Ημερολόγιο της φυλακής

Δεν είχα για τα ποιήματα ποτέ ενδιαφέρον.

Αλλά μη μπορώντας κάτι πιο καλό να κάνω,

απασχόληση να έχω κάποια άλλη,

για να περνάν οι ατελείωτες στη φυλακή ημέρες,

γεμίζω με στίχους τα χαρτιά,

περιμένοντας πότε θα δω τη λευτεριά.

 

Η επίσκεψη της γυναίκας του φυλακισμένου

Πίσω από τα κάγκελα εκείνος

κι αυτή μπροστά τους.

Τόσο κοντά οι δυο…μια σπιθαμή…

Και τόσο μακριά… όσο ο ουρανός από τη γη…

 

Κρυφά τα μάτια λένε

όσα δεν πρέπει το στόμα να πει.

Τα βλέφαρα με δάκρυα γεμίζουν,

πριν μια λέξη να ειπωθεί.

 

Μεταφορά φυλακισμένου στο ξημέρωμα

Ήταν ακόμα νύχτα,

στο πρώτο λάλημα του πετεινού.

Τα αστέρια με το φεγγάρι συντροφιά

τους κάμπους ψευτοφώτιζαν και τα βουνά.

Ένας ταξιδευτής περπατάει στο δρόμο.

Σ’ ένα δρόμο για μεγάλα ταξίδια.

Δυνατός του φθινοπώρου αγέρας

το πρόσωπό του μαστιγώνει.

Με αμυδρό ρόδινο φως η αυγή ξεπροβάλει

και σκορπάει σιγά σιγά της νύχτας το σκοτάδι.

Μια ζεστή πνοή που απλώνεται στη φύση ποιητική διάθεση στον πεζοπόρο φέρνει.

 

Τα πόδια και τα χέρια μου είναι σφιχτά δεμένα.

Μα χαίρουμαι ολόκαρδα των πουλιών τα τραγούδια,

την ευωδιά που στέλνουν τα λουλούδια.

Κανένας δεν μπορεί να μ’ εμποδίσει

να αισθάνομαι αυτή την ευτυχία.

Έτσι ο δρόμος γίνεται πιο λίγο θλιβερός

κι ο άνθρωπος νιώθει πιο λίγο μοναχός.

 

πηγή Ασιατικά ποιήματα, Ι. Βασιλείου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Ιωαν. Δ. Κολλάρου και Σία Α.Ε., σελ. 25-26.

Advertisements