Category: Μαγιακόφσκι


Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι – ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΕΣ!

http://www.katiousa.gr/logotechnia/poiisi/vlantimir-magiakofski-ti-einai-kalo-kai-ti-kako/

Αποτέλεσμα εικόνας για ασματα του Οκτωβρη

Η Ρωσία του 19ου αιώνα είναι ένα καζάνι που βράζει. Αναφύονται κάθε είδους λαϊκές και αστικές επαναστατικές οργανώσεις: Ναρόντνικοι, Πετρασεφσκικοί, Δεκεμβριστές κι αργότερα Εσέροι δεξιοί και αριστεροί, Μηδενιστές ή Νιχιλιστές, Αναρχικοί, Κομμουνιστές. Πολλές από αυτές τις οργανώσεις ασκούν τρομοκρατία, ενώ άλλες είναι θεωρητικές.
Ο Γκόρκι μέσα σε αυτό το πνεύμα, μάς προσφέρει δύο άσματα, όπως τα ονομάζει, που οραματίζονται την επανάσταση, το ένα μάλιστα από αυτά, το «Άσμα για το πουλί της καταιγίδας» θα γίνει το σήμα κατατεθέν του και θα διδάσκεται συστηματικά στα σχολεία.
Τα τέσσερα ποιήματα του Μαγιακόφσκι που ακολουθούν σε αυτή τη συλλογή αναφέρονται, πλήρη στράτευσης, στην Επανάσταση, στο πριν, στο τώρα και στο μετά και στα δέκα χρόνια από την είσοδο του Λένιν στο Πίτερμπουργκ με παραφθορά του «Ο Θεός μαζί μας», σε «Ο Λένιν μαζί μας». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

-Ποιήματα για την Οκτωβριανή Επανάσταση
-Άσμα για το γεράκι – Μαξίμ Γκόρκι
-Άσμα για το πουλί της καταιγίδας – Μαξίμ Γκόρκι
-Ωδή στην επανάσταση – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
-Επανάσταση – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
-Οκτώβρης 1917-1926 – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
-«Ο Λένιν μαζί μας!» – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

Εκδόσεις Εκάτη

lef2Επιμέλεια-μετάφραση: Παναγιώτης Μανιάτης //

Η επανάσταση μετατόπισε το θέατρο των κριτικών μας επιχειρήσεων.
Πρέπει να αναθεωρήσουμε τις τακτικές μας.
«Πετάξτε τους Pushkin, Dostoevsky και Tolstoy από το πλοίο της σύγχρονης εποχής» ήταν το σύνθημά μας το 1912. (Πρόλογος στο «Μπάτσος στο Κοινό Γούστο»).
Οι κλασσικοί είχαν εθνικοποιηθεί.
Οι κλασσικοί είχαν τιμηθεί ως το μόνο ανάγνωσμα.
Οι κλασσικοί είχαν θεωρηθεί ως η ακλόνητη, απόλυτη τέχνη.
Οι κλασσικοί, με το χαλκό των μνημείων τους και την παράδοση των σχολών τους, συνέθλιβαν καθετί το καινούργιο.
Τώρα για 150.000.000 ανθρώπους, οι κλασσικοί είναι ένα συνηθισμένο εκπαιδευτικό βιβλίο.
Τώρα μπορούμε ακόμα να χαιρετίσουμε αυτά τα βιβλία ως βιβλία ούτε χειρότερα ούτε καλύτερα από άλλα, χρησιμοποιώντας τα για να βοηθήσουμε να διδαχτούν οι αναλφάβητοι. Μόνο που στην εκτίμησή μας γι’ αυτά έχουμε να καθορίσουμε τη σωστή ιστορική προοπτική.
Αλλά εμείς, με όλη τη δύναμή μας, θα παλέψουμε ενάντια στη μεταφορά των μεθόδων δουλειάς των νεκρών στη σημερινή τέχνη. Θα παλέψουμε ενάντια στη φανταστική σαφήνεια• και λόγω της εγγύτητας σ’ εμάς των σεβάσμιων παλαιών, ενάντια στην παρουσίαση των σκονισμένων κλασσικών αληθειών των βιβλίων, μεταμφιεσμένες σε καινούργιες και ξανανιωμένες.
Προηγουμένως, παλέψαμε ενάντια στον έπαινο, ενάντια στον έπαινο των εστέτ και των κριτικών της αστικής τάξης. «Με αγανάκτηση πετούσαμε από το μέτωπό μας το στεφάνι της φθηνής δόξας φτιαγμένης από σκουπόξυλα».
Τώρα, με χαρά δεχόμαστε την κάθε άλλο παρά φθηνή δόξα της μεταοκτωβριανής πραγματικότητας.
Αλλά θα χτυπήσουμε και στις δυο πλευρές:
εκείνους που με την κακή πρόθεση της ιδεολογικής παλινόρθωσης, αποδίδουν στα παλιά ακαδημαϊκά σκουπίδια έναν επιδραστικό ρόλο στο σημερινό κόσμο,
εκείνους που κηρύσσουν μια αταξική, πανανθρώπινη τέχνη,
εκείνους που αντικαθιστούν τη διαλεκτική ενός έργου τέχνης με τη μεταφυσική της προφητείας και της ιεροσύνης.
Θα χτυπήσουμε στη μια πλευρά, την αισθητική:
εκείνους που, λόγω της άγνοιας που προέρχεται από την ενασχόληση τους μόνο με την πολιτική, περνούν για θέληση του λαού παραδόσεις κληρονομημένες από τις προ-γιαγιάδες τους,
εκείνους που βλέπουν την εξαιρετικά δύσκολη δουλειά της τέχνης μόνο σαν διασκέδαση στις διακοπές τους,
εκείνους που αντικαθιστούν την αναπόφευκτη δικτατορία του γούστου με ένα καταστατικό σύνθημα γενικής, στοιχειώδους σαφήνειας,
εκείνους που αφήνουν ένα παράθυρο στην τέχνη για ιδεαλιστικές διαχύσεις περί αιωνιότητας και ψυχής.
Το προηγούμενό μας σύνθημα: «Να σταθούμε στο ύψωμα της λέξης «Εμείς» στο μέσο μιας θάλασσας σφυριγμάτων και προσβολής».
Τώρα περιμένουμε μόνο την αναγνώριση της ορθότητας της αισθητικής μας δουλειάς ώστε να μπορούμε να διαλύσουμε με χαρά το μικρό «εμείς» της τέχνης στο μεγάλο «εμείς» του κομμουνισμού.
Όμως θα ξεκαθαρίσουμε απ’το παλιό μας «εμείς»:
όλους εκείνους που προσπαθούν να μετατρέψουν την επανάσταση της τέχνης – ένα κομμάτι της οκτωβριανής θέλησης – σε Όσκαρ-Ουαϊλδική αυτοϊκανοποίηση με την αισθητική για την αισθητική, με την ανταρσία για την ανταρσία • από εκείνους που παίρνουν από την αισθητική επανάσταση μόνο την εξωτερική όψη τυχαίων μεθόδων πάλης,
εκείνους που ανάγουν ξεχωριστά στάδια της πάλης μας σε νέο κανόνα και μοντέλο,
εκείνους που, νερώνοντας τα χθεσινά μας συνθήματα, προσπαθούν να ζαχαρώσουν τους εαυτούς τους σαν υπερασπιστές μιας ήδη γερασμένης καινοτομίας, βρίσκοντας για τους εξημερωμένους Πηγάσους τους άνετους στάβλους σε καφέ,
εκείνους που, μένουν πίσω, είναι μόνιμα πέντε χρόνια πίσω, μαζεύοντας τους ξεραμένους καρπούς ενός ξανανιωμένου ακαδημαϊσμού από τα λουλούδια που πετάξαμε.
Παλέψαμε ενάντια στον παλιό τρόπο ζωής.
Θα παλέψουμε ενάντια στα απομεινάρια αυτού του τρόπου ζωής στη σημερινή κοινωνία.
Θα παλέψουμε ενάντια σε εκείνους που αντικατέστησαν την ποίηση των δικών τους σπιτιών με την ποίηση των δικών τους σπιτιών-επιτροπών.
Πριν, παλέψαμε τους ταύρους της μπουρζουαζίας. Τους σοκάραμε με τις κίτρινες μπλούζες και τα ζωγραφισμένα πρόσωπα.
Τώρα παλεύουμε τα θύματα αυτών των ταύρων στη Σοβιετική μας κοινωνία.
Όπλα μας – το παράδειγμα, η αγκιτάτσια, η προπαγάνδα.
LEF

*Βασισμένο σε λογοπαίγνιο. Στα ρώσικα η λέξη λιοντάρι γράφεται λεβ αλλά προφέρεται και αυτή λεφ. Πηγή: Αντώνης Βογιάζος, Σοσιαλισμός και Κουλτούρα 1917-1932, σελ. 91.

http://atexnos.gr/%CE%B2%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BC%CE%B9%CF%81-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%86%CF%83%CE%BA%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%86%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%85/#prettyPhoto

«Μετά το θάνατο του Χλέμπνικοφ, εμφανίστηκαν σε διάφορα περιοδικά κι εφημερίδες άρθρα γεμάτα συμπάθεια γι’ αυτόν. Τα διάβασα με σιχασιά. Πότε λοιπόν θα τελειώσει η κωμωδία των εκ των υστέρων θεραπειών; Πού ήταν αυτοί, όταν ο Χλέμπνικοφ ζωντανός, με την κριτική να τον φτύνει, ταξίδευε ζωντανός ακόμα μέσα στη Ρωσία; Ξέρω ζωντανούς που ίσως δεν είναι ίσοι με τον Χλέμπνικοφ, αλλά θα έχουν το ίδιο τέλος μ’ αυτόν. Πάψτε λοιπόν με το σεβασμό των δεκάχρονων, με τη λατρεία για τις εκ των υστέρων εκδόσεις. Άρθρα για τους ζωντανούς! Ψωμί για τους ζωντανούς! Χαρτί για τους ζωντανούς!…»

πηγή Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι : Ποιήματα, μετάφραση από τα ρωσικά εισαγωγή – σημειώσεις Πέτρος Ανταίος, Αθήνα: Οδυσσέας, 2001

 

 

 

 

 

Προτείνουμε:
1) Στο Σοβιέτ του Λένινγκραντ να δώσει σ’ έναν από τους πιο όμορφους δρόμους το όνομα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι.
2) Στις κρατικές εκδόσεις: α) να εκδώσουν σ’ έναν τόμο με μεγάλο τιράζ τα ποιήματα του Μαγιακόφσκι, καθώς επίοης και τα άπαντά του. β) να δώσει το όνομα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι σ’ έναν εκδοτικό οίκο.
3) Στην Ομοσπονδία Ενώσεων των Σοβιετικών συγγραφέων να δώσει στο «τανκ» της Ομοσπονδίας το όνομα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι.
4) Στους συντρόφους συνθέτες να μελοποιήσουν τα τραγούδια και τα θούρια του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι.
5) Σ’ όλες τις βιβλιοθήκες και τις λέσχες να οργανώσουν βραδυές αφιερωμένες στο έργο του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι.
6) Στην υπηρεσία Δημόσιας Παιδείας του Λένινγκραντ να ιδρύσει μια υποτροφία σπουδών Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ.
(Τμήμα του Λένινγκραντ της Ομοσπονδίας Ενώσεων Σοβιετικών συγγραφέων).

Αποβλέπουμε να μελετήσουμε το δρόμο που έκανε ο Μαγιακόφσκι, καθώς επίσης και τη δημιουργική του μέθοδο. Θα προσπαθήσουμε να φέρουμε κοντά στο μεγάλο επαναστάτη ποιητή τις μάζες των προλετάριων αναγνωστών, να μεταφέρουμε την πείρα του στους προλετάριους συγγραφείς, για ν’αντηχήσει ο φλογισμένος ενθουσιασμός του του επαναστάτη μαχητή στις φωνές των πολυάριθμων συνεχιστών του έργου του.
Η επιτροπή της Κομμουνιστικής Ακαδημίας και το λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό τμήμα της Ακαδημίας.

ΑΔΕΙΑ
Η ΑΔΕΙΑ ΑΥΤΗ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ (ΟΔΟΣ ΒΟΡΟΝΣΚΙ 52) ΓΙΑ ΤΗ ΛΑÏΚΗ ΠΑΝΝΥΧΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ ΤΗΝ 17Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1930.

17 Απρίλη.
Η οδός Βορόνσκι είναι γεμάτη από κόσμο. Η έφιππη φρουρά με κόπο κατορθώνει να συγκρατήσει το πλήθος. Το προαύλιο της Λέσχης μυρμηγκιάζει. Κόσμος και στα παράθυρα, στα περβάζια, στις στέγες των γύρω σπιτιών. Δεκάδες φωτογραφικών μηχανών και μηχανών λήψεως ξεχωρίζουν μέσα στον κόσμο.
(Φιλολογική Εφημερίδα, 21 Απριλίου).

Οι σοβιετικοί συγγραφείς δεν μπορούν να εκφράσουν τώρα παρά ένα μικρό απ’τα αισθήματα που τους πλημμυρίζουν. Αποκαλύπτονται μπροστά στον πιο μεγάλο σύγχρονο ποιητή…
Κονσταντίν Φέντιν
(Απ’το λόγο που εξεφώνησε στη λαïκή παννυχίδα από μέρους της Ομοσπονδίας των συγγραφέων).

Για τη γενιά που γεννήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα ο Μαγιακόφσκι δεν ήταν ένας καινούριος τρόπος να βλέπει κανείς τα πράγματα αλλά μια καινούρια θέληση.
Γιούρι Τυνιάνωφ

Ο Μαγιακόφσκι είναι η αντρίκια σημαία της ποίησής μας.
Μπόρις Λαβρένιεφ

Το όνομα του Μαγιακόφσκι θα γίνει πολύ γρήγορα μυθικό…
Ίλια Σελβίνσκι…

Το Επιτροπάτο της Δημόσιας Παιδείας της Ρ.Σ.Σ.Ο.Δ. αποφάσισε να ιδρύσει δύο υποτροφίες σπουδών με τ’ όνομα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι, τη μια στην έδρα της Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Μόσχας, που προορίζεται για τον καλύτερο νέο προλετάριο ποιητή. Η άλλη προορίζεται για τον καλύτερο ηθοποιό με προλεταριακή καταγωγή.

17 Απρίλη.
Το φέρετρο επενδεδυμένο με μαύρο και κόκκινο κάνει την εμφάνισή του στην πόρτα της Λέσχης. Ταξιδεύει πάνω από μια θάλασσα κεφάλια. Μετά ανεβάζουν το φέρετρο σ’ ένα φορτηγό αυτοκίνητο.
Πλάι, σε μια πλατφόρμα στο χρώμα του ατσαλιού υπάρχει ένα στεφάνι με σφυριά και κοχλίες. Η επιγραφή λέει: «Στο μετάλλινο ποιητή, ένα μετάλλινο στεφάνι». Το φορτηγό ξεκινάει και πίσω του ακολουθεί στην πλατεία Αρμπάσκαγια το πλήθος…
(Ντ. Κάλμ. ακολουθώντας το φέρετρο του ποιητή της επανάστασης).

Η δημόσια βιβλιοθήκη της (Βιβλιοθήκη Λένιν) και το Φιλολογικό Μουσείο οργανώνουν μια έκθεση για το έργο του Β. Β. Μαγιακόφσκι.

942η ΗΜΕΡΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΕΜΑΤΟΡΙΟΥ.-17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1930.-ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ, ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΡΟΣ:ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ, ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΒΙΤΣ. ΩΡΑ 7,35 ΛΕΠΤΑ._
(Απ’το βιβλίο καταχώρισης του Κρεματορίου).

Το χωριό Μπαγκντάλυ (Γεωργία) όπου γεννήθηκε ο ποιητής Μαγιακόφσκι θα λέγεται από τώρα και στο εξής «Μαγιακόφσκι).
(Εντρανσιζάν, 5 Ιουνίου).

Ο Κεντρικός εκδοτικός οίκος των Λαών της ΕΣΣΔ θα εκδώσει μια εκλογή του έργου του Μαγιακόφσκι που θα περιλαμβάνει το Λένιν, 1.500.000.000, Πάει καλά, Με όλη μου τη φωνή κτλ. Η εκλογή αυτή θα εκδοθεί στις παρακάτω γλώσσες αρμενική, γιντίς, πολωνική, γερμανική, ουγγρική, ταρταρική, σιουβάκα, μορνβά, μάρι και κόμι.

ΑΚΟΥΣΕ
ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ
ΕΥΗΜΕΡΙΑ
Ο ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ,
Ο ΝΤΕΛΑΛΗΣ,
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ.
ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
ΚΑΛΠΑΖΟΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠ’ΤΙΣ ΛΥΡΙΚΕΣ ΠΛΑΚΕΤΕΣ
ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ
ΣΑΝ ΕΝΑΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ
ΣΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ

 

πηγή: Επιθεώρηση Τέχνης, 63-64, Μάρτης-Απρίλης 1960