Latest Entries »

Αποτέλεσμα εικόνας για η αυτοβιογραφια του μπρους ντίκινσονΟ Μπρους Ντίκινσον έλεγε πάντα ότι η συγγραφή της αυτοβιογραφίας του θα ερχόταν στο τέλος της καριέρας του. Ωστόσο, η διάγνωση ότι πάσχει από καρκίνο στο φάρυγγα του άλλαξε τα σχέδια, όπως δήλωσε ο ίδιος.

Μετά την ανάρρωσή του, ο φρόντμαν των Iron Maiden ξεκίνησε να γράφει την ιστορία της ζωής του. Ως αποτέλεσμα προέκυψε η έκδοση της αυτοβιογραφίας του με τίτλο «Τι κάνει αυτό το κουμπί;» ( What Does This Button Do) πριν από λίγες ημέρες.

Ο 59χρονος ροκάς θυμάται στο βιβλίο του πως απέρριψε προσφορά να γράψει παρόμοιο βιβλίο πριν από περίπου δέκα χρόνια, απαντώντας: «Δεν αισθάνομαι ότι έχω τελειώσει ακόμα». Ωστόσο μετά τη διάγνωση του καρκίνου, πίστεψε ότι «ενδεχομένως να υπάρχει ένας εξωτερικός παράγοντας που κάνει ρεαλιστική την πιθανότητα να τελειώσω νωρίτερα από ότι σχεδίαζα».

Στο βιβλίο ο Ντίκινσον αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα στην άνοδο και τη «βασιλεία» των Iron Maiden, την αγάπη του για την ξιφομαχία, τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, τη δημιουργία των δίσκων και την άδεια πιλότου που πήρε. Ο θρύλος της μουσικής ολοκληρώνει την αυτοβιογραφία του αναφερόμενος στη νίκη του επί του καρκίνου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, http://newpost.gr/lifestyle/638486/kykloforei-h-aytobiografia-toy-mproys-ntikinson

Advertisements

Εις το όνομα του Metal… 

Μια ανθολογία στην υπηρεσία της Metal μουσικής. Ένα βιβλίο γραμμένο μέσα από την προσωπική όραση, θητεία, τριβή, έρευνα και εμβάθυνση στα γνωστά και άδυτα του ατίθασου παιδιού της rock.

Ένα οδοιπορικό μνήμης, μα πάνω απ’ όλα μια ιστορική καταγραφή προς χάριν της αιωνιότητας και της διακήρυξης του επαναστατικού αντικομφορμισμού της!

Ένα βιβλίο για τις χαραγμένες στην ψυχή 665 Ημέρες και τη Μία… Ζωή Metal!

Περιέχει εκατοντάδες φωτογραφίες, διαγράμματα, πίνακες καθώς και πλούσια βιβλιογραφία, πηγές και στοιχεία για όλη τη Metal σκηνή

http://www.kapsimi.gr/665-imeres-kai-mia-zoi-metal

Το βιβλίο-λεύκωμα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ πραγματεύεται 50 σημαντικά θέματα (όσα και τα χρόνια του heavy metal δηλαδή, καθώς συμπληρώνει σε λίγο καιρό μισό αιώνα ζωής), που σημάδεψαν αυτή τη μουσική και ―κατ’ επέκταση― τον πολιτισμό και την κοινωνία. Τα θέματα ποικίλουν: Δολοφονίες, ακραίες συμπεριφορές και μουσικές εκφράσεις, θρησκευτικά συγκροτήματα, ασύλληπτα ρεκόρ!

Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν έχει στόχο να γράψει ξανά την ιστορία του heavy metal. Προσπαθεί μέσα από κριτική καταγραφή γεγονότων/στοιχείων, να παρουσιάσει πώς κατάφερε αυτή η μουσική να επιβιώσει, να εξελιχθεί και να επηρεάσει σχεδόν κάθε πτυχή της παγκόσμιας κοινότητας.

Τα πρωτότυπα σχέδια του βιβλίου έχουν σχεδιαστεί με τη μέθοδο dot drawing, ― όλα έχουν γίνει με το χέρι και στη συνέχεια έχουν υποστεί ψηφιακή επεξεργασία.

 

Προβολή & παρουσίαση φωτογραφιών με θέμα ένα ταξίδι στην «ΥΕΜΕΝΗ». Θα γίνει την επόμενη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου στις 19.00, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, Μαρίνου Αντύπα 146 & Σοφοκλή Βενιζέλου, δίπλα στη κεντρική πλατεία Ηλιούπολης.

Αποτέλεσμα εικόνας για το σκιτσο στην ντουλαπα θρακα
Απόσπασμα από το κριτικό κείμενο του ποιητή Γιώργου Γωνιανάκη:
Διαβάζοντας το ¨σκίτσο στην ντουλάπα¨ διακρίνω ενιαία γραφή και διακριτή θεματογραφία ανά ποίημα.
Απ’ την ανάγνωση προκύπτουν οι παρακάτω 6 θεματικές ή 3 ανά ζεύγη: ιστορικά-επικαιρικά, ποιήματα με
εξομολογητική διάθεση-αισθηματική γύμνωση, καθημερινότητα-οικεία πρόσωπα. Πιο γενικά: Το
καθημερινό επικαιροποιείται αλλά και το επικαιρικό γίνεται έγνοια καθημερινή. Από αυτή την σκοπιά
μπορούμε να δούμε πιο κοντά τα ποιήματα που έχουν ιστορικό θέμα και πιο αποστασιοποιημένα τα πιο
«προσωπικά». Με άλλα λόγια, τα πρώτα προκρίνουν μια ανάγνωση έξω απ’ την υμνογραφία ενώ τα
δεύτερα, μια ανάγνωση χωρίς ημερολογιακές λεπτομέρειες.
 
Ο Παναγιώτης Μηλιώτης γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα όπου ζει κι εργάζεται ως ηλεκτρονικός.
Παρακολούθησε το διετές ποιητικό εργαστήρι του ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος.
Έχει δημοσιεύσει ποιήματα και κριτικά δοκίμια σε διάφορα περιοδικά. Η πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο «Μια ανάσα δρόμο» (εκδ. Ars Nocturna, Μάιος 2013), Βραβεύτηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή «Γιάννης Βαρβέρης».
 
Το σχολείο
Ήταν εργοστάσιο – θυμάμαι − το σχολείο,
άλεθε όλο μας το τοπίο, μουτζουρώναμε
με μαύρο μαρκαδόρο το θρανίο, μαύρος άνοιγε
ανάμεσα στα πόδια μας γκρεμός, είχα έναν φίλο
τον σιώπησε για πάντα ο διαμελισμός,
όχι!, − είπα, δίχως να φαίνομαι θα σκαρφαλώνω
και θα σκαρφαλώνω και θα φτάνω
σ’ όλα τα στάδια της ωρίμανσής μου,
θα φτάνω και θα στέκομαι
σ’ ό,τι απομένει από τούτο τ’ απόμερο τοπίο.


 

Μετά απο ένα χρόνο, ο Drugitiz επιστρέφει στα decks του Χατρίπυ για ένα set γεμάτο μη νηφάλια beats για μια μη νηφάλια βραδιά.

::Old-school, new school need to learn though
I burn, baby burn like Disco Inferno::

 

Παρασκευή 12/1 από 22:οο

Χατρίπυ Συνεργατικό καφενείο

Δημοφώντος 154 και Σιλανίωνος

Ο εξπρεσιονισμός είναι η υποκειμενικοποίηση της αντικειμενικής πραγματικότητας. Η έκφραση συναισθημάτων σε βάρος του εξωτερικού κόσμου. Αποτελεί καλλιτεχνικό κίνημα της μοντέρνας τέχνης στις αρχές του 20ου αι. Στη Γερμανία του μεσοπολέμου εξέφρασε την απογοήτευση, την απόγνωση, το αδιέξοδο.
Σημαντική ήταν η επίδραση του στον κινηματογράφο.
Ο Γερμανικός εξπρεσιονισμός φανερώνει τη χρεοκοπία της πίστης στη λογική και την επιστήμη και τον τρόμο για τον πόλεμο που έρχεται. Ένα πόλεμο που κατά την άποψη των εξπρεσιονιστών προκάλεσε η κοινωνία της λογικής και της επιστήμης. Για το λόγο αυτό συχνά οι ταινίες του προβάλλουν ιστορίες ανθρωποφάγων τεράτων, παραφρόνων και κοινωνικών αντιπαραθέσεων με μεταφυσικά όμως στοιχεία.

Οι ταινίες που θα προβληθούν είναι:

Τετάρτη 10 Γενάρη

«Ο Ψαλιδοχέρης» του Τιμ Μπάρτον
Αμερικάνικη, 1990  | Έγχρωμη | Διάρκεια: 105′

Ο Τιμ Μπάρτον φανερά επηρεασμένος απ’ τον Γερμανικό Εξπρεσιονισμό έφτιαξε την ταινία  «Ο Ψαλιδοχέρης» αποτείοντας τον προσωπικό του φόρο τιμής στην εξπρεσιονιστική ταινία του Ρόμπερτ Βίνε «Το Εργαστήρι του Δρ. Καλιγκάρι».
Στο Γοτθικό του παραμύθι  «Ο Ψαλιδοχέρης»,  αφηγείται την ιστορία ενός τεχνητού άντρα και απεικονίζει τα αισθήματα της μοναξιάς του και της δυσκολίας που έχει να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους, καθώς παλεύει να βρει την θέση του μέσα σε ένα πολύχρωμο αστικό περιβάλλον.
Πρωταγωνιστές: Τζόνι Ντεπ, Γουϊνόνα Ράιντερ, Άλαν Άρκιν, Βίνσεντ Πράις

Τετάρτη 17 Γενάρη

«Metropolis» του Φριτς Λανγκ
Γερμανική, 1927  |Ασπρόμαυρη| Διάρκεια: 153′

Στο μέλλον, η πόλη «Metropolis» είναι το στολίδι του σύγχρονου κόσμου. Παράδειγμα υψηλής τεχνολογίας, στολίδι της πιο μοντέρνας αρχιτεκτονικής, με εντυπωσιακά πανύψηλα κτήρια, εναέρια κυκλοφορία, όπου η διασκέδαση και ο πλούτος, βρίσκονται σε αφθονία. Ένας εξελιγμένος παράδεισος που όμως απολαμβάνουν οι λίγοι, οι αστοί.
Ένας καλολαδωμένος μηχανισμός, που λειτουργεί νύχτα-μέρα από τον εξαντλητικό κόπο και μόχθο των εργατών.

Τετάρτη 24 Γενάρη

«Το Εργαστήρι του Δρ. Καλιγκάρι»  του Ρόμπερτ Βίνε
Γερμανική, 1920  |Ασπρόμαυρη| Διάρκεια: 80′

Βωβή ταινία τρόμου. Ξεχωρίζει για την πρωτοποριακή αισθητική και την εφιαλτική και απόκοσμη ατμόσφαιρα της.
Ένα κορυφαίο δημιούργημα του γερμανικού εξπρεσιονισμού που επηρέασε πολλούς μεταγενέστερους σκηνοθέτες.

Τετάρτη 31 Γενάρη

«Νοσφεράτου, μια συμφωνία τρόμου»
Γερμανική, 1922  |Ασπρόμαυρη| Διάρκεια: 94′

Bωβή ταινία τρόμου. Πρόκειται για την πρώτη ταινία του γερμανικού εξπρεσιονισμού που βγάζει τους πρωταγωνιστές έξω από τα στούντιο και συνδυάζει τα επιτηδευμένα οξυκόρυφα σκηνικά με τα φυσικά ντεκόρ. Επίσης πρόκειται για την πρώτη ταινία που εκμεταλλεύτηκε το θρύλο του Δράκουλα και το βιβλίο του Μπραμ Στόκερ.

Οι προβολές θα γίνουν
στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Δήμου Καισαριανής
(Βρυούλων 125 & Κλαζομενών)

Ώρα έναρξης 7.30μ.μ.

Είσοδος Ελεύθερη

 

Κινηματογραφική Λέσχη Καισαριανής «Σκοπευτήριο»

Σε ολόκληρη τη Ρωσία, στις 3 με 7 Νοεμβρίου οι κάτοικοι, κυρίως στην επαρχία, άρχισαν να ανοίγουν τις «κάψουλες του χρόνου», οι οποίες περιείχαν μηνύματα που γράφτηκαν το 1967 για τους απογόνους του μέλλοντος. Οι περισσότερες κάψουλες και τα μηνύματα σε αυτές  παρέμειναν σε καλή κατάσταση. Οι επιστολές στους απογόνους διαβάστηκαν σε επίσημα εκδηλώσεις και δημοσιεύθηκαν στα κεντρικά και περιφερειακά μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Παραθέτουμε μερικές από τις επιστολές γραμμένες το 1967:

«Αγαπητοί απόγονοι, σήμερα είναι μια καταπληκτική μέρα, σήμερα γιορτάζετε τα 100 χρόνια της Σοβιετικής εξουσίας. Σας συγχαίρουμε μέσα από την καρδιά μας. Το ξέρουμε ότι η δική μας εποχή είναι πολύ ενδιαφέρουσα και η δική σας ακόμα περισσότερο. Εμείς χτίζουμε τον κομμουνισμό, εσείς ζείτε στον κομμουνισμό».

«Εμείς κάναμε το πρώτο μας βήμα στο διάστημα, εσείς μάλλον θα πετάτε προς άλλους πλανήτες. Θα ανακαλύψετε πολλά μυστικά της φύσης που εμείς ακόμα δεν γνωρίζουμε, θα υποτάξετε την πυρηνική ενέργεια, τα στοιχεία της φύσης, θα αλλάξετε το κλίμα και θα φτιάξετε κήπους στην Αρκτική»

«Μας ενώνουν πολλά πράγματα. Είμαστε ομοϊδεάτες στην επιδίωξη μας να κάνουμε τον κόσμο πιο όμορφο, πιο ευτυχισμένο, πιο πλούσιο. Έχετε κληρονομήσει από μας τις διαχρονικές αξίες, την αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους, το αίσθημα της δικαιοσύνης. Είμαστε σίγουροι ότι θα διαφυλάξετε επάξια αυτές τις αξίες».

«Εκφράζουμε την ελπίδα μας  ότι εσείς, η γενιά του 2017, θα κάνετε  τα όνειρά μας για την  κομμουνιστική κοινωνία πραγματικότητα  . Φροντίστε τις παραδόσεις μας για τις οποίες πολέμησαν   οι παππούδες μας και οι πατεράδες μας! «

«Εμείς χτίζουμε τον κομμουνισμό, εσείς ζείτε στον κομμουνισμό. Πιστεύουμε ότι έχετε διαμορφώσει με τον καλύτερο τρόπο τον όμορφο μπλε πλανήτη μας, τη Γη, ότι έχετε κατακτήσει τη Σελήνη και έχετε αποβιβαστεί στον Άρη,  ότι έχετε κατακτήσει το διάστημα, συνεχίζοντας το έργο που ξεκίνησαν οι άνθρωποι των πρώτων 50 ετών από την Επανάσταση και ότι τα διαστημόπλοια σας εδώ και καιρό ταξιδεύουν στον Γαλαξία . Ότι συνομιλείτε για την επιστημονική και πολιτιστική συνεργασία με εκπροσώπους άλλων, εξωγήινων πολιτισμών.. «

«Η διαδρομή των 50 ετών μετά τη Μεγάλη Οκτωβριανή επανάσταση έδειξε πως οι εργάτες είναι ικανοί να κάνουν θαύματα όταν εμπνέονται από  έναν σαφή στόχο, όταν είναι καλά οργανωμένοι και συνασπισμένοι μαζί με το ΚΚΣΕ. Κληροδοτούμε σε σας, τους απογόνους μας, την ευχή μας να είστε πάντα με το Κομμουνιστικό Κόμμα μέχρι την τελευταία πνοή. Πιστεύουμε ακράδαντα: η πορεία σας θα είναι ακόμα πιο λαμπρή «

¨Εμείς, οι κομσομόλοι της Τεχνικής Σχολής του Κρασνογιάρσκ, γράφουμε αυτή την επιστολή σε σας που γιορτάζετε την 100ή επέτειο από τη γέννηση της υπέροχης πατρίδας μας. Γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και ζήσαμε σε μια σπουδαία εποχή, την εποχή της μεγάλης τόλμης και των επιτευγμάτων, την εποχή της κατάκτησης του Διαστήματος.

Κατανοούμε το καθήκον μας με τον εξής τρόπο: όσο καλύτερα θα κάνουμε τη δουλειά μας, τόσο ισχυρότερη θα είναι η φιλία μας, τόσο πιο σταθερή θα είναι η πίστη μας στον δίκαιο αγώνα μας, τόσο ισχυρότερη θα είναι η πατρίδα μας».

«Η αιώνια φλόγα των αθανάτων λενινιστικών ιδεών του 1917 θα καίει για πάντα στις καρδιές σας!».

«Θα περάσουν τα χρόνια και οι βετεράνοι της Επανάστασης θα αντικατασταθούν από σας, τη γενιά του 2017. Σας ευχόμαστε  να ζήσετε σύμφωνα με τις λενινιστικές εντολές και μαζί με την παλαιότερη γενιά να τις εφαρμόσετε στην πράξη!».

«Η ζωή μας έχει πολύ ενδιαφέρον. Κάνουμε ερασιτεχνικές παραστάσεις, έχουμε διάφορες θεματικές ομάδες.  Πολλοί από εμάς συμμετέχουμε στο επιστημονικό έργο των  πανεπιστημιακών μας τμημάτων. Αγαπάμε τον αθλητισμό, το θέατρο, τον κινηματογράφο. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους δουλεύουμε σκληρά στις αίθουσες διδασκαλίας, στα εργαστήρια και στα αναγνωστήρια. Το καλοκαίρι φεύγουμε για δουλειά σε κολχόζ, χτίζουμε λέσχες και σπίτια.

Είμαστε βέβαιοι ότι το 2017 το Πανεπιστήμιο  μας θα γίνει  ακόμη μεγαλύτερο και πιο σπουδαίο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα που θα προετοιμάσει τους μηχανικούς του ΧΧΙ αιώνα – έναν αιώνα νέων επιστημονικών ανακαλύψεων και επιτευγμάτων.

Ως εκ τούτου, σας ζηλεύουμε, σύντροφοι. Όμως, μην το παίρνετε πάνω σας και θυμηθείτε ότι εμείς και οι πατεράδες μας, με τη δουλειά μας δημιουργήσαμε το σπουδαίο μέλλον στο οποίο ζείτε. Με συντροφικούς  χαιρετισμούς».

Μετάφραση από τα ρωσικά http://www.avantgardecentre.gr/20171113_readings/

Να φαίνεται και η καφεδούμπα σ’ αυτά. Μη λένε ότι δεν έχω μερακλήδες φίλους.