Αποτέλεσμα εικόνας για пролетарская революция

Σχέδιο Απόφασης

  1. Στη Σοβιετική εργατοαγροτική Δημοκρατία όλη η τοποθέτηση του ζητήματος της διαφώτισης, τόσο στον πολιτικό-διαφωτιστικό τομέα γενικά, όσο και στον τομέα της τέχνης ειδικά, πρέπει να διαποτίζεται από το πνεύμα της ταξικής πάλης του προλεταριάτου για την επιτυχή πραγματοποίηση των σκοπών της δικτατορίας του, δηλ. Για την ανατροπή της αστικής τάξης, για την κατάργηγη των τάξεων, για την εξάλειψη κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

  2. Γι’ αυτό το προλεταριάτο, τόσο με την πρωτοπορία του, το Κομμουνιστικό κόμμα, όσο και με όλη γενικά τη μάζα των κάθε λογής προλεταριακών οργανώσεων, πρέπει να έχει την πιο δραστήρια και την πιο ουσιαστική συμμετοχή σε όλο το έργο της λαϊκής παιδείας.

  3. Όλη η πείρα της νεότερης ιστορίας και ιδιαίτερα η πενηντάχρονη και πλέον επαναστατική πάλη του προλεταριάτου όλων των χωρών του κόσμουαπό την εποχή εμφάνισης του »Κομμουνιστικού Μανιφέστου», απόδειξε αναμφισβήτητα πως μόνο η κοσμοθεωρία του μαρξισμού εκφράζει σωστά τα συμφέροντα, τις απόψεις και τον πολιτισμό του επαναστατικού προλεταριάτου.

  4. Ο μαρξισμός απόκτησε την κοσμοϊστορική σημασία του σαν ιδεολογία του επαναστατικού προλεταριάτου, γιατί δεν απόρριψε καθόλου τις πολυτιμότατες κατακτήσεις τις αστικής εποχής, αλλά αντίθετα αφομοίωσε και επεξεργάστηκε ό,τι το πολύτιμο είχε να παρουσιάσει μέσα σε δυο χιλιάδες και πλέον χρόνια η ανάπτυξη της ανθρώπινης σκέψης και του πολιτισμού. Μόνο η παραπέρα δουλειά πάνω σ’ αυτή τη βάση και σ’ αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση που θα εμπνέεται από την πρακτική πείρα της δικτατορίας του προλεταριάτου, σαν τελευταίας πάλης του ενάντια σε κάθε εκμετάλλευση, μπορεί να θεωρηθεί σαν ανάπτυξη του πραγματικού προλεταριακού πολιτισμού.

  5. Το Πανρωσικό συνέδριο της Προλετκούλτ, στηριζόμενο σταθερά σ’ αυτή τη θεμελιακή άποψη, αποκρούει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, σαν θεωρητικά λαθεμένη και πρακτικά επιζήμια, κάθε προσπάθεια να επινοήσει κανείς έναν ιδιαίτερο δικό του πολιτισμό, να κλειστεί στις δικές του ξεκομένες οργανώσεις, να διαχωρίσει τους τομείς εργασίας του Επιτροπάτου Λαϊκής Παιδείας και της Προλετκούλτ ή να δημιουργήσει μια »αυτονομία» της Προλετκούλτ μέσα στο θεσμό του Επιτροπάτου Λαϊκής Παιδείας κτλ. Αντίθετα, το συνέδριο θεωρεί σαν απόλυτη υποχρέωση όλων των οργανώσεων της Προλετκούλτ να βλέπουν τον εαυτό τους σαν εντελως βοηθητικά όργανα του δικτύου των ιδρυμάτων του Επιτροπάτου Λαϊκής Παιδείας και να εκτελούν, κάτω από τη γενική καθοδήγηση της Σοβιετικής εξουσίας (ειδικά του Επιτροπάτου Λαϊκής Παιδείας) και του Κομμουνιστικού κόμματος της Ρωσίας, τα καθήκοντά τους, σαν ένα μέρος των καθηκόντων της δικτατορίας του προλεταριάτου.

 

πηγή: Άπαντα Λένιν, τόμ. 41, σελ. 336-337.

Advertisements