[Σουρρεαλφουτουρισμός] Του Παναγιώτη Μανιάτη

 

tumblr_ne43niabSi1rdwik4o2_r1_500
 
 
 
 
 
I.
 
 
Συνηθίσατε να δοξάζετε και να τιμάτε τους νεκρούς,
Βρίζοντάς τους με ακαδημίες και μνημεία,
με καλιακούδες.
Και μας, τους ζωντανούς,
Τους λεύτερους, τους περήφανους, τους αληθινούς,
Θα θέλατε να μας πατάν οι αρκούδες.
Τι αθρώποι είστε σεις, κακοί και αναίσθητοι,
Που η φωτιά δεν σας θερμαίνει του φουτουριστή.
Νάμε, προφήτης μόνος φλογερός εγώ,
Και καίω ως την ιδέα του αναρχισμού.
Τι παράξενη και ανάξια κοινωνία,
Ξέρω – τα ύψη δεν σας συγκινούν.
Μ’ αεροπλάνο φερμένος απ’ τη Βαρσοβία,
Συχνά σας είδα κάτω σα μυρμήγκια που περνούν
Και κανενός η προσοχή να κινηθεί δεν είδα
Στο πέταμα του φουτουριστή-αεροπόρου,
Όχλος στα παζάρια και στους δρόμους βοούσε.
Ή στην πενηνταετηρίδα
Εμπόρου.
Τάχα τι νιώθει από μεγαλοφυϊα το Κέρδος,
Ο εμπορομπακάλικος αυτός λαός;
Να γιατί τώρα μπροστά σας στέκω εγώ,
Ζωντανεμένος Κολόμπος, – μοναχός
 
 
 
 
 
c77e01b7fea891b1b33b5ac36a40ba8d
 
 
 
 
II.
 
 
Ήταν μόνος.
Εκεί απ’ όπου ξεκίνησε.
Είχε ταξιδέψει σ’ όλα τα παράλληλα σύμπαντα
αλλά δεν την είδε πουθενά.
«Αρκετά παράξενο», σκέφτηκε.
«Θα ’πρεπε να βρίσκεται
σε μια πορεία, σε μια κατάληψη, σε κάποιο πάτωμα.
Σ’ όλα εκείνα τα μέρη που καταργήσαμε την κανονικότητα».
Όμως όλα αυτά δεν είχαν πλέον σημασία.
«Ίσως ξαναβρεθούμε μαζί σε κάποιο όνειρο», είπε
και βυθίστηκε για πάντα στο κρεβάτι.
Εκείνη τη στιγμή ένα κλειδί ακούστηκε στην πόρτα…
 
 
 
 
[Το πρώτο είναι απόσπασμα από το ποίημα
«Φουτουριστής», του Βασίλι Καμένσκι,
που περιέχεται στο βιβλίο του Π. Μανιάτη
«Η ποίηση στην Οκτωβριανή Επανάσταση».
Το δεύτερο είναι μια παλιά ιστορία του συγγραφέα].
 
 
 
artworks : Hollie Chastain
 
c646032c19e7fef5d12c9777f46a4387
 
Advertisements