»Μια ομάδα αντιπροσώπων πρότεινε να αφιερωθεί η τελική συνεδρίαση του IX συνεδρίου προς τιμή του Λένιν απ’ αφορμή την πεντηκοστή επέτειο των γενεθλίων του. Ο Λένιν, που δεν επέτρεπε με κανένα τρόπο να εγκωμιάζουν και να μεγαλοποιούν την προσωπικότητά του και τις υπηρεσίες του, δεν επιδοκίμασε την πρόταση αυτή. Ωστόσο, παρά τις διαμαρτυρίες του Λένιν, όλοι οι αντιπρόσωποι του συνεδρίου υποστήριξαν με θυελλώδεις επευφημίες την πρόταση αυτή. Ο Λένιν, αφού άκουσε δυο ομιλητές εγκατέλειψε την αίθουσα. Στις 22 του Απρίλη 1920 όλη η χώρα τίμησε τα πενηντάχρονα του Λένιν. Στη Μόσχα στην πανηγυρική συνεδρίαση εκφώνησαν λόγους για τον Λένιν, ο Γκόρκι, ο Λουνατσάρσκι, ο Ολμίνσκι κ.ά. Ο Λένιν ήλθε μόνο στο τέλος της συνεδρίασης και τον απαντητικό του λόγο τον αφιέρωσε στο Κομμουνιστικό Κόμμα και στα μεγάλα του ιστορικά καθήκοντα. Προειδοποίησε το Κόμμα για τον κίνδυνο της αυτοεπανάπαυσης και τελείωσε το λόγο του με την ευχή, όπως οι μπολσεβίκοι σε καμιά περίπτωση »να μην οδηγήσουμε το Κόμμα μας στην κατάσταση ενός ξιπασμένου κόμματος». (σελ XIX, τ. 40, Άπαντα.)

πιθανή έκφραση του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς στην αντίδραση του Λένιν

Advertisements