Οι θαυμάσιες επιτυχίες της Σοβιετικής Ένωσης, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όλων των σοσιαλιστικών χωρών φέρνουν σε κατάσταση παραζάλης τους αντίπαλους του σοσιαλισμού και τους προκαλούν σύγχυση. Στις επιτυχίες ακριβώς αυτές των σοσιαλιστικών χωρών οφείλεται η ολοένα αυξανόμενη ελκτική δύναμη των ιδεών του σοσιαλισμού σε όλες τις χώρες, ιδεών που οι αντίπαλοι του σοσιαλισμού αποδίδουν σ’ αυτές υπερφυσικό σχεδόν χαρακτήρα. Γι’ αυτό ακριβώς μάς φορτώνουν πολλές φορές την ευθύνη για γεγονότα σε τόπους όπου ποτέ δεν πάτησε το πόδι μας. Το σπουδαιότερο καθήκον των θεωρητικών μας είναι να καταλάβουν, να ερμηνεύσουν και να φωτίσουν σωστά την ουσία των μεγάλων σοσιαλιστικών μετασχηματισμών.
Μιλώντας για τα καθήκοντα των θεωρητικών δεν πρέπει να αποσιωπήσουμε το ζήτημα της προσωπολατρείας και της εξάλειψης των συνεπειών της. Η καταδίκη από το κόμμα μας της ξένης προς το μαρξισμό – λενινισμό λατρείας της προσωπικότητας του Ι. Β. Στάλιν είχε πλατιά απήχηση τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στο εξωτερικό. Ο σοβιετικός λαός, τα κομμουνιστικά και τα εργατικά κόμματα, όλοι οι φίλοι μας στο εξωτερικό επιδοκίμασαν θερμά και υποστήριξαν ομόφωνα τις αποφάσεις του 20ου συνεδρίου και τη γνωστή απόφαση της ΚΕ του ΚΚΣΕ για την εξάλειψη των συνεπειών της προσωπολατρείας. Οι εχθροί του σοσιαλισμού προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την κριτική εναντίον της προσωπολατρείας για τους δικούς τους βρώμικους σκοπούς και οργάνωσαν μια θορυβώδη συκοφαντική καμπάνια κι έσκουζαν εναντίον της χώρας μας και του σοσιαλιστικού στρατοπέδου γενικά. Πολύ θα ήθελαν να δημιουργήσουν σύγχυση στις γραμμές των αγωνιστών της ειρήνης, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, να εξασθενίσουν την επιρροή των ιδεών του μαρξισμού – λενινισμού, να κλονίσουν την ενότητα των χωρών του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, να συκοφαντήσουν και να δυσφημίσουν τα κομμουνιστικά κόμματα στα μάτια των λαών. Τώρα όλοι βλέπουν πώς οι ελεεινοί αυτοί υπολογισμοί των εχθρών του σοσιαλισμού καταρρεύσανε επαίσχυντα.

 
Τα κομμουνιστικά και τα εργατικά κόμματα διαγνώσανε έγκαιρα και ξεσκέπασαν τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, κατάφεραν συντριπτικό χτύπημα στους εμπνευστές και στους οργανωτές της ιδεολογικής δολιοφθοράς καθώς και σε όλα τα οπορτουνιστικά στοιχεία που προσπαθούσαν να αναθεωρήσουν τις βάσεις του μαρξισμού – λενινισμού.

 
Στην ιδεολογική πάλη που είχε προσλάβει οξύ χαρακτήρα η σοβιετική μας διανόηση έδειξε πολιτική ωριμότητα, σταθερότητα, αφοσίωση στις ιδέες του μαρξισμού – λενινισμού, παρουσίασε μαζί με όλο το σοβιετικό λαό ενότητα και συνοχή στη μεγάλη πάλη για την υπόθεση του κομμουνισμού. Αλλά πρέπει να παραδεχτούμε πως μέσα στη διανόηση βρέθηκαν ορισμένοι που άρχισαν να χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, εκδηλώσανε ορισμένες ταλαντεύσεις και δισταγμούς στην εκτίμηση μιας σειράς πολυσύνθετων ιδεολογικών ζητημάτων που συνδέονται με την υπερνίκηση των συνεπειών της προσωπολατρείας.

 
Πώς να εξηγήσουμε τις ταλαντεύσεις και τους δισταγμούς αυτούς ορισμένων παραγόντων της λογοτεχνίας και της τέχνης; Κατά τη γνώμη μου, αυτό έγινε γιατί μερικοί σύντροφοι κατάλαβαν μονόπλευρα, λανθασμένα το νόημα της κομματικής κριτικής σχετικά με τη λατρεία της προσωπικότητας του Στάλιν. Προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν την κριτική αυτή σαν καθολική άρνηση του θετικού ρόλου του Ι. Β. Στάλιν στη ζωή του κόμματός μας και της χώρας και πέρασαν στο λαθεμένο δρόμο της από προκατάληψη αναζήτησης μόνο των σκοτεινών πλευρών και των σφαλμάτων στην ιστορία της πάλης του λαού μας για τη νίκη του σοσιαλισμού, αγνοώντας τις κοσμοϊστορικής σημασίας επιτυχίες της Σοβιετικής χώρας στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού.
Σε συνομιλία με συντάκτη της αμερικανικής εφημερίδας «Νιου Γιορκ Τάιμς», απαντώντας στο ερώτημα του: «Ποια θέση θα καταλάβει ο Στάλιν στην ιστορία;», είπα πως ο Στάλιν θα καταλάβει την πρέπουσα θέση στην ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Στάλιν είχε μεγάλα ελαττώματα, αλλά ήταν αφοσιωμένος μαρξιστής – λενινιστής, αφοσιωμένος και σταθερός επαναστάτης. Ο Στάλιν έκανε πολλά λάθη στην τελευταία περίοδο της δράσης του, αλλά έκανε και πολλά ωφέλιμα πράγματα για τη χώρα μας, για το κόμμα μας, για ολόκληρο το διεθνές εργατικό κίνημα. Το κόμμα μας, ο σοβιετικός λαός θα θυμούνται τον Στάλιν και θα αποτίουν σ’ αυτόν τον οφειλόμενο φόρο τιμής.

 
Για να κατανοήσουμε σωστά την ουσία της κομματικής κριτικής εναντίον της προσωπολατρείας πρέπει να συνειδητοποιήσουμε βαθιά ότι στη δράση του συντρόφου Στάλιν βλέπουμε δυο πλευρές τη θετική πλευρά που την υποστηρίζουμε και την εκτιμούμε πολύ και την αρνητική που την επικρίνουμε, την καταδικάζουμε και την απορρίπτουμε.

 
Ο Ι. Β. Στάλιν κατείχε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ηγετική θέση στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός μας. Όλη η δράση του συνδέεται με την πραγματοποίηση των μεγάλων σοσιαλιστικών μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας. Στα χρόνια αυτά χάρη στην εφαρμογή των λενινιστικών σχεδίων της οικοδόμησης του σοσιαλισμού άλλαξε ριζικά η φυσιογνωμία της χώρας μας. Ας θυμηθούμε τι ήταν η Ρωσία πριν από τη νίκη της Μεγάλης Οχτωβριανής Επανάστασης. Ήταν μια οικονομικά και πολιτιστικά καθυστερημένα χώρα που ο τσαρισμός την είχε καταντήσει ένα μισο-αποικιακό κράτος. Κοιτάξτε τι αντιπροσωπεύει η Σοβιετική χώρα σήμερα! Η Σοβιετική Ένωση είναι ένα μεγάλο, ισχυρό σοσιαλιστικό κράτος που επηρεάζει καθοριστικά την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας και που το σέβονται βαθιά οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου.

 
Οι μεγάλες επιτυχίες στην ανάπτυξη της χώρας μας σημειώθηκαν κάτω από την καθοδήγηση του Κομμουνιστικού κόμματος και της Κεντρικής Επιτροπής του, όπου ηγετικό ρόλο έπαιζε ο Ι. Β. Στάλιν. Η οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ συντελούνταν μέσα σε συνθήκες σκληρής πάλης με τους ταξικούς μας εχθρούς κα τους πράκτορές τους μέσα στο κόμμα: με τους τροτσκιστές, τους ζηνοβιεφικούς, τους μπουχαρινικούς και τους αστούς εθνικιστές. Ήταν μια πάλη πολιτική. Το κόμμα έκανε σωστά που τους ξεσκέπασε σαν εχθρούς του λενινισμού, εχθρούς της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στη χώρα μας. Από πολιτική άποψη όλοι αυτοί καταδικάστηκαν και καταδικάστηκαν δίκαια.

 
Στην πάλη αυτή ο Στάλιν πρόσφερε ωφέλιμο έργο. Αυτό δεν επιτρέπεται να το ξεγράψουμε από την ιστορία της πάλης της εργατικής τάξης, της αγροτιάς και της διανόησης της χώρας μας για το σοσιαλισμό, από την ιστορία του Σοβιετικού κράτους. Για όλα αυτά εμείς τιμούμε και σεβόμαστε τον Στάλιν. Είμαστε ειλικρινείς στο σεβασμό μας προς τον Ι. Β. Στάλιν όταν κλαίγαμε όρθιοι πλάι στο φέρετρό του. Είμαστε ειλικρινείς και τώρα στην εκτίμηση του θετικού ρόλου που έπαιξε στην ιστορία του κόμματός μας και του Σοβιετικού κράτους. Καθένας από μας πίστευε στον Στάλιν, η πίστη αυτή στηριζόταν στην πεποίθηση πως η πάλη που κάναμε μαζί με τον Στάλιν γινόταν για το συμφέρον της επανάστασης, για το συμφέρον της εργατικής τάξης, όλων των εργαζομένων.

 

Ν.Σ. Χρουστσώφ Ο υψηλός προορισμός της λογοτεχνίας και της τέχνης, Μέλισσα, 1964

Advertisements