Category: βιβλία


Λογική της ιστορίας

Ζητήματα θεωρίας και μεθοδολογίας

Νέα, 2η βελτιωμένη έκδοση του κλασικού και θεμελιακού έργου του Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν, ένα χρόνο μετά τον θάνατό του.

Μήπως βιώνουμε το τέλος της ιστορίας; Μήπως η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη να αυτοκαταστραφεί σ’ έναν κόμβο ανυπέρβλητων, ανορθόλογων και ακατάληπτων, κρίσεων, συρράξεων και αδιεξόδων; Μήπως δεν υπάρχει πλέον νόημα και προοπτική για τον άνθρωπο; Και όμως, η ιστορία έχει τους νόμους της, έχει τη λογική της, έχει νόημα και προοπτική…

Στο παρόν βιβλίο προτείνεται μια πρωτότυπη επιστημονική ανακάλυψη: η εννοιολογική σύλληψη της δομής της κοινωνίας και της ανάπτυξής της. Είναι η μοναδική μετά το Κεφάλαιο του Κ. Μαρξ διαλεκτική σύνθεση στο πεδίο της κοινωνικής θεωρίας και της κοινωνικής φιλοσοφίας. Μια σύνθεση που δρομολογεί τη διαλεκτική υπέρβαση-άρση του κεκτημένου της κοινωνικής θεωρίας, και ιδιαίτερα του κλασικού μαρξισμού. Προέκυψε μέσω της δημιουργικής ανάπτυξης της λογικής του Κεφαλαίου, που επέτρεψε στο συγγραφέα να αναδείξει συστηματικά την ενδότερη αμοιβαία συνάφεια των νόμων και των κατηγοριών της θεωρίας της κοινωνικής ανάπτυξης.

Η ιστορική διαδικασία αναλύεται εδώ υπό το πρίσμα της διαλεκτικής σχέσης μεταξύ φυσικού και κοινωνικού. Η δομή και η ιστορία της ανάπτυξης της ανθρωπότητας εξετάζονται εδώ υπό το πρίσμα της θετικά προσδιορισμένης ώριμης (αταξικής) κοινωνίας, της χειραφετημένης από την εκμετάλλευση και ενοποιημένης σε παγκόσμια κλίμακα ανθρωπότητας. Η τελευταία συνιστά την αυθεντικά ανθρώπινη ιστορία έναντι της (προταξικής και ταξικής) προϊστορίας της ανθρωπότητας, στο πλαίσιο μιας πρωτότυπης θεωρητικής περιοδολόγησης της ιστορίας.
Η ιστορία δεν είναι αποκλειστικό πεδίο δράσης του τυχαίου και της βουλητικής αυθαιρεσίας. Το παρελθόν, το παρόν και οι προοπτικές ανάπτυξης της ανθρωπότητας συγκροτούν μιαν ενιαία νομοτελή (αλλά όχι τελεολογική) διαδικασία. Οι νόμοι που διέπουν την κοινωνική ανάπτυξη δεν είναι στατικοί και αμετάβλητοι. Η νομοτέλεια της ιστορίας ανακύπτει, διαμορφώνεται και ωριμάζει μέσα στο γίγνεσθαι της κοινωνικής ολότητας και εκδηλώνεται ιδιότυπα στις εκάστοτε εποχές και συγκυρίες, ως φάσμα δυνατοτήτων της αναβαθμιζόμενης δράσης των ανθρώπων. Οι άνθρωποι μπορούν να διαγνώσουν, να επιταχύνουν είτε να επιβραδύνουν αυτή τη νομοτελή ανάπτυξη, αλλά δεν μπορούν να την καταργήσουν ή να την αγνοήσουν. Εξοπλισμένοι με τη θεωρία και τη μεθοδολογία της Λογικής της Ιστορίας, όσοι δεν αρκούνται στο ρόλο του απλού θεατή, οι επαναστάτες της εποχής αναβαθμίζουν ριζικά τη θετική προοπτική της κοινωνίας.

Η συστηματική μελέτη και κριτική αφομοίωση των κεκτημένων του έργου καταδεικνύουν ότι αυτό σηματοδοτεί μια ριζική αναβάθμιση της επαναστατικής θεωρίας, πράξης και στάσης ζωής της εποχής μας, μια ριζική καμπή στη γνώση, ως αναγκαίο όρο για τον νικηφόρο επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.Το όνομα και το έργο του Βίκτορα Βαζιούλιν θα εμπνέουν διά μέσου των αιώνων γενεές μαχητών του θεωρητικού και πρακτικού αγώνα για την ενοποίηση της ανθρωπότητας.

Ο Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν γεννήθηκε στη Μόσχα το 1932 και πέθανε στην ίδια πόλη το 2012. ΄Ηταν Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Λομονόσοφ της Μόσχας, από τους σημαντικότερους σοβιετικούς στοχαστές, ιδρυτής μιας νέας κατεύθυνσης στο πεδίο της φιλοσοφίας, της διαλεκτικής λογικής και μεθοδολογίας της επιστήμης και της κοινωνικής θεωρίας. Τα βασικά επιστημονικά επιτεύγματα του είναι τα ακόλουθα:

1. Η αποκάλυψη της λογικής του θεωρητικού μέρους του «Κεφαλαίου» του Κ. Μαρξ, της διαλεκτικής μεθοδολογίας του οργανικού όλου. 2. Η συγκεκριμένη-ιστορική προσέγγιση του μαρξισμού, ως επιστημονικού συστήματος, αναπτυσσόμενου μέσω της εμφάνισης και επίλυσης νομοτελών αντιφάσεων. 3. Η ανάδειξη του θεωρητικού και μεθοδολογικού κεκτημένου του μαρξισμού, των ιστορικών δυνατοτήτων και περιορισμών του. 4. Η προσέγγιση της επιστημονικής νόησης ως φυσικοϊστορικής διαδικασίας. 5. Η ανακάλυψη της λογικής της δομής και της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Οι επιστημονικές ανακαλύψεις του, ως «επιστημονική προσπάθεια επαναστατικοποίησης της επιστήμης» και θεωρητικής εξέτασης των βαθύτερων αναγκών της ανθρωπότητας, άνοιξαν το δρόμο για την διαλεκτική ανάπτυξη – «άρση» του  μαρξισμού, στα πλαίσια μιας πιο ανεπτυγμένης θεωρίας περί κοινωνίας, διανοίγοντας ένα φάσμα νέων ερευνητικών προγραμμάτων.

Το ερευνητικό και παιδαγωγικό έργο του Β.Α. Βαζιούλιν ήταν εσωτερικά συνυφασμένο με την στάση ζωής του. Η σκέψη και η στάση του θεωρούταν «αιρετική» επί Ε.Σ.Σ.Δ. Ακόμα πιο «αιρετική» φαντάζει στους πεζούς καιρούς μας. Είναι δύσκολο να είναι κάποιος επαναστάτης στην επιστήμη σε συνθήκες καταιγιστικής αντεπίθεσης του πραγματισμού και κάθε λογής ανορθολογισμού. Ακόμα δυσκολότερο, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι να συνειδητοποιήσει κάποιος την ζωτική σημασία της ανάπτυξης της κοινωνικής θεωρίας και σε αντίθεση με το ρεύμα, σκόπιμα να αφιερώνει τις προσπάθειές του σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Ο Βίκτωρ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν υπήρξε ο εμπνευστής και ο επιστημονικός καθοδηγητής της διεθνούς σχολής «Λογική της Ιστορίας». Η Διεθνής Σχολή «Λογική της Ιστορίας» (Δ.Σ.Λ.Ι.) ιδρύθηκε από μαθητές-ομοϊδεάτες του από πολλές χώρες.

Βασικά έργα του:

  • Η λογική του «Κεφαλαίου» του Κ. Μαρξ. 1968, 2002.
  • Το γίγνεσθαι της μεθόδου επιστημονικής έρευνας του Κ. Μαρξ. (Λογική πτυχή). 1975.
  • Η διαλεκτική της ιστορικής διαδικασίας και η μεθοδολογία της έρευνάς της. 1978.
  • Η Λογική της Ιστορίας. 1988.

Μπογκντάνοφ Α. Ο κόκκινος πλανήτης DJVU Djvu OCR Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Μπογκντάνοφ Α. Ο κόκκινος πλανήτης DJVU Djvu OCR Περιεχόμενα με συνδέσμους

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Η ρήξη
Η πρόσκληση
Η νύχτα
Εξηγήσεις
Ο «απόπλους»
Το ετερονέφος
Οι Αρειανοί
Προσέγγιση
Το παρελθόν
Άφιξη
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
Στον Μένι
Στο εργοστάσιο
Το «σπίτι των παιδιών»
Το μουσείο της τέχνης
Στο θεραπευτήριο
Εργασία και παραισθήσεις
Νέτι
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
Η ευτυχία
Χωρισμός
Η φάμπρικα
Ένο
Στης Νέλα
Ψάχνοντας
Στέρνι
Απάντηση της Νέτι
Ο λόγος του Μένι
Η δολοφονία
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
Στον Βέρνερ
Συνέβη, δεν συνέβη;
Οι εξελίξεις στην πατρίδα
Ο φάκελος
Συμπεράσματα
ΕΠΙΜΕΤΡΟ της Ελένης Μπακοπούλου
Αλεξάντρ Μπογκντάνοφ: Ανάμεσα στην ουτοπία και την επιστημονική φαντασία

πηγή http://vivlio2ebook.blogspot.gr/
Διαβάστε στο τέλος τις παρατηρήσεις του Κόμματος πάνω στο βιβλίο. Είναι σωστές.

Στη νουβέλα του «Το ψωμί»ο Αλεξέι Τολστόι περιγράφει τα χρόνια του εμφύλιου πολέμου, μιλάει για την ηρωική άμυνα του Τσαρίτσιν στα 1918. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου περνάει ο αντίλαλος από τις μάχες ενάντια στους Γερμανούς επιδρομείς στην Ουκρανία, από την ηρωική πορεία που έκανε η 5η Στρατιά με διοικητή τον Βοροσίλοφ από το Λουγκάνσκ ως το Τσαρίτσιν και τη συντριβή του στρατού των Λευκών από τον ένδοξο Κόκκινο Στρατό. Ο συγγραφέας δίνει με μεγάλη καλλιτεχνική δύναμη τις μορφές του Λένιν, του Στάλιν και του Βοροσίλοφ, δείχνει πώς οι απλοί άνθρωποι του λαού (Ιβάν Γκορά, Αγριπίνα κ.ά.) μπαίνουν στον επαναστατικό αγώνα και γίνονται πρωτοπόροι Σοβιετικοί άνθρωποι.

Ο Α. Τολστόι πέθανε στις 23 Φλεβάρη 1945, πάνω στην ακμή της δημιουργικής του δύναμης. Λίγο καιρό πριν το θάνατό του είχε γράψει τα παρακάτω λόγια για το σοβιετικό λαό και για τους μεγάλους του αρχηγούς, τους δημιουργούς της νέας κοινωνίας: «Να σηκώσει στους ώμους του όλο το βάρος του αγώνα για την ανθρώπινη ευτυχία… Να ανέβει τόσο γοργά στο ύψος της πιο ισχυρής και πολιτισμένης δύναμης – όλα αυτά μπορούσε να τα κάνει μόνο ένας μεγάλος λαός με μεγάλο μέλλον. Το πρώτο ευχαριστώ το χρωστάμε στον Λένιν που προέβλεψε και εξύψωσε τη μεγαλοφυΐα του λαού. Το δεύτερο στο σύντροφο Στάλιν που πραγματοποίησε αυτό το καθήκον και μπόρεσε να διοχετεύσει τη δύναμη της λαϊκής μεγαλοφυΐας στο έργο της οικοδόμησης του κομμουνισμού». Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

 

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε από την αναγκαιότητα που διαπίστωνε ο συγγραφέας ότι οι απλοί άνθρωποι, παραπληροφορημένοι από την αντισοβιετική προπαγάνδα, είχαν ανάγκη να πληροφορηθούν από πρώτο χέρι ποια ήταν η πραγματικότητα στην ΕΣΣΔ.Διάφορα ερωτήματα είχαν τεθεί και στον ίδιο το συγγραφέα από το φιλικό του περιβάλλον. Πώς έζησες εκεί; Πείνασες; Δυστύχησες, σε παρακολουθούσε η αστυνομία ή όλα αυτά είναι υπερβολές; Αλλά και ερωτήματα όπως ποια ήταν η καθημερινότητα στη Σοβιετική Ενωση; Ποια χώρα ήταν αυτή; Πώς ζούσαν άραγε οι απλοί άνθρωποι; Με ορισμένη δυσπιστία, τα έθετε και ο ίδιος ο συγγραφέας (Μπάμπης Ιωάννου) όταν βρέθηκε στη Σοβιετική Ενωση το 1968.

Δυο δεκαετίες μετά την ολοκλήρωση και σε συμβολικό επίπεδο της διαδικασίας αντεπαναστατικών ανατροπών και καπιταλιστικής παλινόρθωσης το 1991 και με την αστική προπαγάνδα να οργιάζει πως είναι έγκλημα να ζουν οι εργάτες χωρίς καπιταλιστές, είναι εύλογο στους εργαζόμενους και στη νεολαία να γεννιούνται ερωτήματα με τα οποία ασχολείται ο συγγραφέας.

«Με το χέρι στην καρδιά» ο συγγραφέας δίνει ολοζώντανες πολλές πλευρές και απαντήσεις για την καθημερινότητα στη Σοβιετική Ενωση. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

«Η μόρφωση δεν είναι ζήτημα γνώσης είναι ζήτημα ζωής.»

Δ. Γληνός

 

Β. Ι. Λένιν, Για την αγωγή και την παιδεία, 1ος και 2ος τόμ., εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Στη δίτομη αυτή συλλογή περιέχονται άρθρα, μελέτες, ομιλίες και γράμματα του Λένιν, που γράφτηκαν από το 1894 έως το 1922. Είναι ταξινομημένα κατά χρονολογική σειρά και αφορούν πολλές πτυχές της διαπαιδαγώγησης, της εκπαίδευσης στον καπιταλισμό και στο σοσιαλισμό, της διαμόρφωσης της προσωπικότητας μέσα στο επαναστατικό κίνημα.

 

Μ. Μαΐλης – Τ. Μαμάτσης – Ε. Μπέλλου, Κομμουνιστικές αξίες και σοσιαλισμός, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Γραμμένο το 1994 σε μια περίοδο χρονικά πολύ κοντά στην πλήρη επικράτηση της αντεπανάστασης στις σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης και στην ανασυγκρότηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ από τη βαθιά κρίση και διάσπαση του 1991. Αυτή την περίοδο οι αξίες των κομμουνιστών όπως η συλλογικότητα, η συντροφικότητα, οι αξίες του αγώνα, της ταξικής πάλης, η πραγματική έννοια της ελευθερίας, οι επαναστατικές αρχές οργάνωσης και λειτουργίας του κόμματος νέου τύπου απότομα και σε μεγάλη έκταση αμφισβητήθηκαν, λοιδορήθηκαν και δέχτηκαν επίθεση από την αστική προπαγάνδα και τον οπορτουνισμό.

Η ιστορία του ΚΚΕ και του κομμουνιστικού κινήματος δέχτηκε τεράστια επίθεση. Στόχος όλης αυτής της επίθεσης ήταν και είναι η ιστορική προσφορά του σοσιαλισμού, αλλά και να αποκρυφτεί από τα μάτια των καταπιεσμένων η αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού. Το βιβλίο με οδηγό τη μαρξιστική – λενινιστική κοσμοθεωρία επιθετικά απαντάει στο ψέμα της αντεπαναστατικής επίθεσης, θαρρετά στέκεται ενάντια στις παρεκκλίσεις από το μαρξισμό – λενινισμό, που οδήγησαν στις αντεπαναστατικές ανατροπές.

Συλλογή από τα Θέματα Παιδείας, Για ποιο σκοπό σπουδάζουμε, έκδ. της Πανσπουδαστικής ΚΣ

Εκδόθηκε από το περιοδικό Θέματα Παιδείας σε συνεργασία με την Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας.

Είναι συλλογή σημαντικών κειμένων των: Μπ. Μπρεχτ, Γ. Ιμβριώτη, Δ. Γληνού, Α. Αϊνστάιν και Γ. Ζντάνοφ για τον κοινωνικό ρόλο της επιστήμης. Περιέχεται το άρθρο του Αϊνστάιν «Γιατί σοσιαλισμός» καθώς και γράμματα του Δ. Γληνού από τις εξορίες.

 

Χ. Σακελλαρίου, Η παιδεία στην Αντίσταση, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Στις περιοχές που ελευθέρωνε ο ΕΛΑΣ, αλλά και στις σκλαβωμένες κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ δημιουργήθηκαν λαϊκοί θεσμοί που ανέλαβαν την οργάνωση της ζωής και του αγώνα του λαού (ΕΤΑ, Εθνική Αλληλεγγύη, Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών, Εθνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό, Λαϊκή Δικαιοσύνη, Λαϊκή Αυτοδιοίκηση). Ανάμεσα σ’ αυτούς τους θεσμούς δημιουργήθηκε και παρήγαγε έργο και ο θεσμός της Λαϊκής Παιδείας.

Κάτω από δύσκολές συνθήκες η λαϊκή κυβέρνηση, η Προσωρινή Εθνική Επιτροπή Απελευθέρωσης, όχι μόνο οργάνωσε κανονικά σχολεία, αλλά και τεχνικές σχολές, παιδαγωγικά φροντιστήρια για την κατάρτιση των δασκάλων όπου δίδαξαν κορυφαίοι κομμουνιστές παιδαγωγοί όπως η Ρόζα Ιμβριώτη και ο Μιχάλης Παπαμαύρος, οργανώθηκαν παιδαγωγικά συνέδρια, εκδόθηκαν σχολικά βιβλία. Αυτή είναι η δύναμη της Λαϊκής Εξουσίας. Όλα λειτούργησαν με βάση την αρχή «Ένας λαός – μία παιδεία». Αξίζει να διαβαστεί από όλες τις απόψεις.

 

Ν. Νικολάου, Μαρξισμός και βιολογία – Ναρκωτικά, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το κομμουνιστικό κίνημα και οι νεολαίοι κομμουνιστές πάντα πρωτοστατούσαν στον αγώνα ενάντια στη διάδοση των ναρκωτικών και της ναρκωκουλτούρας που αποτελούν έκφραση του σαπίσματος του καπιταλισμού. Το βιβλίο αυτό περιέχει σημαντικά επιστημονικά στοιχεία, ιατρικά και στατιστικά που καταρρίπτουν τη θεωρία του διαχωρισμού σε σκληρά και μαλακά.

 

Κ. Καμαρινού, Τα «πέτρινα» πανεπιστήμια, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο ξεκινά με αναφορά στα βασικά χαρακτηριστικά της νεοελληνικής εκπαίδευσης δίνοντας έμφαση στο ζήτημα της λαϊκής επιμόρφωσης και στην παρέμβαση του λαϊκού κινήματος. Φτάνει στην καρδιά του θέματός του, την αυτομόρφωση και την αυτοδιδακτική μέθοδο μόρφωσης των πολιτικών κρατούμενων στις εξορίες και τις φυλακές. Φωτίζοντας μια σημαντική πλευρά των αγώνων του λαϊκού κινήματος καταφέρνει να αναδείξει τη σχέση των κομμουνιστών με τη μόρφωση και έτσι αποκτά σύγχρονο παιδαγωγικό χαρακτήρα.

 

Α. Λάμπρου, Στη γροθιά του Σούπερμαν, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Ασχολείται με τη μορφή του «υπεράνθρωπου». Ο υπεράνθρωπος στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας έχει πλέον χίλια πρόσωπα: είναι ασφαλώς ο γνωστός Σούπερμαν με τη στολή στα χρώματα της αστερόεσσας. Είναι όμως επίσης ο μαυροντυμένος Μπάτμαν, ο ημίγυμνος Ράμπο, ο άψογος Τζέιμς Μποντ, ο Ταρζάν, ο Ηρακλής και εκατοντάδες άλλοι, που τους διαβάζουμε στα κόμιξ ή στην παραλογοτεχνία και τους βλέπουμε σε κινούμενα σχέδια, σε τηλεοπτικές σειρές ή στον κινηματογράφο.

Το παρόν βιβλίο, μελετά γενικά, την εξέλιξη του μύθου και ιδιαίτερα σε σχέση με τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, την αισθητική τους ή τον κοινωνικό τους ρόλο, τη σχέση τους με το παρελθόν της μυθοπλασίας κλπ.

 

Συλλογικό, Το σχολικό μάθημα εκτός έδρας, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε με απόφαση του ΚΣ της ΚΝΕ το 1996 και αποτελεί συλλογή των εξής θεμάτων:

Το διάβασμα είναι μια σοβαρή αλλά και όμορφη υπόθεση – Για την έκθεση ιδεών – Εξωσχολικά βοηθήματα για το μάθημα της έκθεσης ιδεών – Για τη διδασκαλία των θρησκευτικών στο σχολείο – Η διδασκαλία της ιστορίας στα σχολεία – Για τη μελέτη της λογοτεχνίας – Για το μάθημα της φυσικής – Πώς να λύνουμε τα μαθηματικά προβλήματα.

Είναι ένα βοήθημα εξωσχολικής στήριξης του μαθητή για την κατανόηση της ταξικότητας του εκπαιδευτικού συστήματος, για μια κριτική προσέγγιση του σχολικού βιβλίου. Επιχειρεί να δώσει μια μέθοδο στην οργάνωση του διαβάσματος αλλά και της αυτομόρφωσης.

 

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗ ΜΑΘΗΣΗ

 

Μάθαινε και τα απλούστερα! Γι’ αυτούς

Που ο καιρός τους ήρθε

Ποτέ δεν είναι πολύ αργά!

Μάθαινε το αβγ, δε σου φτάνει, μα συ

Να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!

Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Μάθαινε άνθρωπε στο άσυλο!

Μάθαινε άνθρωπε στη φυλακή!

Μάθαινε γυναίκα στην κουζίνα! Μάθαινε εξηντάχρονε!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Ψάξε για σχολείο άστεγε!

Προμηθέψου γνώση, παγωμένε!

Πεινασμένε άρπαξε το βιβλίο: είν’ ένα όπλο.

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

 

Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!

Μην αφεθείς να πείθεσαι

Μάθε να βλέπεις συ ο ίδιος.

Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος

Καθόλου δεν το ξέρεις.

Έλεγξε το λογαριασμό.

Εσύ θα τον πληρώσεις.

Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι

Ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ;

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1931

Από το θεατρικό έργο Η Μάνα

kke.gr

«Είμαστε το κόμμα του μέλλοντος και το μέλλον ανήκει στη νεολαία.

Είμαστε το κόμμα των καινοτόμων και η νεολαία ακολουθεί πάντα

με ενθουσιασμό τους καινοτόμους.»

Φρ. Ένγκελς

 

Κ. Μαρξ – Φρ. Ένγκελς, Για τη Νεολαία, εκδ. Οδηγητής

Η συλλογή αυτή περιέχει αποσπάσματα από έργα, επιστολές, άρθρα, άλλα κείμενα και ομιλίες των Μαρξ και Ένγκελς. Χωρίζεται σε τέσσερα μέρη:

Η κατάσταση της νεολαίας στην καπιταλιστική κοινωνία. Η πάλη για τα δικαιώματα της νέας γενιάς.

Ο ρόλος της νεολαίας στην κοινωνικοπολιτική ζωή και την ταξική πάλη.

Η εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση της νεολαίας.

Παράρτημα: Αναμνήσεις για τους Μαρξ και Ένγκελς.

 

Ντοκουμέντα του 9ου Συνεδρίου της ΚΝΕ

Η έκδοση περιλαμβάνει τα ντοκουμέντα του 9ου Συνεδρίου της ΚΝΕ που πραγματοποιήθηκε στις 12-14 του Μάη 2006. Στα ντοκουμέντα περιλαμβάνονται:

Η εισήγηση και το κλείσιμο του απερχόμενου ΚΣ, η Απόφαση του Συνεδρίου. Επίσης η έκδοση περιλαμβάνει την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στο 9ο Συνέδριο και τις Θέσεις του απερχόμενου ΚΣ που δημοσιεύτηκαν το Γενάρη του 2006.

 

Χ. Τζιντζιλώνη, ΟΚΝΕ, 1922-1943 – Λενινιστικό μαχητικό σχολείο των νέων, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Βιβλίο πλούσιο σε στοιχεία από τη δράση της ΟΚΝΕ από τα οποία βγαίνουν πολλά συμπεράσματα για την ανάγκη πρωτοπόρας δράσης σε όλους τους τομείς της ζωής της νεολαίας. Εξαιρετικά διδακτικό το βιβλίο για τους δρόμους που μπορούμε να βρίσκουμε για παρέμβαση στη νεολαία.

Ενδεικτικό των τεράστιων δυνατοτήτων που υπάρχουν είναι το παράδειγμα της πρωτοβουλίας της ΟΚΝΕ για έκδοση αθλητικής εφημερίδας στη δεκαετία του 1920 σε τιράζ 20.000 φύλλων. Αυτός ο άθλος πραγματοποιήθηκε με υπεύθυνο έκδοσης (αλλά και αθλητισμού) σύντροφο που δεν είχε άμεση σχέση με τον αθλητισμό, αλλά είχε το μεράκι που φέρνει η συνειδητή δράση και ευθύνη απέναντι στην οργάνωση. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν ηρωικές μορφές ΟΚΝιτών μετέπειτα στελεχών του ΚΚΕ, τονίζεται η αξία της διαπαιδαγωγητικής δουλειάς ακριβώς σ’ αυτή την κατεύθυνση που δίνεται και στον τίτλο του βιβλίου.

 

Α. Παρτσαλίδου, Αναμνήσεις από τη ζωή της ΟΚΝΕ, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Αναμνήσεις… από τις καθημερινές στιγμές της ζωής της ΟΚΝΕ, αναμνήσεις που αποτυπώνουν τα γεγονότα της περιόδου 1926-1936 τον Πειθαρχικό Ουλαμό του Καλπακίου όπου στέλνονταν επί Βενιζέλου οι κομμουνιστές φαντάροι. Αναφέρεται στις διώξεις, στις φυλακίσεις, και εξορίες των κομμουνιστών. Αποτυπώνεται η μαζική δουλειά των νεολαίων κομμουνιστών που σε πολύ δύσκολους καιρούς κυνηγητού και εξορίας έκαναν θαύματα.

Διάχυτη είναι η ατμόσφαιρα των εκδρομών, των παράνομων συνεδριάσεων, των ιδεολογικών μαθημάτων, αλλά και άλλων περιστατικών της καθημερινότητας όπως οι συνθήκες πείνας, οι παρεξηγήσεις, οι διαπληκτισμοί.

 

Θ. Λιακόπουλου, Ο Αγώνας θέλει κέφι, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Φύσει αισιόδοξοι οι κομμουνιστές, με μια αισιοδοξία που πηγάζει από την πίστη σ’ ένα καλύτερο κόσμο… «Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν την αρμενίσαμε ακόμα» έγραφε ο κομμουνιστής ποιητής Ν. Χικμέτ από τη φυλακή. Έτσι ο αγώνας θέλει κέφι, πολύ περισσότερο όταν αφορά νέους ανθρώπους.

Όπως αναφέρει και ο συγγραφέας το βιβλίο του θέλει να δείξει ότι οι αγωνιστές, οι κομμουνιστές και στις πιο άγριες, στις πιο δύσκολές και επικίνδυνες συνθήκες, μα και στις λιγότερο σκληρές, στις καθημερινές, στις νόμιμες μπορούν να αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις με αφάνταστη νηφαλιότητα, με αστείρευτο κέφι, με το καλαμπούρι και το αστείο στα χείλη. Έτσι αποκτούν μεγαλύτερη αντοχή, μεγαλύτερη δύναμη για να ξεπεράσουν τις αναποδιές, τους κινδύνους, ακόμα και το θάνατο.

Το βιβλίο χωρίς να είναι ιστορικό μέσα από όλες αυτές τις μικρές χιουμοριστικές ιστοριούλες δίνει ένα κομμάτι της ιστορίας των νεολαίων κομμουνιστών της εποχής.

Τρ. Γεροζήση, Ανταρτόπουλο στο ΔΣΕ (Το χαμένο ημερολόγιο), εκδ. Σύγχρονη Εποχή

O συγγραφέας, νεαρός EΠONίτης, κατατάχτηκε στο ΔΣE στις αρχές του 1949. Στη διάρκεια της θητείας του στο ΔΣE κρατούσε Hμερολόγιο το οποίο κατέστρεψε όταν πιάστηκε τον Oκτώβρη του ίδιου χρόνου.

Το γράψιμο του Hμερολόγιού του τον βοήθησε να διατηρήσει πιο ζωντανές τις αναμνήσεις από τη ζωή του στο ΔΣE και να καταγράψει τα γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις που έζησε, να περιγράψει την προσωπική του διαδρομή, ό,τι έζησε ως μαχητής της 123ης Tαξιαρχίας του ΔΣE.

Δίνει την «εσωτερική» ζωή των ανταρτών, μαχητριών και μαχητών του ΔΣE, όπως την είδε και την έζησε, με τα μάτια του νέου των δεκαπέντε-δεκάξι χρόνων, την καθημερινή ζωή, τα καθημερινά προβλήματα, που στα μάτια του πολλές φορές ήταν σκληρότερα από αυτά καθ’ αυτά τα πολεμικά γεγονότα.

Προσπαθεί να παραδώσει στην Iστορία την πηγή της δύναμης των μαχητριών και μαχητών του ΔΣE, για την αντιμετώπιση των κακουχιών, των στερήσεων, των ελπίδων, των θυσιών της γενιάς του, των ιδανικών που φώτιζαν την ψυχή αυτών των ανθρώπων. Τα υψηλά φρονήματα και ιδανικά είναι η πηγή της μεγάλης θέλησης, της πειθαρχίας στην εκτέλεση των διαταγών, του καθημερινού αγώνα για την εσωτερική τελειοποίηση, για τη διαμόρφωση χαρακτήρων μέσα από την κριτική και αυτοκριτική, της θυσίας με όποιον τρόπο όταν αυτή ήταν αναγκαία.

 

Η ΔΕΚΑΕΞΑΧΡΟΝΗ ΑΣΠΡΟΡΟΥΧΟΥ ΕΜΑ ΡΙΣ

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΚΡΙΤΗ

 

Σαν η δεκαεξάχρονη ασπρορουχού Έμα Ρις

Στήθηκε μπρος στον ανακριτή στο Τσέρνοβιτς,

Διατάχτηκε να εξηγήσει, γιατί

Μοίραζε προκηρύξεις που

Καλούσανε για επανάσταση, πράγμα που επισύρει καταδίκη σε χλψβ βλψχ

ειρκτή.

Αντί για απάντηση σηκώθηκε όρθια και τραγούδησε

Τη Διεθνή.

Κι όταν ο ανακριτής κούνησε το κεφάλι του

Του φώναξε με όλη της τη δύναμη: Σήκω πάνω!

Αυτό είναι Η Διεθνής.

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1935

kke.gr

«Το ατσάλι δένεται στη δυνατή φωτιά και στο μεγάλο ψύχος

έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται.»

Νικολάι Οστρόφσκι

 

Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949, τόμ. Α΄

Το να γραφεί η ιστορία του ΚΚΕ δεν είναι εύκολο εγχείρημα όταν για τους μαρξιστές – λενινιστές η ιστορία δεν αποτελεί καταγραφή γεγονότων αλλά αποτίμηση ιστορικών συμπερασμάτων κρίσιμων για την πάλη του κομμουνιστικού κινήματος για το τώρα και το μέλλον. Γι’ αυτόν το λόγο αυτό το συλλογικό έργο του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ όπου γίνεται προσπάθεια καταγραφής της ιστορίας του ΚΚΕ από την ίδρυσή του μέχρι το τέλος του Εμφύλιου ονομάστηκε «δοκίμιο». Όχι μόνο γιατί δεν καλύπτει όλη την ιστορική πορεία του ΚΚΕ, αλλά γιατί αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο βαθύτερης μελέτης μιας σειράς γεγονότων, ιδιαίτερα της δεκαετίας του 1940 κατά την οποία το ΚΚΕ εκ των πραγμάτων βρέθηκε σε συνθήκες αναμέτρησης με τον ταξικό αντίπαλο για το «ποιος-ποιον», για την εξουσία.

Η μελέτη του αποτελεί σημαντικό όρο για την ταξική προσέγγιση τη ιστορίας αυτής της περιόδου και για τον εξοπλισμό ενάντια στη μεθοδευμένη διαστρέβλωση που γίνεται από την άρχουσα τάξη.

 

Συλλογικό, Η τρίχρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (1946-1949), εκδ. Σύγχρονη Εποχή – Ριζοσπάστης

O Δημοκρατικός Στρατός Eλλάδας κατασυκοφαντήθηκε από τις κάθε είδους δυνάμεις της χώρας μας. Aπαιτήθηκαν πολύχρονοι αγώνες του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος για να αντιμετωπιστούν η αποσιώπηση, η παραπληροφόρηση, το ψεύδος και να αποκατασταθεί στις συνειδήσεις ο ρόλος του ηρωικού ΔΣE. Για να κατανοηθεί ότι ο τρίχρονος αγώνας του λαού μας δεν ήταν απλά ένας δίκαιος αγώνας, αλλά η κορύφωση της ταξικής πάλη στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα, ήταν αγώνας αντιιμπεριαλιστικός και ταυτόχρονα διεθνιστικός.

H έκδοση αυτή αποτελεί μια πρώτη συλλογική προσπάθεια καταγραφής – ιστορικής διερεύνησης – ερμηνείας των γεγονότων εκείνης της περιόδου. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκε και αξιοποιήθηκε ένα μεγάλο μέρος αρχειακού υλικού, καθώς και άλλες πηγές (έγγραφες μαρτυρίες, δοκίμια, δημοσιεύσεις κλπ.). Aρκετά από τα ντοκουμέντα που περιέχονται στην έκδοση βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας.

Είναι αφιερωμένη στα 80χρονα του KKE δεν αποσκοπεί να θεωρηθεί ως η συνολική και τελική καταγραφή της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣE. Φιλοδοξεί όμως να συμβάλει στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Να αποκαλύψει τα αληθινά αίτια του Εμφύλιου πολέμου, που ήταν η θέληση της αστικής τάξης σε συμμαχία με τον αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό να τσακίσει κάθε πνεύμα αντίστασης, κάθε προσπάθεια δικαίωσης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα για λογαριασμό των λαϊκών δυνάμεων. Το βιβλίο φιλοδοξεί να φωτίσει τις υψηλές αξίες και τα ιδανικά που φλόγισαν τις καρδιές των αγωνιστών του ΔΣE και τους σκοπούς του ηρωικού αγώνα τους, που παραμένουν ανεκπλήρωτοι και επίκαιροι σήμερα παρά ποτέ. Nα αποτίσει ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους έδωσαν τη ζωή τους στον ηρωικό αυτό αγώνα.

 

Ν. Κυρίτση, Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας. Βασικοί σταθμοί του αγώνα, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια σημαντική μελέτη του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών. Περιέχει σημαντικά στοιχεία για την τρομοκρατία που ακολούθησε τη Συνθήκη της Βάρκιζας, για τις δυνάμεις που ανάπτυξε ο αγγλικός ιμπεριαλισμός για να χτυπήσει το ΕΑΜικό λαϊκό κίνημα.

Περιγράφονται όλοι οι βασικοί σταθμοί μέχρι την έναρξη του αγώνα του ΔΣΕ. Αυτή η μελέτη περιέχει πολλά στοιχεία για τη λαϊκή εξουσία στις ελεύθερες περιοχές, για το στρατηγικό ελιγμό του ΔΣΕ (Αύγουστος 1948), για τη νικηφόρα επιχείρηση στο μέτωπο Βίτσι, Μάλι-Μάδι (Φθινόπωρο 1948) και την τελευταία μάχη στο Βίτσι και την τελευταία επιχείρηση στο Γράμμο (Αύγουστος 1949). Επίσης περιέχονται στοιχεία για την κατάρτιση των 3.335 απόφοιτων στρατιωτικών σχολών του ΔΣΕ.

 

Στ. Παπαγεωργάκης, Η Ικαρία στη θύελλα, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η Κυβέρνηση, μετά την ήττα του ΔΣΕ, είχε καταργήσει το στρατιωτικό νόμο σε όλη την Ελλάδα, εξακολουθούσε να τον έχει σε ισχύ μόνο στην Ικαρία και την Κρήτη.

Μάζεψε απ’ όλη την περιοχή του Αιγαίου χωροφύλακες, τους συγκρότησε σε αποσπάσματα και τους έστειλε στην Ικαρία σχεδιάζοντας μια εκκαθαριστική επιχείρηση εξόντωσης εννιά παράνομων αγωνιστών.

Το βιβλίο αυτό εξιστορεί τους ηρωικούς άθλους των παράνομων Ικαριωτών και των συντρόφων τους εξόριστων που είχαν δραπετεύσει και είχαν ενταχθεί στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, στα τμήματα της Ικαρίας.

Η δραπέτευση των παράνομων από την Ικαρία, που φύλαγαν από στεριά και θάλασσα τόσες δυνάμεις, μοιάζει με μύθο. Είναι, όμως, μια πραγματικότητα. Οι παράνομοι χρησιμοποίησαν όχι τα φανταστικά φτερά του Δαίδαλου, αλλά τα υπαρκτά στη ζωή πλεούμενα.

 

Ο. Μακρή, Ο ΕΛΑΣ της Αθήνας, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Καταγράφει τη δράση του ΕΛΑΣ στην Αθήνα από τις πρώτες αψιμαχίες, μέχρι την απελευθέρωση και στη συνέχεια τις μάχες με τους Άγγλους εισβολείς το Δεκέμβρη του 1944. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου πέρα από τα ιστορικά στοιχεία θα έρθουμε σε επαφή με μία άλλη Αθήνα αυτή του ένοπλου αγώνα στις εργατογειτονιές, για να κρατηθούν λεύτερες από τους ναζί κατακτητές και τους συνθηκολογημένους μηχανισμούς του ελληνικού αστικού κράτους που συνέχισαν τη λειτουργία τους σε συνεργασία με τους κατακτητές.

Δρόμοι και ταπεινά σπίτια σε Καλλιθέα, Ζωγράφου, Καισαριανή, Ν. Ιωνία και σ’ όλη την Αθήνα έγιναν φρούρια και ορμητήρια του αγώνα. Στα στενά δρομάκια της Πλάκας ο λαός με κάθε μέσο προσπαθούσε να αντιμετωπίσει τα αγγλικά τανκς. Όλη αυτή η άγνωστη ιστορία της Αθήνας, που δε διδάσκεται στο αστικό σχολείο μπορούμε να τη γνωρίσουμε και να τη διαδώσουμε.

 

Ν. Τερζόγλου, Η στρατιωτική εκπαίδευση στελεχών στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Είναι μια προσπάθεια συμβολής στη μελέτη της ιστορίας του λαϊκού στρατού, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ο χαρακτήρας και ο σκοπός του ΔΣΕ συκοφαντήθηκαν από ταξικούς αντίπαλους και από αποστάτες του λαϊκού κινήματος.

Το βιβλίο αυτό είναι χρήσιμο και από μια άποψη πρωτότυπο. Τεκμηριώνει με επιχειρήματα και υλικά από την περίοδο 1946-1949 ότι ο ΔΣΕ ήταν λαϊκός στρατός, οργανωμένος με διοικήσεις, από την ομάδα μέχρι το Γενικό Αρχηγείο. Δρούσε με επεξεργασμένα σχέδια επιχειρήσεων, με διαταγές σε όλη την πυραμίδα της ιεραρχίας. Εννοείται ότι χωρίς στρατιωτικά στελέχη δεν μπορούσαν να γίνουν αυτές οι επιχειρήσεις. Ο λαογέννητος στρατός έπρεπε να έχει διοικητές και στελέχη όλων των βαθμίδων, που να ανταποκρίνονται στο χαρακτήρα του ως στρατού. Έτσι, μέσα στο καμίνι του σκληρού αγώνα, δημιουργήθηκαν οι σχολές εκπαίδευσης αξιωματικών και κατάρτισης διαφόρων ειδικοτήτων, κυρίως του πεζικού.

Στο βιβλίο περιγράφεται όλη η πορεία και ιστορία της Σχολής Αξιωματικών Γενικού Αρχηγείου και των άλλων σχολών εκπαίδευσης. Τα στρατιωτικά στελέχη που εκπαιδεύτηκαν στις σχολές του ΔΣΕ με την ηρωική προσφορά τους ξεσκέπασαν τη συκοφαντία ότι δήθεν ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν οργανωμένος και καθοδηγούμενος από ξένες δυνάμεις (Βούλγαρους – Ρώσους κλπ.).

Η γνώση της ιστορικής αλήθειας ενεργά θα βοηθήσει τις νέες γενιές της Ελλάδας στην πάλη τους ενάντια στο σύγχρονο ιμπεριαλισμό, για τη λαϊκή εξουσία και λαϊκή ευημερία.

 

Τρ. Γεροζήση, Επίλεκτο απόσπασμα 1ης Μεραρχίας ΔΣΕ, Φλωράκη – Μπελογιάννη – Παπαγεωργίου (Αύγουστος – Σεπτέμβρης 1949), εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η «κάθοδος» του Επίλεκτου αποσπάσματος της 1ης Μεραρχίας του ΔΣΕ τον Αύγουστο – Σεπτέμβρη του 1949, στο χώρο των Αγράφων, ιδιαίτερα στο χώρο μεταξύ Καρδίτσας – Καρπενησίου πραγματοποιήθηκε ακριβώς τη στιγμή που οι κύριες δυνάμεις του ΔΣΕ, κυκλωμένες και κάτω από την εχθρική υπεροπλία υποχώρησαν προς τις λαϊκές δημοκρατίες. Και όμως σ’ αυτές τις δύσκολές συνθήκες το απόσπασμα δίνοντας καθημερινά μάχες κατάφερε να φέρει σε πέρας την αποστολή του.

Απέναντι στο σύγχρονο στρατό που είχε να αντιμετωπίσει το Απόσπασμα, το μόνο στο οποίο υπερτερούσε ήταν η βαθιά πίστη στο δίκιο του Αγώνα, από όπου πήγαζε αυτό το αδάμαστο, το υπέροχο ηθικό, που χαρακτήριζε τους μαχητές του.

Πραγματοποιήθηκε αυτό που στρατιωτικά φαινόταν ακατόρθωτο. Στους προλόγους αυτής της έκδοσης οι σύγχρονοι στρατιωτικοί ειδικοί τονίζουν την κατάλληλη ηθική προπαρασκευή του αποσπάσματος από τους ηγέτες του που ούτε για μια στιγμή δεν απόκρυψαν τους κινδύνους που είχαν να αντιμετωπίσουν.

 

Δ. Σέρβου, Παράνομες χειρόγραφες εφημερίδες απ’ τις φυλακές και τις εξορίες, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

H έκδοση αυτή αποτελεί τιμή για τον κρατούμενο-εξόριστο που μέσα σε αντίξοες συνθήκες κατάφερνε να κρατά ελεύθερη τη σκέψη του, να «εκδίδει» εφημερίδα που να ενημερώνει, να διαφωτίζει, να ατσαλώνει το φρόνημα, να ψυχαγωγεί, να μορφώνει. Για πρώτη φορά γίνεται μια συστηματική προσπάθεια ανάδειξης της έκδοσης των παράνομων χειρόγραφων εφημερίδων που γράφονταν από πολιτικούς εξόριστους και φυλακισμένους και κυκλοφορούσαν μέσα στις φυλακές και τις εξορίες. Μέσα από τις σελίδες του λευκώματος ερχόμαστε σε επαφή με πολλές δεκάδες παράνομες χειρόγραφες εφημερίδες που γράφτηκαν και κυκλοφόρησαν σχεδόν σε όλα τα μέρη της χώρας όπου λειτούργησαν φυλακές, εξορίες και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εφημερίδες που είχαν στόχο ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες να ενημερώσουν, να καθοδηγήσουν, να ατσαλώσουν ιδεολογικά τους δεσμώτες κομμουνιστές, αλλά ακόμα και να σατιρίσουν.

 

ΣΤΟ ΚΚΕ

 

Ω σύντροφοι, σύντροφοι,

το πιο τρανό τραγούδι που έμαθα

το πιο πλατύ τραγούδι που έπραξα

το πιο βαθύ τραγούδι που τραγούδησα

ήταν αυτό που τραγουδάω και τώρα

αυτό που τραγουδάμε όλοι μαζί:

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!!

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!!

Γιάννης Ρίτσος

Από τη συλλογή Τα συντροφικά τραγούδια

kke.gr

«Από τότε που αποφασίσαμε

να στηριχτούμε επιτέλους στις δικές μας δυνάμεις

και να οικοδομήσουμε μια όμορφη ζωή

Ο αγώνας και ο μόχθος δεν μας χάλασαν το κέφι…»

Μπ. Μπρεχτ

 

Β. Ι. Λένιν, Από τον Απρίλη στον Οκτώβρη. Κείμενα για την Οκτωβριανή Επανάσταση, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

 

Το βιβλίο αυτό αποτελεί συλλογή με άρθρα, ομιλίες και έργα του Λένιν κατά την περίοδο προετοιμασίας της επανάστασης και τις πρώτες μέρες μετά τη νίκη της. Περιλαμβάνει λόγους που εκφωνήθηκαν στις επετείους της επαναστατικής νίκης. Έτσι στη συλλογή αυτή μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με την ιστορία, της χρονικής περιόδου όπου τέθηκε στην ημερήσια διάταξη η σοσιαλιστική επανάσταση στη Ρωσία ως άμεσος πολιτικός στόχος και οδήγησε στο πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο.

Είναι ένα σημαντικό έργο στα θέματα στρατηγικής και τακτικής στην πάλη για την κυριαρχία των δυνάμεων και μέσα στο μέτωπο των επαναστατημένων στην πάλη για το απαραίτητο ξεκαθάρισμα των λογαριασμών του επαναστατικού κόμματος με τον οπορτουνισμό.

 

Β. Ι. Λένιν, Τι είναι η σοβιετική εξουσία, εκδ. Προγκρές

Ας μιλήσει ο ίδιος ο Λένιν με απόσπασμα από μαγνητοφωνημένη ομιλία του που περιλαμβάνεται σε αυτή την έκδοση:

«Τι είναι η σοβιετική εξουσία; Πού βρίσκεται η ουσία της καινούργιας αυτής εξουσίας;…

Η ουσία της που τραβάει όλο και περισσότερο τους εργάτες κάθε χώρας, βρίσκεται στο ότι έτσι είτε αλλιώς το κράτος πριν το διοικούσαν οι πλούσιοι είτε οι καπιταλιστές, ενώ τώρα για πρώτη φορά διοικούν το κράτος, και μάλιστα σε μαζική κλίμακα οι τάξεις ακριβώς εκείνες που τις καταπίεζε ο καπιταλισμός…

Ξέρουμε ότι έχουμε ακόμα πολλές ελλείψεις στην οργάνωση της σοβιετικής εξουσίας. Η σοβιετική εξουσία δεν είναι καμιά μαγική ράβδος. Δεν εξαλείφει αμέσως τις ελλείψεις του παρελθόντος… Δίνει τη δυνατότητα να ορθωθούν εκείνοι που καταπιέζονταν και που παίρνουν μόνοι τους όλο και περισσότερο στα χέρια τους όλη τη διακυβέρνηση του κράτους, όλη τη διεύθυνση της οικονομίας, όλη τη διεύθυνση της παραγωγής.

Η σοβιετική εξουσία είναι ο δρόμος προς το σοσιαλισμό που τον βρήκαν οι μάζες των εργαζομένων και γι’ αυτό είναι σωστός και γι’ αυτό είναι ακατανίκητος.»

Στην έκδοση αυτή περιέχονται ανάμεσα σε άλλα «Τα καθήκοντα των ενώσεων της νεολαίας», απόσπασμα από το «Σχέδιο προγράμματος του ΚΚΡ(μπ)», απόσπασμα από τις «Θέσεις για το 2ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς – Η ουσία της δικτατορίας του προλεταριάτου και της σοβιετικής εξουσίας».

 

Ι. Β. Στάλιν, Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Tο έργο του I. B. Στάλιν, Oικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην EΣΣΔ, περιλαμβάνει τις συνολικές παρατηρήσεις που διατύπωσε ο συγγραφέας κατά τη διαδικασία συγγραφής Eγχειριδίου της Πολιτικής Oικονομίας στην EΣΣΔ, στις αρχές της δεκαετίας του 1950.

Στο σύνολό του το έργο διατυπώνει τις απόψεις του συγγραφέα για σημαντικά θέματα της πολιτικής οικονομίας του σοσιαλισμού, συμπυκνώνει τις θεωρητικές προσεγγίσεις και το διάλογο που αναπτύχθηκε γύρω απ’ αυτά, με κεντρικό ζήτημα ποιοι νόμοι και πώς δρουν στο επαναστατικό μεταβατικό πέρασμα από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό, δηλαδή κατά τη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

 

Ι. Β. Στάλιν, Άπαντα, τόμ. 14ος, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η έκδοση αυτή είναι παγκόσμια πρώτη τουλάχιστο για την ελληνική γλώσσα.

Η έκδοση των Απάντων του Στάλιν είχε σταματήσει ως αποτέλεσμα της σκληρής εσωκομματικής διαπάλης στο ΚΚΣΕ και στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα με ορόσημο το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Έκτοτε υπήρξε πολύ έντονος υποκειμενισμός στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος. Πηγές της ιστορίας του όπως τα Άπαντα Στάλιν που περιλαμβάνουν και κομματικά ντοκουμέντα αντιμετωπίστηκαν ως μιάσματα.

Αυτός ο νέος τόμος της σειράς έχει την αξία του ως αυτοτελές βιβλίο.

Περιέχει τα έργα που έχουν γραφεί από τον Ιούλη του 1934 έως τον Απρίλη του 1941. Μια περίοδο σημαντική για τη Σοβιετική Ένωση δεδομένου ότι ήταν η περίοδος της πάλης στο εσωτερικό με μια σειρά προσπάθειες ανατροπής της σοβιετικής εξουσίας, η περίοδος των σημαντικών επιτυχιών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, η περίοδος που πυκνώνουν απειλητικά τα σύννεφα του πολέμου γύρω από την ΕΣΣΔ. Πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί γι’ αυτή την περίοδο. Η πολιτική των μπολσεβίκων και προσωπικά του Στάλιν αυτή την περίοδο έχει μπει στο στόχαστρο σφοδρής αντικομμουνιστικής επίθεσης από διάφορους αστούς και οπορτουνιστές.

Τα κείμενα που παρουσιάζονται στο 14ο τόμο των Απάντων του Ι.Β. Στάλιν, αλλά και στους επόμενους που θα ακολουθήσουν συμβάλλουν στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας για τη συγκεκριμένη περίοδο σχετικά με την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, στο ρόλο και τη δράση του Ι. Β. Στάλιν ως Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος των μπολσεβίκων στην ΕΣΣΔ.

 

Λ. Μάρτενς, Μια άλλη ματιά στον Στάλιν, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο αυτό έχει πολλά στοιχεία για τη ζωή, τη δράση και την προσφορά του Ι. Β. Στάλιν μέσα από την οποία μπορούμε να δούμε και τις φάσεις εξέλιξης της ταξικής πάλης στην ΕΣΣΔ γύρω από τα ζητήματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Όπως διατυπώνεται και στον πρόλογο του εκδοτικού παρά το γεγονός ότι χρειάζεται κριτική ματιά σε σχέση με απόψεις και θέσεις του συγγραφέα, παρόλα αυτά τα σημαντικά ιστορικά στοιχεία που περιέχει αποτελούν όπλο ενάντια στο ξαναγράψιμο της ιστορίας, όπλο ενάντια στη συκοφάντηση του κομμουνιστικού κινήματος και των ηγετών του.

 

ΚΕ του ΚΚΕ, Εκτιμήσεις και Προβληματισμοί για τους Παράγοντες που καθόρισαν την Ανατροπή του Σοσιαλιστικού Συστήματος στην Ευρώπη. Η Αναγκαιότητα και Επικαιρότητα του Σοσιαλισμού. (Υλικά της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, 15-16.7.1995), έκδ. της ΚΕ του ΚΚΕ

Αυτή η έκδοση περιέχει τα υλικά της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ που πραγματοποιήθηκε στις 15-16 Ιούλη 1995. Όπως αναφέρεται στον πρόλογο τα δύο κείμενα που περιέχονται στην έκδοση ψηφίστηκαν από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, ως κείμενα βάση για να συνεχιστεί η διερεύνηση και συζήτηση για τα αίτια της ανατροπής του σοσιαλιστικού συστήματος στην Ευρώπη. Δέκα χρόνια και πλέον μετά την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη θεμελιακές θέσεις του ΚΚΕ επαληθεύτηκαν και από άλλους ερευνητές αλλά και την ίδια τη ζωή.

 

Αλ. Παπαρήγα, Σοσιαλισμός, απόλυτα αναγκαίος και επίκαιρος, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η μικρή αυτή μπροσούρα περιέχει την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σε εκδήλωση της Σπουδάζουσας Ιωαννίνων της ΚΝΕ. Η ομιλήτρια τονίζει την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού παρά την προσωρινή του ήττα, διαμέσου επίκαιρων και θεωρητικών ζητημάτων, αποτιμώντας την προσφορά του σοσιαλισμού αλλά και διακρίνοντας τη διαφορά από τον καπιταλισμό.

 

Ιδεολογική Επιτροπή του ΚΣ της ΚΝΕ, Σοσιαλισμός, επίκαιρος για τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματα της νεολαίας, έκδ. του ΚΣ της ΚΝΕ

Μέσα από τα πολλά παραδείγματα των δικαιωμάτων των εργαζομένων, της νεολαίας και της ανωτερότητας του σοσιαλιστικού συστήματος γίνεται φανερό πως και σήμερα η τεχνολογία και το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων μπορούν να καλύψουν αυτές και ακόμα περισσότερες ανάγκες. Αλλά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρξει άλλο κοινωνικοοικονομικό σύστημα, το κομμουνιστικό με πρώτη ατελή βαθμίδα το σοσιαλισμό. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στους νέους και τις νέες, σε αυτούς που δε γνώρισαν τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού που τόσο πολύ συκοφαντήθηκαν, αμαυρώθηκαν, εξαλείφθηκαν από την ιστορική μνήμη. Γιατί στο σοσιαλισμό φόρτωσαν τις καταστροφές της αντεπανάστασης.

Είναι χρήσιμο να γνωρίζει και να ερευνήσει κάποιος πώς ο σοσιαλισμός αντιμετώπιζε τα κοινωνικά προβλήματα. Το βιβλίο αποτελεί αφετηρία να ψάξουν ακόμα περισσότερο για να μάθουν οι νέοι που μεγάλωσαν μετά τις ανατροπές, καθώς μέσα στις σελίδες του θα μάθουν πως ο σοσιαλισμός έλυνε ακόμα και απλά προβλήματα όπως, π.χ., της γενικευμένης οικιστικής θέρμανσης μέσω κεντρικού συστήματος θέρμανσης και παροχής ζεστού νερού δωρεάν χρήσης ή με συμβολικό και σταθερό αντίτιμο.

Άλλες κοινωνικές κατακτήσεις ήταν η εξάλειψη της ανεργίας, οι διακοπές, οι άδειες και οι ημέρες ανάπαυσης για όλους, η καθολική δημόσια και δωρεάν μόρφωση. Ο ελεύθερος χρόνος με πρόνοια για δημιουργικές ψυχαγωγικές, καλλιτεχνικές, φυσιολατρικές και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες. Οι σοσιαλιστικές χώρες ήταν οι πρώτες που νομοθέτησαν για την προστασία του περιβάλλοντος, ακριβώς γιατί τα δάση, τα ποτάμια, τα βουνά ήταν λαϊκή – κοινωνική ιδιοκτησία.

 

Ιδεολογική Επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΕ, Ο αντικομμουνισμός χθες και σήμερα, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Αυτή η έκδοση της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ απευθύνεται πρώτα απ’ όλα στους νέους και τις νέες. Εξετάζεται ο αντικομμουνισμός ως ιδεολογία και πολιτική της άρχουσας τάξης την περίοδο του ιμπεριαλισμού. Γίνεται προσπάθεια να απαντηθούν μια σειρά αντικομμουνιστικές απόψεις και ιστορικές διαστρεβλώσεις.

Ειδική αναφορά γίνεται στην ιστορία και τις εκφράσεις του αντικομμουνισμού στην Ελλάδα, στο ρόλο του οπορτουνισμού στην αντικομμουνιστική εκστρατεία, στις τελευταίες εξελίξεις που σηματοδοτεί το Αντικομμουνιστικό Μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης και η γενικότερη ένταση της αντικομμουνιστικής εκστρατείας.

 

Το σύνταγμα και το πολιτικό σύστημα της Δημοκρατίας της Κούβας, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η Κούβα δεν έπαψε ποτέ μετά τη νίκη της επανάστασης το 1959 να βρίσκεται στο στόχαστρο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Επεμβάσεις, δολιοφθορές, βιολογικός πόλεμος, εμπάργκο, δημιουργία αντιφρονούντων, τα πάντα έχουν χρησιμοποιηθεί για την ανατροπή του σοσιαλισμού στην Κούβα. Ο αμερικανικός και ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός συμπορεύονται σε μια εκστρατεία πολιτικής απομόνωσης της Κούβας με πρόσχημα την παραβίαση των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Η έκδοση αυτή ενημερώνει με ντοκουμέντα για τον ταξικό χαρακτήρα της δημοκρατίας στην Κούβα. Το ίδιο το Σύνταγμα αλλά και ο εκλογικός νόμος που δημοσιεύονται σ’ αυτή την έκδοση δίνουν τη δυνατότητα στον αναγνώστη να διαμορφώσει άποψη για τη λειτουργία της Λαϊκής Εξουσίας και της κατοχύρωσής της από το Σύνταγμα της χώρας.

 

Ν. Οστρόφσκι, Πώς δενότανε τ’ ατσάλι, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

«Tο πιο ακριβό στον άνθρωπο είναι η ζωή. Aυτή του δίνεται μια φορά και πρέπει να τη ζήσει κανείς έτσι που να μη τον βασανίζει ο πόνος για τα χρόνια που τα ‘ζησε άσκοπα, για να μην τον καίει η ντροπή για το πρόστυχο και το τιποτένιο παρελθόν και να μπορέσει πεθαίνοντας να πει: Όλη μου τη ζωή, όλες μου τις δυνάμεις τις έδωσα στο πιο ωραίο ιδανικό του κόσμου -στον αγώνα για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας.»

Έτσι όπως ο ίδιος γράφει, έζησε τη ζωή του ο Nικολάι Oστρόφσκι. Έγινε σύμβολο ηρωισμού και ακλόνητης πίστης στα ιδανικά της λευτεριάς και της δικαιοσύνης, αγαπήθηκε απ’ όλο τον κόσμο και πέρασε στην αθανασία.

O ήρωάς του, ο Πάβελ Kορτσάγκιν, προσωποποιεί τα καλύτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της γενιάς που πραγματοποίησε τη Mεγάλη Oκτωβριανή Σοσιαλιστική Eπανάσταση στη Pωσία. H μοίρα του ήταν και μοίρα του συγγραφέα, που καρφωμένος στο κρεβάτι συνέχισε μέχρι την τελευταία του πνοή να υπηρετεί το κόμμα και το λαό.

Tο βιβλίο του Nικολάι Oστρόφσκι Πώς δενότανε τ’ ατσάλι είναι το χρονικό μιας εποχής, σελίδες απ’ την ιστορία ενός λαού, αφιέρωμα στους απλούς ανθρώπους, εργάτες και αγρότες, που άλλαξαν την όψη του κόσμου κι άνοιξαν το δρόμο για το φωτεινό μέλλον ολόκληρης της ανθρωπότητας.

 

Τζ. Ριντ, Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Tο βιβλίο Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο, το ζωντανό χρονικό της πιο μεγάλης, της πιο κοσμογονικής κοινωνικής επανάστασης όλων των εποχών: της Oκτωβριανής Σοσιαλιστικής Eπανάστασης του ρώσικου προλεταριάτου έτσι όπως το έζησε ο κομμουνιστής Αμερικανός δημοσιογράφος Τζον Ριντ. Το βιβλίο δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν η ιστορία της Οκτωβριανής Επανάστασης, άλλωστε γράφτηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη διεξαγωγή της, γεγονός που δικαιολογεί τις τυχόν ανακρίβειες ή υποκειμενικές κρίσεις του συγγραφέα. Παρόλα αυτά έχει αξία από τη σκοπιά της παρακολούθησης ημέρα την ημέρα αυτών των ιστορικών στιγμών για το ρώσικο και το παγκόσμιο προλεταριάτο.

 

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

 

Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Είν’ εύκολος.

Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις.

Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι’ αυτόν.

Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρομεροί τον λένε βρομερό.

Αυτός είναι ενάντια στη βρομιά και την ηλιθιότητα.

Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν.

Αλλά εμείς ξέρουμε:

Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος.

Δεν είναι η παραφροσύνη, μα

Το τέλος της παραφροσύνης.

Δεν είναι το χάος

Μα η τάξη.

Είναι το απλό

Που είναι δύσκολο να γίνει.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1931

Από το θεατρικό έργο Η Μάνα

 

ΜΑ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

 

Μα το καινούργιο το παλιό χρειάζεται να νικήσει

Αλλιώτικα τα κύματα του Ρήνου πάντοτε είναι

Και με την πάλη εμείς μια Γερμανία θα έχουμε αποκτήσει

Που και καινούργια και κάτι το αλλιώτικο θα είναι.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1952

kke.gr

«Αλλά ο αγώνας τάξης κατά τάξης

είναι αγώνας πολιτικός.»

Κ. Μαρξ

 

Γ. Μαυρίκου, Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, 1918-1948. Δυο γραμμές σε διαρκή αντιπαράθεση, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο επιχειρεί μια ιστορική αναδρομή στην περίοδο 1918-1948, ώστε να καταδείξει ότι η διαπάλη που υπάρχει και σήμερα στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος δεν είναι καινούργια έχει ιστορικό χαρακτήρα.

Αφορά την αντιπαράθεση δύο γραμμών, εκείνης που επιδιώκει να ενσωματώσει πλήρως τους εργάτες και το κίνημά τους στα όρια της πολιτικής της άρχουσας τάξης και από την άλλη της συνεπούς ταξικής γραμμής που παλεύει για τη χειραφέτηση των εργατών, για την ταξική τους οργάνωση, για την κατανόηση της ιστορικής τους αποστολής, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση του ιστορικού χαρακτήρα αυτής της διαπάλης στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, δίνοντας απάντηση στις κατηγορίες απέναντι στις ταξικές δυνάμεις για «διάσπαση» του συνδικαλιστικού κινήματος. Ταυτόχρονα δίνει σημαντικά στοιχεία για τη διαμόρφωση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

 

Α. Αμπατιέλου, Μια ζωή στον αγώνα με μετερίζι το ελληνικό καράβι, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Ο συγγραφέας στέλεχος του ΚΚΕ υπήρξε ηγέτης του διεθνούς και του ελληνικού ναυτεργατικού κινήματος. Και με την ιδιότητα αυτή συγκέντρωσε σε βιβλίο τις εμπειρίες μιας αγωνιστικής ζωής πενήντα και πλέον χρόνων. Άλλωστε, ο τίτλος του βιβλίου είναι πολύ ενδεικτικός.

Ο συγγραφέας δεν κάνει «κατήχηση», ούτε αυτοπροβάλλεται. Απλώς περιγράφει την ενεργό συμμετοχή του στον ασίγαστο ταξικό αγώνα από χώρα σε χώρα κι από λιμάνι σε λιμάνι, από εξορία σε εξορία κι από φυλακή σε φυλακή. Η γραφή του είναι λιτή και πηγαία, με τη γοητεία της αμεσότητας. Οι κρίσεις του για πρόσωπα και πράγματα δεν είναι ποτέ απόλυτες. Είναι όμως πάντα ακράδαντη η πίστη του στα κομμουνιστικά ιδανικά της κοινωνικής δικαιοσύνης.

 

Στ. Τσαμπή, Στο δρόμο του καθήκοντος και της τιμής, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η αφορμή για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου υπήρξε η εκδήλωση που πραγματοποίησε η Kομματική Oργάνωση Nαυτεργατών (ΚΟΝ) του KKE στις 25 Γενάρη 1998 στα πλαίσια των εκδηλώσεων των 80χρονων του KKE.

Η ιστορία της KON είναι συνυφασμένη με την ιστορία του συνδικαλιστικού και γενικότερα του ναυτεργατικού κινήματος. Γιατί η KON γεννήθηκε, αναπτύχθηκε και ατσαλώθηκε μέσα στην ανειρήνευτη ταξική πάλη με το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Oγδόντα χρόνια τώρα είτε από θέσεις νομιμότητας ή παρανομίας κράτησε πάντα αταλάντευτα και ψηλά τη σημαία του αγώνα ενάντια στο ρεφορμισμό και την υποταγή, στάθηκε ανειρήνευτος πολέμιος της συμβιβαστικής τακτικής των ηγετών της Πανελλήνιας Nαυτικής Oμοσπονδίας.

Aπό την αρχή της ίδρυσης της KON κηρύχτηκε εναντίον της ιερός πόλεμος. Έσερναν μέλη της στα δικαστήρια, στις φυλακές, στα στρατοδικεία, στην εκτέλεση, με τη μοναδική κατηγορία ότι ήταν μέλη του KKE και δεν αποκήρυσσαν τις ιδέες τους. Για τη δίωξη των κομμουνιστών ναυτεργατών το κοσμοπολίτικο εφοπλιστικό κεφάλαιο επιστράτευσε το YEN, την Aσφάλεια, το Γενικό Eπιτελείο, τα προξενικά λιμεναρχεία και το αμερικανικό FBI και την Iντέλιντζες Σέρβις, τις αστυνομίες των λιμανιών της Eυρώπης, τις υπηρεσίες του NATO και τις φασιστικές αστυνομίες της Λατινικής Aμερικής.

 

Ρ. Ο. Μπόγερ – Χ. Μ. Μορέ, Η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο περιέχει σημαντικά και «άγνωστα» στοιχεία για τη διαμόρφωση και δράση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος των ΗΠΑ από τα μέσα του 19ου αιώνα και την περίοδο του εμφύλιου πολέμου (πόλεμος Βορείων – Νοτίων) μέχρι την εποχή των αντικομμουνιστικών διώξεων και του μακαθρισμού τη δεκαετία του 1950. Η ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ είναι ιστορία σκληρών ταξικών αγώνων, ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης, αποφασιστικών επιθέσεων του αστικού κράτους με στόχο το χτύπημα και τη χειραγώγησή του. Το βιβλίο αυτό είναι καρπός της επιτυχημένης συνεργασίας του Ρίτσαρντ Ο. Μπόγερ που ανήκε στο συντακτικό δυναμικό του περιοδικού Νιου Γόρκερ και του Χέρμαν Μ. Μορέ ιστορικού ο οποίος κατείχε έδρα Ιστορίας στο Κολέγιο της Νέας Υόρκης με ειδικότητα την αμερικανική ιστορία.

 

Ε. Ζολά, Ζερμινάλ, εκδ. Ζαχαρόπουλος

Το έργο αυτό γράφτηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Έχει ως θέμα τις άθλιες συνθήκες ζωής των μεταλλωρύχων σε μια επαρχία της Γαλλίας, το καθημερινό μεροκάματο του τρόμου μέσα στις σκοτεινές γαλαρίες των ορυχείων καθώς και των αγώνων τους ενάντια στους καπιταλιστές εργοδότες. Περιγράφει πολύ γλαφυρά τις διεργασίες στη συνείδηση της εργατικής τάξης του 19ου αιώνα, τις συνθήκες διαμόρφωσης ταξικής συνείδησης, τη σκληρότητα της ταξικής πάλης. Το έργο δίνει αρκετά στοιχεία για τη διαμόρφωση της βιομηχανίας των ορυχείων μετάλλου στη Γαλλία, στοιχεία για τον καπιταλισμό της εποχής του. Καταγγέλλει την αδικία, την εκμετάλλευση και υμνεί την εργατική τάξη και τους αγώνες της.

 

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ

 

Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ιδρώτα μας

ποτίζομε τη γη για να γεννά

καρπούς, λουλούδια τ’ αγαθά του κόσμου ολόγυρά μας

φτωχή αλουλούδιαστη, άκαρπη, μονάχα η εργατιά.

Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ιδρώτα μας

ζυμώνουμε του κόσμου το ψωμί

πιο δυνατά κι απ’ τα σπαθιά τα χέρια τα δικά μας

και μ’ όλο τ’ αλυσόδεμα σκάφτουν και η γη πλουτεί

Στου κόσμου τους αδικητές το βίος σου εργάτη

Νόμοι στο τρώνε αδικητές χωρίς ντροπή.

Αγκαλιαστείτε αδέρφια, ορθοί!

Με μια καρδιά μια γνώμη

Δικαιοσύνη βρόντηξε και λάμψε Προκοπή!

 

Κωστής Παλαμάς

kke.gr

Κ. Μαρξ – Φρ. Ένγκελς, Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Είναι γραμμένο το 1847 και αποτέλεσε στην ουσία το πρώτο κείμενο του επιστημονικού κομμουνισμού. Μετά από σχεδόν 160 χρόνια παραμένει το επίκαιρο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κινήματος και ως τέτοιο το αλφαβητάρι κάθε κομμουνίστριας και κομμουνιστή. Οι Μαρξ και Ένγκελς από τις πρώτες σελίδες του παρουσιάζουν τη διαδικασία της κοινωνικής εξέλιξης μέσω της ταξικής πάλης και των κορυφαίων στιγμών της, των επαναστάσεων. Περιγράφουν την ανάπτυξη του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά και της τάξης που θα γίνει ο νεκροθάφτης του, της εργατικής τάξης. Μιλούν για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη. Το Μανιφέστο παραμένει ένα σύγχρονο κείμενο στρατηγικής για το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα. Οι συγγραφείς του κλείνουν το Μανιφέστο διακηρύσσοντας:

«Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιό τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος. Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπρος την κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σ’ αυτή τίποτε εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!»

Κ. Μαρξ, Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

 

Στο έργο αυτό αναπτύσσεται η μαρξιστική θεωρία της ταξικής πάλης, της επανάστασης, του κράτους και της δικτατορίας του προλεταριάτου. Γράφτηκε με βάση την πείρα από την Κομμούνα του Παρισιού το 1871 όπου η εργατική τάξη για πρώτη φορά στην ιστορία -την περίοδο του Γαλλοπρωσικού πολέμου- κατάφερε να καταλάβει την εξουσία. Δημοσιεύτηκε με τη μορφή προκήρυξης του Γενικού Συμβουλίου της Πρώτης Διεθνούς των Εργατών. Ο Φρίντριχ Ένγκελς στον πρόλογο της έκδοσης του έργου (αφιερωμένης στα 20 χρόνια της Κομμούνας) το 1891 αναφέρει:

«Η Κομμούνα αναγκάστηκε αμέσως από την αρχή να αναγνωρίσει ότι όταν η εργατική τάξη έρθει πια στην εξουσία δεν μπορεί να εξακολουθεί να διοικεί με την παλιά κρατική μηχανή, ότι η εργατική τάξη για να μην ξαναχάσει την κυριαρχία που μόλις είχε καταχτήσει πρέπει από τη μια να παραμερίσει όλη την παλιά καταπιεστική μηχανή που ως τότε είχε χρησιμοποιηθεί εναντίον της, κι από την άλλη να εξασφαλίζει τον εαυτό της από τους ίδιους της τους βουλευτές και υπαλλήλους της ορίζοντας ότι όλοι δίχως καμιά εξαίρεση μπορούν να ανακληθούν σ’ οποιαδήποτε στιγμή.» Το βιβλίο αυτό έχει διπλή αξία. Ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει μέσα από τις γραμμές του την πορεία της πρώτης απόπειρας κατάκτησης της εξουσίας από το προλεταριάτο. Ο Μαρξ συνδυάζει την παρουσίαση των γεγονότων με την επιστημονική, υλιστική ερμηνεία τους και διατυπώνει το θεμελιώδες συμπέρασμα ότι η Κομμούνα ήταν η πρώτη επανάσταση με την οποία η εργατική τάξη αναγνωρίστηκε ανοιχτά σαν ηγετική δύναμη σαν «η μόνη τάξη που ήταν ακόμα ικανή για κοινωνική πρωτοβουλία». Ταυτόχρονα, ο Μαρξ βγάζει σημαντικά συμπεράσματα για την επαναστατική πολιτική της εργατικής τάξης. Ανάμεσα στ’ άλλα ξεχωρίζει η σημασία που δίνει στην ουσία του εργατικού κράτους, ότι δηλαδή είναι δικτατορία του προλεταριάτου μέσω της οποίας και μόνο μπορεί «…να πραγματοποιηθεί η οικονομική απελευθέρωση της εργασίας…»

 

Β. Ι. Λένιν, Κράτος και επανάσταση, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Ο υποτιτλισμός του βιβλίου είναι «Η διδασκαλία του μαρξισμού για το κράτος και τα καθήκοντα του προλεταριάτου στην επανάσταση». Στο έργο αυτό, ο Λένιν αναπτύσσει τη μαρξιστική θεωρία για το κράτος. Το βιβλίο γράφτηκε κατά την περίοδο προετοιμασίας της Οκτωβριανής Επανάστασης, όταν το ζήτημα για το κράτος και της σχέσης του προλεταριάτου προς αυτό είχε ιδιαίτερη σημασία, τόσο θεωρητικά αλλά και άμεσα πρακτικά, πολιτικά.

Στο πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται ότι η κεντρική θέση του μαρξισμού για το κράτος είναι ότι αυτό είναι προϊόν και έκφραση του ασυμβίβαστου των ταξικών αντιθέσεων, όργανο της ταξικής κυριαρχίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο ο Λένιν τεκμηριώνει την ανάγκη όχι μόνο να κατακτηθεί ο κρατικός μηχανισμός της αστικής τάξης, αλλά να συντριβεί, προσθέτοντας ότι μαρξιστής δεν είναι αυτός που μιλάει απλά για την πάλη των τάξεων αλλά αυτός που αναγνωρίζει ότι αυτή η πάλη οδηγεί νομοτελειακά στη δικτατορία του προλεταριάτου. Στο τρίτο και τέταρτο κεφάλαιο, ο Λένιν αναλύει την πολύτιμη εμπειρία από την Παρισινή Κομμούνα του 1871. Εξετάζει βασικά στοιχεία της εξουσίας των εργατών τους δυόμισι εκείνους μήνες και χαρακτηρίζει το κράτος της δικτατορίας του προλεταριάτου ως αναγκαίο όρο για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Στο πέμπτο κεφάλαιο ο Λένιν αναλύει τις οικονομικές βάσεις της απονέκρωσης του κράτους και αναφέρεται στις δύο βαθμίδες της κομμουνιστικής κοινωνίας.

Το Κράτος και επανάσταση είναι θεμελιώδες έργο του επιστημονικού κομμουνισμού. Αποτυπώνει νομοτέλειες για το πέρασμα στο νέο κοινωνικο-οικονομικό σχηματισμό, τον κομμουνιστικό, διακρίνοντας και την κατώτερη βαθμίδα του το σοσιαλισμό. Η αναθεώρηση αυτών των νομοτελειών σημάδεψε τον οπορτουνισμό της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας αλλά και της νέας (της «Νέας Αριστεράς»). Η έλλειψη βαθιάς συνειδητοποίησης και επομένως επαναστατικής πολιτικής με βάση τις νομοτέλειες της επανάστασης στοίχισε στο κομμουνιστικό κίνημα οπορτουνιστική ανετοιμότητα για την αντιμετώπιση της αντεπανάστασης.

 

Β. Ι. Λένιν, Τι να κάνουμε, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε από την άνοιξη του 1901 μέχρι το Γενάρη του 1902 σε μια περίοδο έντονου προβληματισμού και αντιπαράθεσης στη ρωσική σοσιαλδημοκρατία ανάμεσα στις συνεπείς μαρξιστικές θέσεις και τις οπορτουνιστικές απόψεις. Στο κέντρο αυτής της αντιπαράθεσης βρέθηκε το ζήτημα του ρόλου και του χαρακτήρα του εργατικού κόμματος. Το βιβλίο αυτό αποτέλεσε σημαντικό όπλο στην ιδεολογική πάλη των μαρξιστών στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας με διάφορους οπορτουνιστές και συνέβαλε στη διαμόρφωση των προϋποθέσεων για την επικράτηση των θέσεων των μπολσεβίκων στο ΙΙ Συνέδριο του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας. Εστιάζει σε θέματα όπως η σχέση του αυθόρμητου και του συνειδητού στην ταξική πάλη, ο ρόλος του Κόμματος σαν δύναμη επαναστατικοποίησης της εργατικής τάξης. Είναι και έργο πολεμικής, αποτελεί έργο του επιστημονικού κομμουνισμού, αφού αναφέρεται σε νομοτέλειες για την εκπλήρωση του επαναστατικού ρόλου της εργατικής τάξης.

 

B. Ι. Λένιν, Για το προλεταριακό κόμμα νέου τύπου, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο αυτό είναι συλλογή που περιλαμβάνει ειδικά αποσπάσματα από εργασίες του Λένιν για τη δημιουργία του κόμματος νέου τύπου, για τις ιδεολογικές και οργανωτικές του αρχές, για τα κύρια καθήκοντά του, τόσο πριν την κατάκτηση της εξουσίας από το προλεταριάτο όσο και μετά τη σοσιαλιστική επανάσταση. Τα κείμενα ξεκινάνε από το 1894 πριν ακόμα από την ίδρυση από τον Λένιν της «Ένωσης πάλης για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης», περιλαμβάνονται πολλά κείμενα της περιόδου πριν το ΙΙ Συνέδριο του ΣΔΕΚΡ το 1903 και φτάνουν μέχρι το 1922. Αποτελεί μια συνοπτική παρουσία της λενινιστικής αντίληψης για το ρόλο του κόμματος νέου τύπου και πώς αυτός υλοποιείται στις διάφορες φάσεις ανάπτυξης της ταξικής πάλης.

 

Β. Ι. Λένιν, Η χρεοκοπία της ΙΙ Διεθνούς, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το έργο αυτό του Β. Ι. Λένιν γράφτηκε το 1915 και όπως μαρτυρά ο τίτλος του έχει ως θέμα του τα αίτια της χρεοκοπίας της Β΄Διεθνούς. Το 1914, όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η ηγεσία της Β΄Διεθνούς πήρε το μέρος της αστικής τάξης και πρόδωσε το παγκόσμιο προλεταριάτο.

Ο Λένιν με εργαλείο την υλιστική διαλεκτική στην ιστορία βγάζει σημαντικά συμπεράσματα για το χαρακτήρα του πολέμου και τη στάση των κομμουνιστών απέναντι σε αυτόν. Κάνοντας έντονη κριτική στη στάση των οπορτουνιστών ηγετών της Β΄Διεθνούς, αναλύει τα αίτια της εμφάνισης του οπορτουνιστικού ρεύματος στους κόλπους της εργατικής τάξης και το χαρακτηρίζει ως πολιτικό απόσπασμα της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα.

Μέσα από τις στάχτες του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου η ανθρωπότητα πέρασε σε μια νέα ιστορική κατάσταση. «Η ιμπεριαλιστική εποχή δε συμβιβάζεται με τη συνύπαρξη μέσα σ’ ένα και το ίδιο κόμμα των πρωτοπόρων του επαναστατικού προλεταριάτου και της μισομικροαστικής αριστοκρατίας της εργατικής τάξης…»

Στην εποχή μας, εποχή ιμπεριαλιστικών πολέμων αλλά κυρίως εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό, η μελέτη του βιβλίου μας οδηγεί στο να καταλάβουμε ότι το μέτωπο στον οπορτουνισμό πρέπει να είναι συνεχές και αδιάλλακτο από τους κομμουνιστές.

 

Ούρ. Χουάρ – Γκ. Φέχνερ, Ο Μαρξ και ο Ένγκελς για την πολιτική, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Αυτή η επιστημονική μελέτη παρακολουθεί την εξέλιξη της πολιτικής σκέψης των Μαρξ και Ένγκελς, από το στάδιο των επαναστατών δημοκρατών με ιδεαλιστική φιλοσοφική θεώρηση έως τον επιστημονικό κομμουνισμό. Αποτελεί απάντηση ενάντια στη θεώρηση του μαρξισμού ως «δόγμα» ή ως «μεσσιανική θεωρία». Ταυτόχρονα είναι μια καταγραφή της εξέλιξης της μαρξιστικής πολιτικής θεωρίας ως αντανάκλαση των υλικών συνθηκών της εποχής και επιστημονική τεκμηρίωση της δικτατορίας του προλεταριάτου. Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί και έναν καλό οδηγό για να έρθει κά-

ποιος σε μια πρώτη επαφή με το σύνολο του έργου των Μαρξ και Ένγκελς. Επίσης είναι διανθισμένο με πολλά αποσπάσματα που προέρχονται από έργα των Μαρξ και Ένγκελς που δεν έχουν εκδοθεί στα ελληνικά.

 

17ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Ντοκουμέντα, έκδ. της ΚΕ του ΚΚΕ

Το 17ο Συνέδριο του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε το Φλεβάρη του 2005. Στην έκδοση των ντοκουμέντων του συνεδρίου περιλαμβάνονται: «Η Εισήγηση της ΚΕ προς το 17ο Συνέδριο», η τελική ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα, η «Απόφαση του Συνεδρίου για τα καθήκοντα του Κόμματος μέχρι το 18ο Συνέδριο», η «Απόφαση για την κατάσταση στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα», περιλαμβάνονται επίσης οι «Θέσεις της ΚΕ» με τις οποίες έγινε ο προσυνεδριακός διάλογος και μια σειρά άλλα υλικά όπως ανακοινώσεις των επιτροπών του συνεδρίου και χαιρετιστήρια των κομμάτων και κινημάτων από άλλες χώρες.

Αυτή η έκδοση είναι απαραίτητο εφόδιο για κάθε νέο και νέα μέλος της ΚΝΕ, μαζί με το Πρόγραμμα του Κόμματος και την απόφαση του 9ου Συνεδρίου της ΚΝΕ προκειμένου να αναπτύσσει δράση μαχητική και συνειδητή.

 

ΙΕ της ΚΕ του ΚΚΕ, Ο σύγχρονος δεξιός οπορτουνισμός, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο είναι συλλογή κειμένων από αφορούν την εμφάνιση του οπορτουνισμού, την ιδιότητά του να προσαρμόζεται ανάλογα με τις συνθήκες, να διατηρεί την αντεπαναστατική του ουσία και κατά συνέπεια να προκαλεί ζημιά στο εργατικό κίνημα. Περιλαμβάνει κείμενα πολεμικής απέναντι στη σημερινή γραμμή του οπορτουνισμού «περί ενότητας της αριστεράς». Αποκαλύπτει την αναπαλαιωμένη εμφανιζόμενη ως εκσυγχρονισμένη γραμμή του σύγχρονου οπορτουνισμού. Ακόμα η έκδοση περιέχει χρήσιμη ιστορική αναφορά στη δράση του οπορτουνισμού στη χώρα μας, και γεγονότα που αν και είναι σχετικά πρόσφατα είναι άγνωστα στη νέα γενιά, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες. Επίσης το βιβλίο περιέχει αποσπάσματα από τα έργα του Λένιν ενάντια στον οπορτουνισμό.

 

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ

 

Όταν η καταπίεση αυξάνει

Πολλοί αποθαρρύνονται

Μα το δικό του κουράγιο μεγαλώνει.

 

Οργανώνει τον αγώνα του

Για τη δεκάρα από το μεροκάματο και για το τσάι

Και για την κρατική εξουσία.

Ρωτάει την ιδιοκτησία:

Από πού φτιάχτηκες;

Ρωτάει τις απόψεις:

Ποιον ωφελείτε;

 

Όπου τα πάντα καλύπτει η σιωπή

αυτός θα μιλήσει

Κι όπου η καταπίεση κυριαρχεί και για τη μοίρα γίνεται

κουβέντα

Αυτός θα πει τα πράγματα με τ’ όνομά τους.

 

Όπου κάθεται στο τραπέζι

Κάθεται η δυσαρέσκεια στο τραπέζι

Το φαΐ γίνεται κακό

Και η κάμαρη στενή θα μας φαντάζει.

 

Προς τα κει που τον κυνηγάνε

Πηγαίνει η εξέγερση, κι απ’ όπου αυτός καταδιωγμένος φεύγει

Μένει η αναταραχή.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1938

Απόσπασμα από το ποίημα «Καντάτα στην επέτειο του θανάτου του Λένιν»

Από τη συλλογή Ποιήματα του Σβέντμποργκ