Category: Σαν σήμερα


 

Επίσης στηρίζουμε:

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μάρτη), το Επιμορφωτικό Κέντρο (Βιβλιοθήκη/Αρχείο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ) «Χαρίλαος Φλωράκης» διοργανώνει έκθεση ντοκουμέντων και εντύπων που αφορούν στους διαχρονικούς αγώνες για την ισοτιμία της γυναίκας.

Στις προθήκες του Επιμορφωτικού Κένρου παρουσιάζονται ντοκουμέντα, πρωτοσέλιδα εφημερίδων και εξώφυλλα από μπροσούρες και βιβλία αφιερωμένα στους αγώνες για την ισοτιμία της γυναίκας, ακόμα και σε πολύ δύσκολες αλλά κορυφαίες περιόδους της ελληνικής ιστορίας (μεταξική δικτατορία, φασιστική Κατοχή, Εμφύλιος κλπ).

Τα εν λόγω έντυπα και πληθώρα άλλων παρόμοιων βρίσκονται σε ηλεκτρονική μορφή στο Αρχείο του ΕΚΧΦ και είναι προσβάσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο.

Η έκθεση είναι ανοιχτή στο κοινό από τις 6 έως τις 12 Μάρτη 2015, τις μέρες και ώρες λειτουργίας του Επιμορφωτικού Κέντρου (Δευτέρα-Παρασκευή 9.00-17.00).

Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να επικοινωνούν νωρίτερα με το Κέντρο στο τηλέφωνο 210-6851129.

(Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα www.ekxf.gr)

πηγή Ριζοσπάστης
010001001
03022
04

042
0605
06052
0807
08072
287638
287639                                                                                                         020102011
                                                         getImagegetImage 1    

Συγκεντρωτικά αποτελέσματα AEI

Σε 187 από 191 *

2014 2013 Διαφορά
ΨΗΦΙΣΑΝ 60742 – % 65593 – % -4851 0.00%
ΕΓΚΥΡΑ 58287 – % 63013 – % -4726 0.00%
ΑΚΥΡΑ 2455 – % 2580 – % -125 0.00%
ΛΕΥΚΑ 1176 2.02 % 1429 2.27 % -253 -0.25%
ΠΚΣ 11085 19.02 % 10248 16.26 % 837 2.76%
ΔΑΠ 21071 36.15 % 23136 36.72 % -2065 -0.57%
ΠΑΣΠ 8577 14.72 % 11278 17.90 % -2701 -3.18%
ΕΑΑΚ 7873 13.51 % 8238 13.07 % -365 0.44%
ΑΡ.ΕΝ. 3594 6.17 % 4022 6.38 % -428 -0.21%
ΛΟΙΠΑ 4911 8.43 % 4662 7.40 % 249 1.03%
* Οι Σύλλογοι στους οποίους δεν έγιναν εκλογές δεν συμπεριλαμβάνονται στο σύνολο των συλλόγων

 

Συγκεντρωτικά αποτελέσματα TEI

Σε 61 από 66 *

2014 2013 Διαφορά
ΨΗΦΙΣΑΝ 22898 – % 27292 – % -4394 0.00%
ΕΓΚΥΡΑ 21987 – % 26081 – % -4094 0.00%
ΑΚΥΡΑ 911 – % 1211 – % -300 0.00%
ΛΕΥΚΑ 266 1.21 % 414 1.59 % -148 -0.38%
ΠΚΣ 4928 22.41 % 4826 18.50 % 102 3.91%
ΔΑΠ 10342 47.04 % 12290 47.12 % -1948 -0.08%
ΠΑΣΠ 4278 19.46 % 5200 19.94 % -922 -0.48%
ΕΑΑΚ 633 2.88 % 1026 3.93 % -393 -1.05%
ΑΡ.ΕΝ. 512 2.33 % 564 2.16 % -52 0.17%
ΛΟΙΠΑ 1028 4.68 % 1761 6.75 % -733 -2.07%
* Οι Σύλλογοι στους οποίους δεν έγιναν εκλογές δεν συμπεριλαμβάνονται στο σύνολο των συλλόγων
ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Ανοιχτή επιστολή στους μαθητές για την 25η Μάρτη
ΠΑΙΔΕΙΑ
Οι λαϊκές επαναστάσεις μπορούν να νικήσουν
 

Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια
Ισως έχεις βαρεθεί να ακούς συνέχεια για επετείους και γιορτές, ειδικά σήμερα που η πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του συστήματος των εφοπλιστών, των επιχειρηματιών κάνουν επίθεση στη ζωή σου και στην οικογένειά σου. Κράτα όμως το εξής: Ο,τι επίθεση και να σου κάνουν, δε θα σταματήσουν ποτέ να στοχεύουν στο μυαλό σου. Γι’ αυτό σου λένε ψέματα και μισές αλήθειες και για την 25η Μαρτίου, όπως κάνουν και για την 28η Οκτώβρη αλλά και για το Πολυτεχνείο.

Είναι ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους!

Δε σου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι γιορτάζουμε την έναρξη της επανάστασης του 1821 στις 25η Μαρτίου ενώ ήδη στις 23 Μάρτη του 1821 η Καλαμάτα και άλλα μέρη της Πελοποννήσου είχαν απελευθερωθεί από τους Τούρκους;
Η απάντηση είναι ότι με διάταγμα του 1838, δηλαδή 13 χρόνια αργότερα, ορίσθηκε εθνική γιορτή η μέρα του Ευαγγελισμού για να ντύσουν την επανάσταση με θρησκευτικό μανδύα.
Ομως η επίσημη Εκκλησία δεν ήταν υπέρ της Επανάστασης. Οταν ο Παπαφλέσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός μάλιστα είχε πει: «Ας αφήσουμε τα παιδιά του Μωάμεθ να αποτελειώσουν τα παιδιά του Ροβεσπιέρου»!
Ενας από τους κοτζαμπάσηδες, δηλαδή τους Ελληνες άρχοντες της εποχής, είπε «κάλλιο οι Τούρκοι κι ο ραγιάς υπόδουλος, παρά λεύτερο έθνος με το λαό να’ χει δικαιώματα»!
Είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαϊκός ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας.

Τι σημαίνει αυτό;

Η επανάσταση του 1821 ήταν σύγκρουση με τον Οθωμανικό Δεσποτισμό και συνδέονταν με την απελευθέρωση. Ολοι οι Ελληνες δεν ήταν υπέρ της επανάστασης. Μάλιστα, υπήρχαν Ελληνες που ήταν μέρος του Οθωμανικού Συστήματος εξουσίας.
Στην επανάσταση του 1821 δεν πήραν μέρος μόνο ορθόδοξοι Χριστιανοί και Ελληνες το γένος. Πήραν μέρος, κατ’ αρχήν, οι λεγόμενοι Φιλέλληνες, από το χώρο της Δυτικής Ευρώπης.
Εκτός από τους Φιλέλληνες, ωστόσο, πήραν μέρος στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και Βλάχοι, Μολδαβοί, Βούλγαροι, Αλβανοί, Σέρβοι, Τσιγγάνοι, Ούγγροι, Πολωνοί και άλλοι.

  • Ξέρεις άραγε ότι στα πλοία του Μιαούλη, το πλήρωμα δεν ήξερε καθόλου την ελληνική γλώσσα και ότι μιλούσε Αρβανίτικα;
  • Ξέρεις ότι οι επαναστάτες του 1821 δεν χωρίζανε το λαό σε Ελληνα και ξένο; Ο Ρήγας Φεραίος καλούσε Χριστιανούς και Τούρκους σε κοινό αγώνα για το γκρέμισμα της οθωμανικής κυριαρχίας και στη δημιουργία μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας.

Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν θρησκευτικός πόλεμος, ξεσηκωμός των Χριστιανών κατά των Μωαμεθανών.
Ηρθαν στιγμές που Ελληνες και Τούρκοι πολέμησαν μαζί, εναντίον των Βενετών, των Ισπανών και του Πάπα (και αντίστροφα), προτιμώντας οι Ελληνες ραγιάδες την τουρκική από τη δυτικοευρωπαϊκή φεουδαρχία, αφού η τελευταία υπήρξε κατά πολύ σκληρότερη της τουρκικής.
Αλλά και οι Φιλέλληνες της Δυτικής Ευρώπης που συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821, είχαν ταξικά κίνητρα: Να κυριαρχήσουν τα ιδανικά και οι σκοποί της μεγάλης (αστικής) Γαλλικής Επανάστασης, ανεξάρτητα από το ότι υπήρχε και ο θαυμασμός τους για την αρχαία παιδεία. Και όπως γνωρίζουμε, η εκκλησία στη Γαλλία δεν πέρασε και πολύ καλές ημέρες κατά τη Γαλλική Επανάσταση…
Ολα αυτά λοιπόν δε θα στα πουν τα σχολικά βιβλία γιατί δε θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου.
Σου λέμε λοιπόν:
Στην επανάσταση του 1821 δεν ήταν όλοι οι Ελληνες μαζί γιατί είχε κοινωνικό χαρακτήρα.

  • Κάθε κοινωνική επανάσταση δίνει απάντηση στο ερώτημα: ποια τάξη θα είναι στην εξουσία.
  • Η επανάσταση είναι το όχημα για να προχωρήσει η κοινωνία μπροστά.

Σκέψου λοιπόν ότι σε όλη την Ευρώπη εκείνη την περίοδο ξεσπούσαν αστικές επαναστάσεις, δηλαδή επαναστάσεις που έβαζαν στόχο να φύγουν οι φεουδάρχες (κάτοχοι γης) από την εξουσία και να πάρουν την πολιτική εξουσία οι αστοί (κάτοχοι κεφαλαίου που εκμεταλλεύονται την ελεύθερη εργατική δύναμη).

Βγάλε τα συμπεράσματα σου για το σήμερα!

Σήμερα πρωτοπόρα κοινωνική δύναμη, δηλαδή αυτοί που μπορούν και θέλουν να φέρουν τα πάνω κάτω, είναι η εργατική τάξη. Η αστική τάξη είναι πια αντιδραστική. Το ξέρεις, το ζεις! Γι’ αυτό κάνει τέτοια επίθεση στη ζωή σου, γι’ αυτό στέλνει τα ΜΑΤ όταν αγωνίζεσαι, σε θέλει σύγχρονο σκλάβο με μισθό ψίχουλα, με ζωή χωρίς δικαιώματα, σε βομβαρδίζει με ναρκωτικά.
Η επανάσταση του ’21, όπως κάθε επανάσταση, ασκεί βία και δε σέβεται κανέναν θεσμό, καμιά νομιμότητα που εκμεταλλεύεται τους λαούς.

Στη σημαία της δε γράφει τίποτα για το νόμιμο αλλά για το δίκαιο
  • Και σήμερα επίκαιρο σύνθημα είναι: «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη»!
  • Οι επαναστάτες του 21 λέγανε «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», δε διαπραγματεύονταν με τους εχθρούς τους. Σήμερα, προσκυνημένοι είναι αυτοί που στηρίζουν την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κοινωνία του κέρδους και της αγοράς.

  • Ο στρατός της αντίδρασης (Ιερή συμμαχία τότε, Ευρωπαϊκή Ενωση, ΝΑΤΟ σήμερα) δεν είναι ανίκητος.
  • Οι κοινωνίες χωρίζονται σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Στο λαό και τους από πάνω. Η αντίθεσή τους δε λύνεται με διάλογο αλλά με πάλη.
Ο λαός που πιστεύει στη δύναμή του νικά – ο λαός που παραδίνεται χάνει!

Κράτα το καλά: είτε στον αγώνα είτε στην υποταγή, ποτέ όλοι οι Ελληνες δεν ήταν μαζί!
Το 1821 κάποιοι έβλεπαν στον Οθωμανό κατακτητή, το φίλο, το στήριγμα της δικής τους εξουσίας. Το 1940 κάποιοι έλεγαν, οι «Γερμανοί είναι φίλοι μας» και συνεργάστηκαν με τους φασίστες. Είναι οι πολιτικοί πατεράδες των σύγχρονων ναζιστών της Χρυσής Αυγής.
Το 1821 κάποιοι καλούσαν το λαό σε ομοψυχία για να αντέχει στον τουρκικό ζυγό. Το 1940 κάποιοι έλεγαν ότι είναι τρέλα η αντίσταση. Σήμερα κάποιοι σε καλούν σε εθνική ομοψυχία για να βγούμε από την κρίση και εννοούν να θυσιάσεις τη ζωή και τα όνειρά σου για να σωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας, του συστήματός τους!Κάποιοι άλλοι, μιλάνε για «κατοχή» από ξένα κράτη, για να κρύψουν τους Ελληνες επιχειρηματίες που πλουτίζουν από τον ιδρώτα των γονιών σου.

Την ιστορία τη γράφουν οι λαοί! Σήμερα είναι η δική σου σειρά

Η πάλη για τις ανάγκες σου θα είναι σκληρή αλλά δίκαιη. Ετσι ήταν πάντα!
Οργάνωσε τον αγώνα σου για τα δικαιώματά σου, διάβασε και μάθε την αληθινή ιστορία του λαού και του τόπου σου.
Αντάρτης-κλέφτης-παλικάρι, πάντα είναι ο ίδιος ο λαός!

    

Προτάσεις αρθρογραφίας
Στη βδομάδα που έρχεται θα διεξαχθούν σχολικές γιορτές για την 25η Μαρτίου. Δίνεται επίσης η δυνατότητα να ανοίξει ο εκπαιδευτικός τη συζήτηση μέσα στην τάξη και γι’ αυτό, το Τμήμα Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ προτείνει αρθρογραφία για καλύτερη προετοιμασία.

  • Επιλογή από την ΚΟΜΕΠ:

— Θανάση Παπαρήγα, 1821- Οι εμφύλιες συγκρούσεις, τεύχος 1/2001.
— Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ, Το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού και η αντιπαράθεση εθνικισμού – κοσμοπολιτισμού, τεύχος 3/2007.
— Αναστάση Γκίκα, Ο κοινωνικός χαρακτήρας της Επανάστασης του 1821, τεύχος 2/2011.

  • Επιλογή από τον «Ριζοσπάστη»:

— ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, 25/3/2005.
— Η Επανάσταση του 1821 και η παραχάραξή της, 1/4/2007.
— Η σημασία και το νόημα της 25ης Μάρτη 1821 στις σημερινές συνθήκες, 25/3/2010.
— Η Επανάσταση του 1821 και ο «ΣΚΑΪ ΤV», 20/3/2011.
— Το 1821 μέσα από το βιβλίο Ιστορίας της Γ’ Λυκείου, 26-27/3/2011.
— Ο κοινωνικός χαρακτήρας της Επανάστασης του 1821, 13/3/2011.
— Για την «εθνική ομοψυχία» του 1821, τότε και σήμερα… 18/3/2012.

  • Επιλογή από το περιοδικό «Θέματα Παιδείας»:

— Με τη λύρα του Ανδρέα Κάλβου, τεύχος 7.
— Ευρωπαϊκές συμμαχίες και αγώνες των λαών: Ο ρόλος του Μέτερνιχ και η σημασία της ελληνικής επανάστασης, τεύχος 19-20.
— Με την πένα του Ανώνυμου Ελληνα: «Ελληνική Νομαρχία – ήτοι λόγος περί ελευθερίας», τεύχος 19-20.

Στις 2 Φλεβάρη 2013 συμπληρώνονται 70 χρόνια από τη νίκη του Κόκκινου Στρατού στο ηρωικό Στάλινγκραντ εναντίον των ναζί. Η νίκη αυτή ήταν καθοριστική για την την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σήμανε τη στροφή στη μέχρι τότε πορεία του και προανήγγειλε τη συντριβή της Γερμανίας και των συμμάχων της από τον Κόκκινο Στρατό.

 

Ο Β. Ι. Λένιν ανακηρύσσει τη σοβιετική εξουσία

 

Ο Β. Ι. Λένιν το Σεπτέμβρη του 1918
…Ο Λένιν και τώρα
                    είναι απ’τους ζωντανούς
                              πιο ζωντανός
ποιός δεν το ξέρει;
Είναι η γνώση
          η δύναμη,
              και τ’όπλο
                    το μεγάλο.
(…)
Τις χιλιάδες
των στίχων ετούτων,
          με φόβο έχω πάρει
όπως
          παιδί
               της απάτης φοβάσαι
                    τη χάρη.
Κάποιους
                    με φωτοστέφανο
                              που θέλουν ίσως
το σοφό
          το ανθρώπινο
                    του Λένιν
                              τεράστιο μέτωπο
να κρύψουνε,
          αυτούς,
                    τρέμω εγώ.
Τις πομπές,
                    τα μαυσωλεία,
                              τρέμω εγώ,

Οι λιτανείες

          Με επίσημη λαμπρότητα

Μήπως γίνουν τύπος

και περιχύσουνε

                    με ανούσιο μύρο

του Λένιν

                    την απλότητα

Σαν τα μάτια τα δυο

                    τρέμω για κείνον

                              μήπως δω

                                        να τον λεκιάσουν

ζαχαρένιος

          μήπως βγει

                    και σπουδαιοφανής μαζί…

(Απόσπασμα από το ποίημα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκυ «Λένιν» που γράφτηκε το 1924)


 

Ο Β. Ι. Λένιν με αντιπροσώπους στο 3ο Συνέδριο της Κομσομόλ
 


FREE photo hosting by Fih.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πριν από ένα χρόνο, το βράδυ της 8.1.2012, σταμάτησε να κτυπά η καρδιά του κορυφαίου σοβιετικού επαναστάτη στοχαστή, Βίκτορα Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν. Η διαμόρφωση και η ωρίμανση του Β. Α. Βαζιούλιν ως επαναστάτη ερευνητή, συνδέεται με κρίσιμες καμπές της ιστορίας, με τη συνειδητοποίηση του γεγονότος, πως απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαμόρφωση και ανάπτυξη κοινωνικής θεωρίας και μεθοδολογίας αντίστοιχης των αναγκών της εποχής, είναι η αντίληψη των κομβικών αναγκών αλλαγής της σύγχρονής του κοινωνίας και η συγκεκριμένη ιστορική προσέγγιση του κεκτημένου της κοινωνικής θεωρίας (και ιδιαίτερα του μαρξισμού), που συνδέεται με τον κριτικό αναστοχασμό των μεθοδολογικών θεμελίων του. Ο Βαζιούλιν, ουδέποτε υπήρξε αποκομμένος από την κοινωνικοπολιτική πράξη και τις εκάστοτε ιδεολογικοπολιτικές αντιπαραθέσεις διανοητής. Επέλεγε συνειδητά τις εμφάσεις του, ιεραρχώντας τους τρόπους, τα μέσα και την ένταση της εκάστοτε εμπλοκής του στον αγώνα, σε συνάρτηση με την επιστημονική διάγνωση της εποχής και της συγκυρίας. Θεωρούσε ότι στις κρίσιμες καμπές της ιστορίας, στις κρισιακές-μεταβατικές συγκυρίες, ο επαναστάτης δεν μπορεί να σιωπά, να αδρανεί και να αποστασιοποιείται.

Στην κλιμάκωση της αστικής αντεπανάστασης, αν και γνώριζε προ πολλού ότι η πιθανότερη έκβαση της τότε συγκυρίας ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη υπέρ της τελευταίας, σε αντιδιαστολή με την «ακαδημαϊκή» αποστασιοποίηση ορισμένων και την επίσης κομφορμιστική μεταστροφή-συστράτευση των περισσοτέρων με τους νέους νικητές, ρίχνεται με ζήλο στη δημόσια πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση κατά του εκχυδαϊσμού του μαρξισμού και της επιστήμης από έναν εσμό «προθύμων». Οι τελευταίοι –μέχρι προ ολίγου «ορθόδοξοι μαρξιστές»– μέσω ακατάσχετων μεταλλάξεων από ανανεωτικές-ευρωκομμουνιστικές θέσεις προς τη δεξιά σοσιαλδημοκρατία, διολισθαίνουν τελικά προς τον απροκάλυπτο αστισμό-ανικομμουνισμό. Στρέφονται αρχικά κατά του Στάλιν και του «σταλινισμού», στη συνέχεια κατά του Λένιν, των μπολσεβίκων και της Οκτωβριανής επανάστασης, κατά περίπτωση –κατά της νικηφόρου εμπλοκής της ΕΣΣΔ και του Κόκκινου Στρατού στη συντριβή του φασισμού, κατά του Μαρξ, κατά του ορθολογισμού και του διαφωτισμού, κατά κάθε επαναστατικής ιδέας και προοπτικής, καταδικάζοντας ακόμα και αυτό το πνεύμα του Σπάρτακου και του Προμηθέα, βρίσκοντας τελικά καταφύγιο στις πιο ανορθολογικές και αντιδραστικές-σκοταδιστικές εκδοχές του «μεταμοντέρνου»…
 
Ο Βαζιούλιν στα χρόνια εκείνα αρθρογραφεί άοκνα και στρέφεται με πολεμικά κείμενα, ομιλίες, συνεντεύξεις κ.ο.κ. όπου αποκαλύπτει την ουσία και τις επιπτώσεις της ολομέτωπης επίθεσης της αστικής προπαγάνδας και του αντίστοιχου εκχυδαϊσμού επιστήμης και φιλοσοφίας, τη σημασία της κυρίαρχης αντεπαναστατικής πολιτικής. Με παρρησία παρουσιάζεται, στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ως μάρτυρας και ως επιστημονικός σύμβουλος για την εκπόνηση υπερασπιστικής τακτικής στη δίκη που διεξήχθη, βάσει της προσφυγής εναντίον του προεδρικού διατάγματος του Μπ. Γιέλτσιν περί απαγόρευσης της δραστηριότητας του Κ.Κ.Σ.Ε. και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Ενός διατάγματος που στο όνομα της «θεωρίας των δύο άκρων» και των περί «ολοκληρωτισμού» ιδεολογημάτων, επιχειρούσε και εν πολλοίς, κατ’ αρχήν πέτυχε, την ταύτιση της ταξικής προσέγγισης και του κομμουνισμού με την τρομοκρατία, την ποινικοποίηση του μαρξισμού με την αναγόρευση της σχέσης με αυτόν σε ιδιώνυμο αδίκημα.
 
Παράλληλα αναπτύσσει την επιστημολογική και μεθοδολογική προσέγγιση του πλέγματος των Ιατρικών και Βιολογικών επιστημών. Στηλιτεύει το δίπολο καιροσκοπισμού – θεωρητικής ανεπάρκειας της αριστεράς της τέως ΕΣΣΔ και τον εκλεκτικισμό που χαρακτηρίζει τα ιδεολογήματά της. Ωστόσο, στο επίκεντρο των ερευνητικών του αναζητήσεων βρίσκεται η ανάγκη διεύρυνσης και εμβάθυνσης της κοινωνικής θεωρίας στα πλαίσια της προοπτικής της προετοιμασίας και θεμελίωσης των επικείμενων νικηφόρων «ύστερων σοσιαλιστικών επαναστάσεων».
 
Η ακατάβλητη εργατικότητά του, αλλά και η εσωτερίκευση των εντάσεων που βιώνει σε όλη την ερευνητική, διδακτική και πολιτική του διαδρομή, υπονομεύουν την υγεία του. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990-2000, κλιμακώνεται η απώλεια όρασης. Σαν να αρνείται ο ίδιος ο οργανισμός του σε επίπεδο φυσιολογίας να βλέπει το αίσχος της αντεπανάστασης και της κεφαλαιοκρατικής παλινόρθωσης. Το 2003 χάνει την αγαπημένη του σύντροφο, συναγωνίστρια και μάννα του γιου του Μιχαήλ, καθηγήτρια περσικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας, την οποία κατάφερε με εξαιρετική φροντίδα να κρατήσει στη ζωή, παρά την υπερδεκαετή δοκιμασία της από καρκίνο. Μετά από ένα δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο, κατέληξε στις άθλιες (λόγω της αντεπαναστατικής «μεταρρύθμισης»-υπονόμευσης του δημόσιου συστήματος περίθαλψης) συνθήκες ενός διαδρόμου του 51ου νοσοκομείου της Μόσχας.
 
Οι αλληλένδετες επιστημονικές ανακαλύψεις του Β. Α. Βαζιούλιν δημιούργησαν τη δυνατότητα συγκρότησης πιο θεμελιωμένης, αξιόπιστης γνώσης και πρόβλεψης των νομοτελειών ανάπτυξης της επιστήμης, απ’ ότι στον κλασσικό μαρξισμό. Συγχρόνως άνοιξαν το δρόμο για την επικείμενη διαλεκτική ανάπτυξη του μαρξισμού μέσω της υπέρβασης – «άρσης» του ιστορικού υλισμού και της προσέγγισης της ιστορίας μέσω κοινωνικοοικονομικών σχηματισμών. Η γνωσιακή συγκυρία που ανέκυψε μετά τις τρεις βασικές ανακαλύψεις του Βαζιούλιν, προβάλλει ως φάσμα θεμελιωδώς νέων δυνατοτήτων επανανοηματοδότησης των πρακτικών και θεωρητικών προβλημάτων που τίθενται ενώπιον της ανθρωπότητας. Αυτό το φάσμα δυνατοτήτων προσφέρεται για τη χάραξη στρατηγικής και τακτικής, ως νέο δυναμικό πλαίσιο για επαναπροσανατολισμό και ιεράρχηση σειράς ερευνητικών προγραμμάτων.
 
Η Λογική της Ιστορίας του Β.Α. Βαζιούλιν (2η έκδοση το Φεβρουάριο από Κ.Ψ.Μ.), είναι το μεγαλύτερο, πληρέστερο και το πλέον συγκροτημένο θεωρητικά και μεθοδολογικά εγχείρημα συνθετικής ανάπτυξης, υπέρβασης – διαλεκτικής «άρσης» του επιστημονικού κεκτημένου της φιλοσοφίας και της κοινωνικής θεωρίας, μετά το «Κεφάλαιο» του Κ. Μαρξ. Μέσω αυτής, εγκαινιάζεται και δρομολογείται άλλου, ανώτερου τύπου προσδιορισμός της νομοτελούς προοπτικής επαναστατικής ενοποίησης της ανθρωπότητας, της αναγκαίας για την επιβίωση και ανάπτυξη της ανθρωπότητας κομμουνιστικής κοινωνίας.
 
Ο στρατηγικός σκοπός του επαναστατικού κινήματος, με τον εντοπισμό, τη συγκεκριμενοποίηση και την ανάδειξη της πραγματικής νομοτελούς πορείας της ανθρωπότητας, δεν τίθεται πλέον με όρους κατ’ εξοχήν άρνησης του παρόντος (του καπιταλισμού), ούτε και ως αφηρημένο ανθρωπιστικό «όραμα»-ηθική επιταγή, αλλά κατ’ εξοχήν θετικά, ως αποτέλεσμα της κριτικής διερεύνησης της παγκόσμιας ιστορίας και της αντιφατικότητας των κοινωνιών του πρώιμου σοσιαλισμού.
 
Η θεωρία του Β. Α. Βαζιούλιν εμφανίστηκε ως γέννημα μιας εποχής, σε ορισμένη ιστορική και γνωσιακή συγκυρία ως «επιστημονική προσπάθεια επαναστατικοποίησης της επιστήμης» και θεωρητικής εξέτασης των βαθύτερων αναγκών της ανθρωπότητας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ήδη λειτουργεί σε διεθνές επίπεδο ως θεωρητική και μεθοδολογική βάση ευρύτατου φάσματος ερευνητικών προγραμμάτων. Δεν είναι τυχαία και η απήχηση των έργων του (που έχουν εκδοθεί στην ελληνική, στη γερμανική, στην πορτογαλική, στην κινεζική, στην τσεχική, στην κορεατική, στην αραβική και σε άλλες γλώσσες) αλλά και η πληθώρα βιβλιογραφικών αναφορών. Δεν είναι τυχαία η απήχηση αυτού του έργου στην επαναστατική νεολαία. Η σύγχρονη εποχή υπαγορεύει την αναγκαιότητα περαιτέρω και –κατά τα φαινόμενα– θεμελιωδέστερης αποκάλυψης του γνωσιολογικού και ευρετικού δυναμικού αυτής της θεωρίας.
 
Ο Βαζιούλιν με το παράδειγμά του έδειξε πόσο δύσκολο και όμορφο είναι να είσαι επαναστάτης στην επιστήμη σε συνθήκες αντεπανάστασης, αντεπίθεσης του ανορθολογισμού και υπονόμευσής της εκ μέρους σκοταδιστικών δυνάμεων, ομάδων και αντιλήψεων, συνειδητοποιώντας τη ζωτική σημασία της ανάγκης ανάπτυξης της κοινωνικής θεωρίας και κόντρα στο ρεύμα (επί «υπαρκτού σοσιαλισμού» με το στίγμα του «αντιφρονούντος», αλλά πάντα με αταλάντευτη επαναστατική συνέπεια, ιδιαίτερα στις δύο δεκαετίες της απροκάλυπτης κεφαλαιοκρατικής αντεπανάστασης, στην εποχή της «μεταμοντέρνας» βαρβαρότητας) αφιερώνοντας τις προσπάθειές του με προσήλωση στον αγώνα για την κομμουνιστική ενοποίηση της ανθρωπότητας, θυσιάζοντας την ίδια την υγεία του.
 
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πρωτότυπες και άοκνες έρευνές του τις τελευταίες δύο δεκαετίες, στην κατεύθυνση μιας θεμελιώδους μεθοδολογικής σύνθεσης του πλέγματος των βιο-ιατρικών επιστημών, στα πλαίσια της συνθετικής θεωρίας του. Χαρακτηριστικό του ιστορικού στίγματος που αφήνουν στον πολιτισμό οι μεγαλοφυείς επιστήμονες, είναι και η δημιουργία σχολών σκέψης. Ο Βίκτωρ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν υπήρξε ο εμπνευστής και ο επιστημονικός καθοδηγητής της διεθνούς σχολής «Λογική της Ιστορίας» που ιδρύθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990-2000, κυρίως ως ερευνητική ομάδα, που πλαισιώνεται από ερευνητές, προερχόμενους από πολλές χώρες του κόσμου. Μέσα στην περιδίνηση της παγκόσμιας συστημικής κρίσης, αυτό που βιώνουν άμεσα οι άνθρωποι, είναι το αδιέξοδο, η απουσία νοήματος και προοπτικής. Σαν να έχει χάσει το νόημά της κάθε αναφορά σε ορθολογισμό και λογική, όταν η κυρίαρχη «λογική» και «τέλος της ιστορίας» φαίνεται πως είναι ο φαύλος κύκλος της επιβολής του παραλογισμού μιας ληστρικής καταστροφής λαών δίχως τέλος, που παίρνει τη μορφή γενοκτονίας.
 
Και όμως, ακριβώς τώρα είναι που προβάλλει επιτακτικότερα από ποτέ η ανάγκη να αποκαλυφθεί πως ο παραλογισμός της καταστροφής του ανθρώπου και της φύσης για τη σωτηρία του συστήματος της κυριαρχίας των αγορών, και η θυσία σε αυτό το Μολώχ μερικών από τις επόμενες γενεές, δεν είναι μονόδρομος, πως έχει τους νόμους της η ιστορία, πως ο άνθρωπος μπορεί να διαγνώσει αυτούς τους νόμους, τη Λογική της Ιστορίας, μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι η ενοποίηση της ανθρωπότητας δεν είναι ανεδαφική ουτοπία για ονειροπόλους, αλλά η μοναδική προοπτική για την επιβίωση και την ολόπλευρη ανάπτυξή του, για την άρση της προϊστορίας και το άλμα στην αυθεντικά ανθρώπινη ιστορία. Μόνο μ’ αυτή τη λογική μπορούν οι λαοί, οι εργαζόμενοι να θέσουν ένα τέλος στην καταστροφή δίχως τέλος που υπόσχεται το κυρίαρχο σύστημα του κεφαλαίου στα στερνά του. Έτσι θα γίνει αντιληπτό ότι η ώριμη, η πραγματικά κοινωνικοποιημένη και ενοποιημένη ανθρωπότητα, είναι εκείνος ο στρατηγικός σκοπός που μπορεί να νοηματοδοτήσει με προοπτική τη ζωή των ανθρώπων. Ένας σκοπός ταξικός και πανανθρώπινος. Αυτός ο σκοπός, δεν είναι πάγιος, μεταφυσικά και αμετάβλητα εννοούμενος απ’ τον καιρό που πρωτοδιατυπώθηκε από το Μαρξ. Αλλάζει, επαναπροσδιορίζεται, αναβαθμίζεται και συγκεκριμενοποιείται όλο και πιο θετικά και επιστημονικά, καθώς ωριμάζουν οι αντικειμενικοί και υποκειμενικοί όροι επίτευξής του. Γι’ αυτό, η επιστημονική επεξεργασία του, είναι οργανικά συνδεδεμένη με την αυθεντική-δημιουργική ανάπτυξη και διάδοσή του, σε συνάρτηση με την ανάπτυξη των αναγκαίων και ικανών όρων, των μέσων και των τρόπων επίτευξής του.
 
Η Λογική της Ιστορίας προβάλλει κατ’ αυτό τον τρόπο ως αναγκαία δρομολόγηση της επικαιροποίησης-επαναστατικοποίησης της επαναστατικής θεωρίας και μεθοδολογίας της εποχής μας, με δύο έννοιες: 1. με την ευρεία έννοια – της βαθύτατης διάγνωσης της αναγκαιότητας επαναστατικής μετάβασης στην ενοποίηση της ανθρωπότητας και 2. με τη στενή έννοια – της διακρίβωσης και συγκεκριμενοποίησης των αντικειμενικών και υποκειμενικών όρων εκδήλωσης, συστηματικής κλιμάκωσης και νικηφόρου επικράτησης της σοσιαλιστικής επανάστασης στη συγκεκριμένη εποχή και συγκυρία. Αν προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τη σημερινή εποχή σε σχέση με τη διεθνή επαναστατική διαδικασία, θα διαπιστώσουμε ότι πρόκειται για μια περίοδο, κατά την οποία ο γύρος των πρώιμων σοσιαλιστικών επαναστάσεων, έχει εν πολλοίς ανατραπεί από αστικές αντεπαναστάσεις χωρίς να έχει ολοκληρωθεί. Κατά τα φαινόμενα, επίκειται νέος γύρος πρώιμων σοσιαλιστικών επαναστάσεων. Είναι επίσης μια περίοδος προετοιμασίας των προϋποθέσεων για τις ύστερες σοσιαλιστικές επαναστάσεις. Στρατηγικής σημασίας ζητούμενο της εποχής μας είναι η θεωρητική προετοιμασία για τη νέα φάση της ιστορικής εξέλιξης της κοινωνίας, για τις ύστερες σοσιαλιστικές επαναστάσεις, για τον ύστερο σοσιαλισμό. Το επαναστατικό κίνημα οφείλει να αντιμετωπίσει με σεβασμό, αλλά χωρίς δογματισμό και να αποτιμήσει κριτικά-επαναστατικά την εξαιρετικά πολύτιμη εμπειρία όλων των συνιστωσών του νικηφόρου και ηττημένου κινήματος και ιδιαίτερα την εμπειρία που συνδέεται με τις πρώιμες σοσιαλιστικές επαναστάσεις του 20ου αιώνα, χωρίς να παγιδεύεται σε αγιοποιήσεις, μνημόσυνα, δοξολογίες και περιφρονητικά-μηδενιστικά αναθέματα.
 
Η σημερινή δομική κρίση της κεφαλαιοκρατίας (η οποία συνδέεται οργανικά με τις επιπτώσεις της αντεπανάστασης και της κεφαλαιοκρατικής παλινόρθωσης στις περισσότερες χώρες του πρώιμου σοσιαλισμού του 20ου αιώνα), παρέχει τη δυνατότητα να διερευνήσουμε τις αντιφάσεις, τις κινητήριες δυνάμεις και τις προοπτικές του εν λόγω συστήματος. Αλλά η επαναστατική θεωρία δεν είναι μια «καθαρή» επιστήμη για να αποσκοπεί στη «γνώση για τη γνώση», δεν είναι ένα ακαδημαϊκό ζήτημα. Οι επαναστάτες δεν έχουν το δικαίωμα να παρακολουθούν ως απαθείς θεατές, τον κοινωνικό πόλεμο και τη δημογραφική καταστροφή των λαών, χωρίς να συμβάλλουν θεωρητικά και πρακτικά στον αγώνα τους. Ο αγώνας σήμερα απαιτεί επιτακτικότερα από ποτέ το θετικό προσδιορισμό της κομμουνιστικής προοπτικής, όχι ως προαπαιτούμενο της σύμπηξης της εκάστοτε αναγκαίας κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας (που θα συνιστούσε καταστροφικό σεκταρισμό), αλλά ως σαφή διακηρυγμένο σκοπό και προσανατολιστική αρχή των κομμουνιστών σε αυτή την εμπλοκή.
 
Μέσα από αυτό το θεωρητικό και πρακτικό αγώνα θα λάβει χώρα μια πολύ σημαντική ριζοσπαστικοποίηση των μαζών, σε μια διαδικασία ωρίμανσης του επαναστατικού υποκειμένου για την επαναστατική ενοποίηση της ανθρωπότητας. Εξοπλισμένοι με τη θεωρία και μεθοδολογία της Λογικής της Ιστορίας, οι επαναστάτες της εποχής αναβαθμίζουν ριζικά τη θετική προοπτική της κοινωνίας.Η συστηματική μελέτη και κριτική αφομοίωση των κεκτημένων του έργου καταδεικνύει ότι αυτό σηματοδοτεί μια ριζική αναβάθμιση της επαναστατικής θεωρίας, πράξης και στάσης ζωής της εποχής μας, μια ριζική καμπή στη γνώση, ως αναγκαίο όρο για το νικηφόρο επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Το όνομα και το έργο του Βίκτορα Βαζιούλιν, θα εμπνέουν δια μέσου των αιώνων, γενεές μαχητών του θεωρητικού και πρακτικού αγώνα για την ενοποίηση της ανθρωπότητας.
 
πηγή Διεθνής Σχολή «Λογική της Ιστορίας»http://www.ilhs.tuc.gr/gr/index.htm

pr

Τις τελευταίες ημέρες για να μην πω χρόνια ακούστηκαν πάρα πολλά γύρω από το ζήτημα. Ποια είναι όμως η αλήθεια? Τι πραγματικά είπαν οι Μάγιας?

Η ιστορία που ξέρετε όλοι ξεκίνησε ως προπαγάνδα του Γκέμπελς το 1943 και τη συνέχισαν οι χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές μαζί με τους δυτικούς ιμπεριαλιστές.  Στη σοβιετική αποκρυπτογράφηση όμως που έγινε το 1922(πηγή http://www.sovscience.com) αναφέρεται: Στις 21 Δεκέμβρη 1879 θα γεννηθεί ο Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι με το επαναστατικό ψευδώνυμο Στάλιν. Το όνομα και η δράση του Στάλιν, ως επικεφαλής της ΚΕ του ΚΚ (μπολσεβίκων) της ΕΣΣΔ και του σοβιετικού κράτους θα συνδεθεί τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την ανάπτυξη του σοσιαλιστικού συστήματος σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ταυτόχρονα, το όνομα του Στάλιν θα συνδεθεί με την τεράστια συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στα «Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ» θα χει σωστή γραμμή.

5 Δεκέμβρη

Η άγνωστη ζωγραφιά

και μην ξεχνάτε Ζουν ανάμεσά μας

z

Υστ. Ποιος δε θυμάται και αυτά:

7/1999
Τέλος του κόσμου που προέβλεψε ο Νοστράδαμος.
11/1999
Ένα πείραμα ατομικής φυσικής στα Brookhaven National Laboratories των ΗΠΑ θα οδηγήσει στη δημιουργία μιας μαύρης τρύπας που θα καταβρόχθιζε τον κόσμο.
31/12/1999
Η ημερομηνία του Millennium bug (τα συστήματα πληροφορικής θα έπρεπε να κρασάρουν).

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό, πριν τέσσερα χρόνια ήταν χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Η δολοφονική πράξη πραγματοποιήθηκε σε συγκεκριμένο έδαφος. Σ’ αυτό της αντιλαϊκής πολιτικής που έχει μόνιμα ως εχθρό, το λαό και τη νεολαία του και που συμπληρώνεται από την κρατική βία και καταστολή για να περιφρουρήσει το σύστημα της ταξικής εκμετάλλευσης και της ανεργίας.

Γι’ αυτό κι από τότε «έχει κυλήσει πολύ νερό» στο αντιλαϊκό «αυλάκι».

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, μονοκομματικές ή συνεργασίας, επιτίθενται στο λαό και στα παιδιά του για να σωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας από την κρίση. Χέρι-χέρι με την επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματα της νεολαίας στη δουλειά και στη μόρφωση πάει η κρατική και παρακρατική καταστολή.

Μερικά μόνο παραδείγματα. Κράτος και παρακράτος οργάνωσαν την προβοκάτσια στη Marfin το 2010, με τρεις -η μία έγκυος- νεκρούς εργαζόμενους για να συκοφαντήσουν τον αγώνα του λαού, να σπείρουν το φόβο και τον πανικό, με στόχο να ανακόψουν την άνοδο του λαϊκού κινήματος. Κράτος και παρακράτος επιτέθηκε στα μπλοκ του ΠΑΜΕ στη 48ωρη απεργία τον Οκτώβρη του 2011, με αποτέλεσμα ένα νεκρό, τον οικοδόμο Δημήτρη Κοτζαρίδη. Το κράτος και οι δυνάμεις καταστολής το 2012 επιτέθηκαν με ασφαλίτες και ΜΑΤ στο εργοστάσιο της Χαλυβουργίας για να σπάσει η ηρωική απεργία των χαλυβουργών. Οι ίδιοι είναι που συνέλαβαν εργαζόμενους στην καθαριότητα στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης γιατί διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους.

Η σημερινή κυβέρνηση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, μέσω του πρωθυπουργού, διακηρύσσει το δόγμα του «νόμου και της τάξης». Αυτό σημαίνει ακόμα πιο άγρια καταστολή και τρομοκρατία. Κάθε μορφή διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος θα προσπαθεί να αντιμετωπίσει όσους αγωνίζονται για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

Η απάντηση βρίσκεται στην ένταση των αγώνων του λαού και της νεολαίας ενάντια στα μονοπώλια και την ΕΕ για τις σύγχρονες ανάγκες μας στη δουλειά, τη μόρφωση, τη ζωή. Η οργάνωση σε κάθε τόπο δουλειάς, σπουδών, κατοικίας, η αλλαγή των συσχετισμών σε κάθε χώρο. Η μαζική συμμετοχή λαού και νεολαίας στα συνδικάτα, σε συλλόγους, σε επιτροπές αγώνα, στις λαϊκές επιτροπές. Η μαζική συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις, στη διαμόρφωση αποφάσεων και στην υλοποίησή τους. Η όξυνση της ταξικής πάλης με οργανωμένες και πολιτικά ανεβασμένες μορφές πάλης.

Αθήνα, 6 Δεκέμβρη 2012                       Το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ

από kne.gr

Διαβάστε επίσης την ανακοίνωση της Κ.Ε. το Δεκέμβρη του 2008   https://mauroflight.wordpress.com/2012/12/06/h-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE%CF%82-%CF%84/

gr

KKE
Ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για τις τελευταίες εξελίξεις με αφορμή τις κινητοποιήσεις για τη
δολοφονία του 15χρονου
Κεντρική Επιτροπή

Η ΚΕ του ΚΚΕ συνεδρίασε σήμερα Τρίτη 9 Δεκέμβρη και συζήτησε την πολιτική κατάσταση στη χώρα με βάση
τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, τους μαζικούς αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας που εξέφρασαν
την διαμαρτυρία τους για την δολοφονία του 15χρονου μαθητή, την αγανάκτησή τους για τα οξυμμένα λαϊκά
προβλήματα. Η ΚΕ του ΚΚΕ κατέληξε στις παρακάτω διαπιστώσεις και συμπεράσματα.
1. Η ΚΕ του ΚΚΕ χαιρετίζει τους νέους και τις νέες, μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές, τους εργαζόμενους που
από την πρώτη στιγμή ως σήμερα αντέδρασαν με μαζικές κινητοποιήσεις και καταλυτική διαμαρτυρία στην
δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ανέδειξαν τις διαχρονικές πολιτικές αιτίες που όπλισαν το χέρι
του δολοφόνου, τις συγκεκριμένες ευθύνες της ΝΔ. Οι κινητοποιήσεις είχαν ως υπόβαθρο επίσης τα  οξυμμένα
λαϊκά προβλήματα, τον αυταρχισμό, την κρατική καταστολή, την αγανάκτηση της νεολαίας, την αγωνία και την
αβεβαιότητα για το αύριο. Απευθύνει μαχητικό κάλεσμα συνέχισης και έντασης των λαϊκών και νεολαιστικων
αγώνων που είναι σε εξέλιξη όλους τους τελευταίους μήνες  και οι οποίοι πρέπει να κλιμακωθούν ώστε να
αποκρουστεί η νέα επίθεση λόγω της οικονομικής κρίσης και  του εντεινόμενου κρατικού αυταρχισμού. Το ΚΚΕ
επισημαίνει: Καμιά αναστολή στην αγωνιστική λαϊκή δράση και κινητοποίηση, στην οργάνωση και υψηλή
περιφρούρηση των αγώνων, στην ανάπτυξη ανεβασμένων μορφών πάλης μέσα από συλλογικές διαδικασίες με
λαϊκή συμμετοχή και ανεβασμένο αίσθημα αγωνιστικής ευθύνης. Λαϊκοί αγώνες που θα αγγίζουν όλο το φάσμα
της κυρίαρχης πολιτικής, από την έξαρση της κρατικής καταστολής και βίας μέχρι τα οικονομικά και κοινωνικά
αιτήματα της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού, της νεολαίας και των
γυναικών, ενάντια στην τεράστια επίθεση που δέχονται τα δικαιώματά τους.  Οι εργαζόμενοι εδώ και τώρα
πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Οι χώροι δουλειάς, τα εργοστάσια, οι κλάδοι, τα γιαπιά, τα
μεγάλα μαγαζιά των πόλεων, οι τόποι μόρφωσης και κατοικίας, πρέπει να γίνουν τα ζωντανά κύτταρα της
αναγέννησης και ανάπτυξης του εργατικού και ευρύτερα λαϊκού κινήματος.
2. Η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το βράδυ του Σαββάτου 6
Δεκεμβρίου από ειδικούς φρουρούς των δυνάμεων κρατικής καταστολής, είναι χρονικό ενός προαναγγελθέντος
θανάτου από την κρατική βία και καταστολή, από μια πολιτική που βλέπει εχθρό το λαό και τη νεολαία που
διεκδικεί, που αγωνίζεται, που αμφισβητεί την εξουσία της πλουτοκρατίας του τόπου και τα κόμματά της, μια
πολιτική που είναι εχθρική απέναντι σε όλες τις αγωνιστικές μορφές δράσης, απέναντι στην απεργιακές
κινητοποιήσεις, τις διαδηλώσεις, τις καταλήψεις, απέναντι σε όλες τις οργανωμένες και πολιτικά ανεβασμένες
μορφές πάλης. Μια πολιτική που είναι εχθρική στην συλλογική οργάνωση και δράση των εργατών, των
αγροτών, των μικρομεσαίων της πόλης, στη νεολαία. Η δολοφονία του μαθητή είναι συνέχεια της αστυνομικής
βίας και αυθαιρεσίας που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια ενάντια στους εργάτες και εργάτριες στους τόπους
δουλειάς με τους συνεχείς εκβιασμούς και εκφοβισμούς,, ενάντια στους μετανάστες, θύματα της εκμετάλλευσης
και των πολέμων, ενάντια στους φοιτητές και σπουδαστές, στους μαθητές και τις μαθήτριες που διώκονται
γιατί διεκδικούν δημόσια δωρεάν παιδεία. Είναι η ίδια η μήτρα του συστήματος που δημιουργεί τα θύματα της
εργοδοτικής ασυδοσίας και αδιαφορίας, τους νεκρούς εργάτες και εργάτριες.
3. Τεράστιες είναι οι ευθύνες των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων της χώρας, και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Προώθησαν και εφάρμοσαν στην πράξη τους νόμους που αυτοί οι ίδιοι εναλλάξ ψήφισαν στη βουλή. Οι
ευρωτρομονόμοι, η συνθήκη του Προύμ (Σένγκεν ΙΙΙ) η νομοθεσία για τη χρήση όπλων από αστυνομικούς που
παρέχει ευχέρεια και καταχρηστικής χρήσης, η διεύρυνση των εξουσιών μυστικών υπηρεσιών, η δημιουργία
συστημάτων παρακολούθησης, η σταδιακή εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων σε ζητήματα εσωτερικής τάξης. Η
δημιουργία νέου μηχανισμού συμπληρωματικού της ΕΛΑΣ, στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η διεύρυνση
της χρήσης αστυνομικών σκύλων στις δημόσιες εμφανίσεις της ΕΛΑΣ και κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων,
η διεύρυνση της οπλοφορίας των ιδιωτικών εταιριών ασφαλείας και τόσα άλλα.
4. Η τυφλή βία των κουκουλοφόρων  της οποίας γινόμαστε μάρτυρες μέσω των τηλεοπτικών κυρίως
καναλιών, γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί από   το αστικό κράτος, την κυβέρνηση της ΝΔ, προκειμένου
να ανακόψει το ογκούμενο κύμα δυσαρέσκειας και λαϊκής παρέμβασης που αναπτύσσεται. Η περιφρούρηση
των αγώνων είναι υπόθεση του οργανωμένου λαϊκού κινήματος και όχι της αστυνομίας, των δυνάμεων
καταστολής. Με την συμβολή του ΚΚΕ και των ταξικών δυνάμεων οι αγώνες, το κίνημα, μπορούν να
αυτοπεριφρουρηθούν και  να αντιμετωπίσουν τόσο το κράτος καταστολής όσο και τους κουκουλοφόρους που
αποτελούν σύμμαχο και δεξί χέρι όσων θέλουν ένα λαό παραιτημένο, φοβισμένο. Ο πυρήνας τους, έχει
διαμορφωθεί στους κόλπους του κράτους, από θύλακες μέσα και έξω από την Ελλάδα και επί ΠΑΣΟΚ και επί
ΝΔ, και όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, σε κάποια φάση είναι δυνατόν να ξεφύγουν και από
τον έλεγχο των αρχικών εμπνευστών τους.
5. Ιδιαίτερες ευθύνες επίσης έχουν όσοι δίνουν συγχωροχάρτι στην τυφλή βία των κουκουλοφόρων,
προσπαθώντας να τους ταυτίσουν με αυθόρμητες ενέργειες αγανακτισμένων παιδιών, μαθητών. Όσοι χαϊδεύουν
τα αυτιά των κουκουλοφόρων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και μια ομάδα σύμμαχων προπαγανδιστών του από τα ΜΜΕ,
επωμίζονται βαριά πολιτική ευθύνη. Εξ αντικειμένου με την πρακτική του στηρίζει σε βάρος του κινήματος
μορφές δράσης που είναι ανοικτές και ευάλωτες στην διείσδυση των κρατικών μηχανισμών καταστολής, και
άλλων υπηρεσιών. Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί  πολιτικό καιροσκοπισμό. Ενδιαφέρονται μόνο για
ψηφοθηρικούς λόγους να κολακεύσουν, γίνονται «ομπρέλα» στους κάθε λογής κουκουλοφόρους, με το βλέμμα
στραμένο στην κάλπη και στις μετεκλογικές κυβερνητικές εξελίξεις. Με την πολιτική και πρακτική του τακτική
στηρίζει σε βάρος του οργανωμένου κινήματος μορφές,  ανοικτές και ευάλωτες στην διείσδυση αστικών και
κατασταλτικών μηχανισμών.
6. Η ΚΕ χαιρετίζει την συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών, εργαζομένων, νέων στην πρόσκλησή του να
πάρουν μέρος στη συγκέντρωση που διοργάνωσε από κοινού με την ΚΝΕ χτες Δευτέρα 8 Δεκέμβρη, έγινε
φανερή η ύπαρξη σχεδίου εμπλοκής του ΚΚΕ σε αντιπαράθεση με τους κουκουλοφόρους από τη μία και τις
δυνάμεις καταστολής από την άλλη. Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν έπεσε στην παγίδα, αλλά πραγματοποίησε μια μεγάλη
και μαχητική συγκέντρωση και διαδήλωση στους δρόμους της Αθήνας, αλλά και σε δεκάδες πόλεις της χώρας
που στέφθηκαν από επιτυχία, δυναμική μαζικότητα, διαδηλώσεις που έφθασαν στον προορισμό τους και δεν
«άνοιξε μύτη» διαδηλωτή. Είναι σήμερα επιτακτική ανάγκη να μπουν στη δράση κι αυτοί που μέχρι σήμερα δεν
είχαν αποφασίσει να κάνουν το βήμα ή είχαν παλιότερα αποστρατευθεί. Να πάρει την υπόθεση στα χέρια του το
οργανωμένο λαϊκό κίνημα με αφετηρία τους χώρους εργασίας και κατοικίας, με συντονισμό κατά κλάδο, κατά
δήμο, γειτονιά.  Στις περιπτώσεις  όπου οι εκλεγμένοι από τους εργαζόμενους ως εκπρόσωποί τους, δεν
ανταποκρίνονται, ξεπουλούν τους αγώνες ή παρεμποδίζουν τις αγωνιστικές διεργασίες, να πάρουν οι ίδιοι οι
εργαζόμενοι την υπόθεση στα χέρια τους, με μαζικές διαδικασίες, συγκροτώντας επιτροπές αγώνα. Να
συσπειρωθούν και να συντονίσουν τις δυνάμεις τους σε όλη τη χώρα, με οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά
αιτήματα, κατά των νόμων καταστολής.
Να αναπτυχθεί πλήρης ετοιμότητα μπροστά στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, ώστε σε αυτές να δοθεί ένα
ισχυρό χτύπημα στα κόμματα του δικομματισμού, να ενισχυθεί η δύναμη στο ΚΚΕ, αποφασιστικού παράγοντα
συμβολής στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης, του κοινωνικοπολιτικού Μετώπου, στην πάλη για κατακτήσεις,
στο δρόμο της ρήξης και ανατροπής. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πάρουν οριστικό μάθημα στις επόμενες
εκλογές. Ο λαός αποφασιστικά να καταδικάσει, να αδυνατίσει, να αφήσει πίσω του τα κόμματα της
δικομματικής εναλλαγής, τους συμμάχους τους, όλους αυτούς που εκφυλίζουν τον γνήσιο ριζοσπαστισμό για να
συντηρήσουν το σάπιο, άδικο και διεφθαρμένο σύστημα καταστολής και βίας. Πρώτο βήμα σε αυτή την
κατεύθυνση είναι η ενίσχυση και συμπαράταξη με το ΚΚΕ παντού. Με πρωτοβουλία και αποφασιστικότητα, με
ένταση της επαγρύπνησης και ετοιμότητας,  ακόμα πιο δημιουργικά, οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες οι
Κνίτες και οι Κνίτισσες να συνδυάσουν τη μαζική διαφώτιση και ενημέρωση του λαού γύρω από τις θέσεις του
ΚΚΕ στη βάση και της επικαιρότητας, με την ολοκλήρωση της προσυνεδριακής εσωκομματικής συζήτησης
μπροστά στο 18ο Συνέδριο, με ακόμα μεγαλύτερη συμβολή στην ανάπτυξη των αγώνων του λαού και της
νεολαίας.

Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ
ΨΗΦΟ ΤΟΥΣ !

ΑΓΩΝΑΣ- ΟΡΓΑΝΩΣΗ- ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ- ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ!

ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ
ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΗ ΓΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Αθήνα 9/12/2008

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

αναδημοσίευση του κειμένου από kke.gr                                                                                                                                                                                  (Το ζήτημα της διάταξης στο ποστάρισμα δεν μπόρεσα να το λύσω. Στη διαχείρηση είναι η κανονική)

kl

Η επέτειος της Οχτωβριανής Επανάστασης του 1917 σε πείσμα των πισωγυρισμάτων της Ιστορίας ανακαλεί στο προσκήνιο – 95 χρόνια μετά – τη βασική αλήθεια της πάλης των τάξεων:

Οτι η κινητήρια δύναμη της κοινωνικής εξέλιξης, οι εργάτες και οι σύμμαχοί τους έχουν τη δυνατότητα να μετατραπούν από τη σιωπηλή πλειοψηφία των καταπιεσμένων στην πλειοψηφία των εξουσιαστών.

Ομως η δική τους εξουσία θα οικοδομηθεί στο έδαφος μιας θεμελιώδους διαφοράς σε σχέση με κάθε προϋπάρχουσα εξουσία καθώς αυτή, η νέα, η εργατική εξουσία, δεν έχει καμία ομοιότητα με όσες γνώρισε ως τα τώρα η ανθρωπότητα.

Η διαφορά είναι ότι οι εργάτες και οι σύμμαχοί τους θα κρατήσουν τη δική τους εξουσία μόνο για όσο χρόνο χρειαστεί, ώστε να καταργηθεί κάθε εξουσία και κάθε εκμετάλλευση!

*

Ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος. Είναι, όμως, ο μόνος «ρεαλιστικός», ο μόνος αποτελεσματικός, ο μόνος υπαρκτός και περπατημένος δρόμος που οδηγεί τον άνθρωπο του μόχθου από το «βασίλειο» της εκμετάλλευσης στο «βασίλειο» της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της προκοπής.

Σήμερα, παρά ποτέ, η Οχτωβριανή Επανάσταση είναι το σύμβολο ενός κόσμου που το μέλλον του δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να συνθλιβεί από τη βαρβαρότητα των σφετεριστών των κόπων και των ονείρων των δισεκατομμυρίων ανθρώπων της δουλειάς.

Η Επανάσταση του 1917 αποτελεί άσβεστο φάρο. Η έφοδος των Μπολσεβίκων στα Χειμερινά Ανάκτορα, το άνοιγμα της αυλαίας ενός «άλλου» κόσμου, παραμένει το ορόσημο για το πέρασμα της οικουμένης από την προϊστορία της δουλείας στην πραγματική Ιστορία. Την Ιστορία της ισότητας, της ανύψωσης όλων προς τα πάνω, της παροχής στον καθένα ό,τι του ανήκει, με βάση την προσφορά του και τις ανάγκες του, για έναν κόσμο όπου

«η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων».

*

Η συγγραφή της Ιστορίας δεν ανήκει στους εκμεταλλευτές, αλλά στους δημιουργούς του κοινωνικού πλούτου.

Ο σοσιαλιστικός άνεμος που φύσηξε στις αρχές του περασμένου αιώνα κατέστησε το Μεγάλο Οχτώβρη συνώνυμο επαλήθευσης της κοσμοθεωρίας του μαρξισμού – λενινισμού.

Ο μαρξισμός – λενινισμός δεν είναι μια ουτοπία. Ο Οχτώβρης απέδειξε ότι

οι λαοί, εφόσον το αποφασίσουν, διαθέτουν το θεωρητικό και πολιτικό «όπλο» για την κατάκτηση της «ουτοπίας»!

Οσο κι αν οι «νικητές» καμώνονται ότι ξεμπέρδεψαν με το «φάντασμα του κομμουνισμού», ξέρουν ότι τον Οχτώβρη του 1917, ο Λένιν και το κόμμα του άφησαν μια αναλλοίωτη στο χρόνο παρακαταθήκη:

Οι παραγωγοί του πλούτου, οργανωμένοι στο κόμμα τους, σε ένα κόμμα νέου τύπου, μπορούν να χτίσουν μια «άλλη» κοινωνία.

*

Δυστυχώς για την ανθρωπότητα, έπρεπε να συμβούν οι «αναποδιές» της Ιστορίας για να πιστοποιηθεί – και μέσα από την ανατροπή του – το μεγαλείο του βήματος που έγινε το 1917. Μια ανατροπή που συνοδεύεται από την ανελέητη επίθεση των καπιταλιστών εναντίον κάθε πλευράς της ζωής όλων των λαών της υφηλίου.

Αυτή η ανατροπή, που

από τους δημίους και κάθε λογής «φίλους του λαού» βαφτίστηκε «ελευθερία»,

δεν υπάρχει πια σημείο του πλανήτη που να μην έχει καταστεί συνώνυμη της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας, της οικονομικής εξαθλίωσης, της πιο στυγνής καταπίεσης, της αδυσώπητης εκμετάλλευσης, της πείνας, της ανεργίας, της ανελέητης για τους λαούς καπιταλιστικής κρίσης.

*

Οι κομμουνιστές της Ελλάδας τιμούν το Μεγάλο Οχτώβρη, κρατώντας στο μυαλό και την καρδιά τους τη φράση του Μαρξ, που την επομένη κιόλας της πτώσης της Παρισινής Κομμούνας έγραψε:

«Η Επανάσταση πέθανε – Ζήτω η Επανάσταση»!

Οι κομμουνιστές της Ελλάδας γυρίζουν το βλέμμα στον Οχτώβρη, κρατώντας ψηλά την κόκκινη σημαία της ελπίδας και του δίκιου.

Οι Ελληνες κομμουνιστές δεν είναι αισιόδοξοι από «χρέος». Είναι αισιόδοξοι, γιατί έχουν πλήρη συνείδηση του χρέους τους.

Οι Ελληνες κομμουνιστές, το Κόμμα τους, το ΚΚΕ, σταθερά και με πυξίδα το «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», μέσα από την εμπειρία των δικών του ηρωικών 94 χρόνων, ξέρουν ότι ο προηγούμενος αιώνας, με τη Σοσιαλιστική Επανάσταση του ’17, επιβεβαίωσε ότι η ενότητα των προλετάριων και η πάλη τους μέσα από το Κομμουνιστικό Κόμμα μπορεί να είναι νικηφόρα.

Παλεύουν, χωρίς να λοξοδρομούν, ώστε ο νέος αιώνας να γίνει – και μπορεί να γίνει – ο αιώνας που θα τιμήσει τον Οχτώβρη του 1917 με τρόπο απόλυτο:

Καθιστώντας τη σοσιαλιστική νίκη οριστική και αμετάκλητη!

 

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ