Category: Americas


Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ ΤΟΛΜΟΥΝ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

“Πραγματική λογοτεχνία μπορεί να υπάρξει”, γράφει ο Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν, “μόνο όταν δημιουργείται όχι από φιλόπονους και αξιόπιστους επαγγελματίες αλλά από τρελούς, ερημίτες, αιρετικούς, ονειροπόλους, επαναστάτες και σκεπτικιστές”.
Σ’ αυτή τη βάση μιλώντας, οι ποιητές που εδώ ανθολογούνται είναι πραγματικοί λογοτέχνες. Έχοντας ακολουθήσει τον δικό τους δρόμο, πολυβραβευμένοι οι πιο πολλοί… έχοντας γυρίσει οι περισσότεροι την πλάτη σε κοινοτοπίες και στεγανά, εντούτοις φτασμένοι πια, “τιμημένοι” με τίτλους ακαδημαϊκούς και πανεπιστημιακές θέσεις… κι άλλοι πάλι μόνο από το κοινό τους αναγνωρισμένοι, τόσο μακριά από βραβεύσεις και αξιώματα…
Κομμάτια της avant-garde της εποχής τους, “η ποίησή τους, κραυγές σεληνιασμένων σε στιγμές επιληπτικής κρίσης… αφορισμένοι περιθώριοι, εξοστρακισμένοι και διαφορετικοί, αποκαμωμένοι από κτηνώδεις κι ανούσιες δουλειές, απ’ τα ξενύχτια, τις απόπειρες αυτοκτονίας… τα μούτρα τους σκαμμένα βαθιά από πρόωρα γεράματα, τα πρόσωπα κιτρινισμένα από χολή και οινοποσίες, στα μάτια τους μια ρέμβη που μοιάζει με άνοια γεροντική… αιωρούμενοι σε μιαν άβυσσο που την έχουνε έντεχνα επιλέξει…”. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Συγγραφέας: Μπουρλής Γιώργος

Έτος έκδοσης: 05/10/2013

Σελίδες: 224

Λ.Τ. με ΦΠΑ: €10.00

Ραούλ Κάστρο: Kεντρική Εισήγηση στο 7ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας / Εκδοση Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί»

Δε μου άρεσαν αυτά που άκουσα

Διαδικτυακή καμπάνια  στον  ιστότοπο  cubavsbloqueo.cu  εν όψει της συζήτησης της ετήσιας Έκθεσης της Κούβας στον ΟΗΕ.

Representantes de distintas organizaciones de Grecia participaron en el foro «Los retos de la Revolución Bolivariana» promovido por la embajada de Venezuela en Atenas. La intervención central estuvo a cargo del Secretario General de la JCV, Hector Alejo Rodríguez. También estuvo en el panel el embajador venezolano Farid Fernández.

Εδώ μια ελληνική παρουσίαση https://solidariagriega.wordpress.com/2016/09/30/o%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ

ΜΕΞΙΚΟ

ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟ 2016

29 Φλεβάρη 2016,

Θεωρώντας:

Πρώτον: Ότι η σοβαρή κρίση που πλήττει ολόκληρο τον κόσμο, και πρόκειται να οξυνθεί, θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση του πλανήτη και ό,τι τον κατοικεί, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων.

Δεύτερον: Ότι η πολιτική των από πάνω όχι μόνο είναι ανίκανη να συλλάβει και να οικοδομήσει λύσεις, αλλά επίσης είναι από τους κύριους υπεύθυνους για την καταστροφή που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Τρίτον: Ότι οι επιστήμες και οι τέχνες διασώζουν ό,τι καλύτερο έχει η ανθρωπότητα.

Τέταρτο: Ότι οι επιστήμες και οι τέχνες συνιστούν τη μοναδική σοβαρή δυνατότητα οικοδόμησης ενός πιο δίκαιου και λογικού κόσμου.

Πέμπτον: Ότι οι ιθαγενικοί πληθυσμοί και όσες/οι ζουν, αντιστέκονται και αγωνίζονται στα υπόγεια όλου του κόσμου είναι κάτοχοι, ανάμεσα στ’ άλλα, μιας δομικής σοφίας: της επιβίωσης σε ενάντιες συνθήκες.

Έκτον: Ότι ο ζαπατισμός συνεχίζει, στη ζωή ή στο θάνατο, να ποντάρει στην Ανθρωπότητα.

Η Επιτροπή της Έκτης του EZLN και ζαπατιστικές βάσεις στήριξης:

ΚΑΛΟΥΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ, ΕΠΙΣΗΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ, Τ@Σ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ/ΟΥΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΤΗΣ, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΙΘΑΓΕΝΙΚΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ:

ΠΡΩΤΟΝ: – ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ «CompARTE POR LA HUMANIDAD» [1] ΠΟΥ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΧΩΡΑ ΜΕΤΑΞΥ 17 και 30 Ιούλη 2016.

Μπορούν να συμμετέχουν όσες/οι ασκούν την ΤΕΧΝΗ. Για τον ζαπατισμό, καλλιτέχνης είναι κάθε άτομο που υπερασπίζεται τη δραστηριότητά του ως τέχνη, ανεξάρτητα από τις νόρμες, κριτικ@ς της τέχνης, τα μουσεία, τις βικιπαιδείες και τους λοιπούς ειδικούς που κατηγοριοποιούν (δηλαδή, αποκλείουν) ανθρώπινες δραστηριότητες.

Το φεστιβάλ θα έχει δυο κύριες εκδηλώσεις:

Η μία στο Πανεπιστήμιο της Γης (CIDECI), στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, Τσιάπας, Μεξικό και σε μέρη και ημέρες διαφορετικές που θα αποφασιστούν ανάλογα με την επιβεβαιωμένη συμμετοχή. Σε αυτήν θα συμμετάσχουν όλα τα άτομα, ομάδες και συλλογικότητες που θα έχουν εγγραφεί ή/και θα έχουν προσκληθεί για αυτόν τον λόγο. Η καταληκτική ημερομηνία για τις εγγραφές θα είναι μέχρι και τις 15 Ιούνη. Η ηλεκτρονική διεύθυνση για τις εγγραφές στις δράσεις είναι compArte@ezln.org.mx.

H άλλη εκδήλωση θα είναι στο Καρακόλ του Οβεντίκ, Τσιάπας, Μεξικό. Σε αυτήν θα συμμετάσχουν μόνο οι ζαπατιστικές βάσεις στήριξης με τις καλλιτεχνικές τους εκφράσεις. Για την προετοιμασίας της, από τον μήνα Φλεβάρη μέχρι και τον μήνα Ιούνη 2016, στις ζαπατιστικές κοινότητες, περιοχές και ζώνες δεκάδες χιλιάδες άντρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι Ζαπατίστας θα πραγματοποιήσουν συνελεύσεις και φεστιβάλ για να αποφασίσουν τους τρόπους καλλιτεχνικών παρεμβάσεων και να επιλέξουν ποιοι θα συμμετάσχουν. Το ζαπατιστικό κομμάτι του φεστιβάλ θα αρχίσει στις 17 Ιούλη 2016.

Η συμμετοχή καλεσμένων και εγγεγραμμένων καλλιτεχνών μπορεί να γίνει με την τέχνη που ασκούν ή με έναν αναστοχασμό σχετικά με αυτήν.

Η είσοδος είναι ελεύθερη (απαιτείται εγγραφή).

ΔΕΥΤΕΡΟΝ – Στην ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΙΘΑΓΕΝΙΚΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ για τα 20 χρόνια αγώνα και αντίστασης που ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΧΩΡΑ ΣΤΙΣ 12 ΟΚΤΩΒΡΗ 2016 στο Πανεπιστήμιο της Γης (CIDECI) στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, Τσιάπας, Μεξικό. Τις προηγούμενες και επόμενες μέρες το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο θα πραγματοποιήσει δράσεις που θεωρεί σχετικές σε μέρη που θα αποφασίσει. Η ηλεκτρονική διεύθυνση για εγγραφή παρατηρητών στη γιορτή προς τιμήν του Εθνικού Ιθαγενικού Κογκρέσου (CNI) είναι το CNI20aniversario@ezln.org.mx.

ΤΡΙΤΟΝ – Στη συνάντηση «L@s Zapatistas y las conCIENCIAS POR LA HUMANIDAD» ΠΟΥ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΧΩΡΑ ΜΕΤΑΞΥ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2016 ΚΑΙ 4 ΓΕΝΑΡΗ 2017 στο CIDECI στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, Τσιάπας, Μεξικό.

Σε αυτή τη συνάντηση θα συμμετάσχουν ΜΟΝΟ οι επίσημοι/ες και καθημερινοί/ές επιστήμονες/ισσες που θα καλεστούν, καθώς και μαθητές/τριες, νέες/οι των ζαπατιστικών βάσεων στήριξης που θα θέσουν τις αμφιβολίες, ερωτήσεις και ερωτήματα στους επιστήμονες που θα συμμετάσχουν. Αν και η είσοδος είναι ελεύθερη (απαιτείται εγγραφή), θα μπορούν να πάρουν το λόγο μόνο οι ομιλητές/τριες και νέες/οι Ζαπατίστας που θα έχουν επιλεχθεί από τις κοινότητές, περιοχές και ζώνες τους. Δεν θα υπάρξει εξέταση για τους μαθητές. Αλλά για τους επιστήμονες/ισσες… καλή τύχη με τις ερωτήσεις. Η διεύθυνση για την εγγραφή ως ακροατές/τριες είναι conCIENCIAS@ezln.org.mx.

Θα σας δώσουμε περισσότερες λεπτομέρειες τις επόμενες μέρες.

Από τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού

Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μοϊσές

Μεξικό, Φλεβάρης 2016

[Σημειώσεις της μετάφρασης]:

[1] λογοπαίγνιο με το compa=σύντροφος/ισσα και arte=τέχνη και comparte=μοιράσου (conpARTE ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ).

[2] λογοπαίγνιο με το con=συν και ciencias=επιστήμες και conciencias=συνειδήσεις (οι Ζαπατίστας και οι συνΕΠΙΣΤΗΜΕΣ/συνείδησεις ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ).

Μπροστά στις κλιμακούμενες επιθέσεις:
  • Δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλουμε στο να ακουστεί η φωνή της αγωνιζόμενης Βενεζουέλας: των εργαζομένων, των αγροτών, καθώς και της εκλεγμένης Μπολιβαριανής κυβέρνησης.
  • Απαιτούμε την άρση του προεδρικού διατάγματος των ΗΠΑ το οποίο συνιστά άμεση απειλή στρατιωτικής επέμβασης στη Βενεζουέλα.
  • Απαιτούμε να πάψουν οι οικονομικές κυρώσεις κατά της Βενεζουέλας καθώς και κάθε επέμβαση που παραβιάζει την εθνική κυριαρχία της χώρας.


Περισσότερα:

Prensa Rebelde: Nα ακουστεί η φωνή της αγωνιζόμενης Βενεζουέλας: των εργαζομένων, των αγροτών, καθώς και της εκλεγμένης Μπολιβαριανής κυβέρνησης.
Ελληνικό Δίκτυο Αλλυλεγγύης (La Red Solid@ria Griega)

ahdonia2bkai2bbazookas2bcover-zafiratos-neo-alkyonis-22-4-2016-7-00Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις «New Star». Πρόκειται για την έκδοση 11 ποιημάτων του εθνικού ποιητή της Κούβας Νικολάς Γκιγιέν (Nicolás Guillén, 1902-1989) με θέμα τον Τσε και την Επανάσταση. Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Νικολάς Γκιγιέν: Αηδόνια και Μπαζούκας» ενώ εμπνευστής, δημιουργός και επιμελητής της έκδοσης είναι ο Μπάμπης Ζαφειράτος.

Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου δημοσιεύουμε το ποίημα «Che Comandante, amigo» του Γκιγιέν, σε μετάφραση Μπάμπη Ζαφειράτου, συνοδευόμενο από ένα βίντεο με την αφήγηση του από τον ίδιο τον ποιητή.

 

 

 

 

NO porque hayas caídotu luz es menos alta.

Un caballo de fuego

sostiene tu escultura guerrillera

entre el viento y las nubes

de la Sierra.

No por callado eres silencio.

Y no porque te quemen,

porque te disimulen bajo tierra,

porque te escondan

en cementerios, bosques, páramos,

van a impedir que te encontremos,

Che Comandante,

amigo.

CON sus dientes de júbilo

Norteamérica ríe. Mas de pronto

revuélvese en su lecho

de dólares. Se le cuaja

la risa en una máscara,

y tu gran cuerpo de metal

sube, se disemina

en las guerrillas como tábanos,

y tu ancho nombre herido
por soldados

ilumina la noche americana

como una estrella súbita, caída

en medio de una orgía.

Tú lo sabías, Guevara,

pero no lo dijiste por modestia,

por no hablar de ti mismo,

Che Comandante,

amigo.

ESTÁS en todas partes. En el indio

hecho de sueño y cobre. Y en

el negro

revuelto en espumosa muchedumbre,

y en el ser petrolero y salitrero,

y en el terrible desamparo

de la banana, y en la gran pampa de
las pieles,

y en el azúcar y en la sal y en los

cafetos,

tú, móvil estatua de tu sangre como
te derribaron,

vivo, como no te querían,

Che Comandante,

amigo.

CUBA te sabe de memoria. Rostro

de barbas que clarean. Y marfil

y aceituna en la piel de santo joven.

Firme la voz que ordena

sin mandar,

que manda compañera, ordena

amiga,

tierna y dura de jefe

camarada.

Te vemos cada día ministro,

cada día soldado, cada día

gente llana y difícil
cada día.

Y puro como un niño

o como un hombre puro,

Che Comandante,

amigo.

PASAS en tu descolorido, roto,

agujereado traje de campaña.

El de la selva, como antes

fue el de la Sierra. Semidesnudo

el poderoso pecho de fusil

y palabra,

de ardiente vendaval y lenta
rosa.

No hay descanso.

¡Salud, Guevara!

O mejor todavía desde el hondón

americano:

Espéranos. Partiremos contigo.

Queremos

morir para vivir como tú has

muerto,

para vivir como tú vives,

Che Comandante,

amigo.

Nicolás Guillen,

8 – 15 de Οctubre de 1967

ΚΙ ΑΣ έπεσεςτο φως σου μένει πάντοτε μεσούρανα

Άλογο καμωμένο από φωτιά

καλπάζει με το αντάρτικο άγαλμά σου

μες στους ανέμους και τα σύννεφα

της Σιέρρας.

Κι αν σώπασες, δε σώπασε η φωνή σου.

Κι αν σ’ έκαψαν,

κι αν σ’ έχωσαν βαθιά κάτω απ’ το χώμα,

κι αν έκρυψαν τη στάχτη σου

σε κοιμητήρια, σε δάση και τυρφώνες,

δε θα μας εμποδίσουν να σε βρούμε,

Τσε Κομαντάντε,

φίλε.

ΓΕΛΑΕΙ σαρδόνια

η Βόρεια Αμερική. Μα ξάφνου

στριφογυρνάει πάνω σε κείνο το στρώμα

από δολάρια. Το γέλιο της

μια παγωμένη μάσκα τώρα,

και το γιγάντιο σώμα σου από μέταλλο

ανυψώνεται, διασκορπίζεται,
σαν ντάβανος κεντρίζει τους αντάρτες,

και το τρανό όνομά σου λαβωμένο
απ’ τους στρατιώτες

λάμπει μέσα στ’ αμερικάνικα σκοτάδια,

σαν ένα πεφταστέρι

στη μέση μιας απαίσιας γιορτής.

Εσύ, Γκεβάρα, το ’ξερες,

μα από σεμνότητα δεν το ’πες

για να μην καυχηθείς,

Τσε Κομαντάντε,

φίλε.

ΕΙΣΑΙ παντού. Στον Ινδιάνο

τον από χαλκό και όνειρα πλασμένο.

Κι είσαι στη μαύρη

εξεγερμένη, τρικυμισμένη λαοθάλασσα,

στου πετρελαίου τον εργάτη και του νίτρου

και στη φριχτή εγκατάλειψη

της μπανανοφυτείας, και στης μεγάλης
πάμπας το πετσί
και στο αλάτι και στη ζάχαρη, και στις

φυτείες του καφέ,

εσύ, φιγούρα αναδυόμενη απ’ το αίμα σου
καθώς σωριάστηκες,

και ζωντανός, όπως δεν σε ήθελαν,

Τσε Κομαντάντε,

φίλε.

Η ΚΟΥΒΑ σ’ έχει αποστηθίσει. Πρόσωπο

με τη φωτεινή γενειάδα. Και χρώμα ελιάς και φίλντισι στο δέρμα του άγιου νέου.

Φωνή ακλόνητη, που δίνει διαταγές

μα δεν προστάζει,

μια προσταγή συντροφική, μια φιλική

διαταγή,

σκληρή και τρυφερή, οδηγητή και

σύντροφου.

Σε βλέπουμε καθημερνά υπουργό,

καθημερνά στρατιώτη, καθημερνά

άνθρωπο απλό, και δύσκολη

η κάθε μέρα.

Κι άδολος είσαι σαν παιδί

σαν ένας άντρας άδολος,

Τσε Κομαντάντε,

φίλε.

ΠΕΡΝΑΣ με την ξεθωριασμένη, σκισμένη,

τρύπια σου στολή της μάχης.

Στη ζούγκλα σήμερα, σαν άλλοτε

στη Σιέρα. Μισόγυμνο

το δυνατό σου στέρνο, του λόγου και του

τουφεκιού,

μια θύελλα φωτιάς, κι αυτή τη σπίθα
που φουντώνει.

Χωρίς ανάπαυλα.

Γεια σου Γκεβάρα!

Μα πιο καλά για να στο πω, εκεί
στο αμερικάνικο φαράγγι:

Περίμενέ μας. Θα φύγουμε μαζί σου.

Θέλουμε

να πεθάνουμε για να ζήσουμε όπως

πέθανες εσύ,

να ζήσουμε όπως ζεις εσύ,

Τσε Κομαντάντε,

φίλε.

Νικολάς Γκιγιέν,

8 – 15 Οκτωβρίου 1967

Στον οικονομικό τομέα ο αρχηγός είναι μόνιμα ο κύριος υποστηρικτής του λατιφούντιου [1]. Παρότι μερικές φορές κηρύσσονται εχθροί της ιδιοκτησίας, σχεδόν δεν υπάρχει αρχηγός που να μην καταλήγει στη μεγαλογαιοκτησία. Το βέβαιο είναι ότι η στρατιωτική εξουσία φέρνει μοιραία μαζί της το έγκλημα του σφετερισμού της γης· αδιάφορα αν λέγεται στρατιώτης, αρχηγός, βασιλιάς ή αυτοκράτορας: δεσποτισμός και λατιφούντιο είναι όροι ταυτόσημοι. Και είναι φυσικό, τα οικονομικά και πολιτικά δικαιώματα να μπορούν να διατηρηθούν και να προστατευτούν μόνο μέσα σε ένα καθεστώς ελευθερίας. Ο απολυταρχισμός οδηγεί μοιραία στην αθλιότητα των πολλών και στην επιδειξιομανία και την κατάχρηση από τη μεριά των λίγων. Μόνο η δημοκρατία, παρά τα ελαττώματά της, μπόρεσε να μας πλησιάσει στις καλύτερες πραγματώσεις κοινωνικής δικαιοσύνης, τουλάχιστον η δημοκρατία πριν εκφυλιστεί στους ιμπεριαλισμούς των πολύ πλούσιων δημοκρατιών περιστοιχισμένων από εξαθλιωμένους λαούς. Εν πάση περιπτώσει, σ’ εμάς ο αρχηγός και η στρατιωτική κυβέρνηση συνεργάστηκαν στην ανάπτυξη των λατιφουντίων. Οποιαδήποτε επιφανειακή εξέταση των τίτλων ιδιοκτησίας των μεγάλων γαιοκτημόνων μας θα αρκούσε για να αποδείξει ότι οφείλονται αρχικά στις παροχές του Ισπανικού Στέμματος, και μετά σε χορηγίες και παράνομες χάρες σε μεσάζοντες στρατηγούς από τις ψευτοδημοκρατίες μας. Οι παροχές και οι χορηγήσεις εκχωρήθηκαν, σε κάθε βήμα, χωρίς να ληφθούν υπόψη τα δικαιώματα ολόκληρων πληθυσμών ιθαγενών ή μιγάδων, αδύναμων να υπερασπιστούν τα εδάφη τους[2].

José Vasconcelos, διάλεξη για τον «Εθνικισμό στη Λατινική Αμερική», περιοδικό Amauta.

 

 

Αυτό το απόσπασμα από ομιλία του σπουδαίου Μεξικανού διανοούμενου και πολιτικού, εκπροσώπου του ρεύματος του ιθαγενισμού, παραθέτει ο José Carlos Mariategui στο δοκίμιό του για το «Ζήτημα της Γης», που συμπεριλαμβάνεται στα «Επτά Δοκίμια για την Ερμηνεία της Περουβιανής Πραγματικότητας [3]. Ο μεγάλος Περουβιανός μαρξιστής διανοούμενος, σύγχρονος και ισάξιος του Γκράμσι στη Λατινική Αμερική και πνευματικός πατέρας της νεότερης γενιάς επαναστατών, όπως ο Τσε Γκεβάρα, ερμηνεύει με ταξικά κριτήρια στο μνημειώδες πολιτικό έργο του, γραμμένο το 1925, την ιστορία όχι μόνο του Περού αλλά ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής.

Στο δοκίμιο ειδικά για το «Ζήτημα της γης», εξηγεί πώς – με λίγες εξαιρέσεις – οι στρατιωτικοί ηγέτες (caudillos[4]) που πρωτοστάτησαν στους πολέμους Ανεξαρτησίας και οι επίγονοί τους, σφετερίστηκαν στη συνέχεια την πολιτική εξουσία στις νεοσυσταθείσες δημοκρατίες – είτε με στρατιωτικά προνουντσιαμέντα είτε με τη συνταγματική νομιμοποίηση νόθων εκλογών – και συμμάχησαν με την προνομιούχα τάξη των γαιοκτημόνων με σκοπό την διατήρηση των προνομίων των τελευταίων, εις βάρος των φτωχών αγροτών, στην πλειοψηφία τους ινδιάνων και μιγάδων.

Ο Μαριάτεγκι, πρωτοπόρος στην εποχή του, ξεπερνά τις «λογοτεχνικές» και «ανθρωπιστικές» προσεγγίσεις των προβλημάτων των ιθαγενών πληθυσμών, εστιάζοντας στη ρίζα του προβλήματος, δηλαδή την ιδιοκτησία της γης. Με αναφορές στις παραδόσεις κοινοτικής ιδιοκτησίας και κοινωνικοποιημένης παραγωγής των Άνδεων, τις οποίες χαρακτηρίζει «εμπειρικό κομμουνισμό» του Ταουντινσούγιο [5], εξηγεί πώς η ιδιοκτησία της γης είναι κεφαλαιώδους σημασίας ζήτημα για τον Ινδιάνο, έτσι ώστε να καλλιεργήσει τη γη παραγωγικά και να μπορεί να ζει αξιοπρεπώς, όπως αιώνες πριν την έλευση των Ισπανών κατακτητών οι οποίοι κατέστρεψαν το ντόπιο σύστημα γεωργικής εκμετάλλευσης, χωρίς να το αντικαταστήσουν με κάποιο άλλο αποτελεσματικό. Απεναντίας, άρπαξαν όλη την εύφορη γη και σχημάτισαν μεγάλες ιδιοκτησίες (λατιφούντια), των οποίων οι ιδιοκτήτες δεν ενδιαφέρονταν για την απόδοση αλλά μόνο την κερδοφορία, συνήθως μέσω της υπενοικίασης σε υπενοικιαστές-διαχειριστές και με πρακτικές όπως η «πρόσδεση» και το «γιανακονάσγκο» [6] των ινδιάνων εργατών γης.

Τυπικά αυτές οι πρακτικές καταργήθηκαν ή βελτιώθηκαν επί το προοδευτικότερον μετά την κατάργηση της αποικιοκρατίας [7], κάτω από την επιρροή του φιλοσοφικού ρεύματος του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού, αλλά στις πράξη οι μεγάλες ιδιοκτησίες δε θίχτηκαν, ούτε καλυτέρεψε η ζωή των ιθαγενών πληθυσμών. Οι πολιτικοί, στην πλειοψηφία τους προερχόμενοι από τις τάξεις των πρώην ευγενών και των στρατιωτικών, συνέχισαν να υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων γαιοκτημόνων αφενός, και του ξένου κεφαλαίου αφετέρου, με αντάλλαγμα την υποστήριξη των τελευταίων για να παραμένουν στην εξουσία.

Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1968 και τη στρατιωτική κυβέρνηση του Χουάν Βελάσκο Αλβαράδο, για να λάβει χώρα μια πραγματική αγροτική μεταρρύθμιση. Ωστόσο, παρ’ όλες τις καλές προθέσεις, αυτή η προσπάθεια απέτυχε γιατί έγινε με προχειρότητα και όχι αρκετή τόλμη, με αποτέλεσμα οι Ινδιάνοι να γίνουν μεν ιδιοκτήτες γης, αλλά χωρίς να τους δοθούν τα μέσα (γεωργικά μηχανήματα, σπόροι, λιπάσματα) ώστε να μπορούν να την καλλιεργήσουν αποδοτικά. Αυτό είχε ως επακόλουθο τουλάχιστον 2 εκατομμύρια αυτόχθονες από την περιοχή των Άνδεων να μεταναστεύσουν στη Λίμα και τα άλλα αστικά κέντρα, για να στοιβαχθούν σε παραγκουπόλεις και να συγκροτήσουν το λούμπεν προλεταριάτο των μεγαλουπόλεων της ακτής. Φαίνεται ότι τα διδάγματα του Χοσέ Κάρλος Μαριάτεγκι έως τώρα, σχεδόν έναν αιώνα μετά, δεν είχαν αρκετούς αποδέκτες, είτε αρχηγούς με στρατιωτική προέλευση, όπως ο νυν πρόεδρος του Περού, είτε «τεχνοκράτες» πολιτικούς.

 

 

Σημειώσεις

[1] Λατιφούντιο (λατινικά latifundium): Μεγάλη ιδιοκτησία γης, αντίστοιχη του μεσαιωνικού φέουδου. Στα χρόνια της αποικιοκρατίας στη Λατινική Αμερική, συνήθως όρος για νε περιγράψει μεγάλα αγροκτήματα και φυτείες, προορισμένα κυρίως για μονοκαλλιέργειες εξαγόμενων προϊόντων.
[2] Οι υπογραμμίσεις είναι επιλογή του αναρτούντος.

[3] Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα.

[4] Caudillo(καουδίγιο): Στη Λατινική Αμερική πολιτικός αρχηγός ή ηγέτης, συνήθως με στρατιωτική προέλευση και με αυταρχικές μεθόδους. Caudillismo: Το φαινόμενο της ανάδειξης και επικράτησης τέτοιων ηγετών, συχνότατο στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής μέχρι και τις μέρες μας. Μπορεί να αποδοθεί ως «στρατιωτικός αρχηγισμός» και γενικά έχει αρνητική χροιά.

[5] Αυτοκρατορία των Ίνκας.

[6] Πρακτικές σύμφωνα με τις οποίες οι ιθαγενείς αγρότες ήταν υποχρεωμένοι να παρέχουν την εργασία τους όπου τους ζητούσαν ή να αποδίδουν στον ιδιοκτήτη μεγάλο μέρος της παραγωγής. Και οι δύο πρακτικές μοιάζουν πολύ με αντίστοιχες της δουλοπαροικίας στην τσαρική Ρωσία.
[7] Αρχές 19ου αιώνα στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής.

 

πηγή http://proyectonumantino.blogspot.gr

Ο διάσημος κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1982) παρακολουθούνταν επί 24 χρόνια από το FBI, συμφωνα με σαββατιάτικο άρθρο της Washington Post.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η παρακολούθηση του συγγραφέα ξεκίνησε το 1961, με διαταγή του τότε διευθυντή του Ομοσπονδιακού Γραφείου Έρευνας, Έντγκαρ Χούβερ.
Εκείνη την εποχή ο «Γκάμπο» ήταν 33 ετών και μόλις είχε φτάσει στη Νέα Υόρκη. Aνάμεσα στα σχέδια του ήταν να εργαστεί για το νεοσύστατο τότε πρακτορείο ειδήσεων Prensa Latina, κατι που για το FBI μεταφραζόταν ως «βοήθεια στην ίδρυση ένας ειδησεογραφικού μέσου της κουβανικής κυβέρνησης».
Το FBI δημοσίευσε συνολικά 137 σελίδες από το αρχείο του για τον Γκαρσία Μάρκες, ενώ μένουν ακόμα 133 σελίδες των οποίων το περιεχόμενο παραμένει άγνωστο. Σύμφωνα με τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία, περισσότερα από 9 άτομα λειτούργησαν ως «εμπιστευτικοί πληροφοριοδότες» και παρακολουθούσαν της δραστηριότητες του συγγραφέα, ο οποίος εκείνη την εποχή ζούσε στις ΗΠΑ μαζί με τη σύζυγό του Μερσέδες Μπάρτσα και το γιο του.Ο εξαιρετικά αγαπητός κολομβιανός συγγραφέας, που απεβίωσε τον Απρίλιο του 2014, είχε προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις με στάσεις όπως η στενή φιλία του με τον ηγέτη της κουβανικής επανάστασης Φιντέλ Κάστρο.

Ο γιός του συγγραφέα, κινηματογραφιστής Ροδρίγο Γκαρσία, δήλωσε ότι δεν ήξεραν ότι ο πατέρας του ήταν αντικείμενο παρακολούθησης από το FBI, ωστόσο η είδηση δεν τον εκπλήσει. «Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ένας κολομβιανός βρισκόταν στη Νέα Υόρκη για να ανοίξει ένα κουβανικό πρακτορείο ειδήσεων, θα ήταν ασυνηθιστο να μην τον παρακολουθούσαν», είπε χαρακτηριστικά.

Πηγή: Telesur

 

πηγή http://proyectonumantino.blogspot.gr