Από την ανεργία χτυπημένοι
κι από του φόρου τη λυπητερή.
Πάμε αριστερά, δεξά μας βγαίνει
αλλά ο τόπος -λένε- προχωρεί
άλλο αν ο τόπος δε μας χωρεί
απ’ τα κουαρτέτα και τα μνημόνια.
Μα μέσα του καθείς εκλιπαρεί:
Μακάριος που τρώει μακαρόνια.

Ο Φ.Π.Α. όλο και ανεβαίνει
ανάλγητοι μας κυβερνούν, σκληροί.
Το άδειο καλάθι, α, πως βαραίνει
στα σούπερ μάρκετ κανείς δε χαρί-
ζει… κι ούτε μια ματιά προς το τυρί!
Ω, μνήμες μου κι αλλοτινά μου ψώνια
πέστε πως πέσαν έξω οι καιροί.
Μακάριος που τρώει μακαρόνια.

Στο δημοψήφισμα την ψήφο δίνεις
«όχι» ή «ναι» διμούτσουνες οχιές
Νεόπλουτε, νεόπτωχος θα γίνεις!
Και πάνε πια αυτές οι εποχές
που οι αγελάδες ήτανε παχιές
τώρα τα λίπη λιώνουν σαν τα χιόνια.
Κι αν δε φέρνουν φαΐ οι προσευχές
μακάριος που τρώει μακαρόνια.

Και κοίτα πως τα φέραν οι καιροί
μέρες φτωχές και πεινασμένα χρόνια.
Ειλικρινά, κανείς μην απορεί
μακάριος που τρώει μακαρόνια.

 

Ο Γιώργος Γωνιανάκης γεννήθηκε το 1984 στο Ηράκλειο Κρήτης.
Ζει στη Αθήνα. Έχει εκδώσει ένα βιβλίο ποίησης (κάλεσμα, Εκδ.
Ποιήματα των Φίλων, 2013).
Advertisements