«Ένιωθα την ψυχή μου να μαραζώνει. Λαχτάρησα λιγάκι όνειρο, δυο πρέζες αμαρτία, πόθησα το απρόβλεφτο, διψούσα για λίγη ομορφιά, Σεζάν, Πικάσσο, Λεζέ, Καντίσκυ, Ρεμπώ, Απολλιναίρ, παράτε με, αδερφέ, από τις πληχτικές κουράδες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού! Δίψασα ελευθερία. Αυτό είναι…»

Στρατής Τσίρκας, Η Χαμένη `Ανοιξη, Κέδρος, 1976, σελ. 14

 

Στο πρώτο κομμάτι έχει μισό δίκιο, στο δεύτερο καλά τα λέει

Advertisements