Category: βιβλία


Σε ένα, όχι και τόσο μακρινό, μέλλον, οι εξελίξεις στη γενετική και την ρομποτική έχουν θέσει νέα δεδομένα στην κοινωνία. Οι ευνοημένοι μπορούν και γεύονται τα προνόμια των εφαρμογών των επιστημονικών ανακαλύψεων, ενώ οι χαμένοι της μοιρασιάς γεύονται τη χειρότερη καταπίεση και εκμετάλλευση. Η κοινωνία βράζει κάτω από το βάρος αυτών των ταξικών αντιθέσεων. Και μία νέα βιολογική ανακάλυψη μπορεί να αποτελέσει την αφορμή να ξεκινήσουν αλυσιδωτές εξελίξεις. Μία νουβέλα που μέσα από ένα πιθανό (δυστοπικό) μέλλον της ανθρωπότητας, μιλάει στο σήμερα για το σήμερα.

Από το οπισθόφυλλο: «Η πόλη είχε αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Είχαν ήδη περάσει πάνω από τριάντα χρόνια από τότε που απαγορεύτηκε στους Ανθρώπους να εισέρχονται στην πόλη τους. Τότε το είχε αποδεχτεί με μία κάποια ανακούφιση. Όμως σήμερα δεν ήταν και τόσο σίγουρος ότι αυτή η απόφαση κινούταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Όχι ότι είχε πάψει να τους σιχαίνεται ή να τους φοβάται. Στο κάτω κάτω, αυτά τα βρωμερά και κατώτερης νοημοσύνης πλάσματα, ήταν ο λόγος για πολλές από τις συμφορές τους. Όμως πλέον αντιλαμβανόταν ότι ένας… κίνδυνος που δε φαίνεται, μπορεί να γιγαντωθεί από τους Επιτρόπους και την Ολογράφηση, με αποτέλεσμα αργά, αλλά σταθερά, ο φόβος να αντικαταστήσει τη λογική».

 

Ο Αλέξανδρος Βαλσαμής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Είναι διδάκτορας Πολιτικός Μηχανικός, ερευνητής στο ΕΜΠ και συμβασιούχος καθηγητής στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. και στο ΠΑ.Δ.Α. Είναι μέλος του Δ.Σ. του Σ.Π.Μ.Ε. Ασχολείται από τα νεανικά του χρόνια με όλα τα είδη της λογοτεχνίας (πεζό, ποίηση, θέατρο). Έχει βραβευτεί το 2018 με πρώτο βραβείο στην κατηγορία Νουβέλα και με δεύτερο βραβείο στην κατηγορία Ποίηση στο λογοτεχνικό διαγωνισμό πρωτότυπου έργου που διοργάνωσε το ΚΚΕ με αφορμή τα 100 χρόνια του. Ένα θεατρικό του έργο έχει ανέβει από ερασιτεχνικό θίασο, ενώ έχει γράψει το σενάριο για δύο ταινίες μικρού μήκους.

 

Στοιχεία έκδοσης

Ημερομηνία έκδοσης: 17/7/2019

Είδος: Νουβέλα κοινωνικής επιστημονικής φαντασίας

Εικονογράφηση: Γκέλη Βαλσαμή

Εκδόσεις: Όστρια

 

 

Το Δελτίο Τύπου:

Η ιδέα της μελέτης ξεκίνησε από ένα ανέκδοτο -στη Δύση- κείμενο του 1951. Συγγραφέας ήταν ο Ρόντνεϋ Χίλτον, μέλος της περίφημης ομάδας των μαρξιστών ιστορικών της Βρετανίας, ο οποίος είχε στείλει το άρθρο, υπό τη μορφή επιστολής σε κάποιο ιστορικό περιοδικό της Μόσχας, με σκοπό να δείξει την πορεία της επιστημονικής και συνάμα πολιτικής δράσης της νεοσύστατης ομάδας. Η Αγλαΐα Κάσδαγλη παρουσιάζει το «Γράμμα» ως ένα αθησαύριστο τεκμήριο που ρίχνει φως στο πνεύμα και στο φρόνημα της κομμουνιστικής διανόησης στην Αγγλία κατά την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία. Το συνοδεύει με συστηματικό υπομνηματισμό που αποσκοπεί σε μια τεκμηριωμένη παρουσίαση προσώπων και καταστάσεων. Επιπλέον, με τη χρήση παραθεμάτων από άλλα κείμενα του Χίλτον της ίδιας περιόδου, η ιδεολογία και η πρακτική της Ομάδας εντάσσονται σε ευρύτερο πλαίσιο. Στο επίμετρο, που αφορά την επίσκεψη του Χίλτον και μιας ομάδας Άγγλων επιστημόνων στη Μόσχα (1953), συνοψίζεται μία ομιλία στον ιστορικό τομέα της Ακαδημίας Επιστημών, ενώ στο παράρτημα μεταφράζονται οι ανταποκρίσεις στον σοβιετικό τύπο σχετικά με την αποστολή αυτή.

Το βιβλίο-λεύκωμα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ πραγματεύεται 50 σημαντικά θέματα (όσα και τα χρόνια του heavy metal δηλαδή, καθώς συμπληρώνει σε λίγο καιρό μισό αιώνα ζωής), που σημάδεψαν αυτή τη μουσική και ―κατ’ επέκταση― τον πολιτισμό και την κοινωνία. Τα θέματα ποικίλουν: Δολοφονίες, ακραίες συμπεριφορές και μουσικές εκφράσεις, θρησκευτικά συγκροτήματα, ασύλληπτα ρεκόρ!

Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν έχει στόχο να γράψει ξανά την ιστορία του heavy metal. Προσπαθεί μέσα από κριτική καταγραφή γεγονότων/στοιχείων, να παρουσιάσει πώς κατάφερε αυτή η μουσική να επιβιώσει, να εξελιχθεί και να επηρεάσει σχεδόν κάθε πτυχή της παγκόσμιας κοινότητας.

Τα πρωτότυπα σχέδια του βιβλίου έχουν σχεδιαστεί με τη μέθοδο dot drawing, ― όλα έχουν γίνει με το χέρι και στη συνέχεια έχουν υποστεί ψηφιακή επεξεργασία.

 

Λογική της ιστορίας

Ζητήματα θεωρίας και μεθοδολογίας

Νέα, 2η βελτιωμένη έκδοση του κλασικού και θεμελιακού έργου του Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν, ένα χρόνο μετά τον θάνατό του.

Μήπως βιώνουμε το τέλος της ιστορίας; Μήπως η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη να αυτοκαταστραφεί σ’ έναν κόμβο ανυπέρβλητων, ανορθόλογων και ακατάληπτων, κρίσεων, συρράξεων και αδιεξόδων; Μήπως δεν υπάρχει πλέον νόημα και προοπτική για τον άνθρωπο; Και όμως, η ιστορία έχει τους νόμους της, έχει τη λογική της, έχει νόημα και προοπτική…

Στο παρόν βιβλίο προτείνεται μια πρωτότυπη επιστημονική ανακάλυψη: η εννοιολογική σύλληψη της δομής της κοινωνίας και της ανάπτυξής της. Είναι η μοναδική μετά το Κεφάλαιο του Κ. Μαρξ διαλεκτική σύνθεση στο πεδίο της κοινωνικής θεωρίας και της κοινωνικής φιλοσοφίας. Μια σύνθεση που δρομολογεί τη διαλεκτική υπέρβαση-άρση του κεκτημένου της κοινωνικής θεωρίας, και ιδιαίτερα του κλασικού μαρξισμού. Προέκυψε μέσω της δημιουργικής ανάπτυξης της λογικής του Κεφαλαίου, που επέτρεψε στο συγγραφέα να αναδείξει συστηματικά την ενδότερη αμοιβαία συνάφεια των νόμων και των κατηγοριών της θεωρίας της κοινωνικής ανάπτυξης.

Η ιστορική διαδικασία αναλύεται εδώ υπό το πρίσμα της διαλεκτικής σχέσης μεταξύ φυσικού και κοινωνικού. Η δομή και η ιστορία της ανάπτυξης της ανθρωπότητας εξετάζονται εδώ υπό το πρίσμα της θετικά προσδιορισμένης ώριμης (αταξικής) κοινωνίας, της χειραφετημένης από την εκμετάλλευση και ενοποιημένης σε παγκόσμια κλίμακα ανθρωπότητας. Η τελευταία συνιστά την αυθεντικά ανθρώπινη ιστορία έναντι της (προταξικής και ταξικής) προϊστορίας της ανθρωπότητας, στο πλαίσιο μιας πρωτότυπης θεωρητικής περιοδολόγησης της ιστορίας.
Η ιστορία δεν είναι αποκλειστικό πεδίο δράσης του τυχαίου και της βουλητικής αυθαιρεσίας. Το παρελθόν, το παρόν και οι προοπτικές ανάπτυξης της ανθρωπότητας συγκροτούν μιαν ενιαία νομοτελή (αλλά όχι τελεολογική) διαδικασία. Οι νόμοι που διέπουν την κοινωνική ανάπτυξη δεν είναι στατικοί και αμετάβλητοι. Η νομοτέλεια της ιστορίας ανακύπτει, διαμορφώνεται και ωριμάζει μέσα στο γίγνεσθαι της κοινωνικής ολότητας και εκδηλώνεται ιδιότυπα στις εκάστοτε εποχές και συγκυρίες, ως φάσμα δυνατοτήτων της αναβαθμιζόμενης δράσης των ανθρώπων. Οι άνθρωποι μπορούν να διαγνώσουν, να επιταχύνουν είτε να επιβραδύνουν αυτή τη νομοτελή ανάπτυξη, αλλά δεν μπορούν να την καταργήσουν ή να την αγνοήσουν. Εξοπλισμένοι με τη θεωρία και τη μεθοδολογία της Λογικής της Ιστορίας, όσοι δεν αρκούνται στο ρόλο του απλού θεατή, οι επαναστάτες της εποχής αναβαθμίζουν ριζικά τη θετική προοπτική της κοινωνίας.

Η συστηματική μελέτη και κριτική αφομοίωση των κεκτημένων του έργου καταδεικνύουν ότι αυτό σηματοδοτεί μια ριζική αναβάθμιση της επαναστατικής θεωρίας, πράξης και στάσης ζωής της εποχής μας, μια ριζική καμπή στη γνώση, ως αναγκαίο όρο για τον νικηφόρο επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.Το όνομα και το έργο του Βίκτορα Βαζιούλιν θα εμπνέουν διά μέσου των αιώνων γενεές μαχητών του θεωρητικού και πρακτικού αγώνα για την ενοποίηση της ανθρωπότητας.

Ο Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν γεννήθηκε στη Μόσχα το 1932 και πέθανε στην ίδια πόλη το 2012. ΄Ηταν Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Λομονόσοφ της Μόσχας, από τους σημαντικότερους σοβιετικούς στοχαστές, ιδρυτής μιας νέας κατεύθυνσης στο πεδίο της φιλοσοφίας, της διαλεκτικής λογικής και μεθοδολογίας της επιστήμης και της κοινωνικής θεωρίας. Τα βασικά επιστημονικά επιτεύγματα του είναι τα ακόλουθα:

1. Η αποκάλυψη της λογικής του θεωρητικού μέρους του «Κεφαλαίου» του Κ. Μαρξ, της διαλεκτικής μεθοδολογίας του οργανικού όλου. 2. Η συγκεκριμένη-ιστορική προσέγγιση του μαρξισμού, ως επιστημονικού συστήματος, αναπτυσσόμενου μέσω της εμφάνισης και επίλυσης νομοτελών αντιφάσεων. 3. Η ανάδειξη του θεωρητικού και μεθοδολογικού κεκτημένου του μαρξισμού, των ιστορικών δυνατοτήτων και περιορισμών του. 4. Η προσέγγιση της επιστημονικής νόησης ως φυσικοϊστορικής διαδικασίας. 5. Η ανακάλυψη της λογικής της δομής και της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Οι επιστημονικές ανακαλύψεις του, ως «επιστημονική προσπάθεια επαναστατικοποίησης της επιστήμης» και θεωρητικής εξέτασης των βαθύτερων αναγκών της ανθρωπότητας, άνοιξαν το δρόμο για την διαλεκτική ανάπτυξη – «άρση» του  μαρξισμού, στα πλαίσια μιας πιο ανεπτυγμένης θεωρίας περί κοινωνίας, διανοίγοντας ένα φάσμα νέων ερευνητικών προγραμμάτων.

Το ερευνητικό και παιδαγωγικό έργο του Β.Α. Βαζιούλιν ήταν εσωτερικά συνυφασμένο με την στάση ζωής του. Η σκέψη και η στάση του θεωρούταν «αιρετική» επί Ε.Σ.Σ.Δ. Ακόμα πιο «αιρετική» φαντάζει στους πεζούς καιρούς μας. Είναι δύσκολο να είναι κάποιος επαναστάτης στην επιστήμη σε συνθήκες καταιγιστικής αντεπίθεσης του πραγματισμού και κάθε λογής ανορθολογισμού. Ακόμα δυσκολότερο, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι να συνειδητοποιήσει κάποιος την ζωτική σημασία της ανάπτυξης της κοινωνικής θεωρίας και σε αντίθεση με το ρεύμα, σκόπιμα να αφιερώνει τις προσπάθειές του σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Ο Βίκτωρ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν υπήρξε ο εμπνευστής και ο επιστημονικός καθοδηγητής της διεθνούς σχολής «Λογική της Ιστορίας». Η Διεθνής Σχολή «Λογική της Ιστορίας» (Δ.Σ.Λ.Ι.) ιδρύθηκε από μαθητές-ομοϊδεάτες του από πολλές χώρες.

Βασικά έργα του:

  • Η λογική του «Κεφαλαίου» του Κ. Μαρξ. 1968, 2002.
  • Το γίγνεσθαι της μεθόδου επιστημονικής έρευνας του Κ. Μαρξ. (Λογική πτυχή). 1975.
  • Η διαλεκτική της ιστορικής διαδικασίας και η μεθοδολογία της έρευνάς της. 1978.
  • Η Λογική της Ιστορίας. 1988.

Μπογκντάνοφ Α. Ο κόκκινος πλανήτης DJVU Djvu OCR Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Μπογκντάνοφ Α. Ο κόκκινος πλανήτης DJVU Djvu OCR Περιεχόμενα με συνδέσμους

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Η ρήξη
Η πρόσκληση
Η νύχτα
Εξηγήσεις
Ο «απόπλους»
Το ετερονέφος
Οι Αρειανοί
Προσέγγιση
Το παρελθόν
Άφιξη
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
Στον Μένι
Στο εργοστάσιο
Το «σπίτι των παιδιών»
Το μουσείο της τέχνης
Στο θεραπευτήριο
Εργασία και παραισθήσεις
Νέτι
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
Η ευτυχία
Χωρισμός
Η φάμπρικα
Ένο
Στης Νέλα
Ψάχνοντας
Στέρνι
Απάντηση της Νέτι
Ο λόγος του Μένι
Η δολοφονία
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
Στον Βέρνερ
Συνέβη, δεν συνέβη;
Οι εξελίξεις στην πατρίδα
Ο φάκελος
Συμπεράσματα
ΕΠΙΜΕΤΡΟ της Ελένης Μπακοπούλου
Αλεξάντρ Μπογκντάνοφ: Ανάμεσα στην ουτοπία και την επιστημονική φαντασία

πηγή http://vivlio2ebook.blogspot.gr/
Διαβάστε στο τέλος τις παρατηρήσεις του Κόμματος πάνω στο βιβλίο. Είναι σωστές.

Στη νουβέλα του «Το ψωμί»ο Αλεξέι Τολστόι περιγράφει τα χρόνια του εμφύλιου πολέμου, μιλάει για την ηρωική άμυνα του Τσαρίτσιν στα 1918. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου περνάει ο αντίλαλος από τις μάχες ενάντια στους Γερμανούς επιδρομείς στην Ουκρανία, από την ηρωική πορεία που έκανε η 5η Στρατιά με διοικητή τον Βοροσίλοφ από το Λουγκάνσκ ως το Τσαρίτσιν και τη συντριβή του στρατού των Λευκών από τον ένδοξο Κόκκινο Στρατό. Ο συγγραφέας δίνει με μεγάλη καλλιτεχνική δύναμη τις μορφές του Λένιν, του Στάλιν και του Βοροσίλοφ, δείχνει πώς οι απλοί άνθρωποι του λαού (Ιβάν Γκορά, Αγριπίνα κ.ά.) μπαίνουν στον επαναστατικό αγώνα και γίνονται πρωτοπόροι Σοβιετικοί άνθρωποι.

Ο Α. Τολστόι πέθανε στις 23 Φλεβάρη 1945, πάνω στην ακμή της δημιουργικής του δύναμης. Λίγο καιρό πριν το θάνατό του είχε γράψει τα παρακάτω λόγια για το σοβιετικό λαό και για τους μεγάλους του αρχηγούς, τους δημιουργούς της νέας κοινωνίας: «Να σηκώσει στους ώμους του όλο το βάρος του αγώνα για την ανθρώπινη ευτυχία… Να ανέβει τόσο γοργά στο ύψος της πιο ισχυρής και πολιτισμένης δύναμης – όλα αυτά μπορούσε να τα κάνει μόνο ένας μεγάλος λαός με μεγάλο μέλλον. Το πρώτο ευχαριστώ το χρωστάμε στον Λένιν που προέβλεψε και εξύψωσε τη μεγαλοφυΐα του λαού. Το δεύτερο στο σύντροφο Στάλιν που πραγματοποίησε αυτό το καθήκον και μπόρεσε να διοχετεύσει τη δύναμη της λαϊκής μεγαλοφυΐας στο έργο της οικοδόμησης του κομμουνισμού». Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

 

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε από την αναγκαιότητα που διαπίστωνε ο συγγραφέας ότι οι απλοί άνθρωποι, παραπληροφορημένοι από την αντισοβιετική προπαγάνδα, είχαν ανάγκη να πληροφορηθούν από πρώτο χέρι ποια ήταν η πραγματικότητα στην ΕΣΣΔ.Διάφορα ερωτήματα είχαν τεθεί και στον ίδιο το συγγραφέα από το φιλικό του περιβάλλον. Πώς έζησες εκεί; Πείνασες; Δυστύχησες, σε παρακολουθούσε η αστυνομία ή όλα αυτά είναι υπερβολές; Αλλά και ερωτήματα όπως ποια ήταν η καθημερινότητα στη Σοβιετική Ενωση; Ποια χώρα ήταν αυτή; Πώς ζούσαν άραγε οι απλοί άνθρωποι; Με ορισμένη δυσπιστία, τα έθετε και ο ίδιος ο συγγραφέας (Μπάμπης Ιωάννου) όταν βρέθηκε στη Σοβιετική Ενωση το 1968.

Δυο δεκαετίες μετά την ολοκλήρωση και σε συμβολικό επίπεδο της διαδικασίας αντεπαναστατικών ανατροπών και καπιταλιστικής παλινόρθωσης το 1991 και με την αστική προπαγάνδα να οργιάζει πως είναι έγκλημα να ζουν οι εργάτες χωρίς καπιταλιστές, είναι εύλογο στους εργαζόμενους και στη νεολαία να γεννιούνται ερωτήματα με τα οποία ασχολείται ο συγγραφέας.

«Με το χέρι στην καρδιά» ο συγγραφέας δίνει ολοζώντανες πολλές πλευρές και απαντήσεις για την καθημερινότητα στη Σοβιετική Ενωση. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

«Η μόρφωση δεν είναι ζήτημα γνώσης είναι ζήτημα ζωής.»

Δ. Γληνός

 

Β. Ι. Λένιν, Για την αγωγή και την παιδεία, 1ος και 2ος τόμ., εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Στη δίτομη αυτή συλλογή περιέχονται άρθρα, μελέτες, ομιλίες και γράμματα του Λένιν, που γράφτηκαν από το 1894 έως το 1922. Είναι ταξινομημένα κατά χρονολογική σειρά και αφορούν πολλές πτυχές της διαπαιδαγώγησης, της εκπαίδευσης στον καπιταλισμό και στο σοσιαλισμό, της διαμόρφωσης της προσωπικότητας μέσα στο επαναστατικό κίνημα.

 

Μ. Μαΐλης – Τ. Μαμάτσης – Ε. Μπέλλου, Κομμουνιστικές αξίες και σοσιαλισμός, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Γραμμένο το 1994 σε μια περίοδο χρονικά πολύ κοντά στην πλήρη επικράτηση της αντεπανάστασης στις σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης και στην ανασυγκρότηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ από τη βαθιά κρίση και διάσπαση του 1991. Αυτή την περίοδο οι αξίες των κομμουνιστών όπως η συλλογικότητα, η συντροφικότητα, οι αξίες του αγώνα, της ταξικής πάλης, η πραγματική έννοια της ελευθερίας, οι επαναστατικές αρχές οργάνωσης και λειτουργίας του κόμματος νέου τύπου απότομα και σε μεγάλη έκταση αμφισβητήθηκαν, λοιδορήθηκαν και δέχτηκαν επίθεση από την αστική προπαγάνδα και τον οπορτουνισμό.

Η ιστορία του ΚΚΕ και του κομμουνιστικού κινήματος δέχτηκε τεράστια επίθεση. Στόχος όλης αυτής της επίθεσης ήταν και είναι η ιστορική προσφορά του σοσιαλισμού, αλλά και να αποκρυφτεί από τα μάτια των καταπιεσμένων η αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού. Το βιβλίο με οδηγό τη μαρξιστική – λενινιστική κοσμοθεωρία επιθετικά απαντάει στο ψέμα της αντεπαναστατικής επίθεσης, θαρρετά στέκεται ενάντια στις παρεκκλίσεις από το μαρξισμό – λενινισμό, που οδήγησαν στις αντεπαναστατικές ανατροπές.

Συλλογή από τα Θέματα Παιδείας, Για ποιο σκοπό σπουδάζουμε, έκδ. της Πανσπουδαστικής ΚΣ

Εκδόθηκε από το περιοδικό Θέματα Παιδείας σε συνεργασία με την Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας.

Είναι συλλογή σημαντικών κειμένων των: Μπ. Μπρεχτ, Γ. Ιμβριώτη, Δ. Γληνού, Α. Αϊνστάιν και Γ. Ζντάνοφ για τον κοινωνικό ρόλο της επιστήμης. Περιέχεται το άρθρο του Αϊνστάιν «Γιατί σοσιαλισμός» καθώς και γράμματα του Δ. Γληνού από τις εξορίες.

 

Χ. Σακελλαρίου, Η παιδεία στην Αντίσταση, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Στις περιοχές που ελευθέρωνε ο ΕΛΑΣ, αλλά και στις σκλαβωμένες κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ δημιουργήθηκαν λαϊκοί θεσμοί που ανέλαβαν την οργάνωση της ζωής και του αγώνα του λαού (ΕΤΑ, Εθνική Αλληλεγγύη, Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών, Εθνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό, Λαϊκή Δικαιοσύνη, Λαϊκή Αυτοδιοίκηση). Ανάμεσα σ’ αυτούς τους θεσμούς δημιουργήθηκε και παρήγαγε έργο και ο θεσμός της Λαϊκής Παιδείας.

Κάτω από δύσκολές συνθήκες η λαϊκή κυβέρνηση, η Προσωρινή Εθνική Επιτροπή Απελευθέρωσης, όχι μόνο οργάνωσε κανονικά σχολεία, αλλά και τεχνικές σχολές, παιδαγωγικά φροντιστήρια για την κατάρτιση των δασκάλων όπου δίδαξαν κορυφαίοι κομμουνιστές παιδαγωγοί όπως η Ρόζα Ιμβριώτη και ο Μιχάλης Παπαμαύρος, οργανώθηκαν παιδαγωγικά συνέδρια, εκδόθηκαν σχολικά βιβλία. Αυτή είναι η δύναμη της Λαϊκής Εξουσίας. Όλα λειτούργησαν με βάση την αρχή «Ένας λαός – μία παιδεία». Αξίζει να διαβαστεί από όλες τις απόψεις.

 

Ν. Νικολάου, Μαρξισμός και βιολογία – Ναρκωτικά, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το κομμουνιστικό κίνημα και οι νεολαίοι κομμουνιστές πάντα πρωτοστατούσαν στον αγώνα ενάντια στη διάδοση των ναρκωτικών και της ναρκωκουλτούρας που αποτελούν έκφραση του σαπίσματος του καπιταλισμού. Το βιβλίο αυτό περιέχει σημαντικά επιστημονικά στοιχεία, ιατρικά και στατιστικά που καταρρίπτουν τη θεωρία του διαχωρισμού σε σκληρά και μαλακά.

 

Κ. Καμαρινού, Τα «πέτρινα» πανεπιστήμια, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο ξεκινά με αναφορά στα βασικά χαρακτηριστικά της νεοελληνικής εκπαίδευσης δίνοντας έμφαση στο ζήτημα της λαϊκής επιμόρφωσης και στην παρέμβαση του λαϊκού κινήματος. Φτάνει στην καρδιά του θέματός του, την αυτομόρφωση και την αυτοδιδακτική μέθοδο μόρφωσης των πολιτικών κρατούμενων στις εξορίες και τις φυλακές. Φωτίζοντας μια σημαντική πλευρά των αγώνων του λαϊκού κινήματος καταφέρνει να αναδείξει τη σχέση των κομμουνιστών με τη μόρφωση και έτσι αποκτά σύγχρονο παιδαγωγικό χαρακτήρα.

 

Α. Λάμπρου, Στη γροθιά του Σούπερμαν, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Ασχολείται με τη μορφή του «υπεράνθρωπου». Ο υπεράνθρωπος στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας έχει πλέον χίλια πρόσωπα: είναι ασφαλώς ο γνωστός Σούπερμαν με τη στολή στα χρώματα της αστερόεσσας. Είναι όμως επίσης ο μαυροντυμένος Μπάτμαν, ο ημίγυμνος Ράμπο, ο άψογος Τζέιμς Μποντ, ο Ταρζάν, ο Ηρακλής και εκατοντάδες άλλοι, που τους διαβάζουμε στα κόμιξ ή στην παραλογοτεχνία και τους βλέπουμε σε κινούμενα σχέδια, σε τηλεοπτικές σειρές ή στον κινηματογράφο.

Το παρόν βιβλίο, μελετά γενικά, την εξέλιξη του μύθου και ιδιαίτερα σε σχέση με τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, την αισθητική τους ή τον κοινωνικό τους ρόλο, τη σχέση τους με το παρελθόν της μυθοπλασίας κλπ.

 

Συλλογικό, Το σχολικό μάθημα εκτός έδρας, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε με απόφαση του ΚΣ της ΚΝΕ το 1996 και αποτελεί συλλογή των εξής θεμάτων:

Το διάβασμα είναι μια σοβαρή αλλά και όμορφη υπόθεση – Για την έκθεση ιδεών – Εξωσχολικά βοηθήματα για το μάθημα της έκθεσης ιδεών – Για τη διδασκαλία των θρησκευτικών στο σχολείο – Η διδασκαλία της ιστορίας στα σχολεία – Για τη μελέτη της λογοτεχνίας – Για το μάθημα της φυσικής – Πώς να λύνουμε τα μαθηματικά προβλήματα.

Είναι ένα βοήθημα εξωσχολικής στήριξης του μαθητή για την κατανόηση της ταξικότητας του εκπαιδευτικού συστήματος, για μια κριτική προσέγγιση του σχολικού βιβλίου. Επιχειρεί να δώσει μια μέθοδο στην οργάνωση του διαβάσματος αλλά και της αυτομόρφωσης.

 

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗ ΜΑΘΗΣΗ

 

Μάθαινε και τα απλούστερα! Γι’ αυτούς

Που ο καιρός τους ήρθε

Ποτέ δεν είναι πολύ αργά!

Μάθαινε το αβγ, δε σου φτάνει, μα συ

Να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!

Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Μάθαινε άνθρωπε στο άσυλο!

Μάθαινε άνθρωπε στη φυλακή!

Μάθαινε γυναίκα στην κουζίνα! Μάθαινε εξηντάχρονε!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Ψάξε για σχολείο άστεγε!

Προμηθέψου γνώση, παγωμένε!

Πεινασμένε άρπαξε το βιβλίο: είν’ ένα όπλο.

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

 

Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!

Μην αφεθείς να πείθεσαι

Μάθε να βλέπεις συ ο ίδιος.

Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος

Καθόλου δεν το ξέρεις.

Έλεγξε το λογαριασμό.

Εσύ θα τον πληρώσεις.

Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι

Ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ;

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1931

Από το θεατρικό έργο Η Μάνα

kke.gr

«Είμαστε το κόμμα του μέλλοντος και το μέλλον ανήκει στη νεολαία.

Είμαστε το κόμμα των καινοτόμων και η νεολαία ακολουθεί πάντα

με ενθουσιασμό τους καινοτόμους.»

Φρ. Ένγκελς

 

Κ. Μαρξ – Φρ. Ένγκελς, Για τη Νεολαία, εκδ. Οδηγητής

Η συλλογή αυτή περιέχει αποσπάσματα από έργα, επιστολές, άρθρα, άλλα κείμενα και ομιλίες των Μαρξ και Ένγκελς. Χωρίζεται σε τέσσερα μέρη:

Η κατάσταση της νεολαίας στην καπιταλιστική κοινωνία. Η πάλη για τα δικαιώματα της νέας γενιάς.

Ο ρόλος της νεολαίας στην κοινωνικοπολιτική ζωή και την ταξική πάλη.

Η εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση της νεολαίας.

Παράρτημα: Αναμνήσεις για τους Μαρξ και Ένγκελς.

 

Ντοκουμέντα του 9ου Συνεδρίου της ΚΝΕ

Η έκδοση περιλαμβάνει τα ντοκουμέντα του 9ου Συνεδρίου της ΚΝΕ που πραγματοποιήθηκε στις 12-14 του Μάη 2006. Στα ντοκουμέντα περιλαμβάνονται:

Η εισήγηση και το κλείσιμο του απερχόμενου ΚΣ, η Απόφαση του Συνεδρίου. Επίσης η έκδοση περιλαμβάνει την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στο 9ο Συνέδριο και τις Θέσεις του απερχόμενου ΚΣ που δημοσιεύτηκαν το Γενάρη του 2006.

 

Χ. Τζιντζιλώνη, ΟΚΝΕ, 1922-1943 – Λενινιστικό μαχητικό σχολείο των νέων, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Βιβλίο πλούσιο σε στοιχεία από τη δράση της ΟΚΝΕ από τα οποία βγαίνουν πολλά συμπεράσματα για την ανάγκη πρωτοπόρας δράσης σε όλους τους τομείς της ζωής της νεολαίας. Εξαιρετικά διδακτικό το βιβλίο για τους δρόμους που μπορούμε να βρίσκουμε για παρέμβαση στη νεολαία.

Ενδεικτικό των τεράστιων δυνατοτήτων που υπάρχουν είναι το παράδειγμα της πρωτοβουλίας της ΟΚΝΕ για έκδοση αθλητικής εφημερίδας στη δεκαετία του 1920 σε τιράζ 20.000 φύλλων. Αυτός ο άθλος πραγματοποιήθηκε με υπεύθυνο έκδοσης (αλλά και αθλητισμού) σύντροφο που δεν είχε άμεση σχέση με τον αθλητισμό, αλλά είχε το μεράκι που φέρνει η συνειδητή δράση και ευθύνη απέναντι στην οργάνωση. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν ηρωικές μορφές ΟΚΝιτών μετέπειτα στελεχών του ΚΚΕ, τονίζεται η αξία της διαπαιδαγωγητικής δουλειάς ακριβώς σ’ αυτή την κατεύθυνση που δίνεται και στον τίτλο του βιβλίου.

 

Α. Παρτσαλίδου, Αναμνήσεις από τη ζωή της ΟΚΝΕ, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Αναμνήσεις… από τις καθημερινές στιγμές της ζωής της ΟΚΝΕ, αναμνήσεις που αποτυπώνουν τα γεγονότα της περιόδου 1926-1936 τον Πειθαρχικό Ουλαμό του Καλπακίου όπου στέλνονταν επί Βενιζέλου οι κομμουνιστές φαντάροι. Αναφέρεται στις διώξεις, στις φυλακίσεις, και εξορίες των κομμουνιστών. Αποτυπώνεται η μαζική δουλειά των νεολαίων κομμουνιστών που σε πολύ δύσκολους καιρούς κυνηγητού και εξορίας έκαναν θαύματα.

Διάχυτη είναι η ατμόσφαιρα των εκδρομών, των παράνομων συνεδριάσεων, των ιδεολογικών μαθημάτων, αλλά και άλλων περιστατικών της καθημερινότητας όπως οι συνθήκες πείνας, οι παρεξηγήσεις, οι διαπληκτισμοί.

 

Θ. Λιακόπουλου, Ο Αγώνας θέλει κέφι, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Φύσει αισιόδοξοι οι κομμουνιστές, με μια αισιοδοξία που πηγάζει από την πίστη σ’ ένα καλύτερο κόσμο… «Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν την αρμενίσαμε ακόμα» έγραφε ο κομμουνιστής ποιητής Ν. Χικμέτ από τη φυλακή. Έτσι ο αγώνας θέλει κέφι, πολύ περισσότερο όταν αφορά νέους ανθρώπους.

Όπως αναφέρει και ο συγγραφέας το βιβλίο του θέλει να δείξει ότι οι αγωνιστές, οι κομμουνιστές και στις πιο άγριες, στις πιο δύσκολές και επικίνδυνες συνθήκες, μα και στις λιγότερο σκληρές, στις καθημερινές, στις νόμιμες μπορούν να αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις με αφάνταστη νηφαλιότητα, με αστείρευτο κέφι, με το καλαμπούρι και το αστείο στα χείλη. Έτσι αποκτούν μεγαλύτερη αντοχή, μεγαλύτερη δύναμη για να ξεπεράσουν τις αναποδιές, τους κινδύνους, ακόμα και το θάνατο.

Το βιβλίο χωρίς να είναι ιστορικό μέσα από όλες αυτές τις μικρές χιουμοριστικές ιστοριούλες δίνει ένα κομμάτι της ιστορίας των νεολαίων κομμουνιστών της εποχής.

Τρ. Γεροζήση, Ανταρτόπουλο στο ΔΣΕ (Το χαμένο ημερολόγιο), εκδ. Σύγχρονη Εποχή

O συγγραφέας, νεαρός EΠONίτης, κατατάχτηκε στο ΔΣE στις αρχές του 1949. Στη διάρκεια της θητείας του στο ΔΣE κρατούσε Hμερολόγιο το οποίο κατέστρεψε όταν πιάστηκε τον Oκτώβρη του ίδιου χρόνου.

Το γράψιμο του Hμερολόγιού του τον βοήθησε να διατηρήσει πιο ζωντανές τις αναμνήσεις από τη ζωή του στο ΔΣE και να καταγράψει τα γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις που έζησε, να περιγράψει την προσωπική του διαδρομή, ό,τι έζησε ως μαχητής της 123ης Tαξιαρχίας του ΔΣE.

Δίνει την «εσωτερική» ζωή των ανταρτών, μαχητριών και μαχητών του ΔΣE, όπως την είδε και την έζησε, με τα μάτια του νέου των δεκαπέντε-δεκάξι χρόνων, την καθημερινή ζωή, τα καθημερινά προβλήματα, που στα μάτια του πολλές φορές ήταν σκληρότερα από αυτά καθ’ αυτά τα πολεμικά γεγονότα.

Προσπαθεί να παραδώσει στην Iστορία την πηγή της δύναμης των μαχητριών και μαχητών του ΔΣE, για την αντιμετώπιση των κακουχιών, των στερήσεων, των ελπίδων, των θυσιών της γενιάς του, των ιδανικών που φώτιζαν την ψυχή αυτών των ανθρώπων. Τα υψηλά φρονήματα και ιδανικά είναι η πηγή της μεγάλης θέλησης, της πειθαρχίας στην εκτέλεση των διαταγών, του καθημερινού αγώνα για την εσωτερική τελειοποίηση, για τη διαμόρφωση χαρακτήρων μέσα από την κριτική και αυτοκριτική, της θυσίας με όποιον τρόπο όταν αυτή ήταν αναγκαία.

 

Η ΔΕΚΑΕΞΑΧΡΟΝΗ ΑΣΠΡΟΡΟΥΧΟΥ ΕΜΑ ΡΙΣ

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΚΡΙΤΗ

 

Σαν η δεκαεξάχρονη ασπρορουχού Έμα Ρις

Στήθηκε μπρος στον ανακριτή στο Τσέρνοβιτς,

Διατάχτηκε να εξηγήσει, γιατί

Μοίραζε προκηρύξεις που

Καλούσανε για επανάσταση, πράγμα που επισύρει καταδίκη σε χλψβ βλψχ

ειρκτή.

Αντί για απάντηση σηκώθηκε όρθια και τραγούδησε

Τη Διεθνή.

Κι όταν ο ανακριτής κούνησε το κεφάλι του

Του φώναξε με όλη της τη δύναμη: Σήκω πάνω!

Αυτό είναι Η Διεθνής.

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1935

kke.gr

«Το ατσάλι δένεται στη δυνατή φωτιά και στο μεγάλο ψύχος

έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται.»

Νικολάι Οστρόφσκι

 

Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949, τόμ. Α΄

Το να γραφεί η ιστορία του ΚΚΕ δεν είναι εύκολο εγχείρημα όταν για τους μαρξιστές – λενινιστές η ιστορία δεν αποτελεί καταγραφή γεγονότων αλλά αποτίμηση ιστορικών συμπερασμάτων κρίσιμων για την πάλη του κομμουνιστικού κινήματος για το τώρα και το μέλλον. Γι’ αυτόν το λόγο αυτό το συλλογικό έργο του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ όπου γίνεται προσπάθεια καταγραφής της ιστορίας του ΚΚΕ από την ίδρυσή του μέχρι το τέλος του Εμφύλιου ονομάστηκε «δοκίμιο». Όχι μόνο γιατί δεν καλύπτει όλη την ιστορική πορεία του ΚΚΕ, αλλά γιατί αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο βαθύτερης μελέτης μιας σειράς γεγονότων, ιδιαίτερα της δεκαετίας του 1940 κατά την οποία το ΚΚΕ εκ των πραγμάτων βρέθηκε σε συνθήκες αναμέτρησης με τον ταξικό αντίπαλο για το «ποιος-ποιον», για την εξουσία.

Η μελέτη του αποτελεί σημαντικό όρο για την ταξική προσέγγιση τη ιστορίας αυτής της περιόδου και για τον εξοπλισμό ενάντια στη μεθοδευμένη διαστρέβλωση που γίνεται από την άρχουσα τάξη.

 

Συλλογικό, Η τρίχρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (1946-1949), εκδ. Σύγχρονη Εποχή – Ριζοσπάστης

O Δημοκρατικός Στρατός Eλλάδας κατασυκοφαντήθηκε από τις κάθε είδους δυνάμεις της χώρας μας. Aπαιτήθηκαν πολύχρονοι αγώνες του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος για να αντιμετωπιστούν η αποσιώπηση, η παραπληροφόρηση, το ψεύδος και να αποκατασταθεί στις συνειδήσεις ο ρόλος του ηρωικού ΔΣE. Για να κατανοηθεί ότι ο τρίχρονος αγώνας του λαού μας δεν ήταν απλά ένας δίκαιος αγώνας, αλλά η κορύφωση της ταξικής πάλη στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα, ήταν αγώνας αντιιμπεριαλιστικός και ταυτόχρονα διεθνιστικός.

H έκδοση αυτή αποτελεί μια πρώτη συλλογική προσπάθεια καταγραφής – ιστορικής διερεύνησης – ερμηνείας των γεγονότων εκείνης της περιόδου. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκε και αξιοποιήθηκε ένα μεγάλο μέρος αρχειακού υλικού, καθώς και άλλες πηγές (έγγραφες μαρτυρίες, δοκίμια, δημοσιεύσεις κλπ.). Aρκετά από τα ντοκουμέντα που περιέχονται στην έκδοση βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας.

Είναι αφιερωμένη στα 80χρονα του KKE δεν αποσκοπεί να θεωρηθεί ως η συνολική και τελική καταγραφή της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣE. Φιλοδοξεί όμως να συμβάλει στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Να αποκαλύψει τα αληθινά αίτια του Εμφύλιου πολέμου, που ήταν η θέληση της αστικής τάξης σε συμμαχία με τον αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό να τσακίσει κάθε πνεύμα αντίστασης, κάθε προσπάθεια δικαίωσης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα για λογαριασμό των λαϊκών δυνάμεων. Το βιβλίο φιλοδοξεί να φωτίσει τις υψηλές αξίες και τα ιδανικά που φλόγισαν τις καρδιές των αγωνιστών του ΔΣE και τους σκοπούς του ηρωικού αγώνα τους, που παραμένουν ανεκπλήρωτοι και επίκαιροι σήμερα παρά ποτέ. Nα αποτίσει ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους έδωσαν τη ζωή τους στον ηρωικό αυτό αγώνα.

 

Ν. Κυρίτση, Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας. Βασικοί σταθμοί του αγώνα, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια σημαντική μελέτη του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών. Περιέχει σημαντικά στοιχεία για την τρομοκρατία που ακολούθησε τη Συνθήκη της Βάρκιζας, για τις δυνάμεις που ανάπτυξε ο αγγλικός ιμπεριαλισμός για να χτυπήσει το ΕΑΜικό λαϊκό κίνημα.

Περιγράφονται όλοι οι βασικοί σταθμοί μέχρι την έναρξη του αγώνα του ΔΣΕ. Αυτή η μελέτη περιέχει πολλά στοιχεία για τη λαϊκή εξουσία στις ελεύθερες περιοχές, για το στρατηγικό ελιγμό του ΔΣΕ (Αύγουστος 1948), για τη νικηφόρα επιχείρηση στο μέτωπο Βίτσι, Μάλι-Μάδι (Φθινόπωρο 1948) και την τελευταία μάχη στο Βίτσι και την τελευταία επιχείρηση στο Γράμμο (Αύγουστος 1949). Επίσης περιέχονται στοιχεία για την κατάρτιση των 3.335 απόφοιτων στρατιωτικών σχολών του ΔΣΕ.

 

Στ. Παπαγεωργάκης, Η Ικαρία στη θύελλα, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η Κυβέρνηση, μετά την ήττα του ΔΣΕ, είχε καταργήσει το στρατιωτικό νόμο σε όλη την Ελλάδα, εξακολουθούσε να τον έχει σε ισχύ μόνο στην Ικαρία και την Κρήτη.

Μάζεψε απ’ όλη την περιοχή του Αιγαίου χωροφύλακες, τους συγκρότησε σε αποσπάσματα και τους έστειλε στην Ικαρία σχεδιάζοντας μια εκκαθαριστική επιχείρηση εξόντωσης εννιά παράνομων αγωνιστών.

Το βιβλίο αυτό εξιστορεί τους ηρωικούς άθλους των παράνομων Ικαριωτών και των συντρόφων τους εξόριστων που είχαν δραπετεύσει και είχαν ενταχθεί στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, στα τμήματα της Ικαρίας.

Η δραπέτευση των παράνομων από την Ικαρία, που φύλαγαν από στεριά και θάλασσα τόσες δυνάμεις, μοιάζει με μύθο. Είναι, όμως, μια πραγματικότητα. Οι παράνομοι χρησιμοποίησαν όχι τα φανταστικά φτερά του Δαίδαλου, αλλά τα υπαρκτά στη ζωή πλεούμενα.

 

Ο. Μακρή, Ο ΕΛΑΣ της Αθήνας, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Καταγράφει τη δράση του ΕΛΑΣ στην Αθήνα από τις πρώτες αψιμαχίες, μέχρι την απελευθέρωση και στη συνέχεια τις μάχες με τους Άγγλους εισβολείς το Δεκέμβρη του 1944. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου πέρα από τα ιστορικά στοιχεία θα έρθουμε σε επαφή με μία άλλη Αθήνα αυτή του ένοπλου αγώνα στις εργατογειτονιές, για να κρατηθούν λεύτερες από τους ναζί κατακτητές και τους συνθηκολογημένους μηχανισμούς του ελληνικού αστικού κράτους που συνέχισαν τη λειτουργία τους σε συνεργασία με τους κατακτητές.

Δρόμοι και ταπεινά σπίτια σε Καλλιθέα, Ζωγράφου, Καισαριανή, Ν. Ιωνία και σ’ όλη την Αθήνα έγιναν φρούρια και ορμητήρια του αγώνα. Στα στενά δρομάκια της Πλάκας ο λαός με κάθε μέσο προσπαθούσε να αντιμετωπίσει τα αγγλικά τανκς. Όλη αυτή η άγνωστη ιστορία της Αθήνας, που δε διδάσκεται στο αστικό σχολείο μπορούμε να τη γνωρίσουμε και να τη διαδώσουμε.

 

Ν. Τερζόγλου, Η στρατιωτική εκπαίδευση στελεχών στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Είναι μια προσπάθεια συμβολής στη μελέτη της ιστορίας του λαϊκού στρατού, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ο χαρακτήρας και ο σκοπός του ΔΣΕ συκοφαντήθηκαν από ταξικούς αντίπαλους και από αποστάτες του λαϊκού κινήματος.

Το βιβλίο αυτό είναι χρήσιμο και από μια άποψη πρωτότυπο. Τεκμηριώνει με επιχειρήματα και υλικά από την περίοδο 1946-1949 ότι ο ΔΣΕ ήταν λαϊκός στρατός, οργανωμένος με διοικήσεις, από την ομάδα μέχρι το Γενικό Αρχηγείο. Δρούσε με επεξεργασμένα σχέδια επιχειρήσεων, με διαταγές σε όλη την πυραμίδα της ιεραρχίας. Εννοείται ότι χωρίς στρατιωτικά στελέχη δεν μπορούσαν να γίνουν αυτές οι επιχειρήσεις. Ο λαογέννητος στρατός έπρεπε να έχει διοικητές και στελέχη όλων των βαθμίδων, που να ανταποκρίνονται στο χαρακτήρα του ως στρατού. Έτσι, μέσα στο καμίνι του σκληρού αγώνα, δημιουργήθηκαν οι σχολές εκπαίδευσης αξιωματικών και κατάρτισης διαφόρων ειδικοτήτων, κυρίως του πεζικού.

Στο βιβλίο περιγράφεται όλη η πορεία και ιστορία της Σχολής Αξιωματικών Γενικού Αρχηγείου και των άλλων σχολών εκπαίδευσης. Τα στρατιωτικά στελέχη που εκπαιδεύτηκαν στις σχολές του ΔΣΕ με την ηρωική προσφορά τους ξεσκέπασαν τη συκοφαντία ότι δήθεν ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν οργανωμένος και καθοδηγούμενος από ξένες δυνάμεις (Βούλγαρους – Ρώσους κλπ.).

Η γνώση της ιστορικής αλήθειας ενεργά θα βοηθήσει τις νέες γενιές της Ελλάδας στην πάλη τους ενάντια στο σύγχρονο ιμπεριαλισμό, για τη λαϊκή εξουσία και λαϊκή ευημερία.

 

Τρ. Γεροζήση, Επίλεκτο απόσπασμα 1ης Μεραρχίας ΔΣΕ, Φλωράκη – Μπελογιάννη – Παπαγεωργίου (Αύγουστος – Σεπτέμβρης 1949), εκδ. Σύγχρονη Εποχή

Η «κάθοδος» του Επίλεκτου αποσπάσματος της 1ης Μεραρχίας του ΔΣΕ τον Αύγουστο – Σεπτέμβρη του 1949, στο χώρο των Αγράφων, ιδιαίτερα στο χώρο μεταξύ Καρδίτσας – Καρπενησίου πραγματοποιήθηκε ακριβώς τη στιγμή που οι κύριες δυνάμεις του ΔΣΕ, κυκλωμένες και κάτω από την εχθρική υπεροπλία υποχώρησαν προς τις λαϊκές δημοκρατίες. Και όμως σ’ αυτές τις δύσκολές συνθήκες το απόσπασμα δίνοντας καθημερινά μάχες κατάφερε να φέρει σε πέρας την αποστολή του.

Απέναντι στο σύγχρονο στρατό που είχε να αντιμετωπίσει το Απόσπασμα, το μόνο στο οποίο υπερτερούσε ήταν η βαθιά πίστη στο δίκιο του Αγώνα, από όπου πήγαζε αυτό το αδάμαστο, το υπέροχο ηθικό, που χαρακτήριζε τους μαχητές του.

Πραγματοποιήθηκε αυτό που στρατιωτικά φαινόταν ακατόρθωτο. Στους προλόγους αυτής της έκδοσης οι σύγχρονοι στρατιωτικοί ειδικοί τονίζουν την κατάλληλη ηθική προπαρασκευή του αποσπάσματος από τους ηγέτες του που ούτε για μια στιγμή δεν απόκρυψαν τους κινδύνους που είχαν να αντιμετωπίσουν.

 

Δ. Σέρβου, Παράνομες χειρόγραφες εφημερίδες απ’ τις φυλακές και τις εξορίες, εκδ. Σύγχρονη Εποχή

H έκδοση αυτή αποτελεί τιμή για τον κρατούμενο-εξόριστο που μέσα σε αντίξοες συνθήκες κατάφερνε να κρατά ελεύθερη τη σκέψη του, να «εκδίδει» εφημερίδα που να ενημερώνει, να διαφωτίζει, να ατσαλώνει το φρόνημα, να ψυχαγωγεί, να μορφώνει. Για πρώτη φορά γίνεται μια συστηματική προσπάθεια ανάδειξης της έκδοσης των παράνομων χειρόγραφων εφημερίδων που γράφονταν από πολιτικούς εξόριστους και φυλακισμένους και κυκλοφορούσαν μέσα στις φυλακές και τις εξορίες. Μέσα από τις σελίδες του λευκώματος ερχόμαστε σε επαφή με πολλές δεκάδες παράνομες χειρόγραφες εφημερίδες που γράφτηκαν και κυκλοφόρησαν σχεδόν σε όλα τα μέρη της χώρας όπου λειτούργησαν φυλακές, εξορίες και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εφημερίδες που είχαν στόχο ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες να ενημερώσουν, να καθοδηγήσουν, να ατσαλώσουν ιδεολογικά τους δεσμώτες κομμουνιστές, αλλά ακόμα και να σατιρίσουν.

 

ΣΤΟ ΚΚΕ

 

Ω σύντροφοι, σύντροφοι,

το πιο τρανό τραγούδι που έμαθα

το πιο πλατύ τραγούδι που έπραξα

το πιο βαθύ τραγούδι που τραγούδησα

ήταν αυτό που τραγουδάω και τώρα

αυτό που τραγουδάμε όλοι μαζί:

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!!

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!!

Γιάννης Ρίτσος

Από τη συλλογή Τα συντροφικά τραγούδια

kke.gr