(παρμένο από εδώ: http://theatrodromou.blogspot.gr/20…)
Τα τελευταία χρόνια, υπήρξα πωρωμένο μέλος της καλλιτεχνικής κολλεκτίβας Θέατρο Δρόμου. Επειδή ‘ο κύριος ρους έχει βγει απ’το νου του εχθρού’, φιλοδοξήσαμε να πρωτοπορήσουμε, λοξοδρομώντας τόσο αισθητικά όσο και στιχουργικά, τόσο σε μορφή όσο και σε περιεχόμενο. Να αποτελέσουμε μια συνολική εναλλακτική πολιτιστική πρόταση, απέναντι στην αισθητική των από πάνω και στα ευκόλως εννοούμενα. Πιστέψαμε στη δύναμη της τέχνης να ερεθίσει τη σκέψη και να πάει πλάι- πλάι με τα κινήματα, χωρίς να αυταπατάται ότι δικαιούται να τα υποκαταστήσει. Θεωρώ πως σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα δικαίωσε την εμμονή μου στο στήσιμο ενός τέτοιου εγχειρήματος.
Η πορεία μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πορεία της ομάδας. Καλλιτεχνικά, λειτουργούσα σχεδόν αποκελιστικά με το μυαλό και την ψυχή μου πρώτα σε αυτήν, και πολύ δευτερευόντως σε εμένα. Δεν βιάστηκα να βγάλω προσωπικό υλικό, κι ας υπήρχε αρκετός κόσμος που το περίμενε. Διότι πέρα από τις βιοποριστικές μου δυσκολίες, ένιωθα και ότι η αισθητική μου περνούσε σχεδόν άριστα μέσα από τις κυκλοφορίες των υπόλοιπων μελών, με τους οποίους έχουμε περάσει αναρίθμητες ώρες σε πειραματισμούς, ζυμώσεις, έρευνα και συζητήσεις.
Η ‘Μασημένη Τροφή για Σκέψη’, η πρώτη προσωπική μου κυκλοφορία, φιλοδοξεί να αποτελέσει κάποιου είδους ‘χαμένο κρίκο’ στην αλυσίδα των κυκλοφοριών του Θεάτρου Δρόμου. Να κωδικοποιήσει δηλαδή και την προσωπική οπτική του σφάλματος κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Δεν έχω μέλλον στο υπάρχον αν δεν αλλοιωθώ, αλλά επιμένω να προσπαθώ να στέκομαι απέναντι. Δεν ψάχνω συλλογικές λύσεις επειδή ‘δεν την παλεύω’, αλλά ΠΑΡΑ το ότι δεν την παλεύω, γιατί αλλιώς θα μπορούσα να την παλέψω καλύτερα με το να ενσωματωθώ.
Ο τίτλος είναι μια προειδοποίηση. Θέλω να δώσω ‘τροφή για σκέψη’, αλλά όχι για να την αποστηθίσεις. Γιατί παραμένει ‘μασημένη’, επειδή παραμένει απλά η γνώμη μου. Το ζητούμενο δεν είναι να ακολουθείς την κοινή γνώμη, όποιον έχει την πρόσβαση να κρατάει μικροφωνο, όποιον ‘τα λέει καλά’. Το ζητούμενο είναι να σκέφτεσαι για πάρτη σου, να ερευνάς τα facts.
Πέρα από τις γνωστές κομμουνιστικές μου εμμονές και αναφορές, δεν εκφράζω ούτε ευθυγραμμίζομαι με τις θέσεις κάποιας συγκεκριμένης πολιτικής συλλογικότητας ή κίνησης. Αναπόφευκτα κάποιοι στίχοι μου θα στεναχωρήσουν κάποιους, κάποιοι κάποιους άλλους. Κάποιους στίχους θα αναθεωρήσω κι εγώ στο μέλλον, αυτή είναι η ροή της ζωής και της εξελιξης. Δεν υπάρχουν πεφωτισμένες διάνοιες, ούτε εξιδανικευμένοι προδομένοι ήρωες. Και αν υπήρχαν, δεν τους χρειαζόμαστε, ούτε θέλω να παίξω αυτό το ρόλο. Ανθρώπους ειλικρινείς που προσπαθούν μέσα από τις αντιφάσεις τους να γίνονται καλύτεροι χρειαζόμαστε, με τα μάτια στραμμένα στην ανιδιοτέλεια και το κοινό καλό.
Τι άλλαξε από τον ‘Ανεμιστήρα’; Ουσιαστικά, τίποτα. Θεωρητικά, το σφάλμα δε γράφει χύμα κομμάτια δίχως αύριο πίνοντας με τους φίλους του. Προσέχει περισσότερο τι λέει και πώς το λέει, γιατί ξέρει ότι, καλώς ή κακώς, περισσότερο ή λιγότερο, επηρεάζει.
Όσον αφορά την παραγωγή, που είναι και η κύριά μου ιδιότητα, προσπάθησα να χωρέσω στη διάρκεια ενός δίσκου όσες περισσότερες μουσικές επιρροές μου είχα τα μέσα και τη δυνατότητα. Βοήθησε η συλλογική αισθητική παρακαταθήκη της ομάδας μου, καθώς και φίλοι μουσικοί σε αυτό. Προσπάθησα να μην ενδώσω στο να κουράσω με εσωστρεφείς πειραματισμούς.
Εξακολουθώ να μην έχω βίτσιο τη μούρη μου να δείχνω, οπότε θα συνεχίσω να ρίχνω και άκυρα 🙂 Δεν έχω σκοπό να τρέξω να κυνηγήσω φήμη με τρόπους αντίθετους με τα πιστεύω μου. Η διάδοση των τραγουδιών, ευελπιστώ να γίνει απλά από τους ανθρώπους που βλέπουν κάτι από τον εαυτό τους μέσα σε αυτά.
Ευχαριστώ για το χρόνο. Τα φιλιά μου σε όλους τους πωρωμένους hip hop heads που δεν είναι φασίστες ή φιλελέδες. Τα λέμε σε κάποιο live.
Το Σφάλμα
επικοινωνία: tosfalma@hotmail.com
Advertisements