Ενώ καθοριζόταν η γενική θέση του προλεταριακού κράτους σε σχέση με τους αστούς διανοούμενους, ήταν ανάγκη να γίνει σαφής η δυνατότητα χρησιμοποίησης αστών ειδικών, να διαγραφούν οι πρακτικοί τρόποι για τη λύση αυτού του προβλήματος και να γίνει επεξεργασία συγκεκριμένων μεθόδων επηρεασμού των αστών διανοούμενων. Αυτό το πρόβλημα ήταν εξαιρετικά δύσκολο εφόσον οι περισσότεροι από τους αστούς ειδικούς που αναπτύχθηκαν στην παλιά κοινωνία, αρνήθηκαν να συνεργαστούν με την προλεταριακή κυβέρνηση, μένοντας μακριά και σε πολλές περιπτώσεις, επιδεικνύοντας εχθρότητα. Επιπλέον, οι δυσκολίες γίνονταν πιο σοβαρές με την έλλειψη πείρας σχετικά με αυτό το ζήτημα. Πρέπει να σημειωθεί πως οι αστικές επαναστάσεις δεν αντιμετώπιζαν το πρόβλημα να κερδίσουν με το μέρος τους διανοούμενους. Όπως είναι γνωστό, της αστικής επανάστασης προηγήθηκε μια ολόκληρη ιστορική περίοδος βαθμιαίας εξέλιξης νέων κοινωνικών σχέσεων μέσα στη παλιά φεουδαρχική κοινωνία και μια ταυτόχρονη ανάπτυξη της διανόησης πάνω στη βάση της νέας καπιταλιστικής οικονομίας, μιας διανόησης στενά συνδεδεμένης με την αστική τάξη. Είναι φυσικό, όταν η αστική τάξη ανέρχεται στην εξουσία οι διανοούμενοι να παραμένουν στην υπηρεσία αυτής της τάξης.

 
Η σοσιαλιστική επανάσταση, επειδή εκμηδενίζει την τάξη των εκμεταλλευτών αποσπά τους αστούς ειδικούς από τις συνήθειες των εγκαθιδρυμένων παραδόσεων και αντιλήψεων. Αυτό εξηγεί τον τρόπο, την ανησυχία και τη νευρικότητα με την οποία οι διανοούμενοι αντιμετώπισαν την Οκτωβριανή Επανάσταση. Κι ήταν αυτή η διανόηση, την εμποτισμένη με τη δυσπιστία έναντι της νέας τάξης, που το προλεταριάτο είχε να κερδίσει με το μέρος του και να τη θέσει στην υπηρεσία του. Αλλιώτικα ήταν αδύνατο να κτίσει μια νέα ζωή.

 

The Engineer – Janos Mattis-Teutsch

Κι εδώ επίσης το έργο της διαφώτισης και της πειθούς ήταν πρωταρχικής σημασίας. Ο Λένιν είπε πως ήταν αδύνατο να κάνει κανείς ένα ολόκληρο τμήμα του πληθυσμού να εργάζεται κάτω από το μαστίγιο. Εξηγούσε πως οι αστοί διανοούμενοι πρέπει να κατακτηθούν, να αναμορφωθούν, να αφομοιωθούν και να επανεκπαιδευτούν.
Βέβαια η προλεταριακή κυβέρνηση υπήρξε σκληρή για τους κακόβουλούς σαμποτέρ, ενώ στις περιπτώσεις παρεξηγήσεων και έλλειψης εμπιστοσύνης εκ μέρους των διανοούμενων, οι οποίοι τηρούσαν ουδετερότητα, αγωνιζόταν επίμονα να τους κερδίσει. «Αλλά είναι τρέλα να φαντάζεται κανείς», έγραφε ο Λένιν, «πως μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα της οργάνωσης μιας νέας επιστήμης και τεχνολογίας για την ανάπτυξη της κομμουνιστικής κοινωνίας μόνο με τη βία».(Τα επιτεύγματα και οι δυσκολίες της σοβιετικής κυβέρνησης», Άπαντα, τομ.29,σελ.72,αγγ.εκδ.)

 
Ο Λένιν θεωρούσε πολύ σημαντικό να κάνει τους αστούς ειδικούς να αντιληφθούν στην πορεία των γεγονότων, την ανάγκη συνεργασίας με την εργατική τάξη. Ήταν ανάγκη να μπολιαστούν με το δημιουργικό πνεύμα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και να εμπνέονται από ενθουσιασμό στην εκτέλεση της εργασίας τους. Στην περίπτωση αυτή δεν ήταν αρκετή η συνηθισμένη γραπτή προπαγάνδα. Στο άρθρο του «Ολοκληρωμένο οικονομικό πρόγραμμα» (Λένιν, Άπαντα,τομ.32,σελ.144,αγγ.εκδ.), ο Λένιν τονίζει ότι ο δρόμος του μηχανικού προς τον κομμουνισμό θα είναι διάφορος από το δρόμο του παράνομου προπαγανδιστή και του συγγραφέα, ότι αυτός θα είχε σαν οδηγό την μαρτυρία της δικής του επιστήμης, το ίδιο και ο αγρονόμος, ο ειδικός για τη δασονομία κλπ.

Advertisements