“The center of textile workers in Belgium”, 1938

Η πολιτική του Κομμουνιστικού Κόμματος και της σοβιετικής κυβέρνησης έναντι της διανόησης υπήρξε πάντοτε αντικείμενο επιθέσεων εκ μέρους διάφορων οπορτουνιστικών ομάδων, ιδιαίτερα εκ μέρους των «αριστερών κομμουνιστών». Αυτοί ισχυρίζονταν πως η χρησιμοποίηση αστών ειδικών στην οικονομία της χώρας και στον στρατό ωφελούσε τους εχθρούς στης επανάστασης. Ο Λένιν επέκρινε τέτοιες απόψεις, λέγοντας ότι οι «αριστεροί» δεν αντιλαμβάνονται όλες τις ιδιομορφίες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Πίστευε ότι οι εργαζόμενοι δε θα παραπλανούνταν από «αριστερίστικες» φράσεις. «…Οι εργάτες ξέρουν πολύ καλά», έγραφε ο Λένιν, «πως 99% των οργανωτών και των πρώτης τάξης τεχνικών στις μεγάλες και γιγαντιαίες επιχειρήσεις, στα τραστ και άλλα ιδρύματα ανήκουν στην καπιταλιστική τάξη. Αλλά είναι ακριβώς αυτούς τους ανθρώπους που εμείς , το προλεταριακό κόμμα, πρέπει να διορίσουμε για να «διευθύνουν» το προτσές της εργασίας και την οργάνωση της παραγωγής, γιατί δεν υπάρχουν άλλοι που να έχουν την πρακτική πείρα σε αυτό το ζήτημα»(«Τα αριστερά παιδιαρίσματα και η Μικροαστική νοοτροπία», Άπαντα, τομ.27, σελ.349, αγγ.εκδ.)
Οι αναρχικοί δεν ήταν καλύτεροι από τους «αριστερούς κομμουνιστές» στο ζήτημα των αστών ειδικών. Έτσι ο αναρχικός Γκε υποστήριζε πως οι ειδικοί θα ‘πρεπε να υποχρεωθούν να εργάζονται μόνο υπό την απειλή της εκτέλεσης, ενώ ο Λένιν δήλωσε: «Το να λέμε πως ένα όπλο θα εκτελέσει την εργασία είναι η μεγαλύτερη βλακεία».(Σύνοδος της Πανρωσικής ΚΕΕ, 29 Απριλίου, 1918», Άπαντα,τομ.27,σελ.310)
Η εξάσκηση των νέων στελεχών της νέας σοβιετικής διανόησης ήταν επιτακτικό αίτημα της πολιτιστικής επανάστασης. Η λύση του προβλήματος αυτού εμπεριέχει τεράστιες δυσκολίες τόσο υλικού όσο και πολιτιστικού χαρακτήρα. Και όμως, ήταν απόλυτα αναγκαίο να λυθεί αυτό το πρόβλημα στο πιο σύντομο χρονικό διάστημα.
Άνθρωποι από την εργατική τάξη ή την αγροτιά είχαν στη διάθεσή τους κάθε ευκαιρία να αποκτήσουν ανώτερη μόρφωση. Στις 2 Αυγούστου 1918 ο Λένιν υπόγραψε το διάταγμα του Συμβουλίου των Επιτροπών του Λαού «Εισδοχή στα Ινστιτούτα Ανώτερης Εκπαίδευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας». Σύμφωνα με αυτό το διάταγμα ο καθένας που είχε φτάσει στην ηλικία των 16 ετών θα μπορούσε να εγγραφεί σε οποιοδήποτε ίδρυμα ανώτερης εκπαίδευσης. Την ίδια μέρα ο Λένιν έγραψε το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου των Επιτροπών του Λαού, που ανάθετε στον Επίτροπο του Λαού για την Εκπαίδευση το καθήκον της άμεσης επεξεργασίας μέτρων για την παροχή ευκαιρίας σπουδών σε οποιοδήποτε επιθυμούσε να σπουδάσει. Έγραφε: «Προτεραιότητα πρέπει βέβαια να δοθεί σε εργάτες και φτωχούς χωρικούς στους οποίους πρέπει να γίνουν παραχωρήσεις σε εκτεταμένη κλίμακα».(Λένιν, Άπαντα,τομ.29,σελ.48,αγγ.εκδ.)

 

 

Advertisements