Archive for Μαΐου, 2017


Image may contain: drawing

Οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης & το Επί Λέξει Βιβλιοπωλείο σας προσκαλούν σε εκδήλωση με αφορμή την κυκλοφορία στα ελληνικά του βιβλίου του Μιχαήλ Μπαχτίν

Ο ΡΑΜΠΕΛΑΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ
Για τη λαϊκή κουλτούρα του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης
[https://www.cup.gr/book/o-rampele-ke-o-kosmos-tou/]

την Πέμπτη 1η Ιουνίου 2017, στις 20.00 μ.μ. στο Βιβλιοπωλείο «επί λέξει» (Ακαδημίας 32 & Λυκαβηττού).

Θα μιλήσουν:
– Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Τμήμα Σλαβικών Σπουδών ΕΚΠΑ [Alexandra Ioannidou]
Κώστας Σπαθαράκης, μεταφραστής
Γιώργος Πινακούλας, μεταφραστής του βιβλίου

Τις Κυριακές του Ιούνη μες στο νεαρό δασάκι

Ακούνε οι χωριάτες που για σμέουρα ψάχνουν

Μορφωμένες γυναίκες και κορίτσια της Τεχνικής Σχολής

Φωναχτά να διαβάζουνε φράσεις απ’ τα εγχειρίδιά τους

Για τη διαλεκτική και τη φροντίδα των παιδιών.

 

Σηκώνοντας τη ματιά τους απ΄τα εγχειρίδια

Βλέπουνε οι σπουδάστριες τους χωριάτες

Μέσα απ’ τους θάμνους σμέουρα να μαζεύουν

 

1952

πηγή: Μπέρτολτ Μπρεχτ Ποιήματα, μτφρ. Νάντια Βαλαβάνη, ΣΕ 1992.

Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για την προκήρυξη του διαγωνισμού

Με ανακοίνωσή της, η ΚΕ του ΚΚΕ προκηρύσσει διαγωνισμό πρωτότυπου λογοτεχνικού έργου. Η ανακοίνωση έχει ως εξής:«Το Νοέμβρη του 2018 το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής, σφυρηλατημένης στο καμίνι της ταξικής πάλης με αγώνες, θυσίες και ανιδιοτελή προσφορά στην εργατική τάξη και γενικότερα το λαό μας. Στην 100χρονη διαδρομή του, αναδείχτηκε σε αναντικατάστατη δύναμη έμπνευσης και οργάνωσης του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Αντιμετώπισε σκληρές δοκιμασίες, έμεινε όρθιο στα πισωγυρίσματα της ταξικής αναμέτρησης και – αξιοποιώντας την πείρα και τα συμπεράσματα της Ιστορίας του – προχωράει.

Με την ευκαιρία της 100ης επετείου του ΚΚΕ, η Κεντρική Επιτροπή του προκηρύσσει ανοιχτό διαγωνισμό πρωτότυπου λογοτεχνικού έργου στις κατηγορίες νουβέλας, διηγήματος, ποίησης, θεάτρου, παιδικού διηγήματος, που θα εκφράζει – μέσα από τις σχέσεις, τις καταστάσεις και τις διεργασίες στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα – την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Η ηρωική πάλη του ΚΚΕ, γι’ αυτό το νέο, το αναγκαίο, το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας, θεμελιωμένο και σιγουρεμένο πάνω σε νέες κοινωνικές σχέσεις, πρώτα απ’ όλα στην κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, συνέγειρε και κινητοποίησε από την αυγή κιόλας του 20ού αιώνα μια πληθώρα λογοτεχνών και καλλιτεχνών, που έθεσαν το έργο τους στην υπηρεσία της εργατικής τάξης και κάθε αδικημένου κοινωνικού στρώματος.

Η λογοτεχνική και καλλιτεχνική αυτή πρωτοπορία, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες διωγμών και στερήσεων, στην παρανομία, στα πεδία των μαχών, σε φυλακές και σε εξορίες, δημιούργησε μια γιγάντια παρακαταθήκη στον Πολιτισμό και τα Γράμματα, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη μιας νέας τέχνης: Της τέχνης για τον εργαζόμενο λαό και τη νέα κοινωνία που θα καταργήσει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αρκετοί από τους λογοτέχνες αυτούς είχαν διεθνή αναγνώριση και τα έργα τους κυκλοφόρησαν πλατιά στις χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και σε πολλές χώρες του καπιταλισμού.

Στις σημερινές συνθήκες ενός παγκόσμια αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων, που φαντάζει ακλόνητος και αμετάβλητος στο μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, η προοδευτική τέχνη χρειάζεται με ακόμη μεγαλύτερο θάρρος και αποφασιστικότητα να στρατευτεί στο πλευρό τους. Να μην αρκεστεί στην αναγνώριση ή περιγραφή της σάπιας, παρασιτικής καπιταλιστικής πραγματικότητας, αλλά να φωτίσει το δρόμο για την αλλαγή της, να διεγείρει και να οργανώσει τα αισθήματα και τη βούληση για τον αναγκαίο κοινωνικό μετασχηματισμό, να αναδείξει όχι μόνο την απανθρωπιά των σημερινών κοινωνικών σχέσεων, των σχέσεων ιδιοκτησίας, αλλά να ανακαλύψει και «την ανθρωπιά που δημιουργεί ο συνειδητός αγώνας ενάντια στην απανθρωπιά».

Αναμφίβολα, ο δημιουργός που βλέπει τον κόσμο διαλεκτικά, στη διαρκή κίνηση και μεταβολή του, στην εξελικτική πορεία του, είναι σε θέση να ξετρυπώσει μέσα από τις αντιφάσεις της ζωής τα σπέρματα του μέλλοντός της, συμβάλλοντας και με τα δικά του μέσα στην πάλη για το δίκιο και τη χειραφέτηση του λαού. Λίγα πνευματικά έργα σέβεται ο χρόνος και αυτά είναι προπάντων τα ιστορικά – κοινωνικά χρήσιμα.

Με τις παραπάνω σκέψεις, η ΚΕ του ΚΚΕ απευθύνεται και καλεί λογοτέχνες, ποιητές, θεατρικούς συγγραφείς, όλους όσοι ασχολούνται με την πεζογραφία, την ποίηση, το θέατρο, συγκινούνται και εμπνέονται από το ιδανικό της κοινωνικής απελευθέρωσης και εκτιμούν τον ρόλο του ΚΚΕ στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, όπως και την προσφορά του στην ανάπτυξη των τεχνών και του προοδευτικού καλλιτεχνικού έργου, να συμβάλουν στο διαγωνισμό με τη δημιουργική συμμετοχή τους.

Ο διαγωνισμός διαρκεί ένα εξάμηνο από την 1η Ιούνη 2017 έως την 31η Νοέμβρη 2017. Ο δημιουργός είναι απόλυτα ελεύθερος να επιλέξει οποιοδήποτε θέμα, ύφος, στιλ, τεχνοτροπία κρίνει καταλληλότερα για την αισθητική απόδοση του προαναφερόμενου περιεχομένου.

Η Κριτική Επιτροπή

Για τη διενέργεια του διαγωνισμού συγκροτείται Οργανωτική και Κριτική Επιτροπή. Η Κριτική Επιτροπή που θα αξιολογήσει τα έργα αποτελείται από τους:

Λουκά Αναστασόπουλο, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ.

Ζωή Βαλάση, συγγραφέα παιδικού βιβλίου και κριτικό.

Γρηγόρη Δελημάρη, φιλόλογο, εκπαιδευτικό.

Μπάμπη Ιωάννου, συγγραφέα, σκηνοθέτη θεάτρου και κριτικό Τέχνης.

Γιώργο Κακουλίδη, ποιητή.

Γιώργο Κεντρωτή, καθηγητή Θεωρίας και Πράξης της μετάφρασης του Ιόνιου Πανεπιστημίου.

Βασίλη Κολοβό, λογοτέχνη και ηθοποιό.

Παρασκευή Λίτσιου, επιμελήτρια της «Σύγχρονης Εποχής», φιλόλογο.

Μιχάλη Μερακλή, ομότιμο καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, επικεφαλής του Τμήματος Πολιτισμού.

Βασίλη Μόσχο, φιλόλογο, υποψήφιο διδάκτορα Σύγχρονης Ιστορίας.

Ρίτα Νικολαΐδου, διευθύντρια του περιοδικού «Θέματα Παιδείας», φιλόλογο, εκπαιδευτικό.

Βαγγελιώ Πλατανιά, Γραμματέα του Τομέα Καλλιτεχνών της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής του ΚΚΕ, φιλόλογο.

Μαρία Πεσκετζή, διδάκτορα λογοτεχνίας, μέλος του ΔΣ της Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων.

Σίσσυ Πολυκάρπου, μέλος του Τμήματος Πολιτισμού της Κομματικής Οργάνωσης Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, φιλόλογο.

Αποστόλη Χαρίση, μόνιμο συνεργάτη της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ, διδάκτορα κοινωνιολογίας.

Οροι συμμετοχής

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι ανεξαρτήτως ηλικίας.

Καθένας έχει το δικαίωμα να λάβει μέρος ακόμη και σε δύο (2) θεματικές κατηγορίες, ως εξής:

Α. Νουβέλα με ένα (1) έργο,

Β. Διήγημα έως και δύο (2) έργα,

Γ. Ποίηση έως και τρία (3) έργα (ποιήματα),

Δ. Θέατρο με ένα (1) έργο,

Ε. Παιδικό διήγημα έως και δύο (2) έργα.

Εκταση έργων: Νουβέλα μέχρι 50.000 λέξεις, Διήγημα: μέχρι 20.000 λέξεις, Ποίημα: μέχρι 50 στίχους έμμετρους ή ελεύθερους, Θεατρικό κείμενο: μονόλογος ή διάλογος, μέχρι 10 σελίδες Α4 (ενδεικτική έκταση), Παιδικό διήγημα: μέχρι 20.000 λέξεις.

Τα έργα θα πρέπει να εκφράζουν το πνεύμα της προαναφερόμενης Ανακοίνωσης του Διαγωνισμού.

Τα έργα θα πρέπει να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή (e-book, ή σε blog).

Ο δημιουργός αναλαμβάνει την ευθύνη ότι το έργο που καταθέτει είναι δικό του δημιούργημα.

Τα κείμενα θα αξιολογούνται εφόσον αποστέλλονται σε δακτυλογραφημένη μορφή: Word, Α4, 12άρια γράμματα Times New Roman.

Τα έργα υποβάλλονται μέσω ταχυδρομείου, σε πέντε δακτυλογραφημένα αντίτυπα με ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο, που θα αναγράφονται στο επάνω δεξιό μέρος του κειμένου καθώς και σε μορφή cd ή σε flash card. Τα πέντε αντίτυπα, το cd ή flash card και ο μικρός φάκελος να σταλούν με απλή επιστολή (όχι συστημένη) στη διεύθυνση: Λεωφ. Ηρακλείου 145, Ν. Ιωνία, ΤΚ 14231.

Στο επάνω αριστερό μέρος του φακέλου αποστολής να αναγραφεί το ονοματεπώνυμο και η διεύθυνση του δημιουργού.

Τα υποβαλλόμενα κείμενα δεν επιστρέφονται.

Ημερομηνία υποβολής είναι μέχρι 31 Νοέμβρη 2017. Θα λαμβάνεται υπόψη η σφραγίδα του ταχυδρομείου.

Τα βραβευθέντα έργα θα ανακοινωθούν στα επίσημα όργανα του Κόμματος, έντυπα και ηλεκτρονικά.

Τα έργα που θα διακριθούν θα δημοσιευτούν από τη «Σύγχρονη Εποχή».

Οσοι πάρουν μέρος στον διαγωνισμό αποδέχονται τα παραπάνω και τα αποτελέσματα της κρίσης της Επιτροπής.

Βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων, καμία παραβίασή τους δεν θα προκύψει από τα παραπάνω.

Για την επικοινωνία και την πληροφόρηση των συμμετεχόντων σχετικά με την εξέλιξη του διαγωνισμού έχει δημιουργηθεί ειδική σελίδα στον διαδικτυακό ιστοχώρο του Κόμματος www.kke.gr. Η μετάβαση γίνεται μέσω γραφικού που υπάρχει στην αρχική σελίδα του ιστοχώρου».

πηγή http://www.rizospastis.gr/story.do?id=9373680

Βρείτε με σε δημόσιους χώρους της Αμερικής ή αλλιώς Panagiotis Maniatis. No. 1617. #scatteredseeds #scatteredlikeseeds #poemsforall @ San Diego, California.

Πολυκομματικό Σοσιαλισμό το κάναμε.

Αποτέλεσμα εικόνας για decadence paintingΘα πω μόνο δυο λόγια: επιμένω στην άποψη πως ο όρος παρακμή δεν χρειάζεται και ότι θα ήταν προτιμότερος άλλος όρος όπως πεσσιμισμός, απομάκρυνση από τον άνθρωπο κλπ. Συμφωνώ, όμως, γενικά με όσα είπαν ο κ. Φίσερ και ο κ. Γκολντστύκερ, γιατί μας έδειξαν τον όρο παρακμή τελείως απομονωμένο, όχι σε συσχετισμό με το κοινωνικό σύνολο. Μας έδειξαν τον όρο αυτό με τον οποίο καθορίζονται ομάδες ή μεμονωμένα άτομα και που γεννιούνται από ορισμένες συνθήκες από τις οποίες περνά η κοινωνία. Ακόμη και οι δυο απέδειξαν ότι η παρακμή μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο κριτικά. Αυτό σημαίνει πως το ίδιο άτομο –αν θέλουμε λ.χ. να αποκαλέσουμε τον Μπωντλαίρ παρακμασμένο- είναι προάγγελος του μέλλοντος, γιατί όλη η μετέπειτα ποίηση στηρίζεται σ’ αυτόν.

Γίρζι Χάγιεκ

Η συζήτησή μας δεν πρόκειται να κλείσει τούτη τη στιγμή με τη δικαίωση της μιας ή της άλλης άποψης. Η μεγαλύτερη προσφορά της βρίσκεται στο γεγονός του τρόπου με τον οποίο μπαίνουν τα προβλήματα και όχι στην καθοριστική απάντηση στην οποία δεν θα είχε κανείς τι να προσθέσει. Είναι η αρχή μιας συζήτησης που με πειστικά, με ακράδαντα επιχειρήματα, θα συνεχιστεί στην Πράγα, στο Παρίσι ή στη Μόσχα. Αν διαφώνησαν οι φίλοι που πήραν μέρος στη συζήτηση, πάνω στην αντίληψη της έννοιας παρακμή, αυτό είναι μια καλή προϋπόθεση για τη δημιουργική συνέχιση της συζήτησης. Αποφασιστική σημασία έχει ότι σε κάθε συνέχεια της συζήτησης θα βρισκόμαστε με την πεποίθηση που μας έδωσε η σημερινή: με την πεποίθηση στην αλληλεγγύη των συναγωνιστών. Είμαι ευτυχής γιατί ο Ζαν Πωλ Σαρτρ εξέφρασε αυτή την πεποίθηση στο όνομα όλων μας.

Ζαν Πωλ Σαρτρ

Ο ρόλος μου δεν είναι να κλείσω τη συζήτηση, παίρνω όμως τον λόγο για να σας ευχαριστήσω. Ακόμη με ευχαρίστηση θα σας έλεγα ένα πράγμα που δεν είναι συνηθισμένη φιλοφρόνηση, αλλά που για μένα έχει τεράστια σημασία. Πρώτη φορά μπόρεσα να έχω σε ανατολική χώρα με ανατολικούς φίλους, με σοσιαλιστές, με μέλη του κόμματος, μια τόσο εποικοδομητική συζήτηση. Μια συζήτηση όπου οι απόψεις είναι τόσο συγγενικές, έστω κι αν υπάρχουν ορισμένες διαφωνίες. Πρώτη φορά βλέπω να υπάρχει θέληση να αναζωογονηθεί ο μαρξισμός και να αποκτήσει και πάλι τη θεωρητική του δύναμη, παραμένοντας παράλληλα σταθερός στις βασικές μαρξιστικές θέσεις του. Αυτό και με εξέπληξε και μου έδωσε ελπίδες γιατί δεν υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, άλλος δρόμος από τη συζήτηση. Πιστεύω ότι η αναμέτρηση με τη Δύση δεν μπορεί να καταστρέψει τίποτα. Οι αρχές παραμένουν σε μας το ίδιο ατράνταχτες όσο και σε σας. Η συζήτηση γίνεται καρποφόρα όταν γίνεται ανοικτά.

Και γι’ αυτό, σας ευχαριστώ.

(Μετάφ. από τα τσέχικα: ΡΕΝΕ ΨΥΡΟΥΚΗ)

Φίλοι και φίλες, ποιητές/τριες, που θέλετε να δημοσιεύσετε το έργο σας στην Κατιούσα, μπορείτε να ετοιμάσετε αδημοσίευτο υλικό, μαζί με ένα βιογραφικό και μια δυο φωτογραφίες που θεωρείτε ότι ταιριάζουν με το περιεχόμενο της δουλειάς σας και να το στείλετε στη διεύθυνση katiousa.gr@gmail.com. Αν χρειάζεστε περισσότερες διευκρινίσεις ή μια γνώμη παραπάνω, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου ή να στείλετε τη δουλειά σας στο προσωπικό μου μέιλ mauro_flight@yahoo.gr.

Back to the soviet future.

Ακόμα δυο παρατηρήσεις πάνω στο πρόβλημα της παρακμής. Συχνά αντιμετωπίζουμε –έτσι τουλάχιστον νομίζω- μια από τις βασικές μορφές της παρακμής, δηλαδή την κατάπτωση μιας κατεύθυνσης, τη χρησιμοποίηση τυποποιημένων καλλιτεχνικών μεθόδων. Νιώθω τους επίγονους του μεγάλου Ντελακρουά σαν πραγματικά παρακμασμένους. Θα μπορούσα να στηρίξω την άποψή μου φέρνοντας για παράδειγμα πολλούς πίνακες. Σε πίνακες σαν την «αναδυόμενη Αφροδίτη» του Μποργκερό και σε πολλούς άλλους παρόμοιους πίνακες, είναι πολύ έκδηλη η αντίθεση ανάμεσα στο κοινωνικό είναι και στην επιδεικτική κραυγαλέα ζήτηση η οποία επιθυμεί την πληθωρική γυναικεία σάρκα και την αισθησιακή αφθονία. Η κοκότα της «Τρίτης Αυτοκρατορίας» ηρωποιείται πότε σαν θεά της αλήθειας, πότε σαν τη θεά της ελευθερίας και άλλοτε πάλι σα θεά της ευτυχίας. Αυτήν ακριβώς την εξειδανίκευση της Νανάς, αυτή την αντικατάσταση του πραγματικού από την εντύπωση, θεωρώ παρακμή. Στη Γερμανία η παρακμή εκδηλώθηκε διαφορετικά. Εδώ μου φαίνεται πως η ιμπεριαλιστική παρακμή ενσαρκώνεται λ.χ. με το μνημείο της μάχης των λαών, με όλο το παραφουσκωμένο ύφος του και με όλο τον αρχιτεκτονικό του τσαρλατανισμό. Όπως η Γαλλία εξιδανίκευσε τις κοκότες της, έτσι και ο γερμανικός ιμπεριαλισμός εξιδανίκευσε τις Βαλκυρίες. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση φαίνεται η έλλειψη σχέσης ανάμεσα στην πραγματικότητα και την εντύπωση, χάρη στην προσπάθεια να δοξαστεί μια κοινωνία καταδικασμένη στην καταστροφή – και αυτό σημαίνει παρακμή. Συχνά μας διαφεύγει πως χαρακτηριστικό της παρακμής δεν είναι μόνο η έλλειψη ανθρωπισμού, η επάνοδος της βαρβαρότητας στους κόλπους του πολιτισμού, η απομάκρυνση από την πραγματικότητα, αλλά κυρίως το σχήμα, η ανειλικρίνεια και η κολακεία.

Αποτέλεσμα εικόνας για beckettΚαι ακόμη κάτι σχετικό με την απόλυτη άρνηση: δεν θα ήθελα με κανένα τρόπο να γίνω ο προπαγανδιστής της δημιουργίας έργων απόλυτης άρνησης. Αλλά θα πολεμήσω και για να μην στιγματισθούν σαν απόλυτη άρνηση, έργα καθαρά και τελείως ξένα προς την παρακμή, αν και εξυμνούν κάτι που θα έπρεπε να καταριούνται, λ.χ. έργα σαν του Μπέκετ. Δεν υποστηρίζω καθόλου όπως μια τέτοια απόλυτη άρνηση πρέπει να γίνει βασική καλλιτεχνική κατεύθυνση. Πιστεύω, όμως, ότι εξαρτάται από μας τους μαρξιστές, από τη στάση μας, από τη σοφή κριτική μας, το πώς θα επιδράσει ο Μπέκετ πάνω στην κουλτούρα μας. Πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τους καλλιτέχνες με τους λογοτέχνες εκείνους που τιμούν την απανθρωπιά, την κτηνωδία, την επιθετικότητα, τη βρωμιά και κάθε εκδήλωση κατάπτωσης ή και που αδιαφορούν για όλα αυτά, από τους λογοτέχνες σαν τον Μπέκετ, που τα αρνιούνται όλα αυτά με απόγνωση. Ας μην θεωρήσουμε παρακμασμένο αυτόν που απεικονίζει την παρακμή, αλλά εκείνον που συνταυτίζεται με την παρακμή.