Category: Σοβιετική Τέχνη


Αποτέλεσμα εικόνας για ασματα του Οκτωβρη

Η Ρωσία του 19ου αιώνα είναι ένα καζάνι που βράζει. Αναφύονται κάθε είδους λαϊκές και αστικές επαναστατικές οργανώσεις: Ναρόντνικοι, Πετρασεφσκικοί, Δεκεμβριστές κι αργότερα Εσέροι δεξιοί και αριστεροί, Μηδενιστές ή Νιχιλιστές, Αναρχικοί, Κομμουνιστές. Πολλές από αυτές τις οργανώσεις ασκούν τρομοκρατία, ενώ άλλες είναι θεωρητικές.
Ο Γκόρκι μέσα σε αυτό το πνεύμα, μάς προσφέρει δύο άσματα, όπως τα ονομάζει, που οραματίζονται την επανάσταση, το ένα μάλιστα από αυτά, το «Άσμα για το πουλί της καταιγίδας» θα γίνει το σήμα κατατεθέν του και θα διδάσκεται συστηματικά στα σχολεία.
Τα τέσσερα ποιήματα του Μαγιακόφσκι που ακολουθούν σε αυτή τη συλλογή αναφέρονται, πλήρη στράτευσης, στην Επανάσταση, στο πριν, στο τώρα και στο μετά και στα δέκα χρόνια από την είσοδο του Λένιν στο Πίτερμπουργκ με παραφθορά του «Ο Θεός μαζί μας», σε «Ο Λένιν μαζί μας». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

-Ποιήματα για την Οκτωβριανή Επανάσταση
-Άσμα για το γεράκι – Μαξίμ Γκόρκι
-Άσμα για το πουλί της καταιγίδας – Μαξίμ Γκόρκι
-Ωδή στην επανάσταση – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
-Επανάσταση – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
-Οκτώβρης 1917-1926 – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
-«Ο Λένιν μαζί μας!» – Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

Εκδόσεις Εκάτη
Advertisements

http://www.katiousa.gr/afieromata-istoria/100-chronia-ochtovriani-epanastasi/aleksantr-mpezimenski-tragoudi-tou-thermasti-tis-ypsikaminou/

http://www.katiousa.gr/afieromata-istoria/100-chronia-ochtovriani-epanastasi/valery-mpriousof-sti-rosiki-epanastasi/

Αποτέλεσμα εικόνας για literatura sovietica

http://bolchetvo.blogspot.gr/search/label/Literatura

 20-26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

«25 Αριστουργήματα του Σοβιετικού κινηματογράφου 

και σπάνια ντοκιμαντέρ για τον Λένιν»

 

ΠΕΜΠΤΗ 20/4

17.00 «Ο Λένιν και ο χρόνος» του  Λ Κρίστη

18.00 «Ο Λένιν τον Οκτώβρη» των Μιχαήλ Ρομ – Ντιμιτρι Βασιλιεφ

22.30 «Β.Ι. Λένιν» του Α. Ζενιάκιν

23.00 «Θύελλα στην Ασία» του Βσέβολοντ Πουντόβκιν

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/4

17.00 «Βλαντίμηρος Ίλιτς Λένιν» των Β.Μπελιάεφ-Μ.Σλαβίνσκαϊα

18.00 «Οκτώβρης» του Σεργκέι Αιζενστάιν

22.30 «Ο Λένιν ζει» του Μ Ρομμ

23.00 «Η μάνα » του Βσέβολοντ Πουντόβκιν

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 22/4

17.00 «Τρία τραγούδια για τον Λένιν» του Βερτόφ Τζίγκα

18.00 «Απεργία» του Σεργκέι Αιζενστάιν

22.30 «Το δύσκολο πόστο του Επαναστάτη» του Ι Βεσσαράμποβ

23.00 «Οπρώτος δάσκαλος» του Αντρέι Μιχαλκώφ Κοντσαλόφσκι

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 23/4

17.00 «Το 1/6 της γης» του Τζίγκα Βερτώφ

18.00 «Θωρηκτό Ποτέμκιν» του Σεργκέι Αιζενστάιν

22.00 «Σελίδες μιας Μεγαλειώδους Ζωής» του Σ Πουμπιάνσκαια

23.00 «Η πτώση της Δυναστείας Ρομανώφ» της ΕΣΘΗΡ ΣΟΥΜΠ

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 24/4

17.00 «Ο ενδέκατος χρόνος» του Τζίγκα Βέρτοφ

18.00 «Αρσενάλ – Το οπλοστάσιο» του Αλεξαντρ Ντοβζένκο

22.30 «Β.Ι. Λένιν» του Α. Ζενιάκιν

23.00 «Τσαπάγιεφ» των Γκέοργκι Βασίλιεφ –Σεργκέι Βασίλιεφ

 

TΡΙΤΗ 25/4

17.00 «Εμπρός, Σόβιετ» του Τζίγκα Βερτώφ

18.00 «Το τέλος της Αγ Πετρούπολης» του Βσέβολοντ Πουντόβκιν

22.30 «Τρία τραγούδια για τον Λένιν» του Βερτόφ Τζίγκα

23.00 «Οι γυναίκες της Ριζάν» των Ivan Pravov και Olga Preobrazhenskaya

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 26/4

17.00 «Komcomol – ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ» του Γιόρις Ιβενς

18.00 «Η γη» του Αλεξάντρ Ντοβζένκο

22.30 «Ο Λένιν ζει» του Μ Ρομμ

23.00 «Ο δρόμος προς την ζωή» του Νικολάι Έκκ

 

ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ 5 ευρώ

STUDIO new star art cinema

ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ 33 ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Τηλ 210-8640054

https://state2parastatescam.blogspot.gr/2016/08/blog-post_18.html?m=1

sJb-caD-h8RauhaBCWKkAA-wide

αρχές της δεκαετίας του 90, το skate είναι ήδη μια υποκουλτούρα στις μεγάλες πόλεις της Ρωσίας

Σήμερα στην Ρωσία αλλά και γενικά στις χώρες της πρώην Σοβιετικής ένωσης το skate είναι μια διαδεδομένη κουλτούρα. Η κουλτούρα άνθισε τόσο μέσω της διεθνοποίησης της από την τηλεόραση, τις επιρροές από το εξωτερικό και το internet αλλά και βρήκε πρόσφορο έδαφος στα ατέλειωτα αστικά ρωσικά και σοβιετικά πάρκα, τα οποία αντικειμενικά αποτελούσαν ιδανικό τοπίο.

Αυτή είναι η κυρίαρχη αφήγηση, η οποία προφανώς και έχει δόσεις αλήθειας, Όμως δεν τα λέει όλα και αυτό είναι μεγάλη έλλειψη. Η κουλτούρα του skate είχε έρθει στην περιοχή πολύ πριν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και είχε προωθηθεί από “επίσημα όργανα” δηλαδή από περιοδικά νέων της εποχής και φεστιβάλ. Αξίζει λοιπόν να γίνει μια μικρή ιστορική αναδρομή και αυτό γιατί αν κάτι μοιάζει με κομμουνισμό είναι ακριβώς αυτό: η ανανοηματοδότηση σημείων και μνημείων της πόλης, το πέρασμα από τα σημαίνοντα του κράτους και της ιστορίας του, στη μνήμη της κουλτούρας και του παιχνιδιού. Αυτή είναι-μια μορφή-της πραγματικής κίνησης που καταργεί την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.

Το skate πριν την περεστρόικα

Τα πρώτα skate εμφανίστηκαν στη Ρωσία στα τέλη της δεκαετίας του 70 ως δώρα από ταξίδια στο εξωτερικό. Όπως γίνεται κατανοητό ήταν σε μικρές ποσότητες. Παρόλα αυτά αρκετοί ενθουσιώδεις τύποι, δημοσιογράφοι, εκδότες κτλ, γρήγορα έπιασαν ότι κάτι τέτοιο έχει μέλλον και έτσι εμφανίστηκαν στα περιοδικά της εποχής οι πρώτες οδηγίες για diy skate. Η ονομασία που χρησιμοποιούταν τότε στη ΕΣΣΔ ήταν “σερφ ασφάλτου”(sic). Μετά από αυτό, τα εργοστάσια ποδηλάτων στη ΕΣΣΔ άρχισαν να παράγουν δειλά στην αρχή, μαζικά μετά, σανίδες skate. Η πρώτη σοβιετική σανίδα skate ήταν η εσθονική Rula που κατασκευάστηκε στο Ταλίν το 1979. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980 σχεδόν κάθε μεγάλη σοβιετική πόλη είχε μαγαζιά με σανίδες skate: Ρίγα, Λένινγκραντ, Βίλνιους, Μόσχα, Ταλίν. Ακόμα και στις πόλεις της Μολδαβίας και του Καζακστάν υπήρχαν σανίδες. Τότε επίσης το skate γίνεται επίσημο άθλημα από τις σοβιετικές αρχές και προωθείται επίσημα. Έτσι ανοίγουν τοπικές λέσχες, περιοδικά, ιδρύεται η σοβετική ομοσπονδία “σερφ για άσφαλτο” και φεστιβάλ. Κέντρα φυσικά γίνονται οι μεγάλες πόλεις : Η Μόσχα, το Λένινγκραντ, το Χάρκοβο, η Ρίγα και κυρίως το Σαράτοβ. Στο Σαράτοβ κάθε χρόνο διοργαώνεται μέχρι το 1991 τοπικό επίσημο φεστιβάλ ενώ το 1991 μόλις έναν μήνα πριν την οριστική διάλυση της ΕΣΣΔ θα διοργανωθεί το πρώτο παν-σοβιετικό φεστιβάλ(όπου συμμετείχε και κόσμος από τις ήδη ανεξάρτητες δημοκρατίες). Επίσης εδώ θα εκδοθεί το πρώτο περιοδικό ειδικά για skate το οποίο θα χρησιμοποιήσει και πρώτο τη λέξη skate το “skejt-novosti-τα νέα του skate”

Το skate την εποχή της περεστρόικα

Την εποχή της περεστρόικα πολλοί νέοι ήδη έκαναν skate αλλά στα πλαίσια κυρίως αθλητικών διοργανώσεων, και φεστιβάλ. Το skate ως υποκουλτούρα και μορφή κοινότητας δεν είχε εμφανιστεί ακόμα. Επίσης πρόβλημα αποτελούσε το γεγονός ότι οι μέχρι τότε σοβιετικές σανίδες δεν ήταν κατάλληλες ούτε στο σχήμα ούτε στα υλικά για κόλπα. Οι περισσότεροι skates τότε έκαναν skate είτε με αγοραστές σοβιετικές σανίδες είτε-αυτοί που ήταν πιο underground- έφτιαχναν δικές τους σανίδες σε σπίτια. Στη Μόσχα δημιουργήθηκε μια μικρή αλλά δυναμική underground κοινότητα γύρω από τους δύο πρώτους skaters τον Andery Lavrov και τον Denis Marhasin που έφτιαχναν σανίδες στη κουζίνα του διαμερίσματος τους, από υλικά που έβρισκαν σε χαμηλό κόστος από εργοστάσια παραγωγής αεροναυπηγικών υλικών τα οποία κατά τη περίοδο της περεστρόικα είχαν απορυθμιστεί εντελώς και πουλούσαν υλικά στον οποιονδήποτε.

Το καλοκαίρι το πιο δημοφιλές μέρος στη Μόσχα ήταν το τεράστιο πάρκο Γκόρκι (τότε ονομαζόταν και πάρκο πολιτισμού) και το μνημείο του Μάρξ (!) μπροστά από το Θέατρο Μπολσόι. Το χειμώνα όλοι από όλη τη Μόσχα έκαναν skate στο υπόγειο του αθλητικού συμπλέγματος Olympiiskogo στο οποίο έμπαινες πρακτικά παράνομα αλλά λόγω της κατάστασης κανείς πρακτικά δεν νοιαζόταν να σε σταματήσει!

πηγές εδώ και εδώ

Περεστρόικα και δεκαετία του 90. Το skate ως κουλτούρα

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Ραμπελαι και ο κοσμος του

Ο Ραμπελαί και ο κόσμος του είναι μια συναρπαστική ερμηνεία του ραμπελαισιανού μυθιστορήματος. Εδώ ο Μπαχτίν δείχνει την ουσιαστική σχέση του Γαργαντούα και του Πανταγκρυέλ με τη λαϊκή κουλτούρα, με τον γκροτέσκο ρεαλισμό, με το καρναβάλι. Ο Ραμπελαί δεν έγραψε τα βιβλία του απομονωμένος στο σπουδαστήριό του, αλλά τριγυρνώντας στα παζάρια και στα πανηγύρια των γαλλικών πόλεων, ακούγοντας τις φωνές των πραγματευτών και παρακολουθώντας παραστάσεις πλανόδιων θιάσων. Άλλωστε, ο Ραμπελαί ήταν ένας σπουδαίος εκπρόσωπος της γκροτέσκας λογοτεχνίας: δεν υπηρέτησε το κλασικό αισθητικό ιδεώδες, αλλά ανέδειξε το δύσμορφο, το παράδοξο και το υπερβολικό. Κυρίως όμως έγινε ο κατεξοχήν εκφραστής του καρναβαλικού πνεύματος, εκείνης της δύναμης που ανατρέπει και αναποδογυρίζει την κατεστημένη τάξη. Η μελέτη του Μπαχτίν, ωστόσο, δεν αρκείται στην ερμηνεία του Ραμπελαί· παρουσιάζει επίσης από μια εντελώς νέα οπτική την κοινωνία και τον πολιτισμό της Αναγέννησης. Αποδεικνύει ότι οι γιορτές, τα πανηγύρια και τα καρναβάλια, η κουλτούρα του γέλιου και της πλατείας, δεν ήταν τότε περιθωριακά αλλά κεντρικά στοιχεία στη ζωή των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Σε τακτά χρονικά διαστήματα, ο ομαλός εργασιακός βίος διακοπτόταν από πολυήμερες διασκεδάσεις, με οργανωμένες παρελάσεις, χορούς και γλέντια. Και αυτές οι λαϊκές γιορτές και διασκεδάσεις καθόριζαν τη σκέψη και τη ζωή όλων των κοινωνικών τάξεων. Πάνω απ’ όλα όμως, το βιβλίο του Μπαχτίν είναι ένα μανιφέστο που κηρύσσει την πλήρη απελευθέρωση του ανθρώπινου πνεύματος από το φόβο. Στόχος των επιθέσεων του Ραμπελαί, μας θυμίζει ο συγγραφέας, ήταν οι αγέλαστοι, όλοι εκείνοι που εκφοβίζουν και καταπιέζουν την ανθρωπότητα με τη σοβαρότητα και τη σκυθρωπότητά τους. Χάρη στο γέλιο, με την καταστροφική και ταυτόχρονα αναγεννητική δύναμή του, ο άνθρωπος απελευθερώνεται από το φόβο.

 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

 Ο Μιχαήλ Μπαχτίν, Ρώσος θεωρητικός της λογοτεχνίας και φιλόσοφος, γεννήθηκε το 1895 στο Οριόλ. Τα πρώτα έργα του ήταν φιλοσοφικές μελέτες που δημοσιεύτηκαν κατά τη δεκαετία του 1920. Το 1929 δημοσιεύτηκε το βιβλίο του για τον Ντοστογιέφσκι, το πρώτο μείζον έργο του, που είλκυσε αμέσως την προσοχή. Την ίδια χρονιά όμως συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε δεκαετή απομάκρυνση από τη Μόσχα.

Για τριάντα περίπου χρόνια θα ζήσει στην αφάνεια, μακριά από το κέντρο της σοβιετικής πνευματικής ζωής. Το 1960 τον ανακαλύπτουν στο Σαράνσκ τρεις φοιτητές φιλολογίας, που είχαν διαβάσει το έργο του αλλά τον θεωρούσαν νεκρό. Τον πείθουν να επανεκδώσει το βιβλίο του για τον Ντοστογιέφσκι (Ζητήματα της ποιητικής του Ντοστογιέφσκι, 1963) και την αδημοσίευτη διατριβή του για τον Ραμπελαί (Το έργο του Φρανσουά Ραμπελαί και ο λαϊκός πολιτισμός του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης, 1965). Το 1969 επιστρέφει στη Μόσχα, όπου θα ζήσει μέχρι τον θάνατό του το 1975. Ο Μπαχτίν θεωρείται σήμερα ένας από τους κορυφαίους στοχαστές του 20ού αιώνα. Με το έργο του εισήγαγε στη μελέτη της λογοτεχνίας τις έννοιες της πολυφωνίας, της διαλογικότητας, του καρναβαλικού στοιχείου, του χρονότοπου. Επηρέασε όμως και πολλούς άλλους επιστημονικούς κλάδους: την επιστημολογία, την πολιτισμική θεωρία, τη φιλοσοφική ανθρωπολογία.

Αποτέλεσμα εικόνας για lyubov popova

Μετάφραση Παναγιώτης Μανιάτης //

unnamed2

 

Μετάφραση-Επιμέλεια: Παναγιώτης Μανιάτης //

Ο Σύνδεσμος Καλλιτεχνών Καβαλέτου δημιουργήθηκε τυπικά το 1925 και στους κόλπους του περιελάμβανε μεταξύ άλλων τους Yurii Annenkov, Alexandr Deineka, Yurii Pimenov και David Shterenberg. Πραγματοποίησε τέσσερις εκθέσεις στη Μόσχα από το 1925 ως το 1928, και η «Πλατφόρμα» διατυπώθηκε το 1929, βασισμένη πιθανότατα στη διάλεξη του Shterenberg στην Κομμουνιστική Ακαδημία της Μόσχας τον Μάιο του 1928, αλλά δημοσιεύτηκε το 1933 στη Συλλογή «Δεκαπέντε χρόνια Σοβιετικής Τέχνης».

 

Πλατφόρμα

Ο Σύνδεσμος Καλλιτεχνών Καβαλέτου σκοπεύει να ενώσει τους καλλιτέχνες που κάνουν πρακτική δουλειά στο πεδίο των εικαστικών τεχνών στη βάση του παρακάτω προγράμματος:

  1. Στην εποχή της Σοσιαλιστικής οικοδόμησης οι δραστήριες δυνάμεις της τέχνης πρέπει να συμμετέχουν σ’ αυτή  την οικοδόμηση ·  επιπλέον, πρέπει  να είναι ένας από τους παράγοντες της πολιτιστικής επανάστασης  επιδρώντας στην ανακατασκευή και στο ντιζάιν του νέου τρόπου ζωής μας και στη δημιουργία νέας Σοσιαλιστικής κουλτούρας.
  2. Πιστεύοντας ότι μόνο μια τέχνη υψηλής ποιότητας μπορεί να βάλει στον εαυτό της τέτοια καθήκοντα, θεωρούμε ουσιώδες, μέσα στις συνθήκες της σύγχρονης ανάπτυξης της τέχνης, να προβάλουμε τις βασικές γραμμές που πρέπει να ακολουθήσει η δουλειά μας στον τομέα των εικαστικών τεχνών. Αυτές είναι:

α) Η απόρριψη της αφαίρεσης και της μίμησης των περιπλανώμενων στο θέμα

β) Η απόρριψη του σκιαγραφήματος σα φαινόμενο καμουφλαρισμένου ερασιτεχνισμού

γ) Η απόρριψη του ψευτό-Σεζανισμού που αποσυνθέτει την πειθαρχία της μορφής, του σχεδίου, του χρώματος

δ) Επαναστατικό σύγχρονο πνεύμα και σαφήνεια στην επιλογή θέματος

ε) Φιλοδοξία για απόλυτη δεξιοτεχνία στον τομέα της θεματικής ζωγραφικής πινάκων, του σχεδίου, και της γλυπτικής  στην πορεία μιας παραπέρα ανάπτυξης των μορφικών επιτευγμάτων των τελευταίων χρόνων

στ) Φιλοδοξία να κάνουμε την εικόνα ολοκληρωμένο πίνακα

ζ) Προσανατολισμός προς νέους καλλιτέχνες

πηγή:  Russian Art of the Avant-Garde Theory and Criticism 1902-1934, Edited and Translated by John E. Bowlt, The Viking Press, New York, 1976, σελ. 281.

Григорьев Николай Михайлович (1880-1943) «Футбол» 1920

Дейнека Александр Александрович (1899-1969) «Футбол» 1924

Пименов Юрий Иванович (1903-1977) «Футбол» 1926г.

Советская афиша 1928

Богородский Федор Семенович (1895–1959) «Футбол» 1929

Загреков Николай Александрович (Россия, 1897-1992) «»Герта» нападает» 1930

Дейнека Александр Александрович (1899-1969) «Футболист» 1932

1934. А. Дейнека. Вратарь

Еремина Татьяна Алексеевна (Россия, 1912-1995) «Футбол» 1940

Кочергин Николай Михайлович (Россия, 1897-1974) «Молодежь! Занимайся спортом» 1945

Гурвич Иосиф Михайлович (1907-1992) «На стадионе» 1947

Тарасенко В.Ю. «Товарищи спартаковцы! Всемерно развивайте массовый футбол, упорно повышайте техническое и тактическое мастерство Советских футболистов!» 1949

1949. Сергей Григорьев. «Вратарь»

 

Скрябин Пётр Дмитриевич (Россия, 1923-2008) «Динамо принимает поздравления. В раздевалке» 1957

Муравлёв Николай Николаевич (Россия, 1926) «Футболисты» 1958

Прибыловский Виктор Александрович (1919-1973) «Вратарь» 1960-е

Козлов Александр Фёдорович (1916-2013) «Вратарь» 1962

Белов Юрий Владимирович (Россия, 1929) «Заводская футбольная команда» 1963

Ганкевич Анатолий Николаевич  «Вратарь»

Андрей Суровцев Пенальти

Молодцов Николай Николаевич (Россия, 1956) «Футбол»

Орлов Василий Сергеевич (1910-2010) «Футболисты» 1970

«Матч Динамо–Спартак» 1970-е

Ни Виктор Трофимович (1934-1979) «Футболисты» 1971

Лопатин Андрей Ростиславович «Тренировка вратаря» 1976

Андрей Суровцев Опасный момент 1978 г.

Солодовников Алексей Павлович «Футбол» 1979