Category: Συνεργασίες


Και σ’αυτήν τη Πρωτομαγιά οι στίχοι μου

πολυβόλα να γαζώνουν

στο σάπιο οικοδόμημα πέτρα να μή μείνει

παιδιά-θεριά να ξαναφυτρώσει η γή

το σκότος να τσακίσουν

το Δέντρο και πάλι στην πλατεία ν’απλώσει τα κλαριά του

και κάτω απ’τον ίσκιο του να συναχτούν

οι νέοι Καπετάνιοι!

 

Χρήστος Δημούλας

Advertisements

Πριν από μισό αιώνα ακριβώς, ο μεγάλος Γιάννης Ρίτσος μας έμαθε τον εθνικό ποιητή της Κούβας με το ίδιο αυτό έργο (Νικολάς Γκιλλιέν- Ο Μεγάλος Ζωολογικός Κήπος, Αθήνα, Θεμέλιο, 1966). Το βιβλίο δεν μακροημέρευσε βέβαια, αφού τέσσερεις μήνες μετά κυκλοφόρησαν και τα τανκς της δικτατορίας των συνταγματαρχών, οπότε ο Κήπος (μαζί με τα άλλα βιβλία του Ρίτσου) ισοπεδώθηκε κι αυτός απ’ τις ερπύστριές τους.
Σε λίγες μέρες στα βιβλιοπωλεία μια νέα μετάφραση, σε μια δίγλωσση έκδοση που περιέχει αναλυτική παρουσίαση και σημειώσεις για το έργο και τον ποιητή Νικ. Γκιλλιέν από τον Μπάμπη Ζαφειράτο, αλλά και 10 έργα-εικόνες πρωτότυπες των ζώων του κήπου, του Ανδρέα Ζαφειράτου.
Ένα έργο κόσμημα που αξίζει να διαβάσετε!

No automatic alt text available.
Του Μανιάτη Νίκου Αντωνάκου
Αφιερωμένο στον εκ της Μητρός μου Εαμίτη παππού μου, Βασίλη Τσιριγώτη και στον Πατέρα μου, Λεωνίδα Αντωνάκο, που έφυγε νωρίς και ήταν πάντα στο πλεύρο των προλετάριων και των κυνηγημένων.
 
Κατά την διάρκεια της Κατοχής από τις δυνάμεις του Άξονα, την περίοδο 1941-1944, αναπτύχθηκε στην Ελλάδα ένα ισχυρό αντιστασιακό κίνημα κυρίως εμφορούμενο από το ΕΑΜ που ήταν καθοδηγούμενο από το ΚΚΕ και τον ΕΛΑΣ, που αποτελούσε το στρατιωτικό του σκέλος. Από τον κανόνα αυτόν δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί η Λακωνία και ασφαλώς η Μάνη το ιστορικότερο και από κάθε άποψη δυναμικότερο κομμάτι της.
Η Λακωνία λοιπόν ακολούθησε την πεπατημένη πορεία της ευρύτερης Πελοποννήσου και κατεπέκταση της Ελλάδας ενώ οι πολιτικές ταυτότητες που διαμορφώρθηκαν ήταν άμεσα παρεπόμενα του εμφυλίου πολέμου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πολιτικός και κοινωνικός συντηρητισμός, η βασιλοφροσύνη και ούτω καθεξής, που χαρακτήριζαν μέχρι τις εκλογές του 2012 την Λακωνία δεν είναι αιώνιοι και υπεριστορικοί αλλά προέκυψαν κατόπιν των συνθηκών που το εμφυλιακό και μετεμφυλιακό κράτος διαμόρφωσε.
Πριν το 1940 και από τις αρχές της δεκαετίες του ’20 πιο συγκεκριμένα, το Λαϊκό Κόμμα και εκείνο των Φιλελευθέρων εναλλάσονταν στην περιοχή ενώ καθόλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα μια επαναστατικότητα και μια ροπή προς την εξέγερση χαρακτήριζε την Μάνη, άλλοτε προοδευτικού και άλλοτε αντιδραστικού ως προς το Κράτος χαρακτήρα.
Στα χρόνια της κατοχής.
Όταν οι Δυνάμεις του Άξονα κατέλαβαν την Ελλάδα μετά το πρώτο μούδιασμα ξεκίνησαν οι πρώτες ενέργειες. Πιο συγκεκριμένα μεγάλο μέρος των τοπικών αρχών διορισμένων από τις κυβερνήσεις Μεταξά και Κορυζή επιχείρησαν να διαμορφώσουν συνθήκες συμβίωσης με τον κατακτητή και νέο αφέντη ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις συνεργασίας. Ωστόσο τα λαϊκά στρώματα έβλεπαν με δυσφορία την επίταξη και την επιτήρηση των κατακτητών με αποτέλεσμα οι πρώτες φωνές και κινήσεις αντίστασης να έρθουν στο φως όπως το πρωτοεαμίτικο ταχυδρομείο της κοινότητας της Λάγιας, όπου έδρασε ο Κώστας Βουγιουκλάκης. Στη Μάνη έλαβε χώρα μία από τις πρώτες εκτελέσεις δωσιλόγων στην Ελλάδα, πιο συγκεκριμένα το χωριό Σαϊδόνα του Ταυγέτου, όταν στις αρχές του 1942 η ομάδα του Ηλία Νοέα εκτέλεσε τον Στρόμπολη και τους Ιταλούς συνοδούς του· πράξη η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την πυρπόληση του χωριού από τις δυνάμεις κατοχής. Παρότι τα επιζώντα μέλη της ομάδας αυτής προσχώρησαν αργότερα στο ΕΑΜ η εκτέλεση αυτή εντάσεται στην αυθόρμητη προεαμική αντίσταση.
Σημείο καμπής του πολέμου αποτελεί αναμφισβήτητα το 1943 όπου ένεκα της ήττας των δυνάμεων του Άξονα στα μεγάλα μέτωπα και της σταδιακής υποχώρησης των Ιταλών σε συνδιασμό με την βίαιη αποστολή εργατών των κατεχόμενων εδαφών στην Γερμανία, ώθησαν μαζικά ανθρώπους στις αντιστασιακές οργανώσεις ενώ παράλληλα με μικρότερη μαζικότητα άνθισαν και τα δωσιλογικά σώματα στην Ελλάδα.
Το 8ο σύνταγμα Λακωνίας αποτελούσε ένα από τα πιο σκληροτράχηλα της Πελοποννήσου στελεχωμένο με μέλη του ΚΚΕ, επαγγελματίες στρατιωτικούς, αγρεργάτες από τη Λακωνία, βιομηχανικούς εργάτες της Καλαμάτας καθώς και αστούς και διανοούμενους πατριώτες. Εξέχουσες μορφές της Λακωνικής Αντίστασης αποτέλεσαν ο Σωτήρης Πέτρουλας (όχι ο φοιτητής), οι αξιωματικοί της χωροφυλακής Δημήτρης Αλικάκος και Παύλος Πιερουτσάκος, ο Παναγιώτης Μανολάκος, ο Παναγιώτης Γρουσουζάκος, από τους πρώτους νεκρούς στην Μάχη του Μελιγαλά εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλίας.
Τα δωσιλογικά σώματα στελεχώθηκαν ως επί το πλείστον από εθελοντές, είτε φιλοναζιστές είτε υποστηρικτές του παλαιού καθεστώτος και αντικομμουνιστές ενώ βίαιη στρατολόγηση παρατηρήθηκε μεταξύ των ορφανών του μεγάλου λιμού. Στα ταγμάτα ασφαλείας καθοριστικό ρόλο οι Πάνος Κατσαρέας, ο Σταύρος Γερακάρης και ο Λεωνίδας Βρεττάκος.
Μετά την Βάρκιζα.
Μετά την ήττα στην Αθήνα και την παράδοση των όπλων από το ΚΚΕ ξεκίνησε η περίοδος της Λευκής Τρομοκρατίας· προσδιορισμένη χρονικά από τον Μάρτιο του 1945 έως τον Ιούνιο του 1946. Στηριζόμενα από τις φιλελεύθερες και συντηρητικές κυβερνήσεις, σώματα κυρίως πρώην δωσιλόγων αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις πρώην ελασιτών, κατεξοχήν παράδειγμα εκείνο του Γιάννη Παυλάκου, συστήνουν την ΕΑΟΚ και ξεκινούν τις διώξεις εναντίον των πρώην ανταρτών, των φίλα προσκείμενων στο ΕΑΜ καθώς και των υπόπτων ως αριστερών.
Η δράση βασιλικών οργανώσεων είχε μεταξύ άλλων υλικά κίνητρα καθώς δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που οι Χίτες καρπώθηκαν τις περιουσίες των νεκρών αριστερών. Ο μαχητικός αντικομμουνισμός συνεχίστηκε με μεγαλύτερη σφοδρότητα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου όταν ένοπλες και αμυνόμενες ομάδες του δημοκρατικού στρατού συγκρούστηκαν με τους χίτες δίχως να απουσιάζουν καπάκια όπως ήταν η ενέδρα και η εκτέλεση του Κατσαρέα από τους Αντάρτες στο Γεράκι σε συνεννόηση με τον Παυλάκο που του πήρε τη θέση.
Κορύφωση του δράματος αποτέλεσε η επιχείρηση Περιστέρα, το 1948-49, όπου η Πελοπόννησος εκαθαρίστηκε από τις κυβερνητικές ομάδες και τα σώματα των χιτών. Κατά την περίοδο της Λευκής Τρομοκρατίας μεταξύ των νεκρών αριστερών ήταν το σύνολο σχεδόν της οικογένειας του Καπετάνιου του ΕΛΑΣ Σωτήρη Πέτρουλα, του Παναγιώτη Τσιριγώτη – αδελφού του παππού μου –  ενώ οι εισβολές των χιτών στις φυλακές Καλαμάτας, Γυθείου και Σπάρτης χαρακτηρίστηκαν από πρωτοφανή αγριότητα. Πέραν των πολιτικών και στρατιωτικών κρατουμένων, δολοφονήθηκαν από τους ΕΑΟΚ οι φύλακες που επιχείρησαν να τους αποτρέψουν.
Αυτή πάνω κάτω υπήρξε η διαδρομή του μαχητικού αντιφασισμού στην Λακωνία, με επίκεντρο τη Μάνη, που συντέλεσε στην πολιτική κυριαρχία του πολιτικού συντηρητισμού, της βασιλοφροσύνης και της σκληρής δεξιάς ενώ οι επιζήσαντες αριστεροί μετοίκησαν άλλοι στην Αθήνα και στον Πειραιά, άλλοι στο εξωτερικό, άλλοι στην πιο ήσυχη Κρήτη.
Το μοιρολόϊ του Βασίλη, από το βιβλίο της Δήμητρας Πέτρουλα που είναι η μάνα σου μωρή:
Νύχτα Σαββάτου ήτανε και Κυριακή χαράζει κάλλιο να μην ξημέρωνε και να ‘ρχετο άλλο βράδυ
Στης Μάνης τ’ άπαρτα βουνά τα τιμημένα μέρη, που Τούρκου δεν εμόλυνε το βρωμερό το χέρι…
Βγήκαν προδότες σήμερα των Γερμανών τσιράκια αυτοί όπου στην κατοχή ήταν ταγματαλήτες και τώρα ονομάζονται εθνικιστές και Χίτες..
Στο Βύτοιλο συνάχτηκαν, πάνω απο μια χιλιάδα. Με αυτόματα εγγλέζικα γινήκαν παλικάρια…
Στο Μοναστήρι για να παν και όποιονε βρουν να σφάξουν, άντρες γυναίκες και παιδιά χωρίς ν’ αναστενάξουν.
Το Μοναστήρι που κανείς δεν είχε κατορθώσει τους ήρωες κατοίκους του να τους υποδουλώσει.
Και Σούλι τ’ ονομάζανε κι όλοι το καμαρώναν όσοι ήθελαν τη λευτεριά και τους φασίστες διώχναν.
Μεσάνυχτα ξεκίνησαν και κύκλωση το κάνουν υψώματα και τα στενά όλα τα μέρη πιάνουν.
Για να ‘μπουν μέσα το πρωί κι όποιονε βρουν να σφάξουν, άντρες, γυναίκες και παιδιά χωρής ν’ αναστενάξουν…
Κι αφότου εξημέρωσε σ’ όλα τα σπίτια μπαίνουν, γυναίκες και μικρά παιδιά με ξύλα τους πηγαίνουν.
Πέτρα να ήταν η καρδιά ήθελε να ραίσει όταν αντίκριζε να δει και να καλογνωρίσει να τρώνε οι κότες τα μυαλά και το μωρό να κλαίει ή τραυματίας να βογκά ποτάμι αίμα να ρέει.
……………..
Και με φωνή σβησμένη να εκδικηθούμε να ζητά όσοι είναι μεινεμένοι.
Βιβλιογραφικός οδηγός
Που είναι η μάνα σου μωρή; της Δήμητρας Σωτήρη Πέτρουλα.
Η πελοπόννησος στο πρώτο αντάρτικο του Κωνσταντίνου Μπρούσαλη.
Εθνική Αντίσταση του Ιάσωνα Χανδρινού.
Αναμνήσεις από την εθνική αντίσταση στην Λακωνία του Κώστα Βουγιουκλάκη.
Οι αετοί της Μάνης του Σπύρου Τριανταφύλλου.

Εμείς οι καλλιτέχνες και εργαζόμενοι στο χώρο του πολιτισμού, οι δημιουργοί της τέχνης από κάθε χώρο, υπογράφουμε το κείμενο αυτό στηρίζοντας το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών στη μάχη που δίνει συνεχίζοντας την αγωνιστική 100χρονη πορεία του για μια τέχνη με αξιώσεις.

Σε μια εποχή που μας παίρνουν πίσω κάθε εργασιακό μας δικαίωμα, που προσπαθούν να τσακίσουν κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια και κάθε ψήγμα πολιτισμού, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, μετά την υπογραφή της σύμβασης στο Εθνικό, στο ΚΘΒΕ και στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, δίνει τη μάχη και στο Ελεύθερο Θέατρο. Για ένα θέατρο που θα εξασφαλίζει το δικαίωμα των καλλιτεχνών να ζουν από την τέχνη τους, ώστε να μπορούν με τη σειρά τους να την εξελίσσουν, να αναδεικνύουν τον ουσιαστικό της ρόλο στην κοινωνία.

Ενώνουμε τη φωνή μας με τη φωνή του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, στηρίζοντας τον αγώνα του για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στο Ελεύθερο θέατρο, για ένα θέατρο που μας αξίζει!

http://www.sei.gr/

Ουτοπία τ.123 Ουτοπία τ.123

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (Μέρος Β’)

Σελ.: 202
Σχήμα: 16,5 x 23,5
ISBN: 1105-914123
Τιμή: 11,00 €
Τιμή online: 10,00 €

Τριμηνιαία Έκδοση Θεωρίας και Πολιτισμού
Διεύθυνση Έκδοσης: Ευτύχης Μπιτσάκης
Οκτώβριος-Νοέμβριος- Δεκέμβριος 2017

Aπό το οπισθόφυλλο του τεύχους:

Claude Morilhat: Ο Κομμουνισμός επιστρέφει στους φιλοσόφους • Μικαέλ Λεβί: Μαρξιστικός «Ουμανισμός» και Σοσιαλιστική «Δημοκρατία» • Δημήτρης Καλτσώνης: Το μέλλον της λα ϊκής εξουσίας στην Κούβα • Murad Akhundov: Η σοβιετική επιστήμη υπό την πίεση της ιδεολογίας • Christophe Chiclet: Το Επαναστατικό Αναρχικό Κίνημα στην Ουκρανία. H εποποιία του Νέστορα Μαχνό • Παναγιώτης Μανιάτης: Η πάλη του Λένιν ενάντια στην Προλετκούλτ • Ηρακλής Οικονόμου: Η ρωσική στρατιωτική ισχύς και τα κουλουβάχατα της ιστορίας • Χρυσούλα Μητσοπούλου: «Η τέχνη μέσα στη ζωή» – Η παρέμβαση του Μπόρις Αρβατόβ

ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ
Ρόζα Λούξεμπουργκ: Η Ρωσική τραγωδίαΗ κοινωνικοποίηση της κοινωνίας (γερμανικός μπολσεβικισμός)Ομιλίες στο συνέδριο της Στουτγκάρδης (Οκτώβριος 1898) • Κρις Κατρόουν: Η Ρόζα Λούξεμπουργκ και το κόμμα

Ο Νικολάς Γκιγιέν (Nicolás Cristóbal Guillén Batista), είναι η μουλάτα ψυχή της Κούβας και η κοινωνική της συνείδηση. «Λαϊκός» ποιητής της Επανάστασης, με τεράστια απήχηση, όχι μόνο στο λαό του, αλλά και σε όλους τους ισπανόφωνους, για τον οποίον «έχει ειπωθεί ότι η ποίησή του δεν είναι μόνο η ποίηση μιας ράτσας παρά είναι κοινωνική, προλεταριακή, ανθρώπινη, με όλη τη σημασία των λέξεων». Ο ποιητής καταθέτει την ψυχή του για τους αγώνες, τα όνειρα, και τις ιδιομορφίες των Αφρο-Κουβανών. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί, είναι η καθομιλουμένη των μαύρων της Κούβας. Με αυτό τον μεγάλο ποιητή θα σχοληθούν οι εκδόσεις ΚΨΜ τους επόμενους μήνες… Αξίζει!

https://www.vakxikon.gr/theoharis-papadopoulos-interview/

Θεμελιώδες θεώρημα και στην πράξη αποδεκτό : « Ο’τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο».
Αν οι μουσικές δεν ξορκίζουν και δεν διώχνουν την λύπη,τότε πρέπει να ακουστούν πιο δυνατά, να προστεθεί μια δόση από συναίσθημα,ολίγον τι από τσαντίλα, γρέζι και διαγαλαξιακές αστροσυμφωνίες.
Bittersweet symphonies – με την ‘Εφη Χυδεριώτου κάθε Πέμπτη 21:00 – 23:00 στο www.darkwaveradio.net

 

Αγωνιστικό κομμάτι που στάλθηκε από Ινδία

 

Ådalen 31 (Released in the United States as Adalen Riots) is a 1969 Swedish drama film directed by Bo Widerberg. It depicts the 1931 Ådalen shootings, in which Swedish military forces opened fire against labour demonstrators in the Swedish sawmill district of Ådalen killing five people, including a young girl.

Still people go to Ådalen to honour the victims and The workers who fought in Ådalen.

http://www.adalsmarschen.se/