Στο δρόμο της αγάπης

Πάντα μου ήταν δύσκολο να βρω σε ποιο καφέ να κάτσω. Περπατούσα φορτωμένος διάφορα ψώνια όταν βρήκα κάτω ένα τραπουλόχαρτο, το Δέκα το καλό. Κοίταξα στον τοίχο, ήταν το νούμερο 10, σε αυτό το καφέ θα κάτσω, το αποφάσισα. Μπήκα μέσα και πήρα έναν καφέ αν και είχε πολύ κόσμο και φασαρία.

Ξαφνικά μία μελωδία από μακριά ακουγόταν, κάλαντα, κάλαντα άκουγα, μα πως ήταν δυνατόν…σήκωσα το βλέμμα μου και κοίταξα στο χώρο. Όλοι είχαν πάρει τη μορφή μου. Ο σερβιτόρος, οι πελάτες οι πάντες ήμουν εγώ. Τι συνέβαινε ιδέα δεν είχα. Σκέφτηκα πως δεν θα ήταν πρέπον για να μην τρομάξω και τους εαυτούληδες μου να αρχίζω να φωνάζω και έφυγα σιγά σιγά ξεχνώντας τα ψώνια μου. Μπήκα στο μετρό και τράβηξα για το σπίτι.

Βγαίνοντας από το μετρό συνάντησα μια όμορφη κοπέλα που ευτυχώς δε μου έμοιαζε, διάβασα την πίσω όψη του εισιτηρίου «η παραχώρηση και αποδοχή επικυρωμένου εισιτηρίου, καθώς και η προτροπή παραχώρησης τιμωρείται από το νόμο». Της χαμογέλασα και της το πρόσφερα σαν ερωτευμένος που προσφέρει στην καλή του λουλούδια, ανταπέδωσε παρομοίως παίρνοντας το και χάθηκε στον κόσμο.

Ο Σταμάτης Γκαβέτας γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Χαλκίδα. Είναι απόφοιτος του Α.Τ.Ε.Ι. Διοίκηση Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας (Καλαμάτα) και τελειόφοιτος του ίδιου τμήματος σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Ε.Α.Π.. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και μένει στην Αθήνα. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα τέχνης ρητορικού λόγου, φωτογραφίας, σκηνοθεσίας και δημοσιεύει διηγήματα που γράφει στο διαδίκτυο και σε έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά.

Advertisements