Category: Έλληνες Κομμουνιστές Καλλιτέχνες


Εκδήλωση με αφορμή το μετεκλογικό τοπίο και τις πολιτικές εξελίξεις πραγματοποίησε τη Δευτέρα, η ΤΟ Καλλιτεχνών της ΚΟΑ του ΚΚΕ.

Στον όμορφο χώρο του Μουσείου Μακρονήσου συγκεντρώθηκαν καλλιτέχνες και εργαζόμενοι του χώρου για να κουβεντιάσουν τις πυκνές εξελίξεις των τελευταίων δύο μηνών και τη δράση για το επόμενο διάστημα.

Στην εκδήλωση μίλησε ο Νίκος Μαυροκέφαλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, που στάθηκε στην πολιτική που υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ με γρήγορους ρυθμούς, πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ και με μοναδικούς ωφελημένους τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Τόνισε ότι «έχουμε συγκεντρώσει πια πολύτιμη πείρα. Τα τελευταία 30 χρόνια, μετά την ανατροπή των σοσιαλιστικών χωρών και πριν από την κρίση, στη φάση που ο καπιταλισμός στην Ελλάδα κάλπαζε με πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης αλλά και στη φάση της κρίσης όπως και τα τελευταία δύο χρόνια της καπιταλιστικής ανάκαμψης, υπάρχει μια διαρκής προσπάθεια να ξηλωθούν κατακτήσεις και δικαιώματα, να μεγαλώνουν η εκμετάλλευση και η αδικία, να δυναμώνουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οι πόλεμοι. Μόνο αντίβαρο ήταν και είναι οι αγώνες του λαού μας που αποκάλυψαν, εμπόδισαν και καθυστέρησαν αρνητικές εξελίξεις».

Ιδιαίτερα στάθηκε στις εξελίξεις γύρω από τον συνδικαλιστικό νόμο που προετοιμάζει η ΝΔ. Τόνισε ότι «λογαριάζουν χωρίς την εργατική τάξη. Χωρίς το ΠΑΜΕ και τα Συνδικάτα. Χωρίς τη δράση των μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ καθώς και άλλων πρωτοπόρων εργαζομένων μέσα στο εργατικό κίνημα. Όσα επιχειρήματα για το “σύγχρονο” και τη “δημοκρατία” να αξιοποιήσουν δεν μπορούν να κρύψουν τη σαπίλα που υπερασπίζονται. (…) Σύγχρονο και δημοκρατικό είναι οι εργαζόμενοι να οργανώνονται και να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους. (…) Επιδιώκουμε να διαμορφώνονται και να δρουν σωματεία όπως μας διδάσκει η υπερεκατοντάχρονη ιστορία του ΣΕΗ αλλά και η πρόσφατη ιστορία του ΠΜΣ που στέκονται αταλάντευτα στο πλευρό των εργαζομένων του κλάδου, στην πάλη για την ικανοποίηση των συμφερόντων τους».

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η καπιταλιστική οικονομία δοκιμάζεται, στις οξύτατες αντιθέσεις, στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην περιοχή μας και την εμπλοκή της χώρας σε αυτούς, στις ροές των μεταναστών που φτάνουν στη χώρα μας.

Τόνισε τη συμβολή που μπορούν να έχουν οι πρωτοπόροι καλλιτέχνες στην πορεία αντεπίθεσης του λαού, «με τη μαζική συμμετοχή στα σωματεία τους, στα επιμελητήρια και τις ενώσεις τους αλλά και την πιο ενεργητική συμπόρευση με το ΚΚΕ. Πιο ουσιαστική ξεπερνώντας τα όρια του κλάδου τους, γιατί αξιοποιώντας και μορφές του καλλιτεχνικού έργου μπορεί να συγκινήσει, να δημιουργεί ανάταση, να καλλιεργήσει το αγωνιστικό φρόνημα σε πλατύτερα τμήματα του λαού μας, να έχει τη δική της συμβολή στην πλατιά καλλιέργεια σε αξίες, πρότυπα ακόμα και αιτήματα που να αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων. (…) Θυμηθείτε την θετική επίδραση πέρα και από τα όρια της χώρας που γνώρισε “η δίκη” των γερακιών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ την περίοδο του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας το 1998-1999. Την αντίδραση και τη λύσσα τότε της κυβέρνησης και των πρεσβειών των ιμπεριαλιστών που συνάντησε αυτή η πρωτοβουλία. Θυμηθείτε τη θετική επίδραση που άσκησε και η αλληλεγγύη των καλλιτεχνών μεταξύ πολλών άλλων στον 9μηνο ηρωικό αγώνα των Χαλυβουργών. Αξιολογήστε την πολύπλευρη θετική επίδραση που έχουν χρόνια τώρα οι τακτικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και εκθέσεις με τα συνδικάτα του Πειραιά. (…) Μέσα από την εκλογική μάχη αναδείχθηκαν νέες δυνατότητες, νέες δυνάμεις που προσέγγισαν το ΚΚΕ μετά από πολλά χρόνια, πολλοί για πρώτη φορά. Προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Πολλοί από αυτούς είναι καλλιτέχνες και άνθρωποι του πνεύματος γενικότερα, που είχαν να αντιμετωπίσουν επιπρόσθετα εμπόδια και προκαταλήψεις για το ΚΚΕ, αφού στο χώρο της Τέχνης ασκεί ισχυρή επίδραση ο αντικομμουνισμός με ωμές αλλά και συγκαλυμμένες μορφές. Οι αστοί θέλουν γενικότερα η Τέχνη να έχει τέτοια αποστολή».

Την ομιλία ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση, με παρεμβάσεις που έθεσαν την ανάγκη και τη δυνατότητα και οι καλλιτέχνες τώρα να συμβάλουν σε αυτήν την κατεύθυνση.

Το ραντεβού ανανεώθηκε για τους παρευρισκόμενους στον χώρο του 45ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή».

πηγή: https://www.902.gr/eidisi/politiki/200864/ekdilosi-tis-kallitehnon-tis-koa-toy-kke-gia-tis-politikes-exelixeis-foto

 

Απαντά η Έρη Ρίτσου

Είδα στην Καθημερινή το άρθρο που επισυνάπτω.

http://www.kathimerini.gr/1010407/opinion/epikairothta/politikh/aristerh-dianohsh-kai-politikh-or8oths?fbclid=IwAR3PFWHDtyjVWi_qpzLcXYVinFGYly_nnqz29R0NxnWI5JGE_d7Dnv-HlyY

Λοιπόν για να τελειώνει αυτή η ιστορία της τεράστιας ψευτιάς που λέγεται εδώ και χρόνια και που παρ’ όλες τις διαψεύσεις επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.
Ο Ρίτσος ουδέποτε έγραψε ποίημα για να υμνήσει τα σοβιετικά τανκς που «χόρευαν» στην Πράγα και ουδέποτε αναφέρθηκε σε αυτά.
Το όλο θέμα ξεκίνησε από μια προσωπική συζήτηση που είχε γίνει παρόντος του δημοσιογράφου κ. Γιώργου Λιάνη. Ο Ρίτσος είχε γυρίσει από τη Μόσχα όπου είχε παρακολουθήσει την παρέλαση της Πρωτομαγιάς και αυτήν περιέγραφε λέγοντας πόσο τον είχε εντυπωσιάσει «η χαρά του κόσμου που περνούσε, κρατώντας λουλούδια, οι μανάδες με τα μωρά αγκαλιά, οι γέροι με τα παράσημα στο στήθος, παντού χαμόγελα, λουλούδια και μπαλόνια. Μια τεράστια γιορτή. Και ήταν τέτοια η ατμόσφαιρα της χαράς που ακόμα και στην στρατιωτική παρέλαση είχες την εντύπωση πως και τα τανκς χόρευαν.»
Αυτή την περιγραφή σε μια καθαρά προσωπική κουβέντα, την πήρε ο κ Λιάνης και την επόμενη μέρα την έκανε ρεπορτάζ γράφοντας πως τα «τανκς χορεύουν» και έτσι ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία που στη συνέχεια έγινε «τα σοβιετικά τανκς που μπήκαν στην Πράγα χορεύουν» και στη συνέχεια έγινε «Ο Ρίτσος έγραψε ποίημα για τα σοβιετικά τανκς που μπήκαν στην Πράγα χορεύοντας».
Βεβαίως ο κ. Λιάνης τα διέψευσε όλα αυτά και έγραψε το τί πραγματικά είχε ειπωθεί και πως, αλλά φυσικά κανείς δεν έδωσε σημασία στη διάψευση, όπως άλλωστε συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις.
Ο ίδιος ο Ρίτσος, άνθρωπος εξαιρετικά αξιοπρεπής και περήφανος, δεν θέλησε ποτέ να απαντήσει σε όσα γελοία γράφτηκαν σχετικά με το θέμα και από «επώνυμους αριστερούς» της εποχής, θεωρώντας υποτιμητικό για κείνον να απαντήσει σε ένα ψεύδος και να «δικαιολογηθεί» για κάτι που ποτέ δεν είπε ή έκανε.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Αποτέλεσμα εικόνας για Κωστας ΤζατζανηςΦανταστική λογοτεχνία; Βέβηλη σάτιρα; Πολιτικό μανιφέστο; Ο Οχτώβρης θα μπορούσε να είναι όλα αυτά -και πολλά ακόμα- χωρίς να είναι κάτι απ’ όλα. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η μελλοντική κομμουνιστική επανάσταση όπως τη φαντάζεται ο συγγραφέας και περιγράφεται μέσα από σποραδικές ιστορίες, από τα πρώτα βήματα της οργάνωσής της έως την τελική επικράτησή της.
Ασφαλώς μια τέτοια αφήγηση θέτει επί τάπητος προβλήματα:
– Γιατί ανατράπηκε ο Υπαρκτός Σοσιαλισμός του 20ού αιώνα;
– Πώς οργανώνεται πρακτικά και θεωρητικά η καινούργια επανάσταση για να έχει μέλλον;
– Πώς θα υπερνικηθούν οι ανυπέρβλητες δυσκολίες, όπως παρουσιάζονται σήμερα;
Ο συγγραφέας δεν φοβάται να επιχειρήσει απαντήσεις, οι οποίες -άσχετα αν συμφωνήσεις ή όχι- αποτελούν πραγματικά τροφή για σκέψη και είναι διατυπωμένες μέσα σε ένα κείμενο που, ακροβατώντας ανάμεσα σε πολλά λογοτεχνικά είδη, επιτυγχάνει να ισορροπεί, χωρίς ποτέ να ξεχνά τον αυτοσαρκασμό μέσα από ένα πηγαίο, καυστικό χιούμορ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 

Κώστας ΤζατζάνηςΚομμουνιστής, συνταξιούχος αρχιτέκτονας-πολεοδόμος, δόκτορας Γεωγραφίας. Η δικτατορία του ’67 τον βρήκε μέλος της ΕΔΗΝ, πρόεδρο του Συλλόγου Φοιτητών Αρχιτεκτονικής. Μυήθηκε στον Μαρξισμό το ’68 στη Γαλλία, μέλος του Γαλλικού Κ.Κ. το 1970, μέλος της Αντιδικτατορικής ΕΦΕΕ και της Οργάνωσης Παρισιού του Κ.Κ.Ε. από το 1973.
Ειδικός επιστήμονας την περίοδο 75-76, με βαθμό εντεταλμένου υφηγητή στο ΕΜΠ, από όπου απελήθη παράνομα, σύμφωνα με δικαστική απόφαση που καθυστέρησε 10 χρόνια, ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. Εργάστηκε σαν πολεοδόμος της Επιχείρησης Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης, πολεοδομικός σύμβουλος του Δήμου Νίκαιας και επιστημονικός συνεργάτης του ΤΕΕ, ασκώντας πάντα και το επάγγελμα του αρχιτέκτονα.
Συμμετέχει συνέχεια στο μαζικό κίνημα, κυρίως στην αυτοδιοίκηση. Για πέντε θητείες δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, το 2002 υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά. Νομαρχιακός σύμβουλος, και υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Νήσων, Περιφέρειας Αττικής. Μέλος της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια πενταετία. Σήμερα είναι γενικός γραμματέας του Δ.Σ. της ΕΣΤΑΜΕΔΕ (συνταξιούχοι μηχανικοί) και πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Πειραιά.
Έχει γράψει πληθώρα άρθρων για την πολεοδομία και το περιβάλλον και έχει συμμετάσχει με εισηγήσεις ή σαν μέλος οργανωτικών επιτροπών σε πολλά συνέδρια και ημερίδες. Έχει γράψει πολλά πολιτικά άρθρα και σχόλια, κυρίως στον «Ριζοσπάστη». Ο Οχτώβρης είναι το δεύτερο βιβλίο του.

Το βλέπω κάθε μέρα – τακτικά,
με της αυγής τα πρώτα σκιρτήματα:
στα κρατικά,
κομματικά,
πολιτικά,
μορφωτικά,
τρέχει το πλήθος ιδρύματα.
Βροχή χαρτιών στα ενδότερα σε δέρνει μόλις περάσεις…
Μαζεύοντας καμιά πενηντάρια -τα σπουδαιότερα-
τρέχουν οι υπάλληλοι στις συνεδριάσεις.
Παρουσιάζεσαι:
«Τον αρμόδιο θέλω να δω.
Το ζήτημα βιάζει».
«Ο σύντροφος Ιβάν Βάνιτς δεν είναι εδώ.
Στην Ένωση “ΤΣΟ” και “ΓΟΥΚΟΝ” συνεδριάζει».
Αλωνίζεις εκατό σκάλες.
Σωστή τυράννια.
Και ξανά:
«Θα σας δεχτεί σε μιαν ώρα.
Του συνεταιρισμού τα μελάνια διαπραγματεύεται τώρα».
Κι όταν πας, ούτε γραφιάς ούτε γραμματέας – κενό.
Δε βρίσκεις κανέναν.
Οι πάντες ως είκοσι δύο χρονώ
της Κομσομόλ* ακούν τα «πεπραγμένα».
Σκαρφαλώνεις ξανά ενώ το βράδυ φτάνει στου επταώροφου κτηρίου την κορφή: «Γύρισε ο Ιβάν Βάνιτς;»
«Είναι στη σύσκεψη
των Άλφα, Βήτα, Κάππα, Λάμδα, Φι».
Ορμάω στη σύσκεψη
σα χιονοστιβάδα γιγαντωμένος, βλαστημάω επιθετικότατος.
Και κοιτώ:
ανθρώπους στη μέση κομμένους. Διάβολε!
Πού ’ναι τ’ αποδέλοιπο σώμα τους; Σφαγή!
Ξολόθρεμα!

Η φρίκη κάνει τρελές τις σκέψεις.
Κι ακούω
τον ήσυχο γραμματέα να εξηγεί:
«Εργάζονται ταυτόχρονα σε δύο συσκέψεις
Έχουν τη μέρα είκοσι συνεδριάσεις.
Κόβεσαι στα δυο για να προφτάσεις.
Μισός εκεί.
Μισός εδώ…»
Άυπνος ως το πρωί θα τη βγάλεις μ’ οράματα τολμηρών προτάσεων:
«Ω, κάνετε μιαν ακόμα συνεδρίαση
για την απαγόρευση όλων των συνεδριάσεων».
1922

 

 

Περίληψη

Όταν ξεφυλλίζω αυτές τις σελίδες, είμαι ένας διαβάτης που τριγυρίζει στο γνώριμο από τον καιρό της νιότης ρωσικό πνευματικό τοπίο και κουβεντιάζει με την αιωνιότητα, έχοντας διερμηνέα την ποίηση. Άρχισα μεταφράζω Ρώσους ποιητές στα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν σπούδαζα στο Λογοτεχνικιό Ινστιτούτο «Μαξίμ Γκόρκι» της Μόσχας. Συγκεντρώνω από καιρό σε καιρό στα τετράδιά μου τη συγκομιδή δίχως να κρατάω κάποια σειρά ή ν’ ακολουθώ κάποιο σύστημα χρονολογικής ταξινόμησης. Γυρίζω κατά καιρούς στους ίδιους ή μεταγενέστερους ποιητές για να εμπλουτίσω την «ανθολογία» μου με πρόσθετα ποιήματα, δίνοντας προτεραιότητα στην καθαρή, λυρική, διαχρονική ποίηση. Εκείνη που σε κάνει να επικοινωνείς με το συνάνθρωπο κάθε εποχής –ακόμα και της πιο απόμακρης– ως συνομήλικος.

Α.Π.

Ωραίοι

Από την πρόσκληση των δεκαήμερων εκδηλώσεων

Από την πρόσκληση των δεκαήμερων εκδηλώσεων

Δεκαήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων στο διάστημα 12 – 21 Φλεβάρη με θέμα: «Ταξική τέχνη και πολιτισμός για το λαό» διοργανώνει η ΚΟ Λιβαδειάς του ΚΚΕ, στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια Ιστορίας του Κόμματος. Το δεκαήμερο των εκδηλώσεων θα γίνει στο Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο Κρύας.

Συγκεκριμένα, το πρόγραμμα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: Έκθεση ζωγραφικής του Τ. Βαρελά, τα εγκαίνια της οποίας θα γίνουν την Παρασκευή 12 Φλεβάρη στις 7.30 το απόγευμα, η οποία θα λειτουργεί μέχρι την Κυριακή 21 Φλεβάρη τις καθημερινές στις ώρες 10.30 π.μ. έως 2.00 μ.μ. και 6.00 μ.μ. έως 9.00 μ.μ. Επίσης, το Σάββατο – Κυριακή τις ώρες 11.00 π.μ. έως 9.30 μ.μ.

Το Σάββατο 13 Φλεβάρη στις 7.30 το απόγευμα θα γίνει ομιλία του γραμματέα της ΤΕ Λιβαδειάς Γ. Κοτρόγιαννου και παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Γιώργου Δ. Μπίμη, με τίτλο: «Μνήμες της πέτρας και της σιωπής».

Τη συλλογή παρουσιάζουν η Λιάνα Καραβασίλη, μουσικός-καλλιτεχνική διευθύντρια του Δημοτικού Ωδείου Λιβαδειάς, μέλος της ΤΕ Λιβαδειάς του ΚΚΕ, και ο Παναγιώτης (Τάκης) Βαρελάς, ζωγράφος, μέλος του ΔΣ του ΕΕΤΕ.

Ποιήματα διαβάζουν οι ηθοποιοί Κατερίνα Κουτροκόη, Γιώργος Πέππας, και το μέλος της θεατρικής ομάδας Λιβαδειάς Λαμπρινή Γερονικολού, δικηγόρος.

Τα ποιήματα συνοδεύουν οι σολίστ κιθάρας Εύα Φάμπα και Ντίνος Ζώτας.

Η Εύα Φάμπα παρουσιάζει μελοποιημένα ποιήματα του ποιητή, στο τραγούδι η Ευτυχία Μπίμη.

Το Σάββατο 20 Φλεβάρη στις 7.30 το απόγευμα, αφιέρωμα για τα 20 χρόνια από το θάνατο του σημαντικότερου Έλληνα σολίστ κιθάρας στον κόσμο Δημήτρη Φάμπα, που περιλαμβάνει προβολή ντοκιμαντέρ και συναυλία με έργα Δ. Φάμπα. Σολίστ κιθάρας η Εύα Φάμπα και ο Άγγελος Αγκυρανόπουλος.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη σε όλες τις εκδηλώσεις.

varnalis prosklisi

Το περιοδικό «Ατέχνως» (www.atexnos.gr)

και η Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης, «Ποιείν» (www.poiein.gr)

Σας προσκαλούν σε  μια βραδιά

για τον Κώστα Βάρναλη,  στις  14 Φεβρουαρίου
 (ανήμερα της γέννησης του Ποιητή)
στο Polis Art Cafe, Aίθριο Αρσακείου, στις 19.00

 Μιλούν οι:

Βασίλης Αλεξίου, επίκουρος καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ: «Το έργο του Βάρναλη και η επικαιρότητά του».

 Βασίλης Κολοβός, ηθοποιός – συγγραφέας:  «Ο θεατρικός Βάρναλης».

Ηρακλής Κακαβάνης, συγγραφέας- δημοσιογράφος, συνεκδότης του περιοδικού «Ατέχνως»: «Ο άνθρωπος Βάρναλης».

 Σπύρος Αραβανής, φιλόλογος- δημοσιογράφος, εκδότης του περιοδικού «Ποιείν»: «Ο μελοποιημένος Βάρναλης».

 Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν μουσικά ο μουσικοσυνθέτης Στέφανος Γεωργιάδης με την τραγουδίστρια Κατερίνα Τσαντήλα.