Archive for Νοέμβριος, 2021


Περίπτερο 70, εκδόσεις Εντύποις

Προς τους καλλιτέχνες και τους διανοούμενους του κόσμου:


Επιχειρείται η πολιτική χειραγώγηση της διεθνούς καλλιτεχνικής κοινότητας, μεσω της προσπάθειας μποϊκοτάζ της Μπιενάλε της Αβάνας της Κούβας, η οποία έχει κερδίσει τον σεβασμό των κριτικών τέχνης και των δημιουργών των εικαστικών τεχνών σε όλο τον κόσμο.
Κυκλοφορεί ένα κείμενο στα αγγλικά και τα ισπανικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, το οποίο στοχεύει να εδραιώσει το αφήγημα αυτών που λαμβάνουν χρηματοδότηση από ΜΚΟ που υποστηρίζονται από ξένες κυβερνήσεις, με μοναδικό σκοπό την απαξίωση της πραγματικότητας της τέχνης, του πολιτισμού και των καλλιτεχνικών φεστιβάλ και εκδηλώσεων στην Κούβα.
Η Μπιενάλε της Αβάναςσχεδιάστηκε και προωθείται από διακεκριμένους καλλιτέχνες, επιμελητές και ειδικούς του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Wifredo Lam, στην Αβάνα.
Στις 13 διοργανώσεις της, η Μπιενάλε της Αβάνας αποτέλεσε μια ποικιλόμορφη αναφορά, η οποία ευνοεί την τέχνη και τις πιο καινοτόμες και σύγχρονες τάσεις της , όπως γνωρίζουν εκατοντάδες καλλιτέχνες, κριτικοί και γνώστες που συμμετείχαν σε αυτήν. Τέσσερις δεκαετίες ύπαρξής της μαρτυρούν τον εμπειρικό χαρακτήρα της τον προσανατολισμό της, χωρίς ιδεολογικές αγκυλώσεις, που την έχουν κάνει μια αντι ηγεμονική εναλλακτική στην ευτελισμό της τέχνης από τη δράση της αγοράς.
Το υποτιθέμενο μποϊκοτάζ έχει μια σαφή αυτοκρατορική αποσταθεροποιητική χροιά εναντίον της Κούβας και της Μπιενάλε, που υποφέρει από τις δυσκολίες, τις ελλείψεις και τις αβεβαιότητες που προκαλεί η πανδημία του Covid-19 στον πλανήτη. Σε αυτή την περίπωση, που επιδεινώθηκε τρομερά από την ασφυκτική σκλύρηνση του αποκλεισμού των ΗΠΑ, που διατηρήθηκε ανέπαφη από τον Πρόεδρο Τζόζεφ Μπάιντεν σε αντίθεση με τις προεκλογικές του υποσχέσεις.
Στην Κούβα κανείς δεν φυλακίζεται για τις πολιτικές του πεποιθήσεις ή ιδέες, συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών κανενός . Ναι, υπάρχουν άνθρωποι στη φυλακή, για απόπειρες εφαρμογής ανατρεπτικών σχεδίων σε άμεση ταύτιση με την Ουάσιγκτον, ενάντια σε μια συνταγματική τάξη που εγκρίθηκε το 2019 από περισσότερο από το 85% των ψηφοφόρων.
Είναι πραγματικά λυπηρό ότι αυτοί που υποκινούν αυτήν την εκστρατεία οφείλουν, σε μεγάλο βαθμό, την επαγγελματική κατάρτιση, τη δημόσια αναγνώριση και τη διεθνή φήμη τους στην πολιτιστική πολιτική, στο σύστημα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, στους πολιτιστικούς φορείς και στη διοργάνωση που σήμερα δυσφημούν.
Διακηρύσσουμε το δικαίωμα της Κούβας και της Μπιενάλε της Αβάνας να υπάρχουν, καθώς και το δικαίωμα της ποικιλόμορφης και ποικιλόμορφης ανταλλαγής μεταξύ πολιτισμών και λαών.

http://prensa-rebelde.blogspot.com/

Φίλες και φίλοι,το τελευταίο διάστημα ξεδιπλώνεται μια επίθεση σε πολλά επίπεδα ενάντια στο Κουβανέζικο Σοσιαλιστικό σύστημα. Εκτιμώ ότι αυτή η πίεση θα συνεχιστεί.Τιμή σ’ εκείνους όμως όπου στην ζωή τωνώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.Προσθέτω την υπογραφή μου, στις χιλιάδες άλλες, λέγοντας ένα μεγάλο Ναι στη Μπιενάλε της Αβάνα, ενάντια στις αργυρώνητες αντεπαναστατικές φωνές που θέλουν αυτή την περήφανη χώρα παραμάγαζο των ιμπεριαλιστών.

(Φώτο: Δ.Μ. Υπουργείου Πολιτισμού Κούβας)

Αλιόσα

Αυτός είναι ο «Αλιόσα» στην πόλη Πλόβντιβ (Φιλιππούπολη) της Βουλγαρίας. Ο Αλιόσα είναι ένα άγαλμα 11,5 μέτρων ύψους από σκυρόδεμα και σίδηρο που αναπαριστά τον Σοβιετικό στρατιώτη που πολέμησε για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από τον Άξονα κατά τον Β’Π.Π.

Τον Αλιόσα επιχείρησαν τρεις φορές να τον μεταφέρουν ή γκρεμίσουν. Μία φορά το 1989, μία φορά το 1993 και μία φορά το 1996. Και τις τρεις φορές υπήρξαν αντιδράσεις από κατοίκους της πόλης και ενώσεις βετεράνων του Β’Π.Π. (παρτιζάνων και στρατιωτών που πολέμησαν στο διάστημα Σεπτεμβρίου 1944 – Μάη 1945 όταν η Βουλγαρία είχε περάσει στο αντιφασιστικό στρατόπεδο). Γύρω από τον Αλιόσαν σχηματίστηκαν ανθρώπινες αλυσίδες υπεράσπισης, πλέχτηκε μία τεράστια «Μάρτενιτσα» (το «μαρτάκι» που λέμε εμείς, σύμβολο υγείας και δύναμης), υπογράφηκαν ψηφίσματα αλληλεγγύης και υπεράσπισης. Και τελικά ο Αλιόσα επιβίωσε ώστε το 2007 να εορταστούν επίσημα από τον Δήμο Πλόβντιβ τα 50 χρόνια από την ανέγερσή του και δικαστήριο της πόλης να εκδώσει απόφαση σύμφωνα με την οποία δεν δύναται να κατεδαφιστεί αφού αποτελεί μνημείο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Αλιόσα φτιάχτηκε στα πρότυπα μιας φωτογραφίας ενός πραγματικού στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού, του Αλεκσέι Ιβάνοβιτς Σκουρλάτοφ, μέλους της 3ης Ουκρανικής Στρατιάς. Ο Σκουρλάτοφ ήταν αρχικά στο τάγμα τυφεκιοφόρων σκιέρ αλλά μετά από τραυματισμό σε μάχη μεταφέρθηκε στο τμήμα τηλεπικοινωνιών. Ήταν ο άνθρωπος που αποκατάστησε τις τηλεπικοινωνίες στο Πλόβντιβ μετά την είσοδο του Κοκκινου Στρατού. Εκεί έγινε φίλος με έναν Βούλγαρο εργαζόμενο στις τηλεπικοινωνίες, ο οποίος και παρέδωσε τη φωτογραφία του στον γλύπτη Βασίλ Ραντοσλάβοφ.

«Αλιόσα» είναι το χαϊδευτικό όνομα του Αλεκσέι στα ρώσικα.
Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος έγιναν στις 5 Νοεμβρίου 1957

πηγή ourbalkans.wordpress.com