Ο ρόλος της παλιάς και της νέας διανόησης στην πολιτιστική οικοδόμηση

 
«Μόνο συνεργασία μεταξύ επιστημόνων κι εργατών μπορεί να θέσει τέρμα στην καταπιεστική φτώχεια, στην αρρώστια και την ακαθαρσία. Κι αυτό θα γίνει.

 
Καμία δύναμη του σκότους δε μπορεί να αντισταθεί μπροστά στη συμμαχία των επιστημόνων, του προλεταριάτου και των τεχνολόγων»(Λένιν, Άπαντα, τομ. 30, σελ. 402, αγγ. Εκδ.)

 
«Η ιδέα πως μπορούμε να χτίσουμε τον κομμουνισμό με τη βοήθεια μόνο των κομμουνιστών χωρίς τη βοήθεια αστών ειδικών είναι παιδαριώδης. Έχουμε ατσαλωθεί στον αγώνα, έχουμε τις δυνάμεις και είμαστε ενωμένοι. Κι πρέπει να προχωρήσουμε με την οργανωτική μας εργασία, χρησιμοποιώντας τη γνώση και την πείρα αυτών των ειδικών. Αυτό είναι ένα απαραίτητος όρος και χωρίς αυτόν ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να οικοδομηθεί».(Λένιν, Άπαντα, τομ. 29, σελ. 156, αγγλ. εκδ.)

 
«Θέλουμε να οικοδομήσουμε το σοσιαλισμό με τη βοήθεια εκείνων των ανδρών και γυναικών που αναπτύχθηκαν κάτω από τον καπιταλισμό …Έχουμε αστούς ειδικούς και τίποτα άλλο. Δεν έχουμε άλλα τούβλα με τα οποία να χτίσουμε».(Λένιν, Άπαντα, τομ. 29, σελ. 69-70, αγγ. Εκδ).

 
«…οι αστοί διανοούμενοι δεν μπορούν να διωχτούν και να καταστραφούν, αλλά να νικηθούν, να ξανακαλουπιστούν, να αφομοιωθούν και να εκπαιδευτούν…»(Λένιν, Εκλεκτά Έργα, τομ. 3, σελ. 458, αγγ.εκδ.).

 
«Δεν πρέπει να ασκούμε μικρόψυχη πολιτική έναντι των ειδικών. Οι ειδικοί αυτοί δεν είναι υπηρέτες των εκμεταλλευτών, είναι δραστήριοι πολιτιστικοί εργάτες, οι οποίοι στην αστική κοινωνία υπηρετούσαν την αστική τάξη και για τους οποίους όλοι οι σοσιαλιστές σε όλο τον κόσμο λέγουν ότι σε μία προλεταριακή κοινωνία θα υπηρετούν εμάς. Σε αυτήν τη μεταβατική περίοδο πρέπει να εξασφαλίσουμε για αυτούς, τους καλύτερους δυνατούς όρους ζωής. Αυτή θα είναι η καλύτερη πολιτική. Αυτό θα είναι η πιο οικονομική διεύθυνση».(Λένιν, Άπαντα, τομ. 29, σελ. 180-181, αγγ. Εκδ.)

 
Η εξέταση του ρόλου των διανοούμενων στην πολιτιστική οικοδόμηση είναι εξέταση, πάνω από όλα, του ρόλου των διανοούμενων στη σοσιαλιστική οικοδόμηση γενικά. Αυτό το πρόβλημα είναι αδιαχώριστο από τα θεμελιώδη προβλήματα της πολιτιστικής επανάστασης. Το βασικό πρόβλημα εδώ είναι το πρόβλημα της πολιτιστικής κληρονομιάς, εφόσον ο σοσιαλισμός όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, δε γεννιέται σε έρημο τόπο: κληρονομά τα καλύτερα επιτεύγματα του παγκόσμιου πολιτισμού. Επιβάλλεται λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε όλα τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας κατακτώντας όλη τη γνώση που συσσωρεύτηκε από την ανθρωπότητα. «Αλλά αυτή η επιστήμη, η τεχνολογία και η τέχνη βρίσκονται στα χέρια και μέσα στα κεφάλια των ειδικών», έγραφε ο Λένιν στο άρθρο ου «Τα επιτεύγματα και οι δυσκολίες της σοβιετικής κυβέρνησης»(Άπαντα, τομ. 29, σελ. 70, αγγ. Εκδ.). Στο ίδιο έργο ο Λένιν διατύπωσε το πρόβλημα της αστικής διανόησης στη σοσιαλιστική κοινωνία σαν καθήκον συνδυασμού της νικηφόρας προλεταριακής επανάστασης με την αστική κουλτούρα, την αστική επιστήμη και τεχνολογία.

Advertisements