Archive for Μαΐου, 2020


https://www.youtube.com/channel/UC1lghcqoZeo1YRZ8Ho7zXig

ΚΑΤΙΟΥΣΑ – Τα 3 χρόνια ήταν η αρχή…

Η “Πτώση του Βερολίνου”

Η ομιλία της κας Λένιν.

Η συντρόφισσα Ουλιάνοβα ξεκίνησε με την παρατήρηση ότι από την Μπολσεβίκικη επανάσταση,  έχει ξυπνήσει στο λαό μία έντονη επιθυμία για μόρφωση, αλλά η αμάθεια  και τα καταστροφικά αποτελέσματα των παλιών μορφών διδασκαλίας, δεν μπορούν να εξαλειφθούν σε μία μέρα. Ένας μεγάλος αριθμός πολιτών, που έχει ήδη αναμειχθεί στην παραγωγή, δεν μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο. Έτσι προκύπτει η πιεστική  ανάγκη για την εκπαίδευση των ενηλίκων.

Θα πρέπει να καλύψουμε ολόκληρη τη χώρα, εξηγεί,  με μία πληθώρα σχολείων στοιχειώδους εκπαίδευσης για ενήλικες, για τους αναλφάβητους και τους ημι-αναλφάβητους. Στη Σοβιετική Ρωσία ο αναλφαβητισμός πρέπει να εξαλειφθεί. Ζητούμε τη βοήθεια όλων σε αυτό το σπουδαίο έργο. Η γνώση και η επιστήμη, όπως ακριβώς και η ιδιοκτησία, δεν πρέπει να είναι προνόμιο των λίγων, αλλά προσβάσιμες σε όλους.   Είναι κοινό καθήκον του καθενός να μεταδώσει τη γνώση στους άλλους.

Το βασικό στοιχείο που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι ότι πρέπει να διδάξουμε στο λαό να χρησιμοποιεί τα βιβλία. Ο σπουδαστής – ο ενήλικας, ο μαθητής νυχτερινού σχολείου ή ο μαθητής της τεχνικής εκπαίδευσης  – πρέπει να γνωρίζει πως να χρησιμοποιεί το λεξικό και να το έχει πάντα πρόχειρο. Ομοίως, τα βιβλία αναφοράς, τις εγκυκλοπαίδειες κλπ. Δεν πρέπει να του δίνουμε μόνο το κλειδί για να ανοίξει την πόρτα, αλλά πρέπει να του πούμε πού οδηγεί η πόρτα.

Σύμφωνα με την προηγούμενη κατάσταση, οι διανοούμενοι ανάμεσα στους εργάτες και τους αγρότες ενδιαφέρονταν κυρίως για τις θεωρητικές επιστήμες, αφού τους άνοιγαν νέους ορίζοντες. Αντίθετα, αυτοί που στόχευαν στη βελτίωση της θέσης τους, ενδιαφέρονταν αποκλειστικά για τις πρακτικές επιστήμες.  Η επίδραση της επανάστασης  συνίσταται στο ότι οι πρακτικές επιστήμες έχουν τώρα ενδιαφέρον ακόμα και για τους πιο προχωρημένους πολιτικά εργάτες. Προκειμένου να οργανώσουμε την παραγωγή με αποτελεσματικό τρόπο, να στρέψουμε προς τη σωστή κατεύθυνση τις μεγάλες κοινότητες των αγροτών, η σωστή τεχνική εκπαίδευση κρίνεται απαραίτητη.    Οι εργάτες και οι αγρότες έχουν μάθει ότι χωρίς επιστημονική γνώση, δεν θα καταφέρουν ποτέ να ελέγξουν την οικονομική ζωή του έθνους. Ως εκ τούτου,  πρέπει να αλλάξει όλος ο χαρακτήρας της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Ενώ πρώτα στόχευε να δώσει στους εργάτες μία καθαρά μηχανική επάρκεια, τώρα πρέπει να δίνει μία πιο ευρεία οπτική του τομέα με τον οποίο ασχολούνται και της σημασίας και της αξίας του για την κοινωνία. Η εκπαίδευση θα πρέπει επίσης να δίνει τη θεωρητική γνώση των διαφόρων επιστημών που σχετίζονται με την καθημερινή εργασία του, την ιστορία του τομέα του, την ιστορία της «εργασίας»  και της παραγωγής στις διάφορες μορφές των προηγούμενων κοινωνιών. Θα πρέπει να γνωρίζει τι ρόλο παίζει η εξειδίκευση του στην οικονομική εξέλιξη του κόσμου και ποια είναι τα καλύτερα μέσα για να αυξήσει την κοινοτική παραγωγή. Αυτή η γνώση δεν ήταν χρήσιμη όταν ο εργάτης αντιμετωπιζόταν απλά ως μία μηχανή που παράγει για τους άλλους. Τώρα όμως, που ο εργάτης δουλεύει για τον εαυτό του και την ελεύθερη κοινότητα, μέσα στην οποία ζει, είναι απαραίτητο.

Μαζί με όλα αυτά, όμως, θα πρέπει να υπάρχει και το «Λαϊκό Πανεπιστήμιο», το οποίο θα  είναι επιφορτισμένο με τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση των σημερινών ενηλίκων εργατών. Σε αυτό το Πανεπιστήμιο θα γίνονται διαλέξεις, εκδρομές, επισκέψεις σε μουσεία κλπ. Ο κινηματογράφος, εάν χρησιμοποιηθεί σωστά, μπορεί να παράσχει σημαντική υποστήριξη. Ο Κομισάριος της Παιδείας  μόλις διέθεσε ένα κονδύλι 6 εκατομμυρίων ρουβλιών για την παραγωγή εκπαιδευτικών ταινιών. Θα πρέπει να δημιουργηθούν Μουσεία Κοινωνικής Οικονομίας, προκειμένου να εξαπλωθεί η γνώση σε σχέση με κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.

Έχουμε προσκαλέσει ειδικούς για να υποστηρίξουν την Κυβέρνηση στην προετοιμασία καταλόγων, με σύντομες επεξηγηματικές σημειώσεις, για όλες τις βιβλιοθήκες που ιδρύθηκαν από τα Σοβιέτ και θα δημιουργηθεί ένα κεντρικό γραφείο με αρμοδιότητα την τροφοδοσία των επαρχιακών βιβλιοθηκών. Η τέχνη, επίσης δεν πρέπει να χαθεί από το προσκήνιο, στην εκπαίδευση των ενηλίκων. Ο Κομισάριος  Πολιτισμού  έχει δημιουργήσει ένα τμήμα για τη μουσική και το θέατρο καθώς επίσης και ένα τμήμα για την τέχνη της διακόσμησης. Όλα αυτά θα λειτουργήσουν συνεργικά ώστε να στηρίξουν τις προσπάθειες των εργατών για την πνευματική τους αναβάθμιση Το θεατρικό τμήμα θα ξεκινήσει σύντομα με τα έργα του Ρομαίν Ρολάν.

Καταβάλουμε, επίσης, έντονες προσπάθειες, συνέχισε η συντρόφισσα Ουλιάνοβα να ιδρύσουμε Λαϊκές Λέσχες, οι οποίες θα αντικαταστήσουν το ρόλο που είχαν οι εκκλησίες στο παρελθόν. Πάνω από όλα,    ανέφερε κλείνοντας την ομιλία της, όλες αυτές οι μορφές τεχνικής, επιστημονικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας θα είναι αυθεντικά λαϊκές στο χαρακτήρα τους, θα πρέπει να διαπνέονται από λαϊκό ενθουσιασμό και να λειτουργούν από τους ίδιους τους εργάτες υπό τον δικό τους άμεσο έλεγχο. Μόνο αυτός που αυτομορφώνεται μπορεί να είναι μορφωμένος.

Νέα Σχολεία και Πανεπιστήμια.

Κατά τη διάρκεια του 1918 η Σοβιετική Κυβέρνηση ίδρυσε 1.000 νέα δημοτικά σχολεία, μόνο στην περιοχή της Μόσχας και θα είχαν ιδρυθεί πολλά περισσότερα αν δεν υπήρχε δυσκολία στο να βρεθούν νέοι δάσκαλοι.  Κατά τη διάρκεια του 1918 έξι νέα Πανεπιστήμια ιδρύθηκαν στη Σοβιετική Ρωσία. Στη διάρκεια των τελευταίων διακοσίων ετών, με την προηγούμενη κατάσταση, υπήρχαν μόνο δώδεκα Πανεπιστήμια σε όλη τη Ρωσία.

Το εκπαιδευτικό σύστημα έχει αναδιοργανωθεί αφού καταγράφηκαν όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας. Υπάρχουν τώρα δύο σχολικές περίοδοι: μία διάρκειας πέντε ετών και μία διάρκειας τεσσάρων. Η πρώτη είναι υποχρεωτική για όλους.

Το μεγάλο κτίριο του καφέ-σαντάν «Μαξίμ», ένα μοντέρνο στέκι για χορό και ποτό στη Μόσχα, έχει επιταχθεί και πλέον χρησιμοποιείται ως λαϊκό ημερήσιο και νυχτερινό σχολείο.

Λέσχες νεολαίας έχουν διαμορφωθεί σε διάφορα σημεία της Μόσχας, ώστε να αποσπάσουν τους νέους από διάφορες ανήθικες επιρροές.

Δωρεάν Βιβλιοθήκες.

Με διάταγμα που εκδόθηκε στις 3 Νοέμβρη 1918, όλες οι ιδιωτικές βιβλιοθήκες ανακηρυχθήκαν δημόσια περιουσία. Έτσι, όλα τα βιβλία που διαθέτουν μπορούν να τα διαβάζουν και να τα συμβουλεύονται όλοι.

Οι Ρώσοι σιδηροδρομικοί και η Εκπαίδευση.

Κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Μόσχα-Κίεβο-Βόρονες  οι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι, με δική τους πρωτοβουλία, έχουν οργανώσει σχολεία στοιχειώδους και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Βιβλία, διδασκαλία και γεύματα παρέχονται δωρεάν. Έχουν επίσης ιδρύσει σπίτια για τα ορφανά παιδιά.

H Εκπαιδευτική δουλειά των Ρωσικών Σοβιέτ.

Η Σοσιαλιστική Ρωσία είναι πρωτοπόρος σε θέματα εκπαίδευσης. Τα τυπογραφεία δουλεύουν πυρετωδώς, ιδρύονται παντού σχολεία και βιβλιοθήκες, σε κωμοπόλεις, σε χωριά και κατά μήκος των σιδηροδρομικών διαδρομών. Οι κινηματογράφοι έχουν αλλάξει χαρακτήρα, αντί να παίζουν «καουμπόικες» ταινίες, έχουν αποκτήσει επιμορφωτικό χαρακτήρα.      Οι εργάτες μαθαίνουν ξένες γλώσσες, τα απογεύματα, στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Στο Συνέδριο Δημόσιας Εκπαίδευσης που έγινε στη Μόσχα, οι σύντροφοι Λουνατσάρσκι και Ουλιάνοβα (κα Λένιν) έδωσαν δύο σημαντικές ομιλίες, εξηγώντας, σε γενικές γραμμές, την πολιτική των Σοβιέτ, σε σχέση με την εκπαίδευση.

Η ομιλία του Λουνατσάρσκι.

Η Μπολσεβίκικη επανάσταση έχει δώσει μεγάλη βαρύτητα στο ζήτημα της εκπαίδευσης. Ο λαός επαναστάτησε για να κατακτήσει την πολιτική δύναμη, την οικονομική ανεξαρτησία και την ελευθερία της εκπαίδευσης. Το να κατακτήσεις όμως κάτι, ακόμα και με μία μόνο έφοδο,  δεν είναι αρκετό. Πρέπει και να το οργανώσεις.

Οι διανοούμενοι που πρόσφεραν τη βοήθειά τους στο εγχείρημα των Λβωφ και Κερένσκι, την έχουν αρνηθεί στην Κυβέρνηση των εργατών και των αγροτών.   Έχουν μάλιστα κάνει δολιοφθορά εναντίον της. Ωστόσο, έχουμε καταφέρει να κάνουμε πολύ χρήσιμη δουλειά, ειδικά από τον περασμένο Φεβρουάριο. Έχει καταργηθεί το παλιό σύστημα εκπαίδευσης. Οι παλιοί εκπαιδευτές έχουν απομακρυνθεί. Έχει καταργηθεί το πρόγραμμα σπουδών στη βάση «Εκκλησία και Λατινικά». Έχει εισαχθεί η ταυτόχρονη εκπαίδευση και των δύο φύλων.

Πώς θα είναι το «Νέο Σχολείο»; Το σίγουρο είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντικατοπτρίζει αυτό που η κυρίαρχη τάξη είχε οργανώσει για τον «κατώτερο» εργαζόμενο λαό.  Προκειμένου να καταστρέψουμε αυτή την «ταξική» εκπαίδευση, θα πρέπει να υιοθετήσουμε τις αρχές για «μία πρότυπη εκπαίδευση για όλους», χωρίς ειδικά προνόμια για κανέναν. Ο λαός, ως ο κύριος παράγοντας για την παραγωγή των αγαθών, υποδεικνύει, όπως προκύπτει από τις συνθήκες, ότι το «Νέο Σχολείο» θα πρέπει να είναι αυτό το οποίο προετοιμάζει τον σπουδαστή για την εργασία.      Οι δάσκαλοι θα πρέπει επίσης να είναι άτομα ικανά να εργαστούν. Το σύνθημα του νέου σχολείου θα πρέπει να είναι: «Το να ζεις σημαίνει να εργάζεσαι». Συνεπώς, ορίζουμε την «εργασία» ως την αφετηρία του παιδαγωγικού μας συστήματος, ως το κύριο αντικείμενο της διδασκαλίας μας, που αποσκοπεί στην αύξηση της τεχνικής γνώσης.  Οι σπουδαστές μας πρέπει οι ίδιοι να αισθάνονται ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς της κοινότητας. Τα νέα κορίτσια και αγόρια πρέπει να προετοιμάζονται ώστε να αποτελέσουν σημαντικές παραγωγικές μονάδες.  Επιπλέον, δεν πρέπει πότε να παραβλέψουμε ότι κύριος σκοπός της εκπαίδευσης είναι η γνώση των διαφόρων πτυχών του ανθρώπινου πολιτισμού, ο οποίος, με τη σειρά του, περιλαμβάνει όλες τις μορφές πνευματικής και σωματικής δραστηριότητας. Η καλλιτεχνική και φυσική εκπαίδευση θα πρέπει να συμπληρώνουν αρμονικά την τεχνική κατάρτιση. Θα πρέπει να υπάρχει εκπαιδευτική ελευθερία και ελευθερία στο σχολείο. Θα πρέπει να διατηρήσουμε να αρχαία μνημεία μας, καθώς αυτά είναι για μας η μαρτυρία του παλιού Ρωσικού πολιτισμού, αλλά ταυτόχρονα ελπίζουμε να δούμε τη γέννηση μιας τέχνης σε πλήρη επαφή με τα συναισθήματα του σύγχρονου κόσμου: μιας τέχνης που θα μας οδηγεί στο να κατακτήσουμε την ελευθερία.