, στον τυχοδιώκτη Σλάγκετέρ. Ύστερα ακόμα μία τραγωδία για τις ατιμίες των Εβραίων…
Τέλος παρουσιάστηκε ένας ποιητής με αληθινά «επαναστατικές» ιδέες. Ονομάζεται Μπόλντουρ Φον Σίραχ. Γράφει κακούς στίχους μιμούμενος παληούς ρωμαντικούς. Έχει όμως πλούσια θέματα. Καταριέται την πουριτανική εκκλησία και καλεί τους πιστούς, τα τάγματα εφόδου να προσφέρουνε θυσίες στο Θεό Βόταν. Επίσης προτείνει να αντικαταστήσουνε τον έρωτα προς τη γυναίκα με «φιλικές σχέσεις μεταξύ ανδρών».
Οι φασίστες δε διώξανε μόνο τους εχθρικούς προς αυτούς συγγραφείς –αρχίσανε να κυνηγάνε και τους δικούς τους. Φωνάζουνε π.χ. πως ο Μπρόνεν κατά 25% είναι Εβραίος. Τον Γκότφρηδ Μπεν τον αποκαλούνε «τραγουδιστή του πεζοδρομίου». Προτιμάνε τον παληό φαφλατά Ροδόλφο Γκέρτσογκ, που εξακολουθεί –σαν να μην έχει αλλάξει το παραμικρό να γράφει γλυκανάλατα μυθιστορήματα για την ιδιωτική ζωή των χρυσοκανθάρων του Ρουρ. Αφού δεν άλλαξε η ζωή των Τύσσεν και των Κρουν γιατί να αλλάξει και η  «σχετική φιλολογία» που μαζί με τα μίζερα πφένιχ μοιράζεται τους είλωτες του Τύσσεν και του Κρουπ;
Οι φασίστες στην Ιταλία προσπαθούν να δημιουργήσουν τη δική τους λογοτεχνία. Έχουνε μάλιστα και ειδική σχολή «Στραπαέζε». Οι «σκύθες» αυτοί των Απενίνων με κάθε τρόπο ζητάν να αντιπαραθέσουνε την Ιταλία στην υπόλοιπη Ευρώπη. Πάνε γυρεύοντας τις τοπικές ιδιότητες, τα ρέστα του μεσαιωνισμού, τις εθιμοτυπίες αγριοτέρας εποχής και τα αρχαϊκά φερσίματα. Αισθάνονται ποιητική απόλαυση για τη μιζέρια και τη φτώχεια των Ιταλών χωρικών. Είνε βλέπετε αδυναμία των σνομπ να περνούνε τις διακοπές τους σε «χώρες αγρίων». Φυσικά οι ποιητές «Στραπαέζε» ζούνε σε σπίτια με ηλεκτρικό φως, και τους ύμνους τους προς την πρωτόγονη κατάσταση του ανθρώπου τις δαχτυλογραφούνε σε γραφομηχανές «ουντερβούντ». Αλλά τις διακοπές λένε να φιλοσοφήσουν και μάλιστα φιλοσοφία φασιστική.

 

πηγή http://toufas.blogspot.gr/

 

Advertisements